Spółgłoska zwarta z retrofleksją bezdźwięczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spółgłoska zwarta z retrofleksją bezdźwięczna
Numer IPA 105
ʈ
Jednostka znakowa ʈ
Unikod U+0288
UTF-8 (hex) ca 88
Inne systemy
X-SAMPA t`
Kirshenbaum t.
Alfabet Braille'a ⠲⠞
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spółgłoska zwarta z retrofleksją bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [ʈ].

Artykulacja[edytuj | edytuj kod]

W czasie artykulacji tej spółgłoski:

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Można wyróżnić zasadniczo dwa typy retrofleksji:

  • artykulację apikalno-postalweolarną – koniuszek języka zostaje uniesiony ku górze i zbliża się (ew. styka) z obszarem tuż za dziąsłami,
  • artykulację subapikalno-prepalatalną – przód języka wygina się ku górze i do tyłu, tak że spodnia część języka zbliża się (ew. styka) z początkowym odcinkiem podniebienia twardego.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Język Wyraz IPA Znaczenie
Brahui asi [asiʈ] jeden
Hindi ठीक [ʈʰiːk] świetny
Malajalam അഠുക [aʈuka] gotować
Norweski (dialekty wschodnie i centralne) svart [sʋɑʈ] czarny
Paszto ټول [ʈol] wszystko
Sycylijski trenu ['ʈɽenu] pociąg
Szwedzki karta [kʰɑːʈa] mapa
Tamilski எட்டு [eʈʈɯ] osiem
Telugu టఠ్ఠు [tʌʈʈu] uderzyć

Terminologia[edytuj | edytuj kod]

Spółgłoska z retrofleksją to inaczej szczytowa lub cerebralna.