Lista posiadaczy WWE United States Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Obecny mistrz A.J. Styles

WWE United States Championship jest tytułem mistrzowskim profesjonalnego wrestlingu w federacji WWE w brandzie SmackDown. Oryginalnie był znany jako NWA United States Heavyweight Championship i był regionalnym mistrzostwem stworzonym i bronionym w Mid-Atlantic Championship Wrestling prowadzonym przez Jima Crocketta. Wraz z wprowadzeniem tytułu w 1975, Harley Race stał się pierwszym mistrzem 1 stycznia. Po tym jak Turner Broadcasting kupiło federację w listopadzie 1988 i zmieniło jej nazwę na World Championship Wrestling (WCW), stał się on drugorzędnym tytułem.

W marcu 2001, WWF kupiło WCW[1]. W rezultacie WCW United States Championship stało się mistrzostwem w WWF. W 2001 na gali Survivor Series, U.S. i WWE Intercontinental Championship zostały zunifikowane, przez co U.S. Championship zostało wycofane. W lipcu 2003 tytuł został przywrócony jako WWE United States Championship.

Mistrzostwo jest bronione w walkach profesjonalnego wrestlingu, gdzie uczestnicy rywalizują pomiędzy sobą w storyline’ach (historiach tworzonych przez wrestlerów i inne osoby). Niektórzy mistrzowie posiadają mistrzostwo używając swojego pseudonimu ringowego, reszta używa swojego prawdziwego imienia i nazwiska. Na stan z 2017-08-1010 sierpnia 2017 obecnym mistrzem jest A.J. Styles, którego jest to drugie panowanie. Pokonał Kevina Owensa podczas tygodniówki SmackDown Live 25 lipca 2017.

W historii było 86 różnych mistrzów. Ric Flair posiada rekord w posiadaniu sześciokrotnie tytułu[2], podczas gdy John Cena posiada rekord pięciu pod banderą WWE. Lex Luger trzymał najdłużej tytuł – ponad 523 dni, lecz od kiedy przywrócono tytuł do WWE, Dean Ambrose posiadał tytuł 351 dni (trzecie najdłuższe panowanie w historii tytułu)[3]. Tylko dwóch wrestlerów w historii posiadało tytuł nieprzerwanie przez rok (365 dni) lub więcej, a są to Lex Luger i Rick Rude.

Historia tytułu[edytuj]

Nazwy[edytuj]

Nazwa[4][5] Lata[4][5]
NWA United States Heavyweight Championship (Mid-Atlantic version) 1 stycznia 1975 – 27 stycznia 1981
NWA United States Heavyweight Championship (Undisputed) 27 stycznia 1981 – 1991
WCW United States (Heavyweight) Championship 1991 – 2001
WWE United States Championship od 2003

Panowania[edytuj]

Na stan z 21 listopad 2017.

Panowanie Numer panowania przez danego mistrza w liście
Lokacja Miasto, w którym tytuł został zdobyty
Gala Gala, na której mistrz zdobył tytuł
+ Oznacza, że liczba dni w posiadaniu wzrasta z kolejnym dniem
Nr Mistrz Panowanie Data Dni Lokacja Gala Notka Odn.
1 Harley Race 1 1975-01-011 stycznia 1975 183 Tallahassee, Floryda Race otrzymał tytuł po pokonaniu Johnny’ego Weavera w finale turnieju[4]. [6]
2 Johnny Valentine 1 1975-07-033 lipca 1975 93 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
Zwakowany 1975-10-044 października 1975 Zwakowano, gdy Valentine odniósł kontuzję (z powodu katastrofy lotniczej) uniemożliwiającej dalszą karierę. [4]
3 Terry Funk 1 1975-11-099 listopada 1975 18 Greensboro, Karolina Północna House show Pokonał Paul Jonesa w finale turnieju. [4]
4 Paul Jones 1 1975-11-2727 listopada 1975 107 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
5 Blackjack Mulligan 1 1976-03-1313 marca 1976 217 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
6 Paul Jones 2 1976-10-1616 października 1976 43 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
Blackjack Mulligan 2 1976-11-2828 listopada 1976 11 Charlotte, Karolina Północna House show Nie znajduje się na liście w historii tytułu na WWE.com. [4]
Paul Jones 3 1976-12-099 grudnia 1976 6 Winston-Salem, Karolina Północna House show Nie znajduje się na liście w historii tytułu na WWE.com. [4]
7 Blackjack Mulligan 2(3) 1976-12-1515 grudnia 1976 204 Raleigh, Karolina Północna House show [6]
8 Bobo Brazil 1 1977-07-077 lipca 1977 22 Norfolk, Wirginia House show [6]
9 Ric Flair 1 1977-07-2929 lipca 1977 84 Richmond, VA House show [6]
10 Ricky Steamboat 1 1977-10-2121 października 1977 72 Charleston, SC House show [6]
11 Blackjack Mulligan 3(4) 1978-01-011 stycznia 1978 77 Greensboro, Karolina Północna House show [4][6]
12 Mr. Wrestling 1 1978-03-1919 marca 1978 21 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
13 Ric Flair 2 1978-04-099 kwietnia 1978 265 Charlotte, Karolina Północna House show [6]
14 Ricky Steamboat 2 1978-12-3030 grudnia 1978 92 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
15 Ric Flair 3 1979-04-011 kwietnia 1979 133 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
Zwakowany 1979-08-1212 sierpnia 1979 Zwakatowano gdy Flair wygrał NWA World Tag Team Championship cztery dni wcześniej. [4]
16 Jimmy Snuka 1 1979-09-011 września 1979 231 Charlotte, Karolina Północna House show Pokonał Ricky’ego Steamboata w finale turnieju. [4]
17 Ric Flair 4 1980-04-1919 kwietnia 1980 98 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
Greg Valentine 1 1980-07-2626 lipca 1980 121 Charlotte, Karolina Północna House show Nie znajduje się na liście w historii tytułu na WWE.com. [4]
Ric Flair 5 1980-11-2424 listopada 1980 64 Greenville, Karolina Płd. House show Nie znajduje się na liście w historii tytułu na WWE.com, lecz Flair jest zaliczany jako sześciokrotny mistrz. [6]
18 Roddy Piper 1 1981-01-2727 stycznia 1981 193 Raleigh, Karolina Północna House show Tytuł stał się niekwestionowanym NWA US Championship w styczniu 1981 po tym jak biuro NWA San Fransisco zostało zamknięte. [6]
19 Wahoo McDaniel 1 1981-08-088 sierpnia 1981 24 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
Zwakowany 1981-09-011 września 1981 Zwakatowano gdy McDaniel został kontuzjowany przez Abdullah the Butchera. [7]
20 Sgt. Slaughter 1 1981-10-044 października 1981 229 Charlotte, Karolina Północna House show Pokonał Ricky’ego Steamboata w finale turnieju. [7]
21 Wahoo McDaniel 2 1982-05-2121 maja 1982 17 Richmond, VA House show [6]
22 Sgt. Slaughter 2 1982-06-077 czerwca 1982 76 Greenville, Karolina Płd. House show Slaughter otrzymał tytuł gdy McDaniel został kontyzjowany przez Dona Muraco i Roddy’ego Pipera. [8]
23 Wahoo McDaniel 3 1982-08-2222 sierpnia 1982 74 Charlotte, Karolina Północna House show [6]
24 Greg Valentine 2 1982-11-044 listopada 1982 163 Norfolk, Wirginia House show [6]
25 Roddy Piper 2 1983-04-1616 kwietnia 1983 14 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
26 Greg Valentine 3 1983-04-3030 kwietnia 1983 228 Greensboro, Karolina Północna House show Valentine wygrał przez zastopowanie meczu przez sędziego, gdy Piper odniósł kontuzję lewego ucha[9]. [6]
27 Dick Slater 1 1983-12-1414 grudnia 1983 129 Shelby, Karolina Północna House show [6]
28 Ricky Steamboat 3 1984-04-2121 kwietnia 1984 64 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
29 Wahoo McDaniel 4 1984-06-2424 czerwca 1984 7 Greensboro, Karolina Północna House show [6]
Zwakowany 1984-07-011 lipca 1984 Zwakatowano po tym jak Tully Blanchard zainterweniował w zwycięstwo McDaniela. [4]
30 Wahoo McDaniel 5 1984-10-077 października 1984 167 Charlotte, Karolina Północna House show Pokonał Manny’ego Fernandeza w finale turnieju. [4]
31 Magnum T.A. 1 1985-03-2323 marca 1985 120 Charlotte, Karolina Północna House show [10]
32 Tully Blanchard 1 1985-07-2121 lipca 1985 130 Charlotte, Karolina Północna House show [11]
33 Magnum T.A. 2 1985-11-2828 listopada 1985 182 Greensboro, Karolina Północna Starrcade Był to „I Quit” steel cage match[12]. [13]
Zwakowany 1986-05-2929 maja 1986 Zwakatowano gdy Magnum zaatakował prezydenta NWA Boba Geigela. [13]
34 Nikita Koloff 1 1986-08-1717 sierpnia 1986 328 Charlotte, Karolina Północna House show Pokonał Magnuma T.A. w best of seven series[4][14], lecz WWE oficjalnie określa, że był to finał turnieju[15]. Koloff pokonał Wahoo McDaniela 28 września 1986 unifikując NWA National Heavyweight Championship w US Championship[16]. [15]
35 Lex Luger 1 1987-07-1111 lipca 1987 138 Greensboro, Karolina Północna House show Był to steel cage match[17]. [18]
36 Dusty Rhodes 1 1987-11-2626 listopada 1987 141 Chicago Starrcade Był to steel cage match[19]. [20]
Zwakowany 1988-04-1515 kwietnia 1988 Zwakatowano kiedy Rhodes zaatakował prezydenta NWA Jima Crocketta. [4]
37 Barry Windham 1 1988-05-1313 maja 1988 283 Houston House show Pokonał Nikitę Kiloffa w finale turnieju. [21]
38 Lex Luger 2 1989-02-2020 lutego 1989 76 Chicago Chi-Town Rumble [22]
39 Michael Hayes 1 1989-05-077 maja 1989 15 Nashville WrestleWar [23]
40 Lex Luger 3 1989-05-2222 maja 1989 523 Bluefield, Wirginia Zachodnia House show [24]
41 Stan Hansen 1 1990-10-2727 października 1990 50 Chicago Halloween Havoc [25]
42 Lex Luger 4 1990-12-1616 grudnia 1990 210 Saint Louis Starrcade Był to Texas Bullrope match. [26]
Zwakowany 1991-07-1414 lipca 1991 Baltimore The Great American Bash Zwakatowano kiedy Luger wygrał WCW World Heavyweight Championship. [26]
43 Sting 1 1991-08-2525 sierpnia 1991 86 Atlanta House show Pokonał Steve’a Austina w finale turnieju. [27]
44 Rick Rude 1 1991-11-1919 listopada 1991 419 Savannah, GA Clash of the Champions XVII [28]
Zwakowany 1993-01-1111 stycznia 1993 Rude został pozbawiony tytułu przez kontuzję. Wyemitowano 16 stycznia 1993. [28]
45 Dustin Rhodes 1 1993-01-1111 stycznia 1993 138 Atlanta Saturday Night Pokonał Ricky’ego Steamboata w meczu, który oryginalnie miał wyłonić #1 pretendenta, lecz przez wakację tytułu przez Rude’a, zdecydowano się wyłonić nowego mistrza. Wyemitowano 16 stycznia 1993. [29]
Zwakowany 1993-05-2929 maja 1993 WorldWide Zwakatowano dwa tygodnie po obronie tytułu przeciwko Rude’owi, co zakończyło się przez double pinfall, co zostało wyemitowane 15 maja 1993. [29]
46 Dustin Rhodes 2 1993-08-3030 sierpnia 1993 119 Atlanta Saturday Night Pokonał Rude’a w rewanżu. WCW odcina się od NWA we wrześniu 1993; NWA zaczyna określać własnego United States Heavyweight Championa, lecz Rhodes dalej był mistrzem uznawanym przez WCW[5] Wyemitowano 11 września 1993. [30].
47 Steve Austin 1 1993-12-2727 grudnia 1993 244 Charlotte, Karolina Północna Starrcade '93: 10th Anniversary Był to two out of three falls match[31]. [32]
48 Ricky Steamboat 4 1994-08-2828 sierpnia 1994 25 Cedar Rapids, IA Clash of the Champions XXVIII [33]
49 Steve Austin 2 1994-09-1818 września 1994 <1 Roanoke, VA Fall Brawl 1994: War Games Austin otrzymał tytuł przez kontuzję Steamboata [34]
50 Jim Duggan 1 100 [35]
51 Vader 1 1994-12-2727 grudnia 1994 88 Nashville Starrcade [36]
Zwakowany 1995-03-2525 marca 1995 Atlanta Saturday Night Pozbawiony tytułu przez komisarza WCW Nicka Bockwinkela. [4]
52 Sting 2 1995-06-1818 czerwca 1995 148 Dayton, Ohio The Great American Bash Pokonał Menga w finale turnieju. [37]
53 Kensuke Sasaki 1 1995-12-1313 grudnia 1995 44 Tokio House show Wygrał tytuł na gali federacji New Japan Pro Wrestling. [38]
54 One Man Gang 1 1995-12-2727 grudnia 1995 33 Nashville Starrcade: World Cup of Wrestling Wygrał w dark matchu (po PPV). Jednakże mecz został zrestartowany i Sasaki obronił mistrzostwo, więc panowanie nigdy nigdy nie było zaliczane przez WCW. [39]
55 Konnan 1 1996-01-2929 stycznia 1996 160 Canton, OH Main Event [40]
56 Ric Flair 6 1996-07-077 lipca 1996 56 Daytona Beach, Floryda Bash at the Beach [41]
Zwakowany 1996-11-2525 listopada 1996 Tytuł zawieszono przez kontuzję ramienia. [41]
57 Eddie Guerrero 1 1996-12-2929 grudnia 1996 77 Nashville Starrcade Pokonał Diamond Dallas Page’a w finale turnieju. [42]
58 Dean Malenko 1 1997-03-1616 marca 1997 85 North Charleston, SC Uncensored [43]
59 Jeff Jarrett 1 1997-06-099 czerwca 1997 73 Boston Monday Nitro [43]
60 Steve McMichael 1 1997-08-2121 sierpnia 1997 25 Nashville Clash of the Champions XXXV [44]
61 Curt Hennig 1 1997-09-1515 września 1997 104 Charlotte, Karolina Północna Monday Nitro [45]
62 Diamond Dallas Page 1 1997-12-2828 grudnia 1997 112 Waszyngton Starrcade [46]
63 Raven 1 1998-04-1919 kwietnia 1998 1 Denver Spring Stampede Był to „Raven’s Rules” match. [47]
64 Goldberg 1 1998-04-2020 kwietnia 1998 77 Colorado Springs, CO Monday Nitro Był to „Raven’s Rules” match. [48]
Zwakowany 1998-07-066 lipca 1998 Atlanta Monday Nitro Zwakatowano kiedy Goldberg wygrał WCW World Heavyweight Championship. [4]
65 Bret Hart 1 1998-07-2020 lipca 1998 21 Salt Lake City, UT Monday Nitro Pokonał Diamond Dallas Page’a. [49]
66 Lex Luger 5 1998-08-1010 sierpnia 1998 1 Rapid City, SD Monday Nitro [50]
67 Bret Hart 2 1998-08-1111 sierpnia 1998 76 Fargo, ND Thunder Wyemitowano 13 sierpnia 1998. [51]
68 Diamond Dallas Page 2 1998-10-2626 października 1998 35 Phoenix, AZ Monday Nitro [52]
69 Bret Hart 3 1998-11-3030 listopada 1998 70 Chattanooga, TN Monday Nitro Był to no-disqualification match. [53]
70 Roddy Piper 3 1999-02-088 lutego 1999 13 Buffalo Monday Nitro [54]
71 Scott Hall 1 1999-02-2121 lutego 1999 25 Oakland, CA SuperBrawl IX [55]
Zwakowany 1999-03-1818 marca 1999 Lexington, Kentucky Thunder Pozbawiony tytułu przez prezydenta WCW Rica Flaira. [55]
72 Scott Steiner 1 1999-04-1111 kwietnia 1999 85 Tacoma, WA Spring Stampede Pokonał Bookera T w finale turnieju. [56]
Zwakowany 1999-07-055 lipca 1999 Atlanta Monday Nitro Pozbawiony tytułu przez prezydenta WCW Rica Flaira. [56]
73 David Flair 1 1999-07-055 lipca 1999 35 Atlanta Monday Nitro Flair otrzymał tytuł od jego ojca, Rica. [57]
74 Chris Benoit 1 1999-08-099 sierpnia 1999 34 Boise, ID Monday Nitro [57]
75 Sid Vicious 1 1999-09-1212 września 1999 42 Winston-Salem, Karolina Północna Fall Brawl [58]
76 Goldberg 2 1999-10-2424 października 1999 1 Las Vegas Halloween Havoc Wygrał tytuł przez zastopowanie walki przez sędziego, kiedy to Vicious zaczął mocno krwawić. [58][59]
77 Bret Hart 4 1999-10-2525 października 1999 14 Phoenix, AZ Monday Nitro [60]
78 Scott Hall 2 1999-11-088 listopada 1999 41 Indianapolis Monday Nitro Był to four-way ladder match, w którym również brali udział Sid Vicious i Goldberg. [61]
79 Chris Benoit 2 1999-12-1919 grudnia 1999 1 Waszyngton Starrcade Benoit otrzymał tytuł gdy Hall odniósł kontuzję kolana. [61]
80 Jeff Jarrett 2 1999-12-2020 grudnia 1999 27 Baltimore Monday Nitro Był to ladder match. [62]
Zwakowany 2000-01-1616 stycznia 2000 Cincinnati Souled Out Zwakatowano wskutek kontuzji. [62]
81 Jeff Jarrett 3 2000-01-1717 stycznia 2000 84 Columbus, Ohio Monday Nitro Otrzymał od komisarza WCW Kevina Nasha. [63]
Zwakowany 2000-04-1010 kwietnia 2000 Denver Monday Nitro Zwakowany przez Erica Bischoffa i Vince’a Russo, kiedy to WCW zostało „zrestartowane”. [64]
82 Scott Steiner 2 2000-04-1616 kwietnia 2000 84 Chicago Spring Stampede Pokonał Stinga w finale turnieju[65]. [64]
Zwakowany 2000-07-099 lipca 2000 Daytona Beach, Floryda Bash at the Beach Pozbawiony tytułu gdy Steiner użył zbanowanego Steiner Recliner na Mike Awesome’ie[66]. [64]
83 Lance Storm 1 2000-07-1818 lipca 2000 66 Auburn Hills, Michigan Monday Nitro Pokonał Mike Awesome’a w finale turnieju. Storm nieoficjalnie zmienił nazwę tytułu na WCW Canadian Heavyweight Championship. [67]
84 Terry Funk 2 2000-09-2222 września 2000 1 Amarillo, Teksas House show Zmiana posiadacze jest zaliczana przez WWE, lecz nie przez WCW. [68]
85 Lance Storm 2 2000-09-2323 września 2000 36 Lubbock, Teksas House show Zmiana posiadacze jest zaliczana przez WWE, lecz nie przez WCW. [69]
86 Gen. Rection 1 2000-10-2929 października 2000 15 Las Vegas Halloween Havoc Pokonał Storma i Jima Duggana w handicap matchu. [70]
87 Lance Storm 3 2000-11-1313 listopada 2000 13 Londyn Monday Nitro [71]
88 Gen. Rection 2 2000-11-2626 listopada 2000 49 Milwaukee Mayhem [72]
89 Shane Douglas 1 2001-01-1414 stycznia 2001 22 Indianapolis Sin Był to first blood chain match. [73]
90 Rick Steiner 1 2001-02-055 lutego 2001 41 Tupelo, Missisipi Monday Nitro [74]
91 Booker T 1 2001-03-1818 marca 2001 128 Jacksonville, Floryda Greed WCW zostało kupione przez World Wrestling Federation w tym czasie. [75]
92 Kanyon 1 2001-07-2424 lipca 2001 48 Pittsburgh SmackDown Otrzymany od Bookera T i posiadaczkę ECW Stephanie McMahon. Wyemitowano 26 lipca 2001. [76]
93 Tajiri 1 2001-09-1010 września 2001 13 San Antonio,
Teksas
Raw is War [77]
94 Rhyno 1 2001-09-2323 września 2001 29 Pittsburgh Unforgiven [78]
95 Kurt Angle 1 2001-10-2222 października 2001 21 Kansas City, Missouri Raw [79]
96 Edge 1 2001-11-1212 listopada 2001 6 Boston Raw [80]
Zunifikowany 2001-11-1818 listopada 2001 Greensboro, Karolina Północna Survivor Series Edge pokonał WWF Intercontinental Championa Testa unifikując oba tytuły. Edge został Intercontinental Championem podczas gdy United States Championship zostało dezaktywowane. [80]
97 Eddie Guerrero 2 2003-07-2727 lipca 2003 84 Denver Vengeance Pokonał Chrisa Benoita w finale turnieju przywracając tytuł. [81]
98 Big Show 1 2003-10-1919 października 2003 147 Baltimore No Mercy [82]
99 John Cena 1 2004-03-1414 marca 2004 116 Nowy Jork WrestleMania XX [83]
Zwakowany 2004-07-088 lipca 2004 Winnipeg SmackDown Cena został pozbawiony tytułu po ataku na generalnego menadżera SmackDown! Kurta Angle. [84]
100 Booker T 2 2004-07-2929 lipca 2004 68 Cincinnati SmackDown Był to 8-way elimination match, w którym również brali udział John Cena, René Duprée, Kenzo Suzuki, Rob Van Dam, Billy Gunn, Charlie Haas and Luther Reigns. [84]
101 John Cena 2 2004-10-033 października 2004 4 East Rutherford, New Jersey No Mercy Był to piąty mecz Best of Five series. [85]
102 Carlito 1 2004-10-077 października 2004 42 Boston SmackDown [86]
103 John Cena 3 2004-11-1818 listopada 2004 105 Dayton, Ohio SmackDown [87]
104 Orlando Jordan 1 2005-03-033 marca 2005 173 Albany, Nowy Jork SmackDown [88]
105 Chris Benoit 3 2005-08-2121 sierpnia 2005 58 Waszyngton SummerSlam [89]
106 Booker T 3 2005-10-2121 października 2005 35 Reno, Nevada SmackDown [90]
Zwakowany 2005-11-2525 listopada 2005 Sheffield, Anglia SmackDown Zwakatowano gdy obrona tytułu przeciwko Chrisowi Benoit zakończyła się poprzez double pinfall[5]. [90]
107 Booker T 4 2006-01-1313 stycznia 2006 40 Filadelfia SmackDown Booker walczył z Chrisem Benoit w Best of Seven series, wygrywając trzy pierwsze mecze; Randy Orton został zamiennikiem Bookera przez jego kontuzję, przegrywając kolejne trzy mecze, lecz wygrywając finał. [91]
108 Chris Benoit 4 2006-02-1919 lutego 2006 42 Baltimore No Way Out [92]
109 John „Bradshaw” Layfield 1 2006-04-022 kwietnia 2006 51 Rosemont, Illinois WrestleMania 22 [93]
110 Bobby Lashley 1 2006-05-2626 maja 2006 49 Bakersfield, Kalifornia SmackDown [94]
111 Finlay 1 2006-07-1414 lipca 2006 49 Minneapolis SmackDown [95]
112 Mr. Kennedy 1 2006-09-011 września 2006 42 Reading, Pensylwania SmackDown Był to triple threat match, w którym również brał udział Bobby Lashley. [96][97]
113 Chris Benoit 5 2006-10-1313 października 2006 222 Jacksonville, Floryda SmackDown [98][99]
114 Montel Vontavious Porter 1 2007-05-2020 maja 2007 343 Saint Louis Judgment Day Był to two out of three falls match. [100][101]
115 Matt Hardy 1 2008-04-2727 kwietnia 2008 84 Baltimore Backlash Tytuł stał się ekskluzywny dla ECW kiedy to Hardy został przeniesiony do ECW 23 czerwca 2008. [102][103]
116 Shelton Benjamin 1 2008-07-2020 lipca 2008 240 Uniondale, NY The Great American Bash Tytuł wrócił na SmackDown, gdyż Benjamin był członkiem tego brandu. [104][105]
117 Montel Vontavious Porter 2 2009-03-2020 marca 2009 76 Corpus Christi SmackDown Tytuł stał się ekskluzywny dla Raw gdy MVP został przeniesiony do tego brandu 13 kwietnia 2009. [106][107]
118 Kofi Kingston 1 2009-06-011 czerwca 2009 126 Birmingham, Alabama Raw [108][109]
119 The Miz 1 2009-10-055 października 2009 224 Wilkes-Barre, Pensylwania Raw [110][111]
120 Bret Hart 5 2010-05-1717 maja 2010 7 Toronto, ON Raw Był to no disqualification, no count out match. [112][113]
Zwakowany 2010-05-2424 maja 2010 Toledo, OH Raw Zwakatowano gdy Hart stał się generalnym menadżerem Raw. [112][114]
121 R-Truth 1 2010-05-2424 maja 2010 21 Toledo, OH Raw Pokonał The Miza zwyciężając zwakowany tytuł. [114][115]
122 The Miz 2 2010-06-1414 czerwca 2010 97 Charlotte, Karolina Północna Raw Był to Fatal 4-Way match, w którym również brali udział John Morrison i Zack Ryder. [116][117]
123 Daniel Bryan 1 2010-09-1919 września 2010 176 Rosemont, Illinois Night of Champions [118]
124 Sheamus 1 2011-03-1414 marca 2011 48 Saint Louis Raw Jeśli Sheamus miałby stracić tytuł, musiałby opuścić WWE. Tytuł stał się ekskluzywny dla SmackDown po tym jak Sheamus został przeniesiony na SmackDown 26 kwietnia 2011. [119]
125 Kofi Kingston 2 2011-05-011 maja 2011 49 Tampa, FL Extreme Rules Był to tables match. Tytuł stał się ekskluzywny dla Raw przez status Kingstona jako członka tego brandu. [120]
126 Dolph Ziggler 1 2011-06-1919 czerwca 2011 182 Waszyngton Capitol Punishment [121]
127 Zack Ryder 1 2011-12-1818 grudnia 2011 29 Baltimore TLC: Tables, Ladders and Chairs [122]
128 Jack Swagger 1 2012-01-1616 stycznia 2012 49 Anaheim, Kalifornia Raw [123]
129 Santino Marella 1 2012-03-055 marca 2012 167 Boston Raw [124]
130 Antonio Cesaro 1 2012-08-1919 sierpnia 2012 239 Los Angeles SummerSlam Walkę nadano na żywo na YouTube i WWE.com jako część SummerSlam pre-show. [125]
131 Kofi Kingston 3 2013-04-1515 kwietnia 2013 34 Greenville, Karolina Płd. Raw [126]
132 Dean Ambrose 1 2013-05-1919 maja 2013 351 Saint Louis Extreme Rules [3][127]
133 Sheamus 2 2014-05-055 maja 2014 182 Albany, Nowy Jork Raw Był to 20-man battle royal. Sheamus wyeliminował Ambrose’a jako ostatniego zdobywając tytuł. [128]
134 Rusev 1 2014-11-033 listopada 2014 146 Buffalo Raw Backstage Pass [129]
135 John Cena 4 2015-03-2929 marca 2015 147 Santa Clara, Kalifornia WrestleMania 31 [130]
136 Seth Rollins 1 2015-08-2323 sierpnia 2015 28 Brooklyn, Nowy Jork SummerSlam Był to „Winner Take All” match, gdzie na szali był również WWE World Heavyweight Championship należący do Rollinsa. [131]
137 John Cena 5 2015-09-2020 września 2015 35 Houston, Teksas Night of Champions [132]
138 Alberto Del Rio 1 2015-10-2525 października 2015 78 Los Angeles, Kalifornia Hell in a Cell Odpowiedział na Open Challenge Ceny. Del Rio był również obecnym AAA Mega Championem pod ringową nazwą El Patrón Alberto. [133]
139 Kalisto 1 2016-01-1111 stycznia 2016 1 Nowy Orlean, Luizjana Raw [134]
140 Alberto Del Rio 2 2016-01-1212 stycznia 2016 12 Lafayette, Luizjana SmackDown Wyemitowano 14 stycznia 2016. [135]
141 Kalisto 2 2016-01-2424 stycznia 2016 119 Orlando, Floryda Royal Rumble [136][137]
142 Rusev 2 2016-05-2222 maja 2016 126 Rosemont, Illinois Extreme Rules Wskutek przywrócenia podziału WWE na brandy i zorganizowania draftu, tytuł został przypisany do rosteru Raw. [138]
143 Roman Reigns 1 2016-09-2525 września 2016 106 Indianapolis, Indiana Clash of Champions [139]
144 Chris Jericho 1 2017-01-099 stycznia 2017 83 Nowy Orlean, Luizjana Raw Był to 2-on-1 handicap match, gdzie Jericho był w drużynie z Kevinem Owensem. Jericho przypiął Reignsa i zdobył tytuł. [140]
145 Kevin Owens 1 2017-04-022 kwietnia 2017 28 Orlando, Floryda WrestleMania 33 Wskutek zorganizowania draftu "Superstar Shake-up", tytuł został przeniesiony do brandu SmackDown. [141]
146 Chris Jericho 2 2017-04-3030 kwietnia 2017 2 San Jose, Kalifornia Payback Po wygranej Jericho został przeniesiony do brandu SmackDown. [142]
147 Kevin Owens 2 2017-05-022 maja 2017 66 Fresno, Kalifornia SmackDown Live [143]
148 A.J. Styles 1 2017-07-077 lipca 2017 16 Nowy Jork, Nowy Jork House Show WWE uznaje, że panowanie Stylesa trwało 17 dni.
149 Kevin Owens 3 2017-07-2323 lipca 2017 2 Filadelfia, Pensylwania Battlegroud WWE uznaje, że panowanie Owensa trwało 3 dni.
150 A.J. Styles 2 2017-07-2525 lipca 2017 119 Richmond, Wirginia SmackDown Live

Łączna ilość panowań[edytuj]

Pierwszy mistrz i WWE Hall of Famer Harley Race
Rekordowo sześciokrotny mistrz Ric Flair
Lex Luger jest najdłużej panującym mistrzem w historii z ilością 523 dni
Dean Ambrose jest najdłużej panującym mistrzem pod banderą WWE z ilością 351 dni

Stan na listopad 21, 2017.

Oznacza obecnego mistrza
Miejsce Wrestler Ilość panowań Łączna ilość dni Łączna ilość dni
wg. WWE
1 Luger, LexLex Luger 5 948 950
2 Flair, RicRic Flair 6[a] 773 709
3 Valentine, GregGreg Valentine 3[a] 512 392
4 Mulligan, BlackjackBlackjack Mulligan 4[a] 509 500
5 Porter, Montel VontaviousMontel Vontavious Porter 2 419 416
6 Cena, JohnJohn Cena 5 403 405
7 Rude, RickRick Rude 1 378
8 Benoit, ChrisChris Benoit 5 357
9 Ambrose, DeanDean Ambrose 1 351
10 Koloff, NikitaNikita Koloff 1 328
11 The Miz 2 321
12 Sgt. Slaughter 2 305
13 Magnum T.A. 2 302 274
14 McDaniel, WahooWahoo McDaniel 5 296 300
15 Windham, BarryBarry Windham 1 283
16 Rusev 2 272 273
17 Booker T 4 271 266
18 Steamboat, RickyRicky Steamboat 4 265 267
19 Austin, SteveSteve Austin 2 240
Benjamin, SheltonShelton Benjamin 1 240 243
21 Cesaro, AntonioAntonio Cesaro 1 239 240
22 Sting 2 234
23 Snuka, JimmyJimmy Snuka 1 231 233
24 Sheamus 2 230 231
25 Rhodes, DustinDustin Rhodes 2 229
26 Piper, RoddyRoddy Piper 3 220 222
27 Kingston, KofiKofi Kingston 3 209
28 Hart, BretBret Hart 5 188 186
29 Jarrett, JeffJeff Jarrett 3 184
30 Race, HarleyHarley Race 1 183 184
31 Ziggler, DolphDolph Ziggler 1 182
32 Bryan, DanielDaniel Bryan 1 176 177
33 Jordan, OrlandoOrlando Jordan 1 173 171
34 Steiner, ScottScott Steiner 2 169
35 Marella, SantinoSantino Marella 1 167
36 Guerrero, EddieEddie Guerrero 2 161
37 Konnan 1 160
38 Jones, PaulPaul Jones 3[a] 156 150
39 Page, Diamond DallasDiamond Dallas Page 2 147
Big Show 1 147
41 Rhodes, DustyDusty Rhodes 1 141
42 Blanchard, TullyTully Blanchard 1 130
43 Slater, DickDick Slater 1 129
44 Kalisto 2 120 122
45 Storm, LanceLance Storm 3 115
46 Reigns, RomanRoman Reigns 1 106 107
47 Hennig, CurtCurt Hennig 1 104
48 Duggan, JimJim Duggan 1 100
49 Owens, KevinKevin Owens 3 96 98
50 Valentine, JohnnyJohnny Valentine 1 93
51 Del Rio, AlbertoAlberto Del Rio 2 90 89
52 Vader, Big VanBig Van Vader 1 88
53 Jericho, ChrisChris Jericho 2 85
Malenko, DeanDean Malenko 1 85
55 Hardy, MattMatt Hardy 1 84
56 Goldberg 2 78
57 Hall, ScottScott Hall 2 66
58 Gen. Rection 2 64
59 Layfield, John BradshawJohn Bradshaw Layfield 1 51 54
60 Hansen, StanStan Hansen 1 50
61 Lashley, BobbyBobby Lashley 1 49
Finlay 1 49
Swagger, JackJack Swagger 1 49 50
64 Chris Kanyon 1 48 46
65 Sasaki, KensukeKensuke Sasaki 1 44
66 Carlito Caribbean Cool 1 42
Kennedy, Mr.Mr. Kennedy 1 42
Sid Vicious 1 42
69 Steiner, RickRick Steiner 1 41
70 Flair, DavidDavid Flair 1 35
71 Styles, A.J.A.J. Styles 2 135+ 136+
72 One Man Gang 1 33
73 Rhyno 1 29
Ryder, ZackZack Ryder 1 29
75 Rollins, SethSeth Rollins 1 28 29
76 McMichael, SteveSteve McMichael 1 25
77 Bobo Brazil 1 22
Douglas, ShaneShane Douglas 1 22
79 Angle, KurtKurt Angle 1 21
Wrestling, Mr.Mr. Wrestling 1 21 22
R-Truth 1 21
82 Funk, TerryTerry Funk 2 19 20
83 Hayes, MichaelMichael Hayes 1 15
84 Tajiri 1 13
85 Edge 1 6
86 Raven 1 1
  1. a b c d
    • Piąte panowanie Rica Flaira nie jest uznawane przez WWE, lecz artykuł na WWE.com wskazuje Flaira jako sześciokrotnego mistrza.
    • WWE uznaje Grega Valentine'a za dwukrotnego mistrza. Pierwsze panowanie nie jest uznawane przez WWE.
    • WWE uznaje Blackjack Mulligana za trzykrotnego mistrza. Drugie panowanie nie jest uznawane przez WWE.
    • WWE uznaje Paula Jonesa za dwukrotnego mistrza. Trzecie panowanie nie jest uznawane przez WWE.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. WWE Entertainment, Inc. Acquires WCW from Turner Broadcasting. WWE, 2001-03-21. [dostęp 2016-04-20].
  2. http://www.wwe.com/inside/father-son-champions/page-7.
  3. a b Ambrose’s record U.S. Title reign. WWE. [dostęp 2014-04-28].
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q NWA/WCW United States Heavyweight Championship history. W: Wrestling-Titles.com [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  5. a b c d WWE United States Championship history. W: Wrestling-Titles.com [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  6. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z WWE United States Championship official history. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  7. a b Sgt. Slaughter’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-09].
  8. Sgt. Slaughter’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-09].
  9. PWI 2002 Wrestling Almanac and Book of Facts. , s. 120, 2002. Ambler, PA. ISSN 1043-7576. Cytat: Greg Valentine was awarded the title when the match was halted due to a bloody gash over Roddy Piper’s left ear that rendered him unable to continue.. 
  10. Magnum T.A.'s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  11. Tully Blanchard’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  12. Starrcade 1985 results. W: Wrestling Supercards and Tournaments [on-line]. [dostęp 2007-04-10].  Cytat: Magnum TA beat Tully Blanchard (16:00) in a „steel cage I quit” match to win the NWA U.S. Title.
  13. a b Magnum T.A.'s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  14. 2002 Wrestling Almanac and Book of Facts. , s. 120, 2002. Ambler, PA. ISSN 1043-7576. Cytat: This match was the final bout in a best-of-seven series to fill the vacancy created in May 1986 when Magnum T.A. was stripped of the title for attacking NWA president Bob Geigel.. 
  15. a b Nikita Koloff’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  16. NWA National Heavyweight Championship history. W: Wrestling-Titles.com [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  17. Great American Bash 87 results. [dostęp 2012-08-29].  Cytat: Lex Luger (w/ JJ Dillon) defeated NWA US Champion Nikita Koloff in a steel cage match via KO with the Torture Rack after hitting him in the back with a steel chair thrown in the ring by Dillon while referee Earl Hebner was knocked out.
  18. Lex Luger’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  19. Starrcade 1987 results. W: Wrestling Supercards and Tournaments [on-line]. [dostęp 2007-04-10].  Cytat: Dusty Rhodes pinned Lex Luger (16:23) in a „steel cage” match to win the NWA US Title.
  20. Dusty Rhodes’ first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  21. Barry Windham’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  22. Lex Luger’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  23. Michael Hayes’ first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  24. Lex Luger’s third reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  25. Stan Hansen’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  26. a b Lex Luger’s fourth reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  27. Sting’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  28. a b Rick Rude’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  29. a b Dustin Rhodes’ first reign. W: WWE [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  30. Dustin Rhodes’ second reign. W: WWE [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  31. Starrcade 1993 results. W: Wrestling Supercards and Tournaments [on-line]. [dostęp 2007-04-10].  Cytat: Steve Austin beat Dustin Rhodes (15:00) in two straight falls to win the WCW US Title.
  32. Steve Austin’s first reign. W: WWE [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  33. Ricky Steamboat’s fourth reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  34. Steve Austin’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  35. Jim Duggan’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  36. Vader’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  37. Sting’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  38. NJPW: WCW World in Japan results. W: Strong Style Spirit [on-line]. [dostęp 2007-04-10].  Cytat: New Japan vs. WCW – WCW U.S. Heavyweight Title: Kensuke Sasaki beat Sting (c) (12:47) with a Northern Light bomb to become the 57th champion.
  39. One Man Gang’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  40. Konnan’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  41. a b Ric Flair’s fifth reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  42. Eddie Guerrero’s first reign. W: WWE [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  43. a b Dean Malenko’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  44. Steve McMichael’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  45. Curt Hennig’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  46. Diamond Dallas Page’s first reign. W: WWE [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  47. Raven’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  48. Goldberg’s first reign. W: WWE [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  49. Bret Hart’s first reign. W: WWE [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  50. Lex Luger’s fifth reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  51. Bret Hart’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  52. Diamond Dallas Page’s second reign. W: WWE [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  53. Bret Hart’s third reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  54. Roddy Piper’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  55. a b Scott Hall’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  56. a b Scott Steiner’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  57. a b David Flair’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  58. a b Sid Vicious’ first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  59. Goldberg’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  60. Bret Hart’s fourth reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  61. a b Scott Hall’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  62. a b Jeff Jarrett’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  63. Jeff Jarrett’s third reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  64. a b c Scott Steiner’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  65. John Powell: Stampede: Spring back in WCW’s step. W: Slam! Wrestling [on-line]. Canadian Online Explorer, 2000-04-17. [dostęp 2009-06-12].
  66. John Powell: Booker new champ at the Bash. W: Slam! Wrestling [on-line]. Canadian Online Explorer, 2000-07-10. [dostęp 2009-06-12].
  67. Lance Storm’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  68. Terry Funk’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  69. Lance Storm’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  70. Gen. Rection’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  71. Lance Storm’s third reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  72. Gen. Rection’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  73. Shane Douglas’ first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  74. Rick Steiner’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  75. Booker T’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  76. Chris Kanyon’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  77. Tajiri’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  78. Rhyno’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  79. Kurt Angle’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  80. a b Edge’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  81. Eddie Guerrero’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  82. Big Show’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  83. John Cena’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  84. a b Booker T’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  85. John Cena’s second reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  86. Carlito’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  87. John Cena’s third reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  88. Orlando Jordan’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  89. WWE SummerSlam 2005 results. WWE. [dostęp 2007-07-08].
  90. a b Booker T’s third reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  91. Booker T’s fourth reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  92. WWE No Way Out 2006 results. WWE. [dostęp 2007-07-08].
  93. JBL’s first reign. WWE.com. [dostęp 2007-04-10].
  94. Bobby Lashley’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  95. Finlay’s first reign. opublikowany=WWE. [dostęp 2007-04-10].
  96. Mr. Kennedy’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  97. Smackdown Results – 9/1/06 – Reading, PA – (NEW U.S. Champion...). Wrestle View, 2006-09-01. [dostęp 2009-10-07].
  98. WWE Friday Night SmackDown! results, 2006. W: Wrestling Information Archive [on-line]. [dostęp 2007-07-08].
  99. Andy McNamara: Smackdown: Batista is #1. SLAM! Wrestling. [dostęp 2009-10-07].
  100. MVP’s first reign. WWE. [dostęp 2007-05-27].
  101. James Caldwell: Caldwell’s Judgment Day Report 5/20: Ongoing „virtual time” coverage of live PPV. PW Torch, 2007-05-20. [dostęp 2009-10-07].
  102. Matt Hardy’s first reign. W: WWE [on-line]. [dostęp 2008-04-27].
  103. Wade Keller: Keller’s WWE Backlash PPV Report 4/27: Ongoing „virtual time” coverage of live PPV event. PW Torch, 2008-04-27. [dostęp 2009-10-07].
  104. Shelton Benjamin’s first reign. WWE, 2008-07-20. [dostęp 2008-07-21].
  105. Wade Keller: Keller’s WWE Great American Bash PPV Report 7/20: Ongoing „virtual time” coverage of live PPV. PW Torch, 2008-06-20. [dostęp 2009-10-07].
  106. MVP’s second reign. WWE, 2009-03-20. [dostęp 2009-03-22].
  107. Mike Tedesco: Smackdown Results – 3/20/09. Wrestle View, 2009-03-21. [dostęp 2009-10-07].
  108. Kofi Kingston’s first reign. WWE. [dostęp 2009-06-01].
  109. Hunter Golden: Raw Results – 6/1/09. Wrestle View, 2009-06-02. [dostęp 2009-10-07].
  110. The Miz’s first reign. WWE. [dostęp 2009-06-01].
  111. Hunter Golden: Raw Results – 10/5/09. Wrestle View, 2009-10-05. [dostęp 2009-10-06].
  112. a b Bret Hart’s fifth reign. WWE. [dostęp 2010-06-15].
  113. Adam Martin: Raw Results – 5/17/10. WrestleView.com, 2010-05-17. [dostęp 2010-06-15].
  114. a b Adam Martin: Raw Results – 5/24/10. WrestleView.com, 2010-05-24. [dostęp 2010-06-15].
  115. R-Truth’s first reign. WWE. [dostęp 2010-06-15].
  116. The Miz’s second reign. WWE. [dostęp 2010-06-15].
  117. Adam Martin: Raw Results – 6/14/10. WrestleView.com, 2010-06-14. [dostęp 2010-06-15].
  118. Daniel Bryan’s first reign. WWE. [dostęp 2010-09-20].
  119. Sheamus’ first reign. WWE. [dostęp 2011-03-15].
  120. Kofi Kingston’s second reign. WWE. [dostęp 2011-05-01].
  121. Dolph Ziggler’s first reign. WWE. [dostęp 2011-06-20].
  122. Zack Ryder’s first reign. WWE. [dostęp 2011-12-18].
  123. WWE Raw SuperShow results: Laurinaitis snaps!. WWE. [dostęp 2012-01-16].
  124. Santino Marella’s first reign. WWE. [dostęp 2012-08-19].
  125. Antonio Cesaro’s first reign. WWE. [dostęp 2012-08-19].
  126. Kofi Kingston’s third reign. WWE. [dostęp 2013-04-15].
  127. Dean Ambrose’s first reign. WWE. [dostęp 2013-05-19].
  128. Sheamus’ second reign. WWE. [dostęp 2014-05-05].
  129. Rusev’s first reign. WWE. [dostęp 2014-11-03].
  130. John Cena’s fourth reign. WWE. [dostęp 2015-03-29].
  131. Seth Rollins’ first reign. WWE. [dostęp 2015-08-24].
  132. John Cena’s fifth reign. WWE. [dostęp 2015-09-20].
  133. Alberto Del Rio’s first reign. WWE. [dostęp 2015-10-25].
  134. Kalisto’s first reign. WWE. [dostęp 11 stycznia 2016].
  135. Alberto Del Rio wins United States Championship on SmackDown. WWE. [dostęp 2016-01-12].
  136. Kalisto’s second reign. WWE. [dostęp 2016-01-24].
  137. James Caldwell: 1/24 WWE Royal Rumble PPV Results – CALDWELL’S Complete Live PPV Report. Pro Wrestling Torch. [dostęp 2016-01-24].
  138. Rusev def. United States Champion Kalisto. wwe.com. [dostęp 2016-09-27].
  139. James Wortman: Roman Reigns def. United States Champion Rusev. wwe.com, 2016-09-25. [dostęp 2016-09-27].
  140. KELLER’S WWE MONDAY NIGHT RAW REPORT 1/9: Reigns vs. Owens & Jericho, Shawn Michaels, Foley’s Performance Review, Undertaker “rumored” to appear (ang.). TDH Communications Inc..
  141. Jason Powell: Powell’s WrestleMania 33 live review: Undertaker vs. Roman Reigns, Goldberg vs. Brock Lesnar for the WWE Universal Championship, AJ Styles vs. Shane McMahon, Seth Rollins vs. Triple H in an unsanctioned match. W: Pro Wreslting Dot Net [on-line]. [dostęp April 2, 2017].
  142. Jason Powell: 4/30 Powell’s WWE Payback Live Review: Roman Reigns vs. Braun Strowman, Kevin Owens vs. Chris Jericho for the U.S. Championship, Samoa Joe vs. Seth Rollins, Randy Orton vs. Bray Wyatt in a House of Horrors match. W: Pro Wreslting Dot Net [on-line]. [dostęp April 30, 2017].
  143. Jake Barnett: 5/2 Barnett’s WWE Smackdown Live TV Review: Chris Jericho vs. Kevin Owens for the U.S. Championship, Charlotte and Naomi vs. Natalya and Carmella. W: Pro Wreslting Dot Net [on-line]. [dostęp May 2, 2017].

Bibliografia[edytuj]