Małgorzata Szejnert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Małgorzata Szejnert
Ilustracja
M. Szejnert, Warszawa, 2015
Data i miejsce urodzenia

28 kwietnia 1936
Warszawa

Narodowość

polska

Język

polski

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Dziedzina sztuki

reportaż

Ważne dzieła
  • Śród żywych duchów
  • Szczecin: Grudzień-Sierpień-Grudzień
  • Sława i infamia. Rozmowy z Bohdanem Korzeniewskim
  • Dom żółwia. Zanzibar
  • Usypać góry. Historie z Polesia
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Nagrody
  • Nagroda Literacka Nike: Finalistka Nagrody Nike 2012
Galeria M. Szejnert
M. Szejnert, Michał Nogaś, VII Festiwal Góry Literatury, Włodowice, 2021
M. Szejnert. Promocja książki Czarny ogród, Nikiszowiec, 2008

Małgorzata Szejnert (ur. 28 kwietnia 1936 w Warszawie) – polska dziennikarka i pisarka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła Liceum Ogólnokształcące Żeńskie im. Emilii Plater w Białej Podlaskiej. Absolwentka Wydziału Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Kierowała działem reportażu w tygodniku „Literatura”. W sierpniu 1980 pomagała w redagowaniu biuletynu strajkowego w Stoczni im. Warskiego w Szczecinie. Po ogłoszeniu stanu wojennego współpracowała z prasą podziemną. W 1984 wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracowała w Nowym Dzienniku. Powróciła do kraju w 1986. Była współzałożycielką „Gazety Wyborczej”, gdzie przez kilkanaście lat prowadziła dział reportażu.

Debiutowała w 1972 książką o Amerykańskiej Polonii Borowiki przy ternpajku. Jest także m.in. autorką książki Czarny ogród o katowickich dzielnicach: Giszowcu i Nikiszowcu wydanej w 2007 roku. Książka ta została laureatką Nagrody Mediów Publicznych COGITO oraz „Górnośląskiego Tacyta”, a także znalazła się w finałach Nagrody Literackiej Nike[1], Nagrody Literackiej Gdynia i środkowo-europejskiej nagrody literackiej „Angelus” w 2008[2]. W lutym 1989 weszła w skład działającej przy Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Komisji do spraw Upamiętnienia Ofiar Represji Okresu Stalinowskiego[3]. Autorka ponad 100 rozpraw, artykułów naukowych, recenzji i prac popularnonaukowych.

Jej książka Wyspa klucz otrzymała nominację do Nagrody Literackiej Nike 2010[4] a książka o Zanzibarze Dom żółwia. Zanzibar otrzymała nominację do Nagrody Literackiej Nike 2012 i znalazła się wśród siedmiu finalistów tej nagrody[5][6]. Za książkę Usypać góry. Historie z Polesia nominowana do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego 2015 za Reportaż Literacki[7]. Książka Usypać góry otrzymała Nagrodę Miesięcznika "Odra" za rok 2015[8][9].

Wraz z Romanem Załuskim jest scenarzystką filmu Jeśli się odnajdziemy[10].

5 czerwca 2014 została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi w budowaniu niezależnej prasy w Polsce, za pielęgnowanie wartości, jakie legły u podstaw polskich przemian demokratycznych, za wkład w rozwój nowoczesnej publicystyki i przestrzeganie wysokich standardów w pracy dziennikarskiej, redakcyjnej i menadżerskiej”[11]. W 2015 otrzymała srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[12].

15 października 2021 odsłoniła swoją płytę w oświęcimskiej Alei Pisarzy przy Miejska Biblioteka Publiczna im. Ł. Górnickiego "Galeria Książki" w Oświęcimiu.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Borowiki przy ternpajku, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1972.
  • Ulica z latarnią, Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1977.
  • I niespokojnie tu i tam, Olsztyn: Wydawnictwo Pojezierze, 1980.
  • Szczecin: Grudzień-Sierpień-Grudzień, współautor Tomasz Zalewski, Warszawa: NOWA, 1984; Londyn: Aneks, 1986.
  • Sława i infamia. Rozmowa z Bohdanem Korzeniewskim, Londyn: Aneks,1988; Warszawa: „Pokolenie”, 1988; Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1992
  • Śród żywych duchów, Londyn: Aneks, 1990; wyd. II, Warszawa: Znak, 2012 (Nagroda Polskiego PEN Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego, 1990)
  • Czarny ogród, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2007, ISBN 978-83-240-0896-4 (finał Nagrody Literackiej Nike 2008, nominacja do Nagrody Literackiej Gdynia 2008, finał Nagrody „Angelus” 2008).
  • Szczecin: Grudzień-Sierpień-Grudzień współautor Tomasz Zalewski, Londyn: Aneks, 1990; Szczecin: Walkowska Wydawnictwo, 2008, ISBN 978-83-924983-2-2 (wydanie III, poszerzone – współautorzy: Michał Paziewski, Adam Zadworny).
  • Wyspa klucz, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”, 2009, ISBN 978-83-240-1161-2 (w 2010 r. otrzymała Nagrodę Literacką Gdynia, tzw. Nagrodę Osobną i nominowana do Nagrody Literackiej Nike 2010)
  • Dom żółwia. Zanzibar, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2011, ISBN 978-83-240-1819-2 (w finale Nagrody Literackiej Nike 2012)
  • My, właściciele Teksasu. Reportaże z PRL-u, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2013, ISBN 978-83-240-2121-5.
  • Usypać góry. Historie z Polesia, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2015, ISBN 978-83-240-3287-7 (nominacja do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego 2015 za Reportaż Literacki, Nagroda Odry za rok 2015)
  • Wyspa Węży, Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2018, ISBN 978-83-240-5358-2

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nagroda Nike 2008. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-21].
  2. Agnieszka Kołodyńska: Siódemka w finale Angelusa. [dostęp 2009-01-20]. (pol.).
  3. Rzeczpospolita, 1989, nr 37 (2171), str. 1-2
  4. Nominacje Nike 2010. polskieradio.pl. [dostęp 2015-07-20].
  5. Tadeusz Sobolewski. Zawód reporter. „Gazeta Wyborcza”, s. 12, 23 sierpnia 2012. Warszawa: Agora. ISSN 0860-908X. 
  6. Nagroda Nike 2012. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-21].
  7. Nominacje do Nagrody Kapuścińskiego 2015, www.instytutksiazki.pl [dostęp 2016-03-06].
  8. Mateusz Lipiński, Małgorzata Szejnert z nagrodą miesięcznika Odra za rok 2015, „Radio Wrocław” [dostęp 2018-02-26] (pol.).
  9. Niezgoda na niepamięć – Magazyn O.pl, O.pl Polski Portal Kultury [dostęp 2018-02-26] [zarchiwizowane z adresu 2018-02-27] (pol.).
  10. Małgorzata Szejnert – sylwetka pisarki. culture.pl. [dostęp 2017-08-22].
  11. M.P. z 2014 r. poz. 741
  12. Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis - Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego - Portal Gov.pl, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2023-09-21] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]