Vabank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy komedii. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Vabank
Gatunek komedia kryminalna
Rok produkcji 1981
Data premiery 1 marca 1982
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 108 min
Reżyseria Juliusz Machulski
Scenariusz Juliusz Machulski
Główne role Jan Machulski
Witold Pyrkosz
Leonard Pietraszak
Jacek Chmielnik
Krzysztof Kiersznowski
Muzyka Henryk Kuźniak
Zdjęcia Jerzy Łukaszewicz
Scenografia Jerzy Skrzepiński
Kostiumy Ewa Gralak-Jurczak
Montaż Mirosława Garlicka
Produkcja Studio Filmowe „Kadr”
Kontynuacja Vabank II, czyli riposta (1984)
Nagrody
Juliusz Machulski Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Karlovych Varach 1982 – dyplom jury
Juliusz Machulski Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Manili 1982 – nagroda specjalna
Juliusz Machulski Międzynarodowy Festiwal Filmów Komediowych w Marsylii 1984 – Grand Prix
Kamienica narożna na Placu Kościuszki (ul. Sieradzka) w Piotrkowie Trybunalskim. „Zagrała” rolę Domu Bankowego Kramera
Bank przy al. Kościuszki w Łodzi, „zagrał” wnętrza Domu Bankowego Kramera

Vabank – polski film fabularny zrealizowany w 1981, debiut reżyserski Juliusza Machulskiego, wyreżyserowany przez niego jeszcze w trakcie studiów. Film jest komedią kryminalną rozgrywającą się w międzywojennej Polsce, w Warszawie w 1934.

Obsada[edytuj]

Fabuła[edytuj]

Akcja rozgrywa się w Warszawie w roku 1934. Po sześciu latach odsiadki znany kasiarz Henryk Kwinto (Jan Machulski) wychodzi na wolność. Niestety, przez ten czas świat się zmienił. Żona mieszka z innym mężczyzną, a dawny wspólnik Gustaw Kramer (Leonard Pietraszak) – człowiek, przez którego zdradę Kwinto trafił do więzienia – okazał się sprawcą bankructwa i śmierci jego najbliższego przyjaciela. Kasiarz planuje więc wyrafinowaną zemstę i mści się na Kramerze, właścicielu banku. Przy pomocy dawnego speca od alarmów – Duńczyka (Witold Pyrkosz) oraz dwóch młodych „szopenfeldziarzy” – bracia Nuta (Krzysztof Kiersznowski) i Moks (Jacek Chmielnik) – okrada bank Kramera tak sprytnie, że rzuca podejrzenia na samego właściciela. Murowane alibi bankiera okazuje się sprokurowane przez Kwintę, zaś ukradzione pieniądze znajdują się w domu Kramera.

Plenery[edytuj]

Zdjęcia do filmu powstały w Łodzi (m.in. na ul. Moniuszki, w hotelu Grand w Łodzi, w banku przy al. Kościuszki, na cmentarzu przy ul. Ogrodowej i w budynku sądu przy placu Dąbrowskiego). W filmie „zagrał” także łódzki fotoplastikon, który podczas realizacji filmu znajdował się w Pałacu Izraela Poznańskiego (Fotoplastikon Warszawski[1]), a obecnie należy do zbiorów Muzeum Kinematografii w Łodzi. Zdjęcia realizowano również w Piotrkowie Trybunalskim (na placu Kościuszki, ul. Sieradzkiej i kilku podwórkach), gdzie mieścił się bank Kramera.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Fotoplastikon (pol.). warszawanieznana.wordpress.com. [dostęp 2013-06-09].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]