Małgorzata Szejnert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Małgorzata Szejnert
Małgorzata Szejnert Warszawa, 5 marca 2015
Małgorzata Szejnert
Warszawa, 5 marca 2015
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1936 Warszawa
Zawód dziennikarka, pisarka
Narodowość polska
Język polski
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Okres od 1972
Gatunki reportaż
Ważne dzieła "Śród żywych duchów", "Szczecin: Grudzień-Sierpień-Grudzień", "Sława i infamia. Rozmowa z Bohdanem Korzeniewskim", "Dom żółwia. Zanzibar", "Usypać góry. Historie z Polesia"
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Małgorzata Szejnert (z mikrofonem). Promocja książki Czarny ogród, 12 lutego 2008 w Nikiszowcu

Małgorzata Szejnert (ur. 28 kwietnia 1936 w Warszawie) – polska dziennikarka i pisarka.

Ukończyła Liceum Ogólnokształcące Żeńskie im. Emilii Plater w Białej Podlaskiej. Absolwentka Wydziału Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Kierowała działem reportażu w tygodniku Literatura. W sierpniu 1980 pomagała w redagowaniu biuletynu strajkowego w Stoczni im. Warskiego w Szczecinie. Po ogłoszeniu stanu wojennego współpracowała z prasą podziemną. W 1984 wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracowała w Nowym Dzienniku. Powróciła do kraju w 1986. Była współzałożycielką "Gazety Wyborczej", gdzie przez kilkanaście lat prowadziła dział reportażu.

Debiutowała w 1972 książką o Amerykańskiej Polonii Borowiki przy ternpajku. Jest także m.in. autorką książki Czarny ogród o katowickich dzielnicach: Giszowcu i Nikiszowcu wydanej w 2007 roku. Książka ta została laureatką Nagrody Mediów Publicznych COGITO oraz "Górnośląskiego Tacyta", a także znalazła się w finałach nagrody literackiej "Nike", nagrody literackiej Gdynia i środkowo-europejskiej nagrody literackiej „Angelus" w 2008 [1].

Jej książka o Zanzibarze Dom żółwia. Zanzibar otrzymała nominację do Nagrody Nike 2012 i znalazła się wśród siedmiu finalistów tej nagrody.[2]

Wraz z Romanem Załuskim jest scenarzystką filmu Jeśli się odnajdziemy.

5 czerwca 2014 została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski "za wybitne zasługi w budowaniu niezależnej prasy w Polsce, za pielęgnowanie wartości, jakie legły u podstaw polskich przemian demokratycznych, za wkład w rozwój nowoczesnej publicystyki i przestrzeganie wysokich standardów w pracy dziennikarskiej, redakcyjnej i menadżerskiej".

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Borowiki przy ternpajku, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1972.
  • Ulica z latarnią, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1977.
  • I niespokojnie tu i tam, Olsztyn: Pojezierze 1980.
  • Szczecin: Grudzień-Sierpień-Grudzień, współautor Tomasz Zalewski, Warszawa: NOWA, 1984; Londyn: Aneks, 1986.
  • Sława i infamia. Rozmowa z Bohdanem Korzeniewskim, Londyn: Aneks,1988; Warszawa: "Pokolenie", 1988; Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1992
  • Śród żywych duchów, Londyn: Aneks, 1990; wyd. II, Warszawa: Znak, 2012 (Nagroda Polskiego PEN Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego, 1990)
  • Czarny ogród, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2007, ISBN 978-83-240-0896-4 (w finale nagrody literackiej Nike 2009 i nagrodzona kilkoma innymi).
  • Szczecin: Grudzień-Sierpień-Grudzień współautor Tomasz Zalewski, Londyn: Aneks, 1990; Szczecin: Walkowska Wydawnictwo, 2008, ISBN 978-83-924983-2-2 (wydanie III, poszerzone - współautorzy: Michał Paziewski, Adam Zadworny).
  • Wyspa klucz, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2009, ISBN 978-83-240-1161-2 (w 2010 r. otrzymała Nagrodę literacką Gdynia, tzw. Nagrodę Osobną i nominowana do nagrody literackiej Nike 2010).
  • Dom żółwia. Zanzibar, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2011, ISBN 978-83-240-1819-2 (w finale nagrody literackiej Nike 2012).
  • My, właściciele Teksasu. Reportaże z PRL-u, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2013, ISBN 978-83-240-2121-5.
  • Usypać góry. Historie z Polesia, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2015, ISBN 978-83-240-3287-7.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Agnieszka Kołodyńska: Siódemka w finale Angelusa (pol.). [dostęp 20 stycznia 2009].
  2. Tadeusz Sobolewski. Zawód reporter. „Gazeta Wyborcza”, s. 12, 23 sierpnia 2012. Warszawa: Agora. ISSN 0860-908X.