Stegoceras

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stegoceras
Stegoceras
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd dinozaury
Rząd dinozaury ptasiomiedniczne
Infrarząd pachycefalozaury
Rodzina Pachycephalosauridae
Rodzaj Stegoceras
Lambe, 1902
Gatunki
  • S. validum Lambe, 1902
  • S. novomexicanum Jasinski i Sullivan, 2011[1]

Stegocerasrodzaj dinozaura z grupy pachycefalozaurów. Prawdopodobnie żył w stadach. Nazwę Stegoceras nadał mu Lawrence Lambe w 1902 roku. Oznacza ona "rogate sklepienie".

Występowanie[edytuj]

Stegoceras żył w późnej kredzie (kampan) na terenach współczesnej Ameryki Północnej. Jego skamieniałości odnaleziono w osadach formacji Dinosaur Park w grupie Belly na terenie kanadyjskiej prowincji Alberta[2].

Opis[edytuj]

Stegoceras osiągał około 2,5 m długości i ważył około 55 kilogramów.

Głowa[edytuj]

U dorosłego osobnika głowa miała około 20 centymetrów długości. Czoło było masywne i wypukłe. W najgrubszym miejscu czoło zbudowane z litej kości miało 6 centymetrów.

Kończyny[edytuj]

Kończyny przednie były krótkie i miały po pięć palców. Stegoceras mógł chwytać rośliny w ręce ułatwiając sobie jedzenie. Stegoceras poruszał się na długich kończynach tylnych. Każda stopa miała cztery palce.

Ogon[edytuj]

Ogon był długi i sztywny dlatego nie mógł się zbytnio zginać.

Paleobiologia[edytuj]

Stegoceras był prawdopodobnie roślinożerny. Za pomocą ostrych piłkowanych zębów mógł jeść twarde i zdrewniałe części roślin.

Analizy anatomiczne i biomechaniczne sugerują, że stegocerasy mogły używać masywnych kopuł kostnych na czaszkach jako taranów, np. do walk z innymi przedstawicielami tego samego gatunku, jak robią to niektóre współczesne parzystokopytne. Prawdopodobnie ze względu na mniejsze unaczynienie kopuły, zmniejszone zdolności zdrowienia i produkcji keratyny starsze osobniki nie walczyły ze sobą w ten sposób[3].

Ontogeneza[edytuj]

Allometria i analizy histologiczne kostnej kopuły czaszki sugerują, że Ornatotholus browni jest w rzeczywistości młodocianym stegocerasem. Jeśli teoria ta jest prawdziwa, oznaczałoby to, że początkowo Stegoceras miał płaskie sklepienie czaszki, a kopuła wykształcała się dopiero w trakcie rozwoju[2].

Przypisy

  1. Steven E. Jasinki i Robert M. Sullivan. Re-evaluation of pachycephalosaurids from the Fruitland-Kirtland transition (Kirtlandian, late Campanian), San Juan Basin, New Mexico, with a description of a new species of Stegoceras and a reassessment of Texascephale langstoni. „New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin”. 53, s. 202–215, 2011 (ang.). 
  2. a b Ryan K. Schott, David C. Evans, Mark B. Goodwin, John R. Horner, Caleb Marshall Brown, Nicholas R. Longrich. Cranial ontogeny in Stegoceras validum (Dinosauria: Pachycephalosauria): A quantitative model of pachycephalosaur dome growth and variation. „PLoS ONE”. 6 (6): e21092, 2011. DOI: 10.1371/journal.pone.0021092 (ang.). 
  3. Eric Snively, Jessica M. Theodor. Common function correlates of head-strike behavior in the pachycephalosaur Stegoceras validum (Ornithischia, Dinosauria) and combative artiodactyls. „PLoS ONE”. 6 (6): e21422, 2011. DOI: 10.1371/journal.pone.0021422 (ang.).