Mi-26

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mi-26
Mi-26T
Mi-26T
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
 Rosja
Producent Zakłady Lotnicze Rostvertol,
Konstruktor Biuro konstrukcyjne Michaiła Mila,
Typ Śmigłowiec
Załoga 5 (dwóch pilotów, nawigator, mechanik pokładowy, operator urządzeń desantowych)
Historia
Data oblotu 14 grudnia 1977
Dane techniczne
Napęd 2 x Łotariew D-136
Moc 2 × 8501 kW (11400 KM) każdy
Wymiary
Średnica wirnika 32,00 m
Długość 40,025 m
Długość kadłuba 33,727 m
Szerokość kadłuba 4,2 m
Wysokość do głowicy wirnika - 8,14 m
z obracającym się śmigłem ogonowym - 11,6 m
Masa
Własna 28270 kg
Startowa normalna - 49600 kg
maksymalna - 56000 kg
Osiągi
Prędkość maks. 295 km/h
Prędkość przelotowa 255 km/h
Pułap praktyczny 4600 m
Pułap zawisu z wpływem ziemi 4500 m
Pułap zawisu bez wpływu ziemi 1800 m
Zasięg 800 km (z dodatkowymi zbiornikami do 1900 km)
Dane operacyjne
Liczba miejsc
79 (lub 68 spadochroniarzy)
Przestrzeń ładunkowa
długość - 12,00 m
szerokość - 3,25 m
wysokość - 2,91-3,17 m
Użytkownicy
Grecja, Indie, Korea Północna, Laos, Meksyk, Peru, Rosja, Wenezuela
Rzuty
Rzuty samolotu

Mi-26 (ros. Ми-26, oznaczenie NATO Halo) – ciężki śmigłowiec transportowy produkcji ZSRR, zaprojektowany w biurze Michaiła Mila, a produkowany przez Rostowską Fabrykę Śmigłowców Rostvertol. Zastosowanie cywilne oraz wojskowe.

Opis[edytuj]

Mi-26 jest śmigłowcem przeznaczonym do przenoszenia dużych ładunków o masie nieprzekraczającej 20 ton, na podwieszeniu zewnętrznym i wewnątrz pojemnego kadłuba. Wersje pasażerskie mieszczą do 120 osób. Ma również wersje do przewozu paliwa oraz medyczne. Pojazdy nie większe niż ciężarówka o masie do 5 ton mogą wjechać do wnętrza śmigłowca po rampie z tyłu kadłuba. Cięższe i większe ładunki podwiesza się na specjalnym haku. Przedział pilotów wyposażony jest w kamery pozwalające obserwować przestrzeń pod kadłubem oraz ładunek. Śmigłowiec ma układ klasyczny, z jednym wirnikiem głównym i śmigłem ogonowym. Posiada automatykę. pozwalającą na automatyczne zwiększenie mocy jednego silnika w razie uszkodzenia drugiego z nich. Mi-26 fabrycznie nie posiada uzbrojenia. Jest pierwszym i jedynym śmigłowcem na świecie, mającym ośmiołopatowy wirnik nośny. Pozwala on zamienić na ciąg dużą moc zespołu napędowego przy niezbyt dużej średnicy wirnika. Natomiast głowica do takiego wirnika stanowi duże wyzwanie konstrukcyjne z uwagi na ilość elementów sterujących jakie musi zawierać oraz na potężne moce, jakie przekazuje.

Historia[edytuj]

Mi-26 powstał w roku 1970 na zamówienie ZSRR. Był używany zarówno w wojsku, jak i w lotnictwie cywilnym. Był eksportowany do krajów byłego Związku Radzieckiego, ale także do Indii, Chin i innych krajów.

Jednym z najważniejszych zadań Mi-26 było zasypanie kopuły uszkodzonego wybuchem reaktora atomowego w elektrowni w Czarnobylu w celu ograniczenia emisji do atmosfery izotopów promieniotwórczych. Kabiny załóg śmigłowców zostały doraźnie osłonięte płytami ołowianymi, mimo to wielu lotników zmarło na chorobę popromienną.

Katastrofa Mi-26[edytuj]

W 2002 roku czeczeńscy rebelianci trafili Mi-26 rakietą ziemia-powietrze, powodując roztrzaskanie się śmigłowca na polu minowym. W katastrofie zginęło 118 Rosjan. Dochodzenie dowiodło, iż śmigłowiec był w znacznym stopniu przeładowany. Przystosowany do przewożenia 80 pasażerów, tego dnia zabrał 147 osób. Działo się tak mimo ustanowionego w 1997 roku limitu na przewozy pasażerskie. Odpowiedzialny za przeładowanie Aleksandr Kudjakow został ukarany za naruszenie przepisów. Rzeczywistym jednak powodem katastrofy było zestrzelenie, a nie przeciążenie (zob. Katastrofa Mi-26 w bazie Chankała).

Wersje[edytuj]

  • V-29 – prototyp.
  • Mi-26 Halo-A – wersja wojskowa.
  • Mi-26A – ulepszona wersja Mi-26
  • Mi-26M – zaprojektowana do lepszych osiągów
  • Mi-26MS – wersja medyczna.
  • Mi-26NEF-M – niszczyciel okrętów podwodnych.
  • Mi-26P – wersja pasażerska 63-miejscowa.
  • Mi-26PK – latający dźwig
  • Mi-26T – wersja do transportu cywilnego
    • Mi-26TC – wersja towarowa
    • Mi-26TM – latający dźwig w wersji M
    • Mi-26TP – wersja strażacka
    • Mi-26TS – eksportowa wersja Mi-26T.
    • Mi-26TZ – wersja do przewozu paliwa. W czterech dodatkowych cysternach przewozi się 14 040 litrów paliwa. Używa się go też jako latającej stacji benzynowej z 10 przewodami do tankowania, każdy o długości 20 metrów. Pojemniki mogą być łatwo usunięte, by przystosować śmigłowiec do transportu.

Linki zewnętrzne[edytuj]