Judy Holliday

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Judy Holliday
Ilustracja
Judy Holliday w filmie Żebro Adama w 1949 roku
Imię i nazwisko Judith Tuvim
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1921
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 7 czerwca 1965
Nowy Jork
Zawód aktorka
Współmałżonek Dave Oppenheim (1948–1958)
Lata aktywności 1938–1963

Judy Holliday, właśc. Judith Tuvim (ur. 21 czerwca 1921 w Nowym Jorku, zm. 7 czerwca 1965 tamże) – amerykańska aktorka, laureatka Oscara za rolę w filmie Urodzeni wczoraj.

Życiorys[edytuj]

Urodziła się jako Judith Tuvim („Tuvim” jest zbliżony fonetycznie ze słowem z języka jidysz [yontoyvim], który oznacza „Wakacje” [ang. „Holiday”]) w Nowym Jorku jako jedyne dziecko Abe’a i Helen Tuvimów, żydowskich emigrantów z Rosji. Uczęszczała do szkoły podstawowej PS 150 w Sunnyside w dzielnicy Queens. Jej pierwszą pracą była posada asystentki operatora centrali telefonicznej w Mercury Theatre.

Jej debiutem był epizod w filmie Too Much Johnson z 1938 roku. W tym samym czasie w show biznesie stawiała pierwsze kroki występując w sztuce The Revuers wystawianej w nocnym klubie; muzykę tworzył Leonard Bernstein. Sztuka wystawiana była aż do 1944 roku. Następnie Holliday debiutowała 20 marca 1945 roku na Broadwayu w sztuce Kiss Them for Me. Za rolę otrzymała prestiżową Clarence Derwent Award. Rok później grała w sztuce Urodzeni wczoraj wcielając się w postać roztrzepanej Billie Dawn. W tym samym czasie powróciła do grania w filmach. W 1949 roku występuje w filmie Żebro Adama u boku Katharine Hepburn i Spencera Tracy’ego, za który otrzymuje nominację do Złotego Globu. Sukces pozwolił jej dostać rolę w filmowej wersji sztuki Urodzeni wczoraj. Holliday ponownie wcielając się w rolę Billie Dawn odniosła sukces w branży filmowej. Rola została doceniona Oscarem dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej i Złotym Globem dla najlepszej aktorki w filmie komediowym.

W 1950 roku FBI wszczęło dochodzenie w sprawie Holliday, której zarzucano powiązania z komunistami. Holliday została wpisana na tzw. czarną listę Hollywood.

W 1954 roku powróciła do grania w filmach. Wystąpiła m.in. w komediach It Should Happen to You i Phffft!, gdzie Holliday partnerował Jack Lemmon. W 1960 roku występuje w filmie Telefony, telefony, który jest filmową wersją musicalu Bells Are Ringing w którym grywała w 1956 roku i za którego otrzymała nagrodę Tony.

Holliday zmarła w wieku 43 lat na raka sutka w 1965 roku. Została pochowana na Westchester Hills Cemetery w Hastings-on-Hudson w Nowym Jorku.

Aktorka posiada swoją gwiazdę w Hollywoodzkiej Alei Sław przy 6901 Hollywood Blvd.

Filmografia[edytuj]

Filmy fabularne
  • 1960: Telefony, telefony (Bells Are Ringing) jako Ella Peterson
  • 1957: Full of Life jako Emily Rocco
  • 1956: The Solid Gold Cadillac jako Laura Patridge
  • 1954: Phffft jako Nina Tracey
  • 1954: It Should Happen to You jako Gladys Glover
  • 1952: The Marrying Kind jako Florence ‘Florrie’ Keefer
  • 1950: Urodzeni wczoraj (Born Yesterday) jako Billie Dawn
  • 1949: Na przepustce (On the Town) jako Daisy (głos)
  • 1949: Żebro Adama (Adam’s Rib) jako Doris Attinger
  • 1944: Greenwich Village jako Revued (niewymieniona w czołówce)
  • 1944: Something for the Boys jako Spawacz (niewymieniona w czołówce)
  • 1944: Winged Victory jako Ruth Miller
  • 1938: Too Much Johnson jako Epizod (niewymieniona w czołówce)
Seriale telewizyjne
  • 1954: The Arthur Murray Party
  • 1954: Goodyear Television Playhouse
  • 1949: The Ford Theatre Hour

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Nowa nagroda
Złoty Glob dla Najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu
1951 za Urodzeni wczoraj
Następca
June Allyson
za Too Young to Kiss