Esteban Ocon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Esteban Ocon
Ilustracja
Esteban Ocon (2017)
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 17 września 1996
Évreux
Sezon 2020
Seria Formuła 1
Zespół Renault
Samochód Renault R.S.20
Nr startowy 31
Partnerzy Daniel Ricciardo
Sukcesy

2013: Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 (II wicemistrz)
2014: Europejska Formuła 3 (mistrz)
2015: GP3 (mistrz)

Strona internetowa

Esteban Ocon (ur. 17 września 1996 roku w Évreux) – francuski kierowca wyścigowy, startujący obecnie w Formule 1. W sezonie 2020 współtworzy parę kierowców w Renault DP World F1 Team wraz z Danielem Ricciardo. Mistrz Europejskiej Formuły 3 z 2014 i mistrz serii GP3 z 2015.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Formuła Renault[edytuj | edytuj kod]

Ocon rozpoczął karierę w jednomiejscowych samochodach wyścigowych w wieku 16 lat w 2012 roku w Formule Renault.W tym roku rozpoczął stary w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz w Alpejskiej Formule Renault. W obu tych seriach Francuz podpisał kontrakt z fińską ekipą Koiranen Motorsport. W serii Alpejskiej stanął na podium w obu wyścigach na austriackim torze Red Bull Ring, zaś w europejskim pucharze pojawił się na podium raz - w sobotnim wyścigu na torze Paul Ricard Circuit. Francuz zdobył w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz w Alpejskiej Formule Renault odpowiednio 31 i 69 punktów, co uplasowało go odpowiednio na 14 i 7 pozycji w klasyfikacji generalnej.

Na sezon 2013 Ocon podpisał kontrakt z ART Junior Team na starty w Europejskim Pucharze Formuły Renault 2.0 oraz Północnoeuropejskim Pucharze Formuły Renault 2.0. W edycji europejskiej wygrał dwa wyścigi i pięciokrotnie stawał na podium. Z dorobkiem 159 punktów został sklasyfikowany na trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej. W serii północnoeuropejskiej był dwunasty.

Formuła 3[edytuj | edytuj kod]

Esteban Ocon na torze Hockenheimring podczas zawodów Europejskiej Formuły 3 (2014)

W 2014 roku Francuz rozpoczął starty w Europejskiej Formule 3 z zespołem Prema Powerteam. Wystartował w 33 wyścigach, w których odniósł dziewięć zwycięstw i 21 razy stawał na podium. Już podczas przedostatniej rundy sezonu zapewnił sobie tytuł mistrza serii. Dorobek 478 punktów zapewnił mu 58 punktów przewagi nad drugim Tomem Blomqvistem. Również w prowadzonej po raz pierwszy klasyfikacji debiutantów był najlepszy, zdobywając maksymalną pulę punktów w piętnastu wyścigach.

Formuła Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Również w 2014 podczas rundy na Hungaroringu dołączył do stawki prestiżowej Formuły Renault 3.5 w bolidzie brytyjskiej ekipy Comtec Racing. W ciągu trzech wyścigów, w których wystartował, uzbierał łącznie dwa punkty, co dało mu 23 miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

Seria GP3[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2015 został podopiecznym zespołu Formuły 1 Mercedes GP oraz kierowcą wyścigowym francuskiego ekipy ART Grand Prix. Ocon stoczył pasjonujący pojedynek o tytuł mistrzowski z Włochem Lucą Ghiotto. Francuz odnotował tylko jedno zwycięstwo (na inaugurację w Katalonii), jednak w ciągu sezonu czternaście razy wizytował na podium. Warto odnotować, że aż jedenaście z nich uzyskał pod rząd. Ostatecznie pokonał rywala różnicą zaledwie ośmiu punktów. Uzyskał pulę 253 punktów, trzykrotnie startował z pole position oraz pięciokrotnie wykręcił najszybszy czas okrążenia w wyścigu.

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kontakt Estebana Ocona z Formułą 1 miał miejsce w październiku 2014, kiedy zespół Lotus zaprosił go na prywatne sesje testowe na tor Circuit Ricardo Tormo, gdzie Francuz przetestował model E20. Miesiąc później zastąpił Romaina Grosjeana podczas pierwszego treningu do Grand Prix Abu Zabi 2014, osiągając czas gorszy od 0,355 s. od Pastora Maldonado. Testował dla brytyjskiej ekipy także podczas testów dla młodych kierowców. W nagrodę za zwycięstwo w Formule 3 otrzymał możliwość testowania samochodu Ferrari F10 na torze Fiorano. W kolejnym roku Ocon wziął udział w testach na torze Catalunya z zespołem Force India.

W sezonie 2016 francuski kierowca na zasadzie wypożyczenia trafił do zespołu Renault na stanowisku kierowcy testowego i rezerwowego ekipy - czterokrotnie brał udział w piątkowych treningach. 10 sierpnia 2016 ogłoszono, że Ocon zastąpi Rio Haryanto w zespole Manor. Po zakończeniu sezonu 2016 Zespół Sahara Force India oświadczył, iż Esteban Ocon będzie reprezentować zespół jako etatowy kierowca w sezonie 2017 obok Sergio Pereza.

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Źródło: driverdb.com[1]

Alpejska Formuła Renault 2.0[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Wyniki w poszczególnych rundach Punkty Pozycja
2012 Włochy
MNZ
Włochy
MNZ
Francja
PAU
Francja
PAU
Włochy
IMO
Włochy
IMO
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Austria
RBR
Austria
RBR
Włochy
MUG
Włochy
MUG
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
69 7
Finlandia Koiranen Motorsport 8 5 7 4 25 7 3 3 11 NW

Europejski Puchar Formuły Renault 2.0[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Wyniki w poszczególnych rundach Punkty Pozycja
2012 Hiszpania
ALC
Hiszpania
ALC
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Rosja
MSC
Rosja
MSC
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Francja
LEC
Francja
LEC
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
31 14
Finlandia Koiranen Motorsport 19 5 21 24 12 18 8 NU 21 18 9 3 NU NU
2013 Hiszpania
ALC
Hiszpania
ALC
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Rosja
MSC
Rosja
MSC
Austria
RBR
Austria
RBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Francja
LEC
Francja
LEC
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
159 3
Francja ART Junior Team 2 6 8 7 4 2 11 14 2 4 9 1 7 1

Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Wyniki w poszczególnych rundach Punkty Pozycja
2013 Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Holandia
ASS
Holandia
ASS
Czechy
MST
Czechy
MST
Czechy
MST
Holandia
ZAN
Holandia
ZAN
122 12
Francja ART Junior Team 1 4 8 2 7 NU 2 NU

Grand Prix Makau[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Pozycja
w
kwalifikacjach
Pozycja
(wyścig
kwalifikacyjny)
Pozycja
(wyścig
właściwy)
2013 Włochy Prema Powerteam 15 10 10
2014 Hongkong SJM Theodore Racing by Prema 2 4 NU

Europejska Formuła 3[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Wyniki w poszczególnych rundach Punkty Pozycja
2014 Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
Francja
PAU
Francja
PAU
Francja
PAU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Niemcy
NOR
Niemcy
NOR
Niemcy
NOR
Rosja
MSC
Rosja
MSC
Rosja
MSC
Austria
RBR
Austria
RBR
Austria
RBR
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Włochy
IMO
Włochy
IMO
Włochy
IMO
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
478 1
Włochy Prema Powerteam 2 1 3 9 1 2 1 2 2 2 1 1 NU 2 2 2 14 2 1 1 1 13 NU 13 6 3 NU 1 4 3 7 4 7

Formuła Renault 3.5[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Wyniki w poszczególnych rundach Punkty Pozycja
2014 Włochy
MNZ
Włochy
MNZ
Hiszpania
ALC
Hiszpania
ALC
Monako
MON
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Rosja
MSC
Rosja
MSC
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Francja
LEC
Francja
LEC
Hiszpania
JER
Hiszpania
JER
2 23
Wielka Brytania Comtec Racing 9 NW 14 12

GP3[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Wyniki w poszczególnych rundach Punkty Pozycja
2015 Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
Austria
RBR
Austria
RBR
Wielka Brytania
SIL
Wielka Brytania
SIL
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
SPA
Belgia
SPA
Włochy
MNZ
Włochy
MNZ
Rosja
SOC
Rosja
SOC
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Zjednoczone Emiraty Arabskie
YMC
Zjednoczone Emiraty Arabskie
YMC
253 1
Francja ART Grand Prix 1 7 3 DK 6 2 2 2 2 2 2 2 2 2 3 2 4 3

DTM[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Samochód Wyniki w poszczególnych rundach Punkty Pozycja
Silnik
2016 Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
Austria
RBR
Austria
RBR
Niemcy
LAU
Niemcy
LAU
Niemcy
NOR
Niemcy
NOR
Holandia
ZAN
Holandia
ZAN
Rosja
MSC
Rosja
MSC
Niemcy
NÜR
Niemcy
NÜR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Niemcy
HOC
Niemcy
HOC
2 26
Francja Mercedes-Benz DTM Team ART Niemcy Mercedes-AMG C63 DTM NU NU 20 18 23 15 NU 13 9 18
Niemcy Mercedes-Benz AMG 4.0L V8

Formuła 1[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zespół Samochód Wyniki w poszczególnych rundach Punkty Pozycja
Silnik
2014 Australia
AUS
Malezja
MAL
Chińska Republika Ludowa
CHN
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
CAN
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Japonia
JPN
Rosja
RUS
Stany Zjednoczone
USA
Brazylia
BRA
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
Wielka Brytania Lotus F1 Team Wielka Brytania Lotus E22 TR[2]
Francja Renault Energy F1-2014 1.6L V6T
2016 Australia
AUS
Bahrajn
BHR
Chińska Republika Ludowa
CHN
Rosja
RUS
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
CAN
Unia Europejska
EUR
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Niemcy
DEU
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Malezja
MAL
Japonia
JPN
Stany Zjednoczone
USA
Meksyk
MEX
Brazylia
BRA
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
0 23
Francja Renault Sport Formula One Team Francja Renault R.S.16 TR[3] TR[4] TR[4] TR[3]
Francja Renault RE16 1.6L V6T
Wielka Brytania Manor Racing MRT Wielka Brytania Manor MRT05 16 18 18 16 21 18 21 12 13
Niemcy Mercedes PU106C Hybrid 1.6L V6T
2017 Australia
AUS
Chińska Republika Ludowa
CHN
Bahrajn
BHR
Rosja
RUS
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
CAN
Azerbejdżan
AZE
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Malaje
MAL
Japonia
JPN
Stany Zjednoczone
USA
Meksyk
MEX
Brazylia
BRA
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
87 8
Indie Sahara Force India F1 Team Indie Force India VJM10 10 10 10 7 5 12 6 6 8 8 9 9 6 10 10 6 6 5 NU 8
Niemcy Mercedes M08 EQ Power+ 1.6L V6T
2018 Australia
AUS
Bahrajn
BHR
Chińska Republika Ludowa
CHN
Azerbejdżan
AZE
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Kanada
CAN
Francja
FRA
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Rosja
RUS
Japonia
JPN
Stany Zjednoczone
USA
Meksyk
MEX
Brazylia
BRA
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
49 12
Indie Sahara Force India F1 Team Indie Force India VJM11 12 10 11 NU NU 6 9 NU 6 7 8 13
Niemcy Mercedes M09 EQ Power+ 1.6L V6T
Wielka Brytania Racing Point Force India F1 Team Indie Force India VJM11 6 6 NU 9 9 DK 11 14 NU
Niemcy Mercedes M09 EQ Power+ 1.6L V6T
2020
*
Australia
AUS
Holandia
NED
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Azerbejdżan
AZE
Kanada
CAN
Francja
FRA
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Singapur
SIN
Rosja
RUS
Japonia
JPN
Stany Zjednoczone
USA
Meksyk
MEX
Brazylia
BRA
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ABU
Bahrajn
BHR1
Wietnam
VIE1
Chińska Republika Ludowa
CHN1
Francja Renault DP World F1 Team Francja Renault R.S.20 OD
Francja Renault E-Tech 20 1.6L V6T

Uwagi:

  • † — mimo nieukończenia wyścigu, Ocon został sklasyfikowany, ponieważ przejechał 90% dystansu wyścigu.
  • 1 — Grand Prix zostało przełożone na inny termin, ze względu pandemii COVID-19.

Podsumowanie[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2012 Alpejska Formuła Renault 2.0 Koiranen Motorsport 10 0 0 1 2 69 7
Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 14 0 0 0 1 31 14
2013 Północnoeuropejski Puchar Formuły Renault 2.0 ART Junior Team 8 1 0 1 3 122 12
Europejski Puchar Formuły Renault 2.0 14 2 1 1 5 159 3
Grand Prix Makau Prema Powerteam 2 0 0 0 0 N/A 10
2014 Europejska Formuła 3 Prema Powerteam 33 9 15 7 21 478 1
Formuła Renault 3.5 Comtec Racing 3 0 0 0 0 2 23
Grand Prix Makau SJM Theodore Racing by Prema 1 0 0 0 0 N/A NS
Formuła 1 Lotus F1 Team Kierowca testowy
2015 Seria GP3 ART Grand Prix 18 1 3 5 14 253 1
Formuła 1 Sahara Force India F1 Team Kierowca testowy
2016 DTM Mercedes-Benz DTM Team ART 10 0 0 0 0 2 26
Formuła 1 Mercedes AMG Petronas F1 Team Kierowca testowy
Renault Sport Formula One Team Kierowca testowy
Manor Racing MRT 9 0 0 0 0 0 23
2017 Formuła 1 Sahara Force India F1 Team 20 0 0 0 0 87 8
2018 Formuła 1 Sahara Force India F1 Team 12 0 0 0 0 49 12
Racing Point Force India F1 Team 9 0 0 0 0
2019 Formuła 1 Mercedes-AMG Petronas Motorsport Kierowca testowy
2020* Formuła 1 Renault DP World F1 Team 0 0 0 0 0

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Esteban Ocon — Racing career profile — Driver Database, www.driverdb.com [dostęp 2020-03-15].
  2. W pierwszej sesji treningowej zastąpił Romaina Grosjeana
  3. a b W pierwszej sesji treningowej zastąpił Jolyona Palmera
  4. a b W pierwszej sesji treningowej zastąpił Kevina Magnussena

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]