Tomasz Mathea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tomasz Mathea
Ilustracja
 admirał floty  admirał floty
Data i miejsce urodzenia 30 kwietnia 1955
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby od 1978
Siły zbrojne POL Marynarka Wojenna.svg Marynarka Wojenna RP
Jednostki 9 FOW, dOP
Stanowiska Dowódca Marynarki Wojennej
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Morski Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” Medal Pro Patria Odznaka Złota z Gwiazdą "Za szczególne zasługi dla ZŻWP" Złoty Medal "Za Zasługi dla Związku Oficerów Rezerwy RP" Odznaka honorowa "Za zasługi dla Związku Inwalidów Wojennych RP" Odznaka honorowa "Za Zasługi dla Klubów Oficerów Rezerwy LOK" Komandor Orderu Białej Róży Finlandii Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Tomasz Mathea (ur. 30 kwietnia 1955 w Warszawie) – polski admirał floty i inżynier techniki nawigacji, morski oficer pokładowy okrętów podwodnych, były Dowódca Marynarki Wojennej.

Wykształcenie[edytuj]

Ukończył XXXIX Liceum Ogólnokształcące im. Ludowego Lotnictwa Polskiego na warszawskich Bielanach (1974)[1]. W latach 1974-1978 był podchorążym Wydziału Nawigacji i Uzbrojenia Okrętowego Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni, po ukończeniu której otrzymał stopień podporucznika marynarki i tytuł magistra inżyniera nawigatora[2]. Jest również absolwentem studiów podyplomowych w Akademii Marynarki Wojennej ZSRR w Leningradzie (1988), Królewskiej Akademii Sztabu Marynarki Wojennej Wielkiej Brytanii w Londynie (1995), Akademii Obrony Narodowej w Warszawie (1996) oraz Narodowym Uniwersytecie Obrony Stanów Zjednoczonych Ameryki w Waszyngtonie (2003).

Służba wojskowa[edytuj]

Po promocji oficerskiej odbył staż okrętowy i w 1980 skierowano go do dywizjonu Okrętów Podwodnych 3 Flotylli Okrętów w Gdyni, gdzie służył na okrętach podwodnych projektu 613, początkowo jako dowódca działu broni podwodnej ORP "Sokół", a od 1984 zastępca dowódcy ORP "Bielik". W 1988 został szefem Sztabu dywizjonu Okrętów Podwodnych. Od 1991 do 1994 dowodził dywizjonem Okrętów Podwodnych, a od 1995 był starszym specjalistą w Oddziale Operacyjnym Sztabu Marynarki Wojennej. W 1996 został zastępcą dowódcy ds. szkolenia w 3 Flotylli Okrętów. W latach 1998-2000 pełnił funkcję szefa Szefostwa Szkolenia Morskiego – zastępcy szefa Szkolenia Marynarki Wojennej. Od połowy 2000 dowodził 9 Flotyllą Obrony Wybrzeża w Helu, a w 2003 objął posadę szefa Generalnego Zarządu Planowania Strategicznego P-5 w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego w Warszawie. Od 2004 do 2006 był szefem Logistyki Marynarki Wojennej, po czym wyznaczono go zastępcą szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

24 czerwca 2010 Marszałek Sejmu wykonujący obowiązki Prezydenta RP, Bronisław Komorowski mianował go z dniem 25 czerwca 2010 na stanowisko dowódcy Marynarki Wojennej[3][4][5][6]. Na stanowisku dowódcy MW zastąpił wiceadmirała Andrzeja Karwetę, który zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie smoleńskiej.

17 grudnia 2013 roku w Belwederze Prezydent RP Bronisław Komorowski wręczył mu akt zwolnienia ze stanowiska Dowódcy Marynarki Wojennej[7][8][9].

Awanse[edytuj]

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Alina Kielarska, Danuta Walksberg, Henryka Kapuśniak, Grażyna Goss, Zbigniew Zemka, Sławomir Ignasiak: 40 lat mojego „DWL-otu”. Warszawa: 2003, s. 128. ISBN 83-11-0967-5.
  2. Komorowski, Nawrot, Zalewski, Księga absolwentów uczelni polskiej marynarki wojennej, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2007
  3. M.P. z 2010 r. Nr 53, poz. 726
  4. Nominacja Dowódcy Marynarki Wojennej. mw.mil.pl, 25 czerwca 2010.
  5. Nowy Dowódca Marynarki Wojennej. wp.mil.pl, 25 czerwca 2010.
  6. Tomasz Mathea nowym dowódcą Marynarki Wojennej. gazeta.pl, 25 czerwca 2010.
  7. Nominacje dla nowych dowódców. polska-zbrojna.pl, 17 grudnia 2013. [dostęp 17 grudnia 2013].
  8. Uroczystość wręczenia aktu mianowania Dowódcy Generalnemu RSZ. prezydent.pl, 17 grudnia 2013. [dostęp 17 grudnia 2013].
  9. Prezydent RP wręczył akt mianowania Dowódcy Generalnemu RSZ. bbn.gov.pl, 17 grudnia 2013. [dostęp 17 grudnia 2013].
  10. M.P. z 2001 r. Nr 28, poz. 471
  11. M.P. z 2003 r. Nr 42, poz. 610 – pkt 15.
  12. M.P. z 2009 r. Nr 30, poz. 423 – pkt I.
  13. M.P. z 2011 r. Nr 19, poz. 195 – pkt 1.
  14. M.P. z 2005 r. Nr 8, poz. 117 – pkt 2.
  15. M.P. z 2012 r. Nr 0, poz. 975 – pkt 36.
  16. Nominacje i odznaczenia na dziedzińcu Pałacu. prezydent.pl, 15 sierpnia 2012. [dostęp 15 sierpnia 2012].
  17. IX Zjazd Delegatów Związku Żołnierzy Wojska Polskiego woj. pomorskiego. 22blot.wp.mil.pl, 18 maja 2013. [dostęp 3 grudnia 2013].
  18. IX ZJAZD DELEGATÓW ZWIĄZKU ŻOŁNIERZY WOJSKA POLSKIEGO WOJEWÓDZTWA POMORSKIEGO. amw.gdynia.pl, 28 maja 2013. [dostęp 3 grudnia 2013].
  19. Medal „Pro Patria” dla Dowódcy Marynarki Wojennej. mw.mil.pl, 21 grudnia 2012. [dostęp 21 grudnia 2012].
  20. Order Białej Róży dla Dowódcy MW. mw.mil.pl, 27 maja 2013. [dostęp 30 maja 2013].
  21. Legia Honorowa dla polskiego admirała. polska-zbrojna.pl, 9 lipca 2013. [dostęp 9 lipca 2013].