Jorge Lozano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jorge Lozano
Państwo  Meksyk
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1963
San Luis Potosí
Wzrost 180 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczny
Status profesjonalny 1986
Zakończenie kariery 1994
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 51 (12 września 1988)
Roland Garros 2R (1988)
Wimbledon 1R (1989)
US Open 4R (1988)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 9
Najwyżej w rankingu 4 (22 sierpnia 1988)
Australian Open 2R (1990)
Roland Garros QF (1988, 1990)
Wimbledon 2R (1986, 1991)
US Open SF (1988)

Jorge Lozano (ur. 17 maja 1963 w San Luis Potosí) – meksykański tenisista, zwycięzca French Open 1988 i French Open 1990 w grze mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowy tenisista Lozano występował w latach 1986–1994.

Sukcesy odnosił głównie grze podwójnej, w której osiągnął 22 finały ATP World Tour, z których w 9 zwyciężył.

W 1988 i 1990 roku został mistrzem Rolanda Garrosa w grze mieszanej. Pierwszy tytuł wywalczył razem z Lori McNeil, a drugi z Arantxą Sánchez Vicario.

W latach 1981–1995 Lozano reprezentował Meksyk w Pucharze Davisa, rozgrywając łącznie 43 meczów, z których 20 wygrał.

W rankingu gry pojedynczej Lozano najwyżej był na 51. miejscu (12 września 1988), a w klasyfikacji gry podwójnej na 4. pozycji (22 sierpnia 1988).

W 2013 roku został kapitanem reprezentacji Meksyku w Pucharze Davisa[1].

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra mieszana (2–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 5 czerwca 1988 French Open, Paryż Ceglana Stany Zjednoczone Lori McNeil Holandia Brenda Schultz
Holandia Michiel Schapers
7:5, 6:2
Zwycięzca 2. 10 czerwca 1990 French Open, Paryż Ceglana Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario Australia Nicole Provis
Południowa Afryka Danie Visser
7:6(5), 7:6(8)

Gra podwójna (9–13)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 29 listopada 1987 Itaparica Twarda Urugwaj Diego Pérez Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
2:6, 2:6
Finalista 2. 6 marca 1988 Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Todd Witsken Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Boris Becker
Francja Guy Forget
4:6, 4:6
Finalista 3. 1 maja 1988 Charleston Ceglana Stany Zjednoczone Todd Witsken Związek Południowej Afryki Pieter Aldrich
Związek Południowej Afryki Danie Visser
6:7, 3:6
Zwycięzca 1. 8 maja 1988 Forest Hills Ceglana Stany Zjednoczone Todd Witsken Związek Południowej Afryki Pieter Aldrich
Związek Południowej Afryki Danie Visser
6:3, 7:6
Zwycięzca 2. 15 maja 1988 Rzym Ceglana Stany Zjednoczone Todd Witsken Szwecja Anders Järryd
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
6:3, 6:3
Zwycięzca 3. 10 lipca 1988 Boston Ceglana Stany Zjednoczone Todd Witsken Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Bruno Orešar
Peru Jaime Yzaga
6:2, 7:5
Finalista 4. 24 lipca 1988 Waszyngton Twarda Stany Zjednoczone Todd Witsken Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
3:6, 7:6, 2:6
Zwycięzca 4. 31 lipca 1988 Stratton Mountain Twarda Stany Zjednoczone Todd Witsken Związek Południowej Afryki Pieter Aldrich
Związek Południowej Afryki Danie Visser
6:3, 7:6
Finalista 5. 27 listopada 1988 Itaparica Twarda Stany Zjednoczone Todd Witsken Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:7, 6:7
Zwycięzca 5. 16 kwietnia 1989 Rio de Janeiro Dywanowa Stany Zjednoczone Todd Witsken Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
Stany Zjednoczone Tim Wilkison
2:6, 6:4, 6:4
Zwycięzca 6. 12 listopada 1989 Sztokholm Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Todd Witsken Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
6:3, 5:7, 6:3
Finalista 6. 26 listopada 1989 Itaparica Twarda Stany Zjednoczone Todd Witsken Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
2:6, 6:7
Zwycięzca 7. 4 marca 1990 Rotterdam Dywanowa (hala) Meksyk Leonardo Lavalle Włochy Diego Nargiso
Wenezuela Nicolás Pereira
6:3, 7:6
Finalista 7. 22 lipca 1990 Waszyngton Twarda Stany Zjednoczone Todd Witsken Kanada Grant Connell
Kanada Glenn Michibata
3:6, 7:6, 2:6
Finalista 8. 21 października 1990 Wiedeń Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Todd Witsken Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Udo Riglewski
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Michael Stich
4:6, 4:6
Finalista 9. 10 listopada 1991 São Paulo Twarda Brazylia Cássio Motta Ekwador Andrés Gómez
Brazylia Jaime Oncins
5:7, 4:6
Zwycięzca 8. 22 marca 1992 Casablanca Ceglana Argentyna Horacio de la Peña Łotwa Ģirts Dzelde
Stany Zjednoczone T.J. Middleton
2:6, 6:4, 7:6
Finalista 10. 28 lutego 1993 Meksyk Ceglana Argentyna Horacio de la Peña Meksyk Leonardo Lavalle
Brazylia Jaime Oncins
6:7, 4:6
Finalista 11. 8 sierpnia 1993 Praga Ceglana Brazylia Jaime Oncins Holandia Hendrik Jan Davids
Belgia Libor Pimek
3:6, 6:7
Finalista 12. 3 października 1993 Palermo Ceglana Argentyna Juan Garat Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 3:6
Zwycięzca 9. 10 października 1993 Ateny Ceglana Argentyna Horacio de la Peña Związek Południowej Afryki Royce Deppe
Stany Zjednoczone John Sullivan
3:6, 6:1, 6:2
Finalista 13. 16 stycznia 1994 Dżakarta Twarda Stany Zjednoczone Jim Pugh Australia Neil Borwick
Szwecja Jonas Björkman
4:6, 1:6

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jorge Lozano, capitán de México (hiszp.). copadavis.com, 2013-01-30. [dostęp 2014-10-04].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]