WWE United States Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
WWE United States Championship
Były jednokrotny mistrz Dean Ambrose i obecny wygląd pasa (2014-)
Były jednokrotny mistrz Dean Ambrose i obecny wygląd pasa (2014-)
Detale
Obecny mistrz Seth Rollins
Data zdobycia 23 sierpnia 2015
Data utworzenia 1 stycznia 1975
Promocja NWA (1975–1988)
WCW (1988–2001)
WWF/E (2001; 2003–obecnie)
Inne nazwy

‏• NWA United States Heavyweight Championship (Mid-Atlantic) (1975-1981)
• NWA United States Heavyweight Championship (Undisputed) (1981-1991)
WCW United States Heavyweight Championship (1990-2001)
• WCW United States Championship (2001)

WWE United States Championship jest tytułem mistrzowskim profesjonalnego wrestlingu stworzonym i promowanym przez federację WWE. Wraz z WWE Intercontinental Championship jest jednym z dwóch drugorzędnych tytułów w federacji. Oryginalnie mistrzostwo było promowane w Mid-Atlantic Championship Wrestling (później znane jako Jim Crockett Promotions i World Championship Wrestling), przez co tytuł jako jeden z pięciu aktywnych w WWE jest jedynym, który nie został utworzony oryginalnie w World Wrestling Entertainment.

Historia[edytuj | edytuj kod]

WWE United States Championship było oryginalnie znane jako United States Heavyweight Championship i było regionalnym mistrzostwem stworzonym i bronionym w Mid-Atlantic Championship Wrestling prowadzonym przez Jima Crocketta. Wraz z wprowadzeniem w 1975, Harley Race stał się pierwszym mistrzem 1 stycznia[1]. Tytuł szybko zajął miejsce NWA Mid-Atlantic Heavyweight Championship jako głównego tytułu w promocji. Podczas gdy National Wrestling Alliance zaliczało tylko jednego World Heavyweight Championa, nie było pojedynczego niekwestionowanego U.S. Championa podczas gdy regionalne promocje WWE zaliczały własne wersje tytułu i mistrzów. Jednakże, w styczniu 1981 kiedy to terytorium NWA miało bazę w San Francisco, ostatnia promocja będą spoza terytorium Mid-Atlantic (która zaliczała własnego U.S. Championa), została zamknięta.

Tytuł był pierwszorzędnym mistrzostwem w Mid-Atlantic dopóki w 1986 nie objął kontroli nad NWA World Heavyweight Championshipem. U.S. title stało się drugorzędnym mistrzostwem promocji. Po tym jak Ted Turner zakupił federację i zmienił jej nazwę na World Championship Wrestling w listopadzie 1988, życiorys tytułu był kontynuowany i uznawany jako drugorzędne mistrzostwo tuż przed World Championship. WCW zaczęło powoli odcinać się od NWA, zamieniając nazwę tytułu na (WCW) United States Heavyweight Championship w styczniu 1991.

W marcu 2001, World Wrestling Federation (WWF) kupiło World Championship Wrestling. Jako część kupna, tytuł United States Championship stał się własnością WWF. Poprzez 2001, tytuł był ogłaszany jako WCW United States Championship, w czasie trwania The Invasion. Na Survivor Series 2001, tytuł został zunifikowany z WWF Intercontinental Championship. United States Champion, Edge, pokonał Intercontinental Championa Testa, zostając nowym Intercontinental Championem i dezaktywnując United States Championship.

W lipcu 2003, tytuł został zreaktywowany jako WWE United States Championship przez Generalną Menadżerkę SmackDown! Stephanie McMahon i przydzielony jako drugorzędne mistrzostwo w brandzie SmackDown. Eddie Guerrero stał się pierwszym mistrzem po półtorarocznej wakacji, wygrywając turniej na gali Vengeance. Było to krótko po tym, jak zwakatowane wcześniej WWE Intercontinental Championship zostało również zreaktywowane, lecz dla brandu Raw. Tytuł pozostał na SmackDown do 13 kwietnia 2009, kiedy to mistrz Montel Vontavious Porter został przeniesiony na Raw podczas draftu, przenosząc siebie z tytułem. 26 kwietnia 2011, panujący mistrz Sheamus został przeniesiony na SmackDown podczas draftu, przenosząc tytuł na SmackDown. Pięć dni późnie, Kofi Kingston z Raw pokonał Sheamusa o tytuł na Extreme Rules i tytuł wrócił na Raw. Od czasu zakończenia "brand extension" 29 sierpnia 2011, tytuł może być broniony we wszystkich programach WWE.

W 2015, WWE przedstawiło odświeżoną wersję Grand Slam Championship, gdzie U.S. Championship jest oficjalnie zaliczane jako część do zdobycia tytułu Grand Slam[2].

Rozszerzenie brandów[edytuj | edytuj kod]

Wraz z przywróceniem tytułu w 2003, został on przydzielony do SmackDown. Poniższa lista przedstawia zmiany w przenosinach tytułu do brandu Raw i SmackDown.

Kolory

Mistrzostwo zostało przeniesione do brandu Raw.

Mistrzostwo zostało przeniesione do brandu SmackDown!.

Mistrzostwo zostało przeniesione do brandu ECW.
Data przeniesienia Notki
27 lipca 2003 United States Championship zostało przywrócone ekskluzywnie dla brandu SmackDown!.
23 czerwca 2008 Matt Hardy został przeniesiony do ECW, zabierając ze sobą tytuł.
20 lipca 2008 United States Championship powrócił na SmackDown po wygranej tytułu przez członka brandu, Sheltona Benjamina.
13 kwietnia 2009 Podczas draftu, mistrz Montel Vontavious Porter został przeniesiony na Raw wraz z tytułem.
26 kwietnia 2011 Podczas draftu dodatkowego, mistrz Sheamus został przeniesiony na SmackDown wraz z tytułem.
1 maja 2011 United States Championship powrócił na Raw po wygranej członka brandu Raw, Kofiego Kingstona. Tytuł pozostał na Raw do końca "brand extension" 29 sierpnia 2011.

Panowania[edytuj | edytuj kod]

Obecny mistrz Seth Rollins

Pierwszym mistrzem był Harley Race. Ogółem było 79 różnych mistrzów, gdzie Ric Flair posiadał tytuł rekordowe sześć razy[1]. Najdłużej panującym mistrzem był Lex Luger, którego panowanie wyniosło 523 dni – od 22 maja 1989 do 27 października 1990. Najkrócej mistrzem był Steve Austin, trzymając tytuł około 5 minut. Dean Ambrose jest najdłużej panującym mistrzem pod banderą WWE, trzymając mistrzostwo 351 dni od 19 maja 2013 do 5 maja 2014.

6 kwietnia 1991, Nikita Koloff zniszczył pas U.S. z lat 80. po walce z Lexem Lugerem, który ówcześnie był czterokrotnym mistrzem. Koloff, który określał siebie jako prawdziwego mistrza, znokautował Lugera atakując go pasem i niszcząc go o narożnik. WCW stworzyło nowy pas i Luger był pierwszym posiadaczem, który nosił owy pas i każdy kolejny mistrz go posiadał dopóki nie zamknięto WCW w marcu 2001. Ta wersja U.S. Championship była używana podczas "inwazji" WCW na WWF dopóki storyline się nie zakończył na Survivor Series 2001, gdzie U.S. Championship zostało zunifikowane z Intercontinental Championship. Pomiędzy WCW i WWE, tytuł był wakatowany dwadzieścia razy.

Podczas trzeciego panowania Johna Ceny jako U.S. Championa, ukazał on nową "spinner" wersję pasa. 10 marca 2005 na SmackDown, pas ten został "zniszczony" z pomocą Johna "Brashaw" Layfielda, po tym jak Orlando Jordan pokonał Cenę w zeszły tydzień, przywracając tym samym standardową wersję pasa U.S.

Obecnym mistrzem jest Seth Rollins, którego jest to pierwsze panowanie. Pokonał ówczesnego mistrza Johna Cenę w Brooklynie w Nowym Jorku na SummerSlam w walce, w której na szali był również WWE World Heavyweight Championship należący do Rollinsa.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]