Prednizon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prednizon
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C21H26O5
Masa molowa 358,428 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 53-03-2
PubChem 5865[1]
DrugBank APRD00340[2]
Klasyfikacja medyczna
ATC A07 EA03
H02 AB07
Stosowanie w ciąży kategoria C

Prednizonorganiczny związek chemiczny, syntetyczny glikokortykosteroid o sumarycznym wzorze chemicznym C21H26O5, analog kortyzolu. Handlowo dostępny w postaci tabletek Encorton.

Działanie[edytuj]

W wątrobie przekształcany jest do postaci farmakologicznie aktywnej – prednizolonu – o silnym działaniu przeciwzapalnym. Przyjmuje się, że 5 mg prednizonu wykazuje działanie przeciwzapalne równoważne 4 mg metyloprednizolonu lub triamcynolonu, 0,75 mg deksametazonu, 0,6 mg betametazonu lub 20 mg hydrokortyzonu. Jego działanie mineralokortykosteroidowe stanowi ok. 60% aktywności hydrokortyzonu.

Prednizolon hamuje gromadzenie się komórek w rejonie ogniska zapalnego, hamuje fagocytozę, działa spowalniająco na proces podziałów komórek, podnosi we krwi poziom glukozy i cholesterolu, pobudza syntezę glikogenu, wzmaga rozkład białek i wydalanie z moczem potasu i wapnia, zatrzymuje w organizmie sód. Podnosi we krwi poziom hemoglobiny i liczbę erytrocytów.

Zastosowanie[edytuj]

Ma działanie przeciwalergiczne i przeciwzapalne, hamuje reakcje immunologiczne.

Prednizon stosowany jest między innymi w:

  1. Zaburzeniach endokrynologicznych:
  2. Chorobach alergicznych nie reagujących na inne metody leczenia.
  3. Chorobach autoimmunologicznych:
  4. Chorobach nowotworowych (w połączeniu z odpowiednim leczeniem przeciwnowotworowym):

Przeciwwskazania[edytuj]

Prednizon jest przeciwwskazany u chorych z układowymi zakażeniami grzybiczymi, ze względu na ryzyko nasilenia zakażenia.

Nie powinien być również stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią, gdyż zwiększa ryzyko wad rozwojowych płodu (np. rozszczepienie podniebienia), może także powodować niewydolność nadnerczy u płodu i noworodka.

Interakcje[edytuj]

W przypadku stosowania prednizonu razem z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi istnieje zwiększone ryzyko aktywacji choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego.

Stosowanie z lekami immunosupresyjnymi zwiększa ryzyko zakażenia i rozwoju chłoniaków.

Skutki uboczne[edytuj]

Prednizon może powodować immunosupresję, osteoporozę, sprzyja nadciśnieniu tętniczemu, cukrzycy i chorobie wrzodowej żołądka. Powoduje przyrost masy ciała i obrzęki, zakłócenia menstruacji u kobiet, wzmaga pobudzenie ruchowe i psychiczne. Może wywoływać bezsenność, depresję a także sprzyjać rozwojowi jaskry i zaćmy. Powoduje zaniki skóry i charakterystyczne, czerwone rozstępy skórne.

Wpływa na wzrost owłosienia u kobiet (hirsutyzm), hamuje procesy regeneracyjne organizmu, wywołuje zmniejszenie libido i przyczyniać się do zaniku nadnerczy.

Uwagi[edytuj]

Ze względu na ryzyko supresji nadnerczy i zmniejszenia wydzielania endogennych glikokortykosteroidów, prednizon, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu, należy odstawiać stopniowo.

Przypisy

  1. Prednizon (CID: 5865) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. Prednizon (APRD00340) – informacje o substancji aktywnej (ang.). DrugBank.
  3. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Amir B. Orandi i inni, Sarcoidosis presenting as granulomatous myositis in a 16-year-old adolescent, „Pediatric Rheumatology Online Journal”, 14, 2016, DOI10.1186/s12969-016-0121-5, ISSN 1546-0096, PMID27832822, PMCIDPMC5105277 [dostęp 2017-12-12].
  4. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Shruti Mony i inni, A Rare Presentation of Sarcoidosis as a Pancreatic Head Mass, „Case Reports in Pulmonology”, 2017, 2017, DOI10.1155/2017/7037162, ISSN 2090-6846, PMID28321355, PMCIDPMC5339531 [dostęp 2017-12-12].
  5. Farah Ahmanna-Chakir, Fabio Becce, Bérengère Aubry-Rozier, Osseous Sarcoidosis Revealed by a Pathologic Fracture and Successfully Treated With Methotrexate and Prednisone, „Arthritis & Rheumatology (Hoboken, N.J.)”, 68 (2), 2016, s. 472, DOI10.1002/art.39454, ISSN 2326-5205, PMID26479163 [dostęp 2017-12-12].
  6. Leczenie zaawansowanej histiocytozy komórek Langerhansa. www.alivia.org.pl. [dostęp 2015-05-26].

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.