Przejdź do zawartości

Naomi Ōsaka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Naomi Ōsaka
Ilustracja
Państwo

 Japonia

Data i miejsce urodzenia

16 października 1997
Osaka

Wzrost

180 cm

Gra

praworęczna, oburęczny backhand

Zakończenie kariery

aktywna

Trener

Tomasz Wiktorowski

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

7 WTA, 1 WTA 125, 0 ITF

Najwyżej w rankingu

1 (28 stycznia 2019)

Australian Open

W (2019, 2021)

Roland Garros

4R (2026)

Wimbledon

QF (2026)

US Open

W (2018, 2020)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

0 WTA, 0 ITF

Najwyżej w rankingu

324 (3 kwietnia 2017)

Australian Open

1R (2017)

Roland Garros

2R (2016)

Wimbledon

1R (2017)

US Open

1R (2016, 2017)

Gra mieszana
Wygrane turnieje

0

US Open

1R (2025)

Strona internetowa

Naomi Ōsaka (jap. 大坂 なおみ Ōsaka Naomi; ur. 16 października 1997 w Osace) – japońska tenisistka, zwyciężczyni US Open 2018 i 2020 oraz Australian Open 2019 i 2021, liderka rankingu WTA od 28 stycznia do 23 czerwca i od 12 sierpnia do 8 września 2019. Została uhonorowana tytułem Barbie Shero, jako kobieta wzór dla dziewcząt[1].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Japonki i Haitańczyka[2].

Była w związku z amerykańskim raperem Cordae[3]. Para rozstała się w 2025[4]. W lipcu 2023 roku urodziła córkę Shai[5].

Kariera tenisowa

[edytuj | edytuj kod]

Najwyżej w rankingu WTA Tour była sklasyfikowana na 1. miejscu w singlu (28 stycznia 2019) oraz na 324. miejscu w deblu (3 kwietnia 2017).

W 2015 uczestniczyła, a następnie triumfowała w zawodach WTA Rising Stars, które rozgrywane były podczas Turnieju Mistrzyń. W listopadzie tego samego roku awansowała do finału turnieju WTA 125K series w Hua Hin.

We wrześniu 2016 w finale zawodów WTA Premier w Tokio przegrała z Caroline Wozniacki 5:7, 3:6.

W marcu 2018 zdobyła swój pierwszy tytuł z cyklu WTA Premier Mandatory, pokonując w Indian Wells takie zawodniczki, jak: Marija Szarapowa, Agnieszka Radwańska, Karolína Plíšková i Simona Halep[6][7]. 8 września 2018 Ōsaka zdobyła swój pierwszy tytuł wielkoszlemowy, wygrywając US Open po pokonaniu w finale Sereny Williams 6:2, 6:4[8]. Następnie osiągnęła finał w Tokio i półfinał w Pekinie, co pozwoliło jej awansować na najwyższe miejsce rankingowe w karierze.

W 2019 wygrała wielkoszlemowy Australian Open. W meczu mistrzowskim pokonała Petrę Kvitovą wynikiem 7:6(2), 5:7, 6:4. We wrześniu tego samego roku zdobyła tytuł w Osace, zwyciężając z Anastasiją Pawluczenkową. Kolejne turniejowe zwycięstwo zanotowała w Pekinie, gdzie w ostatnim spotkaniu okazała się lepsza od liderki rankingu Ashleigh Barty.

W sezonie 2020 osiągnęła finał rozgrywek przeniesionych z Cincinnati do Nowego Jorku. Mecz rozstrzygający o mistrzostwie oddała jednak walkowerem Azarance. Z Białorusinką Ōsaka zmierzyła się w finale US Open, pokonując ją wynikiem 1:6, 6:3, 6:3. W ten sposób stała się pierwszym zawodnikiem z Azji, który wygrał trzy singlowe turnieje wielkoszlemowe[9]. Podczas zawodów okazywała poparcie dla ruchu Black Lives Matter, wychodząc na kort w czarnych maseczkach z imionami i nazwiskami osób czarnoskórych zabitych przez policjantów w Stanach Zjednoczonych[10].

W 2021 roku ponownie zwyciężyła w Australian Open. W meczu mistrzowskim pokonała Jennifer Brady wynikiem 6:4, 6:3. Przed rozpoczęciem French Open zapowiedziała, że nie będzie brać udział w pomeczowych konferencjach prasowych w trosce o swoje zdrowie psychiczne. Organizatorzy turniejów Wielkiego Szlema ogłosili, że takie zachowanie może wiązać się z odpowiednimi karami, włącznie z dyskwalifikacją. W odpowiedzi Ōsaka wycofała się z zawodów po wygranym meczu pierwszej rundy. W swoim oświadczeniu przekazała też, że od wygranego US Open 2018 zmagała się z depresją[11]. 23 lipca 2021 podczas ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2020 w Tokio oficjalnie zapaliła znicz olimpijski, zostając pierwszym przedstawicielem tenisa, który tego dokonał[12].

W sezonie 2022 osiągnęła finał rozgrywek kategorii WTA 1000 w Miami, w którym uległa 4:6, 0:6 Idze Świątek.

W lipcu 2025 ogłoszono, że jej trenerem został Tomasz Wiktorowski[13].

Historia występów wielkoszlemowych

[edytuj | edytuj kod]
Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej201220132014201520162017201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open A A A A 3R 2R 4R W 3R W 3R A 1R 3R 3R 2 / 10 28 – 7
French Open A A A A 3R 1R 3R 3R A 2R 1R A 2R 1R 4R 0 / 9 11 – 8
Wimbledon A A A Q1 A 3R 3R 1R NH A A A 2R 3R QF 0 / 6 11 – 6
US Open A A A Q2 3R 3R W 4R W 3R 1R A 2R SF 2 / 9 28 – 7
Ranking na koniec roku 1028 430 250 203 40 68 5 3 3 13 42 – 59 16 4 / 34 78 – 28

Występy w grze podwójnej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej201220132014201520162017201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open A A A A A 1R A A A A A A A A A 0 / 1 0 – 1
French Open A A A A 2R A A A A A A A A A A 0 / 1 1 – 1
Wimbledon A A A A A 1R A A NH A A A A A A 0 / 1 0 – 1
US Open A A A A 1R 1R A A A A A A A A 0 / 2 0 – 2
Ranking na koniec roku – – 1279 – 374 699 – – – – – – – – 0 / 5 1 – 5

Występy w grze mieszanej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej201220132014201520162017201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A NH A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A A A A A NH A A A A A A 0 / 0 0 – 0
US Open A A A A A A A A NH A A A A 1R A 0 / 1 0 – 1
0 / 1 0 – 1

Finały turniejów WTA

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009
–
2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (obowiązkowe)
WTA 1000 (nieobowiązkowe)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 14 (7–7)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Finalistka 1. 25 września 2016 Tokio Twarda Dania Caroline Wozniacki 5:7, 3:6
Zwyciężczyni 1. 18 marca 2018 Indian Wells Twarda Rosja Darja Kasatkina 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 2. 8 września 2018 US Open Twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 6:2, 6:4
Finalistka 2. 23 września 2018 Tokio Twarda (hala) Czechy Karolína Plíšková 4:6, 4:6
Zwyciężczyni 3. 26 stycznia 2019 Australian Open Twarda Czechy Petra Kvitová 7:6(2), 5:7, 6:4
Zwyciężczyni 4. 22 września 2019 Osaka Twarda Rosja Anastasija Pawluczenkowa 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 5. 6 października 2019 Pekin Twarda Australia Ashleigh Barty 3:6, 6:3, 6:2
Finalistka 3. 29 sierpnia 2020 Nowy Jork Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka walkower
Zwyciężczyni 6. 12 września 2020 US Open Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka 1:6, 6:3, 6:3
Zwyciężczyni 7. 20 lutego 2021 Australian Open Twarda Stany Zjednoczone Jennifer Brady 6:4, 6:3
Finalistka 4. 2 kwietnia 2022 Miami Twarda Polska Iga Świątek 4:6, 0:6
Finalistka 5. 5 stycznia 2025 Auckland Twarda Dania Clara Tauson 6:4, krecz
Finalistka 6. 7 sierpnia 2025 Montreal Twarda Kanada Victoria Mboko 6:2, 4:6, 1:6
Finalistka 7. 27 czerwca 2026 Bad Homburg vor der Höhe Trawiasta Czechy Karolína Muchová 1:6, 0:1 krecz

Finały turniejów WTA 125

[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza 2 (1–1)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Finalistka 1. 15 listopada 2015 Hua Hin Twarda Kazachstan Jarosława Szwiedowa 4:6, 7:6(8), 4:6
Zwyciężczyni 1. 4 maja 2025 Saint-Malo Ceglana Słowenia Kaja Juvan 6:1, 7:5

Występy w Turnieju Mistrzyń

[edytuj | edytuj kod]

W grze pojedynczej

[edytuj | edytuj kod]
Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2018Faza grupowaStany Zjednoczone Sloane Stephens
Niemcy Angelique Kerber
Holandia Kiki Bertens
5:7, 6:4, 1:6
4:6, 7:5, 4:6
3:6, krecz
2019Faza grupowaCzechy Petra Kvitová
wycofała się z turnieju po pierwszym meczu
7:6(1), 4:6, 6:4
2021zawodniczka rezerwowa (nie wystąpiła – zrezygnowała ze startu)

Finały turniejów ITF

[edytuj | edytuj kod]
turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza 4 (0–4)

[edytuj | edytuj kod]
Rezultat Data Turniej ($) Naw. Przeciwniczka Wynik
Finalistka 1. 02/06/2013 Stany Zjednoczone El Paso 25 000 Twarda Stany Zjednoczone Sanaz Marand 4:6, 4:6
Finalistka 2. 09/03/2014 Meksyk Irapuato 25 000 Twarda Holandia Indy de Vroome 6:3, 4:6, 1:6
Finalistka 3. 03/05/2015 Japonia Gifu 75 000 Twarda Chiny Zheng Saisai 6:3, 5:7, 4:6
Finalistka 4. 14/06/2015 Wielka Brytania Surbiton 50 000 Trawiasta Rosja Witalija Djaczenko 6:7(5), 0:6

Występy w igrzyskach olimpijskich

[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza

[edytuj | edytuj kod]
Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020, reprezentując państwo  Japonia [2]
I runda  Chiny: Zheng Saisai 6:1, 6:4
II runda  Szwajcaria: Viktorija Golubic 6:2, 6:3
III runda  Czechy: Markéta Vondroušová 1:6, 4:6
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Paryżu 2024, reprezentując państwo  Japonia
I runda  Niemcy: Angelique Kerber [PR] 5:7, 3:6

Zwycięstwa nad zawodniczkami klasyfikowanymi w danym momencie w czołowej dziesiątce rankingu WTA

[edytuj | edytuj kod]

Stan na 07.07.2026

Sezon2017201820192020202120222023202420252026Łącznie
Zwycięstwa236100011115
Lp. Zawodnik Ranking Turniej Nawierzchnia Runda Wynik
2017
1. Niemcy Angelique Kerber Nr 6 US Open, Stany Zjednoczone Twarda 1R 6:3, 6:1
2. Stany Zjednoczone Venus Williams Nr 5 Hong Kong, Chiny Twarda 2R 7:5, 6:2
2018
3. Czechy Karolína Plíšková Nr 5 Indian Wells, Stany Zjednoczone Twarda QF 6:2, 6:3
4. Rumunia Simona Halep Nr 1 SF 6:3, 6:0
5. Niemcy Julia Görges Nr 10 Pekin, Chiny Twarda 3R 6:1, 6:2
2019
6. Ukraina Elina Switolina Nr 7 Australian Open, Australia Twarda QF 6:4, 6:1
7. Czechy Karolína Plíšková Nr 8 SF 6:2, 4:6, 6:4
8. Czechy Petra Kvitová Nr 6 F 7:6(2), 5:7, 6:4
9. Kanada Bianca Andreescu Nr 6 Pekin, Chiny Twarda QF 5:7, 6:3, 6:4
10. Australia Ashleigh Barty Nr 1 F 3:6, 6:3, 6:2
11. Czechy Petra Kvitová Nr 6 WTA Finals, Shenzhen Twarda (hala) RR 7:6(1), 4:6, 6:4
2020
12. Holandia Kiki Bertens Nr 9 Brisbane, Australia Twarda QF 6:3, 3:6, 6:3
2024
13. Łotwa Jeļena Ostapenko Nr 10 US Open, Stany Zjednoczone Twarda 1R 6:3, 6:2
2025
14. Stany Zjednoczone Coco Gauff Nr 3 US Open, Stany Zjednoczone Twarda 4R 6:3, 6:2
2026
15. brak flagi Aryna Sabalenka Nr 1 Wimbledon, Wielka Brytania Trawiasta 4R 6:2, 7:6(2)

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Barbie Role Models Naomi Osaka | Mattel [online], Mattel Shop [dostęp 2022-02-12] (ang.).
  2. ↑ Getting To Know... Naomi Osaka. wtatennis.com, 2014-07-30. [dostęp 2015-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-13)]. (ang.).
  3. ↑ Tara C. Mahadevan: YBN Cordae Discusses Girlfriend Naomi Osaka’s U.S. Open Success. complex.com, 2019-09-01. [dostęp 2020-09-13]. (ang.).
  4. ↑ Naomi Osaka Announces Split from Cordae After 6 Years: 'No Bad Blood at All' [online], People.com [dostęp 2025-06-30] (ang.).
  5. ↑ Naomi Osaka kończy "urlop macierzyński". Japonka podała datę powrotu na kort. Polskie Radio 24, 2023-09-07. [dostęp 2023-09-11]. (pol.).
  6. ↑ Tom Bennett: Superb Naomi Osaka crushes Daria Kasatkina in Indian Wells to win maiden WTA title. eurosport.co.uk, 2018-03-18. [dostęp 2018-03-18]. (ang.).
  7. ↑ Łukasz Iwanek: WTA Indian Wells: Naomi Osaka bezlitosna dla Darii Kasatkiny w finale 20-latek. Pierwszy tytuł Japonki. sportowefakty.wp.pl, 2018-03-18. [dostęp 2018-03-18].
  8. ↑ Wirtualna Polska Media: US Open: fatalne zachowanie Sereny Williams i porażka w finale. Triumf Naomi Osaki!. sportowefakty.wp.pl, 2018-09-08. [dostęp 2018-09-09]. (pol.).
  9. ↑ FP Sports: US Open 2020: Naomi Osaka first in 26 years to come from set down in final to win title, other stats. firstpost.com, 2020-09-13. [dostęp 2020-09-13]. (ang.).
  10. ↑ George Ramsay: These were the Black victims Naomi Osaka honored on face masks at the US Open. CNN, 2020-09-13. [dostęp 2020-09-13]. (ang.).
  11. ↑ macz: Djoković i inne gwiazdy wspierają decyzję Osaki. „To był akt odwagi”. eurosport.tvn24.pl, 2021-06-02. [dostęp 2021-07-23]. (pol.).
  12. ↑ WTA Staff: Tokyo 2020: Osaka becomes the first tennis player to light the Olympic Cauldron. wtatennis.com, 2021-07-23. [dostęp 2021-07-23]. (ang.).
  13. ↑ Noami Osaka z nowym trenerem – Tomaszem Wiktorowskim!. tenismagazyn.pl, 2025-07-28. [dostęp 2026-03-27].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]