Zenon Plech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zenon Plech
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1953
Zwierzyn
Kariera seniorska
Lata Klub
Liga polska
1970–1976 Stal Gorzów Wielkopolski
1977–1987 GKŻ Wybrzeże Gdańsk
Liga angielska
1975–1976, 1979–1981 Hackney Hawks
1982 Sheffield Tigers
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja
1972–1986 Polska Polska
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1996–1997, 1998 Stal Gorzów Wielkopolski
1999 Sparta Wrocław
2001 Polska
2008 Polonia Bydgoszcz
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
brąz 1972 drużynowo
brąz 1973 indywidualnie
brąz 1973 parowo
brąz 1974 drużynowo
srebro 1976 drużynowo
brąz 1978 drużynowo
srebro 1979 indywidualnie
brąz 1979 parowo
brąz 1980 drużynowo
srebro 1980 parowo
brąz 1981 parowo
Zenon Plech – mural w Gdańsku

Zenon Plech (ur. 1 stycznia 1953 w Zwierzynie[1]) – polski żużlowiec i trener sportu żużlowego. Reprezentant Polski. W trakcie kariery zawodnik często określany pseudonimem Super-Zenon[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Stali Gorzów Wielkopolski, w której barwach startował do 1976 roku, następnie przeniósł się do Wybrzeża Gdańsk, w którym startował do końca swojej kariery w 1987 roku. Pięciokrotny mistrz Polski (1972, 1974, 1979, 1984, 1985), ponadto w latach 1981 i 1983 srebrny medalista tych rozgrywek. Trzykrotnie zdobywał Złoty Kask (1973, 1974, 1978), w 1975 zajął drugie miejsce. W jego dorobku jest też Srebrny Kask z 1971 roku.

Wielokrotny reprezentant Polski na arenie międzynarodowej. Ośmiokrotny uczestnik finałów indywidualnych mistrzostw świata, w tym dwukrotny medalista (brąz w 1973 roku i srebro w 1979 – oba medale na torze w Chorzowie), ponadto medalista mistrzostw drużynowych (srebro i trzykrotnie brąz) oraz mistrzostw par (srebro i czterokrotnie brąz).

Plech ma na koncie starty w brytyjskiej lidze żużlowej. Był zawodnikiem drużyny „Jastrzębi” (Hackney Londyn), w której startował w latach 1975-1976 oraz 1979-1981. W sezonie 1982 Zenon bronił barw „Tygrysów” z Sheffield.

Po zakończeniu kariery próbował swoich sił jako trener. Wybrzeża Gdańsk, Stali Gorzów oraz WTS-u Wrocław. W 2001 r. prowadził kadrę Polski w Drużynowym Pucharze Świata i zdobył z drużyną srebrny medal. W 1999 roku, gdy prowadził WTS, miał wkład w zdobycie przez zespół srebrnego medalu DMP, ale na kilka meczów przed końcem sezonu rozstał się z drużyną. Pod jego okiem karierę na dużym torze zaczynał m.in. Krzysztof Cegielski.

Obecnie Zenon Plech posiada Fundację Wspierania Rozwoju Kultury Fizycznej i Sportu. Jego fundacja od 2006 roku prowadzi szkółkę miniżużlową przy Wybrzeżu Gdańsk dla najmłodszych adeptów sportu żużlowego. Prowadzona przez niego drużyna miniżużlowa w sezonie 2006 sięgnęła po brązowy medal DMP, a w roku 2007 zdobyła srebro. W sezonie 2008, gdańska drużyna miniżużla, której trenerem był Jarosław Olszewski, prowadzona przez Fundację Zenona Plecha, zdobyła tytuł drużynowych mistrzów Polski. Zawodnik z Gdańska, Krystian Pieszczek, zdobył srebrny medal IMP w miniżużlu.

Przed sezonem 2008 Zenon Plech objął funkcję trenera w drużynie Polonii Bydgoszcz, która pierwszy raz w historii nie startowała w najwyższej klasie rozgrywkowej. Plech zrealizował plany włodarzy klubu doprowadzając drużynę do awansu do żużlowej ekstraligi. 01-09-2018 został włączony do Galerii Sław Żużlowej.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne mistrzostwa świata

Drużynowe mistrzostwa świata

  • ZŁOTO:
  • SREBRO: – 1976
  • BRĄZ: 1972, 1974, 1978, 1980

Mistrzostwa świata par

  • ZŁOTO:
  • SREBRO: 1980
  • BRĄZ: 1973, 1979, 1981

Indywidualne mistrzostwa Polski

  • ZŁOTO: 1972 Bydgoszcz, 1974 Gorzów, 1979 Gorzów, 1984 Gorzów, 1985 Gorzów
  • SREBRO: 1981 Leszno, 1983 Gdańsk
  • BRĄZ:

Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski

  • do uzupełnienia

Złoty Kask

  • ZŁOTO: 1973, 1974, 1978
  • SREBRO 1975

Srebrny Kask

  • ZŁOTO 1971

Inne ważniejsze turnieje[edytuj | edytuj kod]

Memoriał Alfreda Smoczyka w Lesznie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Robert Borowy: Siedem dekad Stali. Gorzów Wlkp.: Stal Gorzów Wielkopolski S.A., 2017, s. 111. ISBN 978-83-949638-0-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Dobruszek: Żużlowe ABC (Tom II). Leszno: Danuta, 2004, s. 178–179, seria: Żużlowe ABC. ISBN 83-920216-2-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]