Keanu Reeves

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Keanu Reeves
Ilustracja
Keanu Reeves (2019)
Imię i nazwisko

Keanu Charles Reeves

Data i miejsce urodzenia

2 września 1964
Bejrut

Zawód

aktor, reżyser, producent filmowy, muzyk

Lata aktywności

od 1985

Keanu Charles Reeves[1] (/kiˈɑːnu: tʃɑɹlz ɹˈiːvz/) (ur. 2 września 1964 w Bejrucie[2][3]) – kanadyjski artysta i przedsiębiorca: aktor, reżyser, producent filmowy, muzyk i filantrop.

Występował w seriach filmowych, takich jak: Matrix oraz John Wick. Uważany za jednego z najlepszych producentów filmowych na świecie[4] i jednego z najlepiej opłacanych aktorów swojego pokolenia[5].

31 stycznia 2005 otrzymał gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6801 Hollywood Boulevard[6][7].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 2 września 1964 w Bejrucie[8] jako syn geologa Samuela Nowlina Reevesa Jr.[4], Amerykanina azjatyckiego pochodzenia (pół Chińczyka, pół Hawajczyka, mającego także portugalskie korzenie[9]) oraz Patricii Taylor – Angielki[10], stylistki i projektantki kostiumów dla artystów, takich jak Alice Cooper[11], Dolly Parton[12], Emmylou Harris czy David Bowie[13]. Wychowywał się z siostrą Kim (ur. 1966), urodzoną z pierwszego małżeństwa ojca, w Australii[4]. Jego matka pracowała jako tancerka w lokalnym klubie, gdy poznała jego ojca. Kiedy małżeństwo zakończyło się rozwodem, przeniosła się z Keanu i Kim do Nowego Jorku. W 1967, kiedy Keanu miał trzy lata, zmarł jego ojciec[14]. W 1969 matka po raz drugi wyszła za mąż za Paula Aarona, broadwayowskiego reżysera[13], a następnie przeniosła się z dziećmi do Toronto w Kanadzie, gdzie uzyskała obywatelstwo. Małżeństwo trwało tylko rok. Za mąż wychodziła jeszcze dwukrotnie – za promotora rockowego Roberta Millera, z którym ma córkę Karinę Miller (ur. 1976), a następnie za właściciela salonu fryzjerskiego, Jacka Bonda. Z nowego związku ojca Keanu ma przyrodnią siostrę, Emmę[4].

Gdy miał dziewięć lat, wystąpił w przedstawieniu George’a Abbotta Damn Yankees. W Kanadzie uczęszczał do Jesse Ketchum Public School, a następnie studiował na De La Salle College. Cierpi na dysleksję[15]. Jako nastolatek grał w hokeja jako bramkarz zespołu i otrzymał przydomek „The Wall” (pol. „Mur”), ponadto należał do drużyny szachowej[16]. Naukę kontynuował w Etobicoke School of the Arts w Ontario. Nie mógł przystosować się do szkoły – choć uczył się przeciętnie, miał trudności związane z rówieśnikami i nauczycielami[13]. W 1981, mając 17 lat, porzucił szkołę[17][18]. Dorabiał, pracując jako ogrodnik, poza tym ostrzył łyżwy i był kucharzem w restauracji Patissima[11].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na początku kariery sugerowano, by aktor ze względu na swoje oryginalne imię posługiwał się pseudonimem (wśród propozycji pojawiły się K.C. Reeves, Norman Kreeves czy Chuck Spadina), jednak Reeves pozostał przy swoich prawdziwych personaliach[19]. W wieku 19 lat zadebiutował na scenie w homoerotycznym dreszczowcu Wolfboy (1984) w reżyserii Johna Palmera[19][20] na profesjonalnej scenie Leah Posluns Theatre w Toronto, gdzie rok potem wystąpił jako Merkucjo w tragedii szekspirowskiej Romeo i Julia (1985)[21].

Swoje pierwsze doświadczenia przed obiektywem kamery nabywał dzięki występom w niewielkich produkcjach kanadyjskiej telewizji. Pojawił się w reklamie Coca-Coli oraz gościnnie w sitcomie CBS Hangin’ In (1984) i serialu policyjnym CTV Television Network Nocna gorączka (Night Heat, 1985) z Jeffem Wincottem. W dramacie obyczajowym Youngblood (1986) zagrał postać hokeisty u boku Roba Lowe i Patricka Swayze. Wystąpił w niewielkiej roli Buddy’ego Martina w dramacie kryminalnym HBO Akt zemsty (Act of Vengeance, 1986) z Charlesem Bronsonem. Po roli Le Chevaliera Raphaela Danceny w filmie Stephena Frearsa Niebezpieczne związki (Dangerous Liaisons, 1988) wystąpił w roli Toda, naiwnego ojca i męża w filmie Spokojnie, tatuśku (Parenthood, 1989), oraz Teda Logana w komedii Stephena Hereka Wspaniała przygoda Billa i Teda (Bill & Ted’s Excellent Adventure, 1989) z Alexem Winterem[22][23].

Zagrał w teledysku do piosenki Pauli AbdulRush Rush” (1991)[15]. W następnych latach wystąpił w wielu filmach u licznych reżyserów światowego kina, tworząc kreacje m.in. w Moje własne Idaho[24], Mały Budda czy Wiele hałasu o nic. Za rolę początkującego agenta FBI Johnny’ego Utaha w dramacie sensacyjnym Kathryn Bigelow Na fali (Point Break, 1991) otrzymał MTV Movie Award jako najbardziej pożądany aktor[25]. Na potrzeby gry w filmie nauczył się surfować[26]. Z kolei za występ w roli Jonathana Harkera w Drakuli (1992) był szeroko krytykowany przez krytyków, ponadto sam twierdził, że źle zagrał swoją postać[27].

W latach 1991–2002 grał na gitarze basowej w zespole folk-thrashowym Dogstar[28][29][30].

W 1994 zagrał Jacka Travena u boku Sandry Bullock w filmie Speed: Niebezpieczna prędkość[31], który stał się ogromnym sukcesem komercyjnym (film zarobił 350 mln USD przy 30 mln budżecie). Uczynił on z niego gwiazdora Hollywood, a zarazem jednego z najlepiej zarabiających aktorów amerykańskich[32]. Odrzucił propozycję ponownego zagrania Travena w kontynuacji SpeedSpeed 2: Wyścig z czasem (1995), a także odmówił głównej roli w filmie Gorączka, bo wolał występować w Hamlecie na scenie Royal Manitoba Theatre Centre[33]. Następnie zagrał postać prawnika Kevina Lomaxa w Adwokacie diabła (1997)[34] u boku Ala Pacino i Charlize Theron[35]. Jego popularność wzrosła dzięki roli Neo w Matriksie (1999) i jego sequelach, a krytycy – dotychczas chłodno oceniający występy aktora – przychylniej ocenili jego grę[36], uznaje się także, iż występ Reevesa w roli pierwszoplanowej miał duży wpływ na sposób przedstawiania w mediach aktorów reprezentujących mniejszości etniczne, a także wpłynął na szerszą ekspozycję w kinach amerykańskich aktorów azjatyckiego pochodzenia[37]. Na potrzeby roli w filmie przez cztery miesiące poświęcał po osiem godzin dziennie na treningi kung-fu pod okiem kaskadera Yuena Woo-pinga[38].

Reeves (2006)

W komediodramacie sportowym Briana Robbinsa Krótka piłka (Hardball, 2001) zagrał niespokojnego uzależnionego od hazardu Conora O’Neilla, który zamierza spłacić swoje wierzytelności i podejmuje się szkolenia drużyny baseballowej[39]. Sukces odniosły również Constantine (2005) i Przez ciemne zwierciadło (2006)[40].

W 2010 zdjęcia Reevesa stały się inspiracją dla internautów do tworzenia memów[41]. Sam aktor ocenił przeróbki swoich zdjęć jako „czystą, dobrą zabawę”[42].

W 2011 zadebiutował jako producent filmowy obrazem Skok Henry’ego, w którym zagrał główną rolę[43]. W tym samym roku wydał tomik poezji Ode to Happiness[44] oraz założył z zaprzyjaźnionym projektantem motocykli Gardem Hollingerem firmę produkcyjną Arch Motorcycle Company[45].

W 2010 i 2012 pojawił się na festiwalu Camerimage w Bydgoszczy.

W 2013 zadebiutował jako reżyser filmem Człowiek Tai Chi[17], w którym zagrał postać Donaki Marka[46]. W kolejnym roku premierę miał film John Wick, w którym zagrał rolę tytułowego byłego zabójcy, którego nowe życie rozpada się, pozostawiając żądzę zemsty[47]. Film odniósł sukces komercyjny (zarobił 86 mln USD przy budżecie 20 mln[48]) i zyskał przychylne recenzje krytyków, rozpoczynając nową franczyzę. W 2017 sukces odniósł sequel filmu – John Wick 2, w 2019 do kin trafił John Wick 3: Parabellum[49], w tym samym roku zapowiedziano też czwartą część serii.

W 2017 wraz z zaprzyjaźnioną malarką Alexandrą Grant założył wydawnictwo książkowe X Artists’ Books[48]. W 2019 na E3 przedsiębiorstwo CD Projekt Red przedstawiło zwiastun gry Cyberpunk 2077, w której Reeves użyczył głosu i wizerunku jednemu z głównych bohaterów, Johnny’ego Silverhanda, buntownikowi walczącemu o przetrwanie[50].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W latach 1986–1990 spotykał się z Jill Schoelen. W pierwszej połowie lat 90. był związany z Sofią Coppolą[51]. W 1998 związał się z Jennifer Syme. 24 grudnia 1999 jego jedyna córka urodziła się martwa[14]. 2 kwietnia 2001 Jennifer Syme zginęła w wypadku samochodowym[14]. W 2008 spotykał się z modelką i aktorką Chiną Chow.

W 1988 w wyniku wypadku motocyklowego przeszedł operację usunięcia śledziony[17]. Jest leworęczny[52].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Gry komputerowe[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i nominacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Nagroda Kategoria Film Rezultat
1992 MTV Movie Award Najbardziej pożądany aktor Na fali Wygrana
1994 Złota Malina Najgorszy aktor drugoplanowy Wiele hałasu o nic Nominacja
1995 MTV Movie Award Najlepszy aktor Speed: Niebezpieczna prędkość Wygrana
Najlepszy duet aktorski Nominacja
1996 Złota Malina Najgorszy aktor Spacer w chmurach Nominacja
Johnny Mnemonic Nominacja
1997 Reakcja łańcuchowa Nominacja
2000 MTV Movie Award Najlepszy duet aktorski Matrix Nominacja
Najlepsza rola męska Wygrana
Najlepszy film Wygrana
Saturn Najlepszy aktor Nominacja
2002 Złota Malina Najgorszy aktor Słodki listopad Nominacja
Krótka piłka Nominacja
2004 MTV Movie Award Najlepsza scena walki Matrix Reaktywacja Nominacja
Najlepszy pocałunek Matrix Reaktywacja Nominacja
2019 Saturny Najlepszy aktor John Wick 3 Nominacja

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Keanu Reeves. Listal. [dostęp 2017-08-10]. (ang.).
  2. Reeves Keanu, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-09-30].
  3. David Mansour: From Abba to Zoom: A Pop Culture Encyclopedia of the Late 20th Century. Andrews McMeel Publishing, 2011, s. 397. ISBN 978-0-7407-9307-3.
  4. a b c d Keanu Reeves (2 de Setembro de 1964). Filmow. [dostęp 2017-08-10]. (port.).
  5. Ludzie kina: Keanu Reeves. europaeuropa.pl. [dostęp 2016-10-25]. (pol.).
  6. Keanu Reeves. Walk of Fame. [dostęp 2022-11-01]. (ang.).
  7. Gary Goldstein: Hollywood Star Walk: Keanu Reeves. „Los Angeles Times”, 2010-02-19. [dostęp 2022-11-01]. (ang.).
  8. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 47.
  9. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 67.
  10. Keanu Reeves Biography (1964-). Film Reference. [dostęp 2017-08-10]. (ang.).
  11. a b Zageris i Curran 2020 ↓, s. 51.
  12. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 57.
  13. a b c Keanu Reeves. MYmovies.it. [dostęp 2017-08-10]. (wł.).
  14. a b c Paulina Kurowska (2019-05-31): Keanu Reeves: „Jestem samotny. Nie mam nikogo w moim życiu”. Ofeminin. [dostęp 2019-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-31)]. (pol.).
  15. a b Zageris i Curran 2020 ↓, s. 53.
  16. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 48.
  17. a b c Zageris i Curran 2020 ↓, s. 9.
  18. Keanu Reeves Biography. Yahoo!. [dostęp 2021-05-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-29)]. (ang.).
  19. a b Zageris i Curran 2020 ↓, s. 55.
  20. Samuel Leighton-Dore: A young Keanu Reeves starred in a 1984 homoerotic thriller called ‘Wolfboy’. SBS, 9 grudnia 2019. [dostęp 2021-05-29]. (ang.).
  21. Leah Posluns Theatre. Canadian Theatre Encyclopedia, 12 marca 2020. [dostęp 2021-05-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-29)]. (ang.).
  22. Keanu Reeves. Rotten Tomatoes. [dostęp 2021-05-28]. (ang.).
  23. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 30–31.
  24. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 39.
  25. Keanu Reeves Awards. AllMovie. [dostęp 2021-05-28]. (ang.).
  26. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 106.
  27. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 35.
  28. John Bush: Dogstar Biography. AllMusic. [dostęp 2016-10-25]. (ang.).
  29. Keanu Reeves w bazie Discogs.com (ang.)
  30. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 10.
  31. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 39, 143.
  32. The Best Keanu Reeves Movies of All Time. „Esquire”, 27 grudnia 2020. [dostęp 2021-05-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-29)]. (ang.).
  33. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 10, 52.
  34. Jason Buchanan: Keanu Reeves Biography. AllMovie. [dostęp 2021-05-28]. (ang.).
  35. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 173–174.
  36. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 41–42.
  37. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 80–82.
  38. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 108–109.
  39. Roger Ebert: Hardball movie review & film summary (2001). rogerebert.com, 14 września 2001. [dostęp 2021-05-29]. (ang.).
  40. Meat Treat: Keanu Reeves Naked – The NSFW Pic & Video Collection. LeakedMeat, 10 września 2019. [dostęp 2021-05-29]. (ang.).
  41. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 182–199.
  42. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 192.
  43. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 12, 52.
  44. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 12.
  45. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 144.
  46. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 180.
  47. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 24.
  48. a b Zageris i Curran 2020 ↓, s. 136.
  49. Borys Kit (2017-06-01): 'John Wick 3' Brings Back Writer Derek Kolstad (Exclusive). The Hollywood Reporter. [dostęp 2018-03-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-27)]. (ang.).
  50. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 182.
  51. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 50.
  52. Zageris i Curran 2020 ↓, s. 54.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Larissa Zageris, Kitty Curran, W roli głównej: Keanu Reeves, Wydawnictwo „Znak”, 2020, ISBN 978-83-240-7831-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]