Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT we Francji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bandera gay Francia.PNG

Prawo wobec kontaktów homoseksualnych[edytuj | edytuj kod]

Francja jest pierwszym krajem na świecie, który zalegalizował akty homoseksualne (w 1791 roku), jednak wiek dopuszczający kontakty seksualne osób homo- i heteroseksualnych został zrównany dopiero w 1982 roku. Sytuacja prawna osób homoseksualnych podobnie zmieniała się na terytoriach zależnych państwa – Gujanie Francuskiej, Gwadelupie, Majotcie, Martynice, Nowej Kaledonii, Polinezji Francuskiej i Reunionie.

Ochrona prawna przed dyskryminacją[edytuj | edytuj kod]

Prawo francuskie od 2001 roku gwarantuje zakaz dyskryminacji przez wzgląd na orientację seksualną dotyczący wielu dziedzin życia, zawarty w kodeksie pracy i kodeksie karnym. Inne przepisy zakazujące dyskryminacji, ale nie wymieniające wprost „orientacji seksualnej”, były przyjmowane w kilku aktach w 1981, 1986 i 1990 (kodeks pracy). Przepisy te były interpretowane na korzyść mniejszości seksualnych.

W 2004, po próbie spalenia żywcem geja Sebastiana Noucheta przez skrajnie prawicowe ugrupowania, wprowadzono zaostrzony wymiar kar i zakazano wypowiedzi homofobicznych[1].

Francuski zakaz dyskryminacji obowiązuje także w Gujanie Francuskiej, na Gwadelupie i Martynice.

Francuskie prawo zawiera również przepisy przyznające prawo azylu szczególnie przez wzgląd na orientację seksualną. Przepisy te, co prawda, nie mówią wprost o orientacji seksualnej, ale przyznaje się go osobom homoseksualnym w ramach „ochrony rodziny”. Geje nie są wykluczeni ze służby wojskowej z powodu orientacji seksualnej.

Uznanie związków osób tej samej płci[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: pacte civil de solidarité.

Od 1993 Francja uznaje konkubinaty, przyznając parom tylko kilka praw.

Francja w 1999 zalegalizowała związki partnerskie (PACS), przyznając parom hetero- i homoseksualnym część praw z tych, jakie mają małżeństwa. Związek taki nie daje możliwości adopcji dzieci przez pary tej samej płci. Prawo to obowiązuje także w Gujanie Francuskiej.

W ciągu pięciu lat od wejścia w życie ustawy swój związek zalegalizowało ponad 130.000 par. Francuska statystyka nie rozgranicza, jakiego typu są to związki (hetero- czy homoseksualne), ale szacuje się, że 60% związków zarejestrowanych w Paryżu to pary homoseksualne. W ciągu tych pięciu lat wyrejestrowało swój związek 12% par (to znacznie mniej niż zwykłe małżeństwa). Według spisu powszechnego, we Francji istnieje 4.500.000 par żyjących w nieformalnym związku; par jednopłciowych nikt nie liczył.

Socjaliści i Zieloni zapowiedzieli, że, jeśli wygrają wybory we Francji, to zalegalizują małżeństwa homoseksualne. Projekt odpowiedniej ustawy pojawił się w połowie 2004.

W tym kraju pary homoseksualne wychowują około 200 tys. dzieci[2].

W 2004 roku francuski sąd uznał dwie kobiety, żyjące ze sobą w związku homoseksualnym, za prawnych rodziców trójki dzieci urodzonych przez jedną z nich dzięki sztucznemu zapłodnieniu[3].

Gabinet Nicolasa Sarkozy’ego przygotowuje obecnie nowelizację ustawy o związkach partnerskich, która pozwoli homoseksualistom na adopcję dzieci. Jako prawni opiekunowie, będą mieć status podobny do biologicznych dziadków. Ustawa miała trafić pod obrady parlamentu we wrześniu 2007 roku[4].

Prawo małżeńskie[edytuj | edytuj kod]

Od 18 maja 2013 małżeństwa osób tej samej płci są we Francji uznawane i udzielane na tych samych zasadach, jak małżeństwa osób płci przeciwnej. 29 maja tego samego roku, w Montpellier, w związek małżeński wstąpili pierwsi w historii Francji nowożeńcy tej samej płci: dwóch mężczyzn [5].

Życie osób LGBT w kraju[edytuj | edytuj kod]

Parada gejów i lesbijek w Paryżu.

Francuzi, podobnie jak większość Europejczyków zachodnich, należą do liberalnych i tolerancyjnych społeczeństw. Według sondażu Pew Global Attitudes Project z 2002 roku, 77% Francuzów akceptuje homoseksualizm[6].

Według sondażu Eurobarometr wykonanego na zlecenie UE w 2006 roku, 48% Francuzów popiera legalizację małżeństw homoseksualnych, a 35% nadanie praw adopcyjnych osobom tej samej płci[7]. Natomiast według sondażu Ipsos z 2006 roku, 62% Francuzów popiera legalizację małżeństw homoseksualnych[8].

W innych badaniach 65% ankietowanych Francuzów zadeklarowało, że homoseksualiści powinni mieć takie same prawa jak osoby heteroseksualne. Z opinią, że homoseksualizm jest czymś „nienormalnym”, zgadza się 31% Francuzów; przeciwnego zdania jest 61%[9].

Poparcie Francuzów wobec: Za Przeciw
Małżeństw homoseksualnych (2006) 62 37
Adopcji dzieci przez pary homoseksualne (2006) 44 55

Źródło (2006).

13 stycznia 2013 r. przez ulicę Paryża przeszła manifestacja, której uczestnicy protestowali przeciwko przyjęciu projektu ustawy, dzięki której możliwe będzie zawieranie małżeństw oraz adoptowanie dzieci przez pary homoseksualne. Projekt ustawy został przyjęty przez rząd francuski 7 listopada, zaś parlament ma ją rozpatrywać 29 stycznia[10]. Według organizatorów w manifestacji wzięło udział około 800 tys. osób, zaś policja mówi o liczbie 340 tys[11].

We Francji funkcjonuje duża scena gejowska. Najwięcej lokali znajduje się w stolicy – Paryżu, najprawdopodobniej czwartej, po Londynie, Berlinie i Amsterdamie, najliczniejszej scenie gejowskiej w Europie. Ponadto działają tam liczne organizacje LGBT, wydawane są publikacje i organizowane parady w stolicy oraz w takich miastach, jak Lille, Lyon, Marsylia, Strasburg, Bordeaux, Reims czy Tuluza. W ubiegłym roku coroczna parada gejów i lesbijek w Paryżu zgromadziła 500-700 tysięcy uczestników. Terytoria zależne dysponują niewielką, liczącą po kilka lokali, sceną gejowską. We Francji funkcjonuje kanał telewizyjny o tematyce homoseksualnej.

Chociaż Francja to w większości (51-64%) kraj katolicki, religia w tak zlaicyzowanym społeczeństwie nie ma znaczącego wpływu na negatywne postrzeganie osób homoseksualnych. Homofobia, w tym agresja wobec mniejszości seksualnych, jest coraz częściej okazywana przez społeczność muzułmańską (Arabowie i Turcy) zamieszkującą kraj.

Przypisy

  1. [www.gay.com/news/article.html?2004/06/24/4 France announces tough new bill on hate speech].
  2. Maria Kruczkowska: Francja: w rodzinach homoseksualnych żyje 200.000 dzieci. Gazeta Wyborcza, 11 sierpnia 2005. [dostęp 7 lipca 2007].
  3. Francja: Sąd uznał dwie lesbijki za rodziców trójki dzieci. HLI-EUROPA, 12 października 2004. [dostęp 7 lipca 2007].
  4. IAR: Francja: Rząd chce pozwolić homoseksualistom na adopcję. Money.pl, 3 lipca 2007. [dostęp 7 lipca 2007].
  5. http://www.cnn.com/2013/05/29/world/europe/france-same-sex-wedding
  6. The Pew Global Attitudes Project: 44-NATION MAJOR SURVEY (2002) (ang.). [dostęp 7 lipca 2007].
  7. Standard Eurobarometer 66 / Autumn 2006 - TNS Opinion & Socia (ang.). [dostęp 7 lipca 2007].
  8. French Public Endorse Gay Marriage (ang.). 365Gay.com, 14 grudnia 2006. [dostęp 7 lipca 2007].
  9. PAP, MFi, onet, Absolut6na9: Francja - surowe kary za znieważające i obraźliwe uwagi wobec homoseksualistów. [dostęp 7 lipca 2007].
  10. Tysiące Francuzów w "Marszu wszystkich" (pol.). rp.pl. [dostęp 2013-01-13].
  11. Mass Paris rally against gay marriage in France (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2013-01-13].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]