Nazwy geograficzne pochodzenia wołoskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przez nazwy geograficzne pochodzenia wołoskiego rozumiemy nomenklaturę o różnorodnej etymologii[1], rozpowszechnioną najprawdopodobniej podczas kolonizacji wołoskiej. Nazwy geograficzne pochodzenia wołoskiego występują w całych Karpatach i na Bałkanach. Poza Rumunią nazwy pochodzenia wołoskiego z reguły występują w formach zeslawizowanych. Do najpowszechniejszych należą[2]:

Określnik etniczny[edytuj | edytuj kod]

W wielu nazwach miejscowości występuje określnik etniczny:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stieber Z., 1934, s . 217
  2. Ze względu na brak źródeł dotyczących języka wołoskiego prezentowane są odpowiedniki we współczesnym języku rumuńskim
  3. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af Nazwy wymienione w publikacji: Wojciech Krukar "Przyczynek nazewniczy do historii osadnictwa dorzecza górnego Sanu [1]"
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au av aw ax ay az ba bb bc bd be bf bg bh bi bj bk bl Wymienione w publikacji w języku rumuńskim: dr. Simona Condurateanu "Istorie şi toponimie românească în Carpaţii situaţi în afara României", Dacia Magazin nr 58, maj 2008, [2]
  5. Por. hasło izba Brückner A. (1957)
  6. a b Stanisław Figiel: Polski Spisz. Warszawa: PTTK „Kraj”, 1999. ISBN 83-7005-396-3.
  7. Por. hasło mogiła Brückner A. (1957)
  8. Zieliński J. 2003 – cytat: "Z czasów osadnictwa wołoskiego pozostały ślady w postaci nazw przysiółków np. Praciaki, co oznaczało pierwotnie – od słowa "proc" ludzi zajmujących się hodowlą świń"
  9. Por. hasła sapać i sopel Bruckner A. (1957)

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  1. Bruckner A. (1957). Słownik etymologiczny języka polskiego. Warszawa: WP
  2. Dobrowolski K. (1938). Dwa studia nad powstaniem kultury ludowej w Karpatach Zachodnich. Osobne odbicie ze „Studiów historycznych ku czci S. Kutrzeby” (T. II). Kraków
  3. Hrabec S. (1950). Nazwy geograficzne Huculszczyzny. Prace onomastyczne. Kraków
  4. Rieger J. (1966b). Z toponomastyki bojkowskiej i łemkowskiej. Lespedar i inne nazwy wołoskie. [W:] Slavia Orientalis (T. 15). 95–100
  5. Rieger J. (1969). Nazwy wodne dorzecza Sanu. Prace Onomastyczne 12. Warszawa – Wrocław – Kraków: Wyd. PAN
  6. Rieger J. (1995). Słownictwo i nazewnictwo łemkowskie. Warszawa: Semper
  7. Rozwadowski J. (1914a). O nazwach geograficznych Podhala. Pamiętnik PTT (R. XXXV). 1–7. 61.
  8. Rozwadowski J. (1914b). Beskidy. [W:] Język Polski II. 169–164
  9. Stieber Z. (1934). Nazwy miejscowe pasma Gorców w Beskidzie Zachodnim. [W:] Lud Słowiański (T. III). 213–265
  10. Stieber Z. (1949). Toponomastyka Łemkowszczyzny. (Cz. II). Nazwy terenowe. Łódź: ŁTN
  11. Zieliński J. (2003). Do źródeł Wieprzówki. Andrychów: Polska Fundacja Ochrony Przyrody "PRONATURA" w Krakowie