Valtteri Bottas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Valtteri Bottas
Valtteri Bottas podczas Grand Prix Kanady 2017
Valtteri Bottas podczas Grand Prix Kanady 2017
Kraj  Finlandia
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1989
Villähde
Sezon 2017
Seria Formuła 1
Zespół Mercedes AMG Petronas Motorsport
Samochód Mercedes AMG F1 W08 EQ Power+
Nr startowy 77
Partnerzy Lewis Hamilton
Sukcesy

2008: Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 (mistrz)
2008: Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 (mistrz)
2009–2010: Masters at Zolder (zwycięzca)
2011: Seria GP3 (mistrz)

Strona internetowa

Valtteri Bottas (ur. 28 sierpnia 1989 w Villähde) – fiński kierowca wyścigowy. Od 2013 do 2016 roku był kierowcą zespołu Williams w Formule 1. W sezonie 2017 wystartuje w zespole Mercedes AMG Petronas Motorsport zastępując w nim Nico Rosberga[1].

Życiorys[edytuj]

Karting[edytuj]

Fin karierę rozpoczął w 2001 roku, od startów w kartingu. Osiągnął w nim wiele sukcesów, m.in. trzykrotne mistrzostwo swojego kraju oraz mistrzostwo świata[potrzebny przypis].

Formuła Renault[edytuj]

Po zakończeniu kariery kartingowej, postanowił rozpocząć poważną karierę wyścigową, debiutując w roku 2007, w Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault. W pierwszym sezonie startów został sklasyfikowany na 3. miejscu (wygrał dwa wyścigi)[potrzebny przypis].

Poza tym zaangażował się w zimowy cykl Brytyjskiej Formuły Renault, gdzie wygrał trzy z czterech rozegranych wyścigów. Nie zdobył jednak mistrzostwa, ze względu na brak licencji (przez to też nie był liczony do generalnej klasyfikacji)[potrzebny przypis].

W sezonie 2008 kontynuował starty w tej serii oraz zaangażował się w europejski cykl. W obu okazał się najlepszy, przy czym tę pierwszą zdominował (wygrał dwanaście z szesnastu wyścigów), natomiast w drugiej stoczył zacięty pojedynek z Australijczykiem Danielem Ricciardo (odniósł pięć zwycięstw)[potrzebny przypis].

Formuła 3[edytuj]

Valtteri Bottas w Formula 3 Euro Series na torze Hockenheimring (2010)

W 2009 roku awansował do Europejskiej Formuły 3, w której startował w barwach francuskiej ekipy ART Grand Prix. Debiutancki sezon zakończył na bardzo wysokim 3. miejscu. W przekroju całego sezonu rzadko jednak dorównywał bardziej doświadczonemu team-partnerowi Bianchiemu, a w wyniku wielu kolizji i błędów, nie zdołał wygrać ani jednego wyścigu oraz przegrał walkę o tytuł wicemistrzowski, z Niemcem Christianem Vietorisem. Zwyciężył za to w prestiżowym Masters at Zolder, który jednak nie był zaliczany do kalendarza. W ciągu roku sześciokrotnie znalazł się na drugim miejscu oraz dwukrotnie startował z pole position[potrzebny przypis].

Poza udziałem w europejskim cyklu, w ramach programu francuskiego zespołu, gościnnie wystąpił w czterech wyścigach Brytyjskiej Formuły 3 (podobnie, jak w przypadku Brytyjskiej Formuły Renault, nie był klasyfikowany do punktacji). W zaledwie jednym podejściu dojechał do mety, zajmując trzecią lokatę. Na koniec sezonu wziął udział w prestiżowym wyścigu o Grand Prix Makau. Na trudnym obiekcie Fin spisał się znacznie lepiej od Jules'a Bianchiego zarówno w kwalifikacjach, jak i wyścigu. Ostatecznie zmagania zakończył na 5. pozycji (gdyby nie problemy z bolidem pod koniec wyścigu, byłby trzeci)[potrzebny przypis].

W sezonie 2010 został liderem francuskiego zespołu i stał się głównym faworytem do zdobycia tytułu europejskiego mistrza F3. Słabe silniki Mercedesa, w porównaniu z Volkswagenem, przekreśliły jednak marzenia Bottasa. W całym sezonie ośmiokrotnie stanął na podium, z czego tylko dwa razy na najwyższym stopniu. W kwalifikacjach również nie było najlepiej. Jedyne pole position uzyskał na niemieckim torze w Oschersleben. Ostateczne Fin ponownie został sklasyfikowany na 3. pozycji, z wyraźną jednak stratą do zdobywcy mistrzostwa – Włocha Edoarda Mortary. Jedynym pocieszeniem dla Bottasa było ponowne zwycięstwo w Masters of Formula 3[potrzebny przypis].

Seria GP3[edytuj]

Na rok 2011 Fin podpisał kontrakt z zespołem Lotus ART, na starty w serii GP3. Początek sezonu nie był udany dla Bottasa i wszystko wskazywało na to, iż nie włączy się do walki o mistrzostwo. Od rundy w Niemczech protegowany Williamsa zanotował jednak znaczący progres, stając na podium w sześciu z ośmiu ostatnich wyścigów, w tym aż czterokrotnie na najwyższym stopniu. Dzięki tak świetnej serii wyszedł na prowadzenie w mistrzostwach. Mistrzostwo przypieczętował zwycięstwem w pierwszym wyścigu, na włoskiej Monzie[potrzebny przypis].

Formuła 1[edytuj]

Valtteri Bottas podczas Grand Prix Malezji w bolidzie Williams FW34 (2012)

Od sezonu 2010 Valtteri Bottas był kierowcą testowym zespołu Williams w Formule 1[2].

28 listopada 2012 roku, zespół Williams poinformował, że Valtteri Bottas będzie ich kierowcą w sezonie 2013[3]. Podczas Grand Prix Kanady Bottas w deszczowych warunkach ukończył kwalifikacje na trzeciej pozycji, a w wyścigu uplasował się na 14 miejscu. Podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych zajął ósme miejsce. Cztery punkty dały mu siedemnaste miejsce w klasyfikacji generalnej[potrzebny przypis].

Sezon 2014 Bottas sześciokrotnie ukończył wyścig na podium (dwa razy na drugim i cztery razy trzecim miejscu) i raz osiągając najszybsze okrążenie, nie kończąc tylko Grand Prix Monako. Sezon skończył na czwartym miejscu zdobywając 186 punktów[potrzebny przypis].

W rozpoczynającym sezon 2015 Grand Prix Australii z powodu kontuzji pleców musiał wycofać się z wyścigu. W trakcie sezonu zdobywał punkty, stanął dwukrotnie na podium: w Grand Prix Kanady i Grand Prix Meksyku na trzecim miejscu i czterokrotnie nie zdobywał punktów. Ostatecznie zakończył mistrzostwa na piątym miejscu z 136 zdobytymi punktami[potrzebny przypis].

W sezonie 2016 Bottas raz ukończył wyścig na podium – w Grand Prix Kanady, gdzie był trzeci. Sześciokrotnie kończył wyścigi bez punktów i dwukrotnie nie dojeżdżał do mety. Ostatecznie zdobył 85 punktów, co w rezultacie dało mu ósme miejsce w klasyfikacji generalnej[potrzebny przypis].

Valtteri Bottas podczas testów przedsezonowych w bolidzie Mercedes AMG F1 W08 EQ Power+ (2017)

Na sezon 2017 po zakończeniu kariery przez Nico Rosberga został nowym kierowcą zespołu Mercedes. 15 kwietnia podczas Grand Prix Bahrajnu Bottas zdobył swoje pierwsze pole position w karierze. W następnym wyścigu w Rosji Fin odniósł swoje pierwsze zwycięstwo[potrzebny przypis].

Wyniki[edytuj]

Stan: 8 października 2017

Formuła 1[edytuj]

Rok Zespół Samochód Silnik Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2013 Williams F1 Williams FW35 Renault RS27-2013, 2,4 litra, V8 Australia
AUS
Malezja
MAL
Chińska Republika Ludowa
CHN
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Korea Południowa
KOR
Japonia
JPN
Indie
IND
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
Stany Zjednoczone
USA
Brazylia
BRA
4 17
14 11 13 14 16 12 14 12 16 NU 15 15 13 12 17 16 15 8 NU
2014 Williams Martini Racing Williams FW36 Mercedes-Benz PU106A 1.6T V6 Australia
AUS
Malezja
MAL
Bahrajn
BHR
Chińska Republika Ludowa
CHN
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Japonia
JPN
Rosja
RUS
Stany Zjednoczone
USA
Brazylia
BRA
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
186 4
5 8 8 7 5 NU 7 3 2 2 8 3 4 11 6 3 5 10 3
2015 Williams Martini Racing Williams FW37 Mercedes-Benz PU106A 1.6T V6 Australia
AUS
Malezja
MAL
Chińska Republika Ludowa
CHN
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Japonia
JPN
Rosja
RUS
Stany Zjednoczone
USA
Meksyk
MEX
Brazylia
BRA
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
136 5
INJ 5 6 4 4 14 3 5 5 14 9 4 5 5 12 NU 3 5 13
2016 Williams Martini Racing Williams FW38 Mercedes-Benz PU106A 1.6T V6 Australia Bahrajn Chińska Republika Ludowa Rosja Hiszpania Monako Kanada Unia Europejska Austria Wielka Brytania Węgry Niemcy Belgia Włochy Singapur Malezja Japonia Stany Zjednoczone Meksyk Brazylia Zjednoczone Emiraty Arabskie 85 8
8 9 10 4 5 12 3 6 9 14 9 9 8 6 NU 5 10 16 8 11 NU
2017 Mercedes AMG Petronas Merceses AMG F1 W08 EQ Power+ Mercedes-Benz PU106A 1.6T V6 Australia
AUS
Chińska Republika Ludowa
CHN
Bahrajn
BHR
Rosja
RUS
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
KAN
Azerbejdżan
AZE
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SGP
Malezja
MAL
Japonia
JPN
Stany Zjednoczone
USA
Meksyk
MEX
Brazylia
BRA
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
280 3
3 6 3 1 NU 4 2 2 1 2 3 5 2 3 5 4 5 2 2

GP3[edytuj]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2011 Lotus ART Turcja
TUR
Turcja
TUR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
62 1
4 8 10 7 7 3 15 12 3 1 1 2 1 19 1 17

Podsumowanie[edytuj]

Sezon Seria Zespół Wyścigi PP Zwycięstwa Punkty Pozycja
2007 Formuła Renault 2.0 NEC Koiranen Bros. Motorsport 16 2 2 279 3
Brytyjska Formuła Renault (zimowy cykl) AKA Cobra 4 0 3 0 NS†
2008 Europejska Formuła Renault Motopark Academy 14 7 5 139 1
Formuła Renault 2.0 NEC 14 13 12 365 1
2009 Formuła 3 Euroseries ART Grand Prix 20 2 0 62 3
Brytyjska Formuła 3 4 0 0 0 NS†
Masters of Formuła 3 1 1 1 N/A 1
Grand Prix Makau 1 0 0 N/A 5
2010 Formuła 3 Euroseries ART Grand Prix 18 1 2 74 3
Masters of Formuła 3 1 0 1 N/A 1
2011 Seria GP3 Lotus ART 16 1 4 62 1

† – Bottas nie był liczony do klasyfikacji.

Przypisy

  1. Grupa Wirtualna Polska, Skład Mercedesa kompletny! Valtteri Bottas następcą Nico Rosberga – WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 16 stycznia 2017 [dostęp 2017-01-23] (pol.).
  2. Marek Roczniak: Valtteri Bottas oficjalnym kierowcą testowym Williamsa. Wyprzedź mnie!, 2010-01-29. [dostęp 2009-01-29].
  3. Marcin Malinowski: Bottas i Maldonado kierowcami Williamsa na sezon 2013 > Bottas i Maldonado kierowcami Williamsa na sezon 2013 (pol.). racing.com.pl. [dostęp 2012-11-28].

Linki zewnętrzne[edytuj]