Edward Jancarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Jancarz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1946
Gorzów Wielkopolski
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1992
Gorzów Wielkopolski
Kariera seniorska
Lata Klub
Liga polska
1965–1986 Stal Gorzów
Liga brytyjska
1977–1982 Wimbledon Dons
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
brąz 1968 indywidualnie
Edward Jancarz w barwach Stali Gorzów
Dom w którym mieszkał do końca życia
Pomnik Edwarda Jancarza w Gorzowie Wlkp.
Pomnik często bywa przystrajany przez kibiców
Grób na cmentarzu komunalnym w Gorzowie Wlkp.

Edward Jancarz (ur. 20 sierpnia 1946 w Gorzowie Wielkopolskim, zm. 11 stycznia 1992 tamże) – polski żużlowiec i trener żużlowy, wielokrotny reprezentant Polski, drużynowy mistrz świata, zawodnik Stali Gorzów Wielkopolski.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Na arenie międzynarodowej dziesięciokrotnie uczestniczył w finałach indywidualnych mistrzostw świata (w latach 1968-1969, 1973-1977, 1981-1982). Najlepsze miejsce zajął w swoim pierwszym starcie – w 1968 w Göteborgu zdobył 11 punktów i po biegu dodatkowym zdobył brązowy medal. Siedmiokrotnie reprezentował Polskę w finałach mistrzostw świata par, zdobywając cztery medale tych rozgrywek: srebrny w 1975 z Piotrem Bruzdą oraz srebrny w 1980 i dwa brązowe w 1979 i 1981 z Zenonem Plechem.

Sześciokrotnie stawał na podium indywidualnych mistrzostw Polski: dwukrotnie zdobywał tytuł mistrzowski (1975, 1983), raz zdobył srebro (1974), a trzykrotnie był trzeci (1968, 1976, 1981). Również sześciokrotnie zajmował miejsca na podium turniejów o „Złoty Kask” (I miejsce w latach 1969, 1972, 1975; II miejsce w 1973 i 1976 oraz III miejsce w 1974). Jeszcze jako junior, w 1967 roku zdobył „Srebrny Kask”.

Przez całą karierę sportową związany był z macierzystym klubem – Stalą Gorzów. Karierę zakończył organizując w Gorzowie Wielkopolskim turniej pożegnalny w 1986 roku. Następnie próbował swoich sił jako trener, współpracując ze Stalą i KKŻ Krosno, był także przez krótki czas trenerem kadry narodowej.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Zmarł 11 stycznia 1992 roku. Podczas kłótni domowej (po zakończeniu kariery często nadużywał alkoholu) został śmiertelnie ugodzony nożem przez drugą żonę, Katarzynę[1]. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Gorzowie Wielkopolskim.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Od 1992 w Gorzowie Wlkp. rozgrywany jest coroczny Memoriał im. Edwarda Jancarza. Jego imię nosi gorzowski stadion żużlowy oraz jedna z gorzowskich ulic.

Jancarz jest pierwszym żużlowcem na świecie, któremu postawiono pomnik. Uroczyste odsłonięcie nastąpiło w grudniu 2005 roku w Gorzowie Wielkopolskim.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne mistrzostwa świata

Drużynowe mistrzostwa świata

Mistrzostwa świata par

Indywidualne mistrzostwa Polski

Mistrzostwa Polski par klubowych

Złoty Kask

Srebrny Kask

  • 19675 rund1 miejsce – 55 pkt → wyniki

Drużynowe Mistrzostwa Polski - Sezon Zasadniczy Najwyższej Klasy Rozgrywkowej[2][edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Miejsce Liga Średnia/bg Średnia/mc Pkt Bonusy Razem Komplety Biegi Mecze
1965 Stal Gorzów Wlkp. Silver medal with cup.svg 1 Liga 0,500 1,000 1 (74) 0 1 (74) 0 2 1
1966 Stal Gorzów Wlkp. Silver medal with cup.svg 1 Liga 1,429 (31) 3,286 (41) 23 (48) 7 30 (48) 0 21 7
1981 Stal Gorzów Wlkp. Silver medal with cup.svg 1 Liga 2,514 (2) 11,125 (8) 178 (8) 3 181 (11) 4 72 16
1982 Stal Gorzów Wlkp. Bronze medal with cup.svg 1 Liga 2,612 (2) 10,500 (15) 126 (27) 2 128 (32) 2 49 12
1983 Stal Gorzów Wlkp. Gold medal with cup.svg 1 Liga 2,477 (7) 11,333 (12) 204 (9) 14 218 (6) 4 - (3 pł.) 88 18
1984 Stal Gorzów Wlkp. Silver medal with cup.svg 1 Liga 2,340 (10) 11,300 (9) 113 (32) 4 117 (34) 1 - (1 pł.) 50 10
1985 Stal Gorzów Wlkp. 8 1 Liga 1,984 (20) 6,882 (32) 117 (27) 8 125 (30) 0 63 17

W nawiasie miejsce w danej kategorii (śr/m oraz śr/b - przy założeniu, że zawodnik odjechał minimum 50% spotkań w danym sezonie)

Inne ważniejsze turnieje[edytuj | edytuj kod]

Memoriał Alfreda Smoczyka w Lesznie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Eddy'' - historia prawdziwa o mistrzu z dwoma obliczami | Gazeta Lubuska, www.gazetalubuska.pl [dostęp 2020-07-08] (pol.).
  2. Wiesław Dobruszek – Żużlowy leksykon ligowy tom 4

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]