Siły Powietrzne Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siły Powietrzne Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej
Siły Powietrzne Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej
Symbol Sił Powietrznych KRLD
Państwo  Korea Północna
Historia
Sformowanie 20 sierpnia 1947
Dane podstawowe
Obecny dowódca Ri Pyŏng Ch'ŏl
Podporządkowanie Naczelny Dowódca
Liczebność 110 000 ludzi
1600-1700 samolotów
Flaga sił powietrznych KRLD
Północnokoreańskie MiG-29

Siły Powietrzne Koreańskiej Republiki Ludowo Demokratycznejwojska lotnicze, będące jednym z rodzajów Koreańskiej Armii Ludowej.

Charakterystyka[edytuj]

Wojska lotnicze Korei Północnej przewyższają Koreę Południową pod względem ilości sprzętu wojskowego, ale jego niska jakość równoważy tę różnicę. Kwaterą główną Sił Powietrznych jest Pjongjang. Same siły lotnicze posiadają 15 baz na terenie całego kraju. Kilka z nich znajduje się w pobliżu strefy zdemilitaryzowanej. Poza samolotami MiG-29 i MiG-23, siły powietrzne Korei Północnej dysponują samolotami MiG-21 Fishbed, w tym myśliwcami przechwytującymi typu MiG-21F, MiG-21PF i MiG-21PFM. Na ich wyposażeniu znajdują się także chińskie myśliwce Shenyang J-5, Shenyang J-6 i Chengdu J-7. Flotę samolotów myśliwsko-bombowych uzupełniają maszyny Su-25, Su-7 i Ił-28. Trzon floty śmigłowców stanowią maszyny McDonnell Douglas MD-500. Śmigłowce te zostały przerobione na bojowe i każdy z nich uzbrojony jest w cztery kierowane rakiety przeciwpancerne. Korea Północna dysponuje starszymi pociskami lotniczymi przeciwpancernymi 9M14 Malutka, równie starszymi "Trzmiel" oraz nowszymi "Fagot" i "Kokon". Flota samolotów transportowych, po wycofaniu maszyn An-2 została ograniczona niemal do minimum. Dwa samoloty Ił-62M po wyczarterowaniu od linii Air Koryo zostały przerobione na salonki do przewozu VIP-ów. Do dyspozycji północnokoreańskiego wojska pozostaje także flota samolotów transportowych Ił-76 linii Air Koryo.

Mimo izolacji politycznej Korei Północnej we wrześniu 2016 na lotnisku w Wŏnsanie zorganizowano pierwsze w historii tego kraju międzynarodowe pokazy lotnicze: Wonsan International Friendship Air Festival. Pokazy oglądało około piętnastu tysięcy obywateli tego kraju i kilkuset gości zagranicznych. Na ziemi i w powietrzu zaprezentowano wiele typów statków powietrznych użytkowanych przez tamtejsze wojska lotnicze, w tym MiG-i-21, Su-25 i MiG-i-29[1][2].

Wyposażenie[3][edytuj]

Samoloty myśliwskie[edytuj]

Model Ilość Uwagi
Chińska Republika Ludowa Shenyang J-5 106
Chińska Republika Ludowa Shenyang J-6 97
Chińska Republika Ludowa Chengdu J-7 120
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Ił-28 80
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich MiG-21 26
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich MiG-23 56
Rosja MiG-29 35
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Su-7 18
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Su-25 34
Razem 572

Samoloty transportowe[edytuj]

Model Ilość Uwagi
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich An-24 1
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Ił-62M 2
Razem 3

Samoloty treningowe[edytuj]

Model Ilość Uwagi
Chińska Republika Ludowa Shenyang J-5 135
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich MiG-15 30
Razem 165

Śmigłowce[edytuj]

Model Ilość Uwagi
Stany Zjednoczone McDonnell Douglas MD-500 84
Polska Mi-2 46
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich/Rosja Mi-8 40
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Mi-14 8
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Mi-24 20
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Mi-26 4
Razem 202

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Łukasz Golowanow: Korea Północna pierwszy raz urządziła pokazy lotnicze. Konflikty.pl, 27 września 2016. [dostęp 30 listopada 2016].
  2. Andrzej Rogucki. Wonsan Air Festival 2016. „Lotnictwo Aviation International”. 11/2016. s. 74–79. ISSN 24501298. 
  3. World Air Forces 2015, Flightglobal Insight Flightglobal Insight’s World Air Forces 2015 report