Spółgłoska szczelinowa nagłośniowa dźwięczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spółgłoska szczelinowa nagłośniowa dźwięczna
Numer IPA 174
ʢ
Jednostka znakowa ʢ
Unikod U+02a2
UTF-8 (hex) ca a2
Inne systemy
X-SAMPA <\
Alfabet Braille'a ⠔⠆
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spółgłoska szczelinowa nagłośniowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: [ʢ]. Właściwie częstsza jest spółgłoska półotwarta nagłośniowa dźwięczna, którą można oznaczać symbolem [ʢ̞], kiedy niezbędne jest rozróżnienie. Żaden znany język naturalny nie traktuje tych dźwięków jak odrębne fonemy.

Artykulacja[edytuj | edytuj kod]

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ʢ]:

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Głoska ta jest obca językom indoeuropejskim. Występuje w:


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peter Ladefoged, Ian Maddieson, The Sounds of the World's Languages, Blackwell, 1996, ​ISBN 0-631-19815-6​, str. 167-168