Mercedes-Benz R107

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SL (R107)
Mercedes-Benz SL
Mercedes-Benz SL
Producent Niemcy Mercedes-Benz
Okres produkcji 1971-1989
Miejsce produkcji  RFN, Stuttgart
Poprzednik Mercedes-Benz W113
Następca Mercedes-Benz R129
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2-drzwiowy roadster
Silniki Benzynowe 2746 cm³ - 5547 cm³
Skrzynia biegów 3/4-biegowa automatyczna
4/5-biegowa manualna
Rodzaj napędu tylny
Długość 4390 mm
Szerokość 1790 mm
Wysokość 1300 mm
Rozstaw osi SL: 2460 mm
SLC: 2820 mm
Masa własna 1500 - 1720 kg
Poj. zbiornika paliwa 85/90 l
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze
Mercedes-Benz C107
Konkurencja Mercedes-Benz W116
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Mercedes-Benz SL (R107) jest trzecią generacją prestiżowej serii roadsterów SL (niem. Sport Leicht - Sportowy, Lekki). Zaprezentowany został w 1971, zastępując tym samym popularną "Pagodę" (W113). Kilka miesięcy po premierze roadstera pokazano bliźniaczą wersję ze stałym twardym dachem - SLC (C107). Samochody, pozornie bardzo do siebie podobne, znacznie różnią się jeśli chodzi o długość - SLC jest o 36 centymetrów dłuższy od SL-a. Niektóre konstrukcyjne rozwiązania R107 są zapożyczone od modeli W116 S-klasse (nadwozie i silniki) oraz W114 (elementy zawieszenia). W większości jednak, "Stosiódemka" jest niezależną, nową konstrukcją. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1972 samochód zajął 3. pozycję (za Fiatem 127 i Renault 15/17)[1].

Głównym rynkiem zbytu SL-a (R107) miały być Stany Zjednoczone. To tam kierowano większość produkcji. Auta eksportowane za wielką wodę różniły się od swoich europejskich braci. Wersje amerykańskie charakteryzowały się:

  • bardziej miękkimi nastawami zawieszenia,
  • silnikami o obniżonym stopniu sprężania, ze względu na restrykcyjne normy emisji spalin,
  • ośmiocalowymi "bezpiecznymi" zderzakami przednimi i tylnymi,
  • światłami przednimi, spełniającymi amerykańskie normy.

Zmiany dotyczyły więc zarówno mechaniki, jak i nadwozia. Niektóre silniki występowały tylko w USA, niektóre zaś tylko w Europie.

Silniki (chronologicznie) i napęd[edytuj | edytuj kod]

  • 350 SL - typ: M116, widlasty 8-cylindrowy, pojemność: 3499 cm³, moc: 195-200 KM, produkcja: 1971-1980
  • 450 SL - typ: M117, widlasty 8-cylindrowy, pojemność: 4520 cm³, moc: 217-225 KM, produkcja: 1971-1980
    • 280 SL - typ: M110, rzędowy 6-cylindrowy, pojemność: 2743 cm³, moc: 170-185 KM, produkcja: 1974-1985
      • 380 SL - typ: M116, widlasty 8-cylindrowy, pojemność: 3818 cm³, moc: 204-218 KM, produkcja: 1980-1985
      • 500 SL - typ: M117, widlasty 8-cylindrowy, pojemność: 4973 cm³, moc: 231-240 KM, produkcja: 1980-1989
        • 300 SL - typ: M103, rzędowy 6-cylindrowy, pojemność: 2960 cm³, moc: 180-188 KM, produkcja: 1985-1989
        • 420 SL - typ: M116, widlasty 8-cylindrowy, pojemność: 4196 cm³, moc: 204-218 KM, produkcja: 1985-1989
        • 560 SL - typ: M117, widlasty 8-cylindrowy, pojemność: 5547 cm³, moc: 231 KM, produkcja: 1985-1989

Do przeniesienia napędu służyły skrzynie automatyczne 3- i 4-biegowe, stosowane standardowo w silnikach ośmiocylindrowych oraz manualne 4- lub 5-biegowe, standardowo podczepione do jednostek 6-cylindrowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przed SL-em (R107) stały inne cele niż przed jego poprzednikiem. Nowy samochód miał być większy, bardziej komfortowy, bezpieczniejszy oraz, co najważniejsze, bardziej dynamiczny. SL miał przeskoczyć do wyższej klasy i stać się kompromisem pomiędzy, właśnie kończącymi swój żywot, 4-miejscowymi kabrioletami serii W111 (280 SE 3,5) a małymi roadsterami serii W113 (230/250/280 SL "Pagoda"). Nowa konstrukcja, zaprezentowana w 1971, zdawała się spełniać te wymogi.

Mercedes SL (R107) wnętrze
Mercedes SL (R107) tył
Mercedesy: SL (R107) i SLC (C107)

"Stosiódemka" urosła względem poprzednika - była o 10 cm dłuższa i o 3 cm szersza. Poskutkowało to większą ilością miejsca w kabinie, do wykończenia której użyto miękkich, bezpiecznych materiałów. Ze względu na bezpieczeństwo w razie dachowania, wzmocniono konstrukcję przednich słupków. Wyniki testów zderzeniowych wykazały, że te poprawki dały o 50% większą sztywność w stosunku do "Pagody". Samochód z wszystkimi wzmocnieniami ważył jednak sporo więcej od poprzednika (przeszło 200kg). Konieczne zatem było zamontowanie mocniejszych jednostek napędowych. Jako pierwszy do napędu posłużył typ M116 o pojemności 3499 cm³ i mocy 200 KM (350 SL). Kilka miesięcy później, początkowo tylko na rynek amerykański, wprowadzono motor typu M117 o pojemności 4520 cm³ i mocy 225 KM (450 SL).

W trakcie produkcji SL (R107) przeszedł wiele zmian kosmetycznych oraz mechanicznych. Pierwszą z nich datuje się na rok 1973, kiedy, w związku z kryzysem paliwowym, dołączono do oferty oszczędny 6-cylindrowy silnik DOHC (ang. Double OverHead Camshaft - podwójny wałek rozrządu w głowicy) typu M110 o pojemności 2743 cm³. Ze względu na małą pojemność, wersje z tym silnikiem nie były eksportowane do USA, jednakże występowały tam w wyniku tzw. importu własnego.

Następną zmianą natury mechanicznej było zastosowanie katalizatora spalin do wszystkich silników w 1975, co poskutkowało nieznacznym pogorszeniem osiągów (mniejsza moc). W 1980 roku zaś miała miejsce pierwsza wymiana silników: typ M116 (3499 cm³) rozwiercono do pojemności 3818 cm³, typ M117 (4520 cm³) natomiast do pojemności 4973 cm³. Ten ostatni oferowany był tylko w Europie. Na rynku amerykańskim więc topowym motorem został M116 o pojemności tylko 3818 cm³. Ten marazm trwał aż do 1985, kiedy to po raz kolejny nastąpiło odświeżenie gamy jednostek napędowych: na rynku europejskim silnik M110 zastąpiony został przez M103 o pojemności 2960 cm³ oraz motor M116 rozwiercono do 4196 cm³. Nowością na rynkach amerykańskim, japońskim i australijskim był silnik M117 rozwiercony do niebotycznych 5547 cm³. Mimo pojemności, nie był on jednak najmocniejszą jednostką montowaną w R107, bowiem jego potencjał ograniczały restrykcyjne normy emisji spalin.

W roku 1985, odświeżeniu palety silników towarzyszyło odświeżenie nadwozia. Zmienione zostały m.in. przedni zderzak, progi, wzory felg aluminiowych. W takiej formie R107 produkowany był do 1989. W tym roku zaprzestano wytwarzania tego bardzo popularnego modelu.. Żywot R107 trwał aż 18 lat, jest to więc najdłużej, po klasie G, produkowany Mercedes w historii. Jego następcą został model R129, produkowany w latach 1989-2001.


Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Dane dla wersji europejskiej według producenta[2]

Mercedes-Benz 280 SL/SLC 300 SL 350 SL/SLC 380 SL/SLC 420 SL 450 SL/SLC 500 SL/SLC
Lata produkcji:  1974 - 1981/1985 1985–1989 1971–1980 1980 - 1981/85 1985–1989 1973–1980 1980 - 1981/89
Silnik:  R6 (czterosuw, montowany z przodu) 90° V8 (czterosuw, montowany z przodu)
Średnica cylindra x skok tłoka:  86 mm x 78,8 mm 88,5 mm x 80,25 mm 92 mm x 65,8 mm 92 mm x 71,8 mm 92 mm x 78,9 mm 92 mm x 85 mm 96,5 mm x 85 mm
Pojemność skokowa:  2746 cm³ 2962 cm³ 3499 cm³ 3818 cm³ 4196 cm³ 4520 cm³ 4973 cm³
Moc maksymalna przy obr/min:  185 KM (136 kW) przy 6000 188 (138 kW) przy 5700 200 KM (150 kW) przy 5800 218 KM (160 kW) przy 5500 218 KM (160 kW) przy 5200 225 KM (165 kW) przy 5000 240 KM (180 kW) przy 5000
Maksymalny moment obrotowy przy obr/min:  238 Nm przy 4500 255 Nm przy 4400 286 Nm przy 4000 299 Nm przy 4000 392 Nm przy 3750 377 Nm przy 3000 402 Nm przy 3200
Stopień sprężania:  9,0:1 9,2:1 9,5:1 9,0:1 9,0:1 8,8:1 9,0:1
Układ zasilania:  wtrysk paliwa Bosch D-Jet, K-Jet, od 1985 KE-Jet
Układ rozrządu:  DOHC SOHC
Prędkość maksymalna:  207 km/h 210 km/h 212 km/h 215 km/h 210 km/h 218 km/h 215 km/h
Średnie zużycie paliwa na 100 km:  15,5 l 14,5 l 18,5 l 18,5 l 15,5 l 18,5 l 18,5 l

Przypisy

  1. Previous winners - Car of the Year 1972 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27].
  2. Werner Oswald: Deutsche Autos 1945-1990, Band 4. Stuttgart: Motorbuch Verlag, 2001. 3-613-02131-5.