Grand Prix Włoch 1961

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grand Prix Włoch 1961
Gran Premio d'Italia
Tor Autodromo Nazionale Monza
Włochy Autodromo Nazionale Monza
7. wyścig z 8 w sezonie
101. wyścig mistrzostw Formuły 1
Data 10 września 1961
Trasa
Liczba okrążeń 43
Długość okrążenia 5,750 km
Dystans 247,250 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 33 kierowców
Zakwalifikowało się 32 kierowców
Ukończyło wyścig 12 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position Wolfgang von Trips
(2:46,3, Ferrari)
Zwycięzca Phil Hill
(2:03:13,0, Ferrari)
Najszybsze
okrążenie
Giancarlo Baghetti
(2:48.4, Ferrari)
Grand Prix Niemiec w sezonie 1961 Grand Prix Stanów Zjednoczonych
1960 Grand Prix Włoch 1962

Grand Prix Włoch 1961 (oryg. Gran Premio d'Italia) – 7. runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1961, która odbyła się 10 września 1961 po raz 12. na torze Autodromo Nazionale Monza.

32. Grand Prix Włoch, 12. zaliczane do Mistrzostw Świata Formuły 1.

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Poz. Nr. Kierowca Konstruktor Okrążeń Czas/powód NU Poz. start. Punktów
1 2 Stany Zjednoczone Phil Hill Ferrari 43 2:03:13.0 4 9
2 46 Stany Zjednoczone Dan Gurney Porsche 43 +31.2 sek. 12 6
3 12 Nowa Zelandia Bruce McLaren Cooper-Climax 43 +2:28.4 14 4
4 60 Wielka Brytania Jackie Lewis Cooper-Climax 43 +2:40.4 16 3
5 26 Wielka Brytania Tony Brooks BRM-Climax 43 +2:40.5 13 2
6 40 Wielka Brytania Roy Salvadori Cooper-Climax 42 +1 okrążenie 18 1
7 74 Holandia Carel Godin de Beaufort Porsche 41 +2 okrążenia 15
8 62 Włochy Lorenzo Bandini Cooper-Maserati 41 +2 okrążenia 21
9 48 Francja Maurice Trintignant Cooper-Maserati 41 +2 okrążenia 22
10 16 Wielka Brytania Tim Parnell Lotus-Climax 40 +3 okrążenia 27
11 20 Wielka Brytania Henry Taylor Lotus-Climax 39 +4 okrążenia 23
12 58 Włochy Renato Pirocchi Cooper-Maserati 38 +5 okrążeń 29
NU 28 Wielka Brytania Stirling Moss Lotus-Climax 36 Łożysko koła 11
NU 6 Stany Zjednoczone Richie Ginther Ferrari 23 Silnik 3
NU 72 Włochy Gaetano Starrabba Lotus-Maserati 19 Silnik 30
NU 44 Szwecja Jo Bonnier Porsche 14 Zawieszenie 8
NU 8 Meksyk Ricardo Rodríguez Ferrari 13 Prob. z paliwem 2
NU 32 Włochy Giancarlo Baghetti Ferrari 13 Silnik 6
NU 50 Włochy Nino Vaccarella De Tomaso-Alfa Romeo 13 Silnik 20
NU 22 Stany Zjednoczone Masten Gregory Lotus-Climax 11 Zawieszenie 17
NU 24 Wielka Brytania Graham Hill BRM-Climax 10 Silnik 5
NU 10 Australia Jack Brabham Cooper-Climax 8 Przegrzanie 10
NU 14 Wielka Brytania Brian Naylor JBW-Climax 6 Silnik 31
NU 38 Wielka Brytania Innes Ireland Lotus-Climax 5 Podwozie 9
NU 30 Wielka Brytania Jack Fairman Cooper-Climax 5 Silnik 26
NU 42 Wielka Brytania John Surtees Cooper-Climax 2 Wypadek 19
NU 4 Niemcy Wolfgang von Trips Ferrari 1 Śmiertelny wypadek 1
NU 36 Wielka Brytania Jim Clark Lotus-Climax 1 Wypadek 7
NU 54 Włochy Roberto Bussinello De Tomaso-Alfa Romeo 1 Silnik 24
NU 56 Niemcy Wolfgang Seidel Lotus-Climax 1 Silnik 28
NU 52 Włochy Roberto Lippi De Tomaso-Osca 1 Silnik 32
NU 18 Wielka Brytania Gerry Ashmore Lotus-Climax 0 Wypadek 25
NZ 68 Belgia André Pilette Emeryson-Maserati
NW 46 Niemcy Edgar Barth Porsche
NW 58 Włochy Massimo Natili Cooper-Maserati
WD 34 Włochy Alfonso Thiele Cooper-Climax
WD 64 Włochy Ernesto Prinoth Lotus-Climax
WD 66 Włochy Menato Boffa Cooper-Climax
WD 70 Szwajcaria Michel May Lotus-Climax Brak bolidu

Uwagi[edytuj | edytuj kod]