Prystynamycyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prystynamycyna, pristynamycyna – antybiotyk należący do grupy streptogramin, w jego skład wchodzą dwa całkowicie odrębne związki chemiczne: prystynamycyna IIA (należąca do streptogramin A) i prystynamycyna IA (należąca do streptogramin B).

Prystynamycyna jest aktywna wobec szczepów gronkowca złocistego opornego na metycylinę i do zwalczania tej bakterii jest głównie stosowana. Nie można jednak podawać jej dożylnie, gdyż źle rozpuszcza się w wodzie.

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Streptograminy hamują syntezę białek bakteryjnych poprzez łączenie się z podjednostką rybosomalną 50S w pobliżu wejścia do tunelu, przez który wychodzi z rybosomu łańcuch peptydowy. Miejsce wiązania streptogramin B częściowo pokrywa się z miejscem wiązania makrolidów i linkozamidów, przez co podczas powstawania oporności bakterii na któryś z tych antybiotyków powstaje oporność krzyżowa również na pozostałe dwie grupy antybiotyków (oporność typu MLSB)[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ernst Mutschler: Farmakologia i toksykologia. Wyd. II. MedPharm Polska, 2010, s. 868. ISBN 978-83-60466-81-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.