Lista posiadaczy WWE United States Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

WWE United States Championship jest tytułem mistrzowskim profesjonalnego wrestlingu, promowanym przez World Wrestling Enterteinment w brandzie Raw[1].

Początkowo był znany jako NWA United States Heavyweight Championship[2] i był regionalnym mistrzostwem stworzonym i bronionym w Mid-Atlantic Championship Wrestling Jima Crocketta[3]. Pierwszym mistrzem był Harley Race. Po tym jak 2 listopada 1988 Ted Turner oficjalnie wykupił firmę Jim Crockett Promotions[4], mistrzostwo zostało przeniesione do nowo powstałej firmy Turnera World Championship Wrestling (WCW)[5]. Stało się drugorzędnym tytułem, po tym jak WCW wprowadziło własne mistrzostwo świata WCW World Heavyweight Championship[6]. W 1993 firma Turnera opuściła ligę NWA[7], w związku z czym mistrzostwo Stanów Zjednoczonych zostało przemianowane na WCW United States Championship[5].

W marcu 2001, firma WWF wykupiła WCW[8] i przejęła mistrzostwo WCW United States Championship. 18 listopada, na gali Survivor Series, zostało zunifikowane z drugorzędnym mistrzostwem WWF Intercontinental Championship. Mistrz Stanów Zjednoczonych Edge pokonał mistrza WWF Intercontinental, Testa, zostając posiadaczem obu pasów mistrzowskich i dezaktywując United States Championship[9]. Po podziale WWE na brandy w 2003, generalna menadżerka brandu SmackDown, Stephanie McMahon, przywróciła mistrzostwo Stanów Zjednoczonych pod nazwą WWE United States Championship[9].

Pierwszym mistrzem był Harley Race. Ogółem było 93 różnych mistrzów i 161 różnych panowań. Ric Flair posiadał tytuł rekordowo sześć razy. Najdłużej panującym mistrzem był Lex Luger, którego panowanie wyniosło 523 dni (od 22 maja 1989 do 27 października 1990). Najkrócej mistrzem był Steve Austin, posiadający tytuł około 5 minut (18 września 1994)[9].

Panowania[edytuj | edytuj kod]

Panowanie Numer panowania przez danego mistrza w liście
Miejsce Miasto, w którym tytuł został zdobyty
Gala Gala, na której mistrz zdobył tytuł
Panowanie nieuznawane przez WWE, nie znajduje się na oficjalnej stronie internetowej firmy
<1 Panowanie trwało poniżej jednego dnia
+ Oznacza, że liczba dni w posiadaniu wzrasta z kolejnym dniem
Nr Mistrz Panowanie Data Dni Miejsce Gala Dodatkowe informacje Przypis
National Wrestling Alliance (NWA) / Jim Crockett Promotions
1 Race, HarleyHarley Race 1 1975-01-011 stycznia 1975 183 Tallahassee, Floryda House show Race otrzymał tytuł po pokonaniu Johnny’ego Weavera w finale turnieju. [10]
2 Valentine, JohnnyJohnny Valentine 1 1975-07-033 lipca 1975 93 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
Wakat 1975-10-044 października 1975 Valentine zwakował tytuł z powodu obrażeń, jakich doznał w katastrofie lotniczej. [10]
3 Funk, TerryTerry Funk 1 1975-11-099 listopada 1975 18 Greensboro, Karolina Północna House show Pokonał Paul Jonesa w finale szesnastoosobowego turnieju. [10]
4 Jones, PaulPaul Jones 1 1975-11-2727 listopada 1975 107 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
5 Mulligan, BlackjackBlackjack Mulligan 1 1976-03-1313 marca 1976 217 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
6 Jones, PaulPaul Jones 2 1976-10-1616 października 1976 43 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
Mulligan, BlackjackBlackjack Mulligan 2 1976-11-2828 listopada 1976 11 Charlotte, Karolina Północna House show [9][10]
Jones, PaulPaul Jones 3 1976-12-099 grudnia 1976 6 Winston-Salem, Karolina Północna House show [9][10]
7 Mulligan, BlackjackBlackjack Mulligan 2(3) 1976-12-1515 grudnia 1976 204 Raleigh, Karolina Północna House show [10]
8 Brazil, BoboBobo Brazil 1 1977-07-077 lipca 1977 22 Norfolk, Wirginia House show [10]
9 Flair, RicRic Flair 1 1977-07-2929 lipca 1977 84 Richmond, VA House show [10]
10 Steamboat, RickyRicky Steamboat 1 1977-10-2121 października 1977 72 Charleston, SC House show [10]
11 Mulligan, BlackjackBlackjack Mulligan 3(4) 1978-01-011 stycznia 1978 77 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
12 Mr. Wrestling 1 1978-03-1919 marca 1978 21 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
13 Flair, RicRic Flair 2 1978-04-099 kwietnia 1978 265 Charlotte, Karolina Północna House show [10]
14 Steamboat, RickyRicky Steamboat 2 1978-12-3030 grudnia 1978 92 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
15 Flair, RicRic Flair 3 1979-04-011 kwietnia 1979 133 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
Wakat 1979-08-1212 sierpnia 1979 Ric Flair zwakował mistrzostwo po zdobyciu NWA World Tag Team Championship. [10]
16 Snuka, JimmyJimmy Snuka 1 1979-09-011 września 1979 231 Charlotte, Karolina Północna House show Zdobył mistrzostwo, pokonując Ricky’ego Steamboata w finale turnieju. [10]
17 Flair, RicRic Flair 4 1980-04-1919 kwietnia 1980 98 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
Valentine, GregGreg Valentine 1 1980-07-2626 lipca 1980 121 Charlotte, Karolina Północna House show [9][10]
Flair, RicRic Flair 5 1980-11-2424 listopada 1980 64 Greenville, Karolina Płd. House show [9][10]
18 Piper, RoddyRoddy Piper 1 1981-01-2727 stycznia 1981 193 Raleigh, Karolina Północna House show [10]
19 McDaniel, WahooWahoo McDaniel 1 1981-08-088 sierpnia 1981 24 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
Wakat 1981-09-011 września 1981 Tytuł został zwakowany, gdy McDaniel został kontuzjowany przez Abdullah the Butchera. [10]
20 Slaughter, Sgt.Sgt. Slaughter 1 1981-10-044 października 1981 229 Charlotte, Karolina Północna House show Wygrał mistrzostwo, pokonując Ricky’ego Steamboata w finale turnieju. [10]
21 McDaniel, WahooWahoo McDaniel 2 1982-05-2121 maja 1982 17 Richmond, VA House show [10]
22 Slaughter, Sgt.Sgt. Slaughter 2 1982-06-077 czerwca 1982 76 Greenville, Karolina Płd. House show Slaughter otrzymał tytuł gdy McDaniel został kontuzjowany przez Dona Muraco i Roddy’ego Pipera. [10]
23 McDaniel, WahooWahoo McDaniel 3 1982-08-2222 sierpnia 1982 74 Charlotte, Karolina Północna House show [10]
24 Valentine, GregGreg Valentine 2 1982-11-044 listopada 1982 163 Norfolk, Wirginia House show [10]
25 Piper, RoddyRoddy Piper 2 1983-04-1616 kwietnia 1983 14 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
26 Valentine, GregGreg Valentine 3 1983-04-3030 kwietnia 1983 228 Greensboro, Karolina Północna House show Valentine wygrał przez zastopowanie meczu przez sędziego, gdy Piper odniósł kontuzję lewego ucha[11]. [10]
27 Slater, DickDick Slater 1 1983-12-1414 grudnia 1983 129 Shelby, Karolina Północna House show [10]
28 Steamboat, RickyRicky Steamboat 3 1984-04-2121 kwietnia 1984 64 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
29 McDaniel, WahooWahoo McDaniel 4 1984-06-2424 czerwca 1984 7 Greensboro, Karolina Północna House show [10]
Wakat 1984-07-011 lipca 1984 Tytuł został zwakowany, ponieważ Tully Blanchard interweniował w walkę o mistrzostwo na korzyść McDaniela. [10]
30 McDaniel, WahooWahoo McDaniel 5 1984-10-077 października 1984 167 Charlotte, Karolina Północna House show Pokonał Manny’ego Fernandeza w finale turnieju. [10]
31 Magnum T.A. 1 1985-03-2323 marca 1985 120 Charlotte, Karolina Północna House show [10]
32 Blanchard, TullyTully Blanchard 1 1985-07-2121 lipca 1985 130 Charlotte, Karolina Północna House show [10]
33 Magnum T.A. 2 1985-11-2828 listopada 1985 182 Greensboro, Karolina Północna Starrcade Zdobył mistrzostwo w walce typu „I Quit” Steel Cage match. [10][12]
Wakat 1986-05-2929 maja 1986 Tytuł został odebrany Magnumowi po tym jak zaatakował prezesa National Wrestling Alliance, Boba Geigela. [10]
34 Koloff, NikitaNikita Koloff 1 1986-08-1717 sierpnia 1986 328 Charlotte, Karolina Północna House show Pokonał Magnuma T.A. w serii walk, rozgrywanych w formacie best-of-seven (do czterech zwycięstw). Jednak według oficjalnej strony internetowej WWE Koloff pokonał Magnuma w finale turnieju[13].

28 września 1986 Koloff pokonał mistrza NWA National Heavyweight Wahoo McDaniela i zunifikował jego mistrzostwo ze swoim[14].

[9][10]
35 Luger, LexLex Luger 1 1987-07-1111 lipca 1987 138 Greensboro, Karolina Północna House show Zdobył mistrzostwo w walce typu Steel Cage match. [15][10]
36 Rhodes, DustyDusty Rhodes 1 1987-11-2626 listopada 1987 141 Chicago, Illinois Starrcade Zdobył mistrzostwo w walce typu Steel Cage match. [16][10]
Wakat 1988-04-1515 kwietnia 1988 Mistrzostwo zostało zwakowane, ponieważ Rhodes został zawieszony za zaatakowanie prezesa Jim Crockett Promotions, Jima Crocketta. [10]
37 Windham, BarryBarry Windham 1 1988-05-1313 maja 1988 283 Houston, Teksas House show Pokonał Nikitę Kiloffa w finale siedmioosobowego turnieju. [10]
World Championship Wrestling (WCW)
38 Luger, LexLex Luger 2 1989-02-2020 lutego 1989 76 Chicago, Illinois Chi-Town Rumble [17]
39 Hayes, MichaelMichael Hayes 1 1989-05-077 maja 1989 15 Nashville, Tennessee WrestleWar [18]
40 Luger, LexLex Luger 3 1989-05-2222 maja 1989 523 Bluefield, Wirginia Zachodnia House show [10]
41 Hanses, StanStan Hanses 1 1990-10-2727 października 1990 50 Chicago, Illinois Halloween Havoc [19]
42 Luger, LexLex Luger 4 1990-12-1616 grudnia 1990 210 Saint Louis, Missouri Starrcade Zdobył mistrzostwo w walce typu Texas Bullrope match.

W trakcie panowania Lugera World Championship Wrestling odcięło się od National Wrestling Alliance, a mistrzostwo zmieniło nazwę na WCW United States Heavyweight Championship.

[9][10]
Wakat 1991-07-1414 lipca 1991 Mistrzostwo zostało zwakowane, kiedy Luger wygrał WCW World Heavyweight Championship na gali The Great American Bash. [10][20]
43 Sting 1 1991-08-2525 sierpnia 1991 86 Atlanta, Georgia House show Pokonał Steve’a Austina w finale turnieju. [10]
44 Rude, RickRick Rude 1 1991-11-1919 listopada 1991 378 Savannah, GA Clash of the Champions XVII [21]
Wakat 1 grudnia 1992 Rick Rude musiał zrzec się tytułu z powodu kontuzji. [9]
45 Rhodes, DustinDustin Rhodes 1 1993-01-1111 stycznia 1993 138 Atlanta, Georgia Saturday Night Pokonał Ricky’ego Steamboata w finale turnieju. Walka została wyemitowana w telewizji 16 stycznia 1993 [10][22]
Wakat 1993-05-2929 maja 1993 Mistrzostwo zostało zawieszone dwa tygodnie po kontrowersyjnej obronie tytułu przeciwko Rickowi Rude’owi, która miała miejsce 20 kwietnia 1993 na gali WorldWide. [10][23][24]
46 Rhodes, DustinDustin Rhodes 2 1993-08-3030 sierpnia 1993 119 Atlanta, Georgia Saturday Night Zdobył mistrzostwo, pokonując Ricka Rude’a w finale turnieju.

We wrześniu 1993 WCW odcięło się od ligi NWA.

[10][25]
47 Austin, SteveSteve Austin 1 1993-12-2727 grudnia 1993 244 Charlotte, Karolina Północna Starrcade '93: 10th Anniversary Pokonał poprzedniego mistrza w walce typu Two-out-of-three falls match. [26]
48 Steamboat, RickyRicky Steamboat 4 1994-08-2828 sierpnia 1994 25 Cedar Rapids, Iowa Clash of the Champions XXVIII [27]
49 Austin, SteveSteve Austin 2 1994-09-1818 września 1994 <1 Roanoke, Wirginia Fall Brawl 1994: War Games Ponieważ Steamboat nie pojawił się na gali z powodu kontuzji, Austin wygrał walkę o mistrzostwo walkowerem. [28]
50 Duggan, JimJim Duggan 1 100 Austin, mimo sprzeciwu, był zobligowany do obrony mistrzostwa na gali. [28]
51 Vader 1 1994-12-2727 grudnia 1994 88 Nashville, Tennessee Starrcade [29]
Wakat 1995-03-2525 marca 1995 Pozbawiony tytułu przez komisarza WCW Nicka Bockwinkela za pobicie Dave'a Sullivana do tego stopnia, że wymagałhospitalizacji. [10][30]
52 Sting 2 1995-06-1818 czerwca 1995 148 Dayton, Ohio The Great American Bash Pokonał Menga w finale turnieju. [31]
53 Sasaki, KensukeKensuke Sasaki 1 1995-12-1313 grudnia 1995 44 Tokio, Japonia House show [10]
54 One Man Gang 1 1995-12-2727 grudnia 1995 33 Nashville, Tennessee Starrcade: World Cup of Wrestling Kensuke Sasaki pokonał One Man Ganga w nieemitowanej w telewizji walce, ale potem zrzekł się pasa mistrzowskiego, który został przyznany jego przeciwnikowi. [32][10]
55 Konnan 1 1996-01-2929 stycznia 1996 160 Canton, Ohio Main Event [33]
56 Flair, RicRic Flair 6 1996-07-077 lipca 1996 56 Daytona Beach, Floryda Bash at the Beach [34]
Wakat 1996-11-2525 listopada 1996 Mistrzostwo zostało zwakowane z powodu kontuzji Rica Flaira. [9]
57 Guerrero, EddieEddie Guerrero 1 1996-12-2929 grudnia 1996 77 Nashville, Tennessee Starrcade Pokonał Diamond Dallas Page’a w finale turnieju. [35]
58 Malenko, DeanDean Malenko 1 1997-03-1616 marca 1997 85 North Charleston, Karolina Południowa Uncensored [36]
59 Jarrett, JeffJeff Jarrett 1 1997-06-099 czerwca 1997 73 Boston, Massachusetts Monday Nitro [37]
60 McMichael, SteveSteve McMichael 1 1997-08-2121 sierpnia 1997 25 Nashville, Tennessee Clash of the Champions XXXV [38]
61 Hennig, CurtCurt Hennig 1 1997-09-1515 września 1997 104 Charlotte, Karolina Północna Monday Nitro [39]
62 Diamond Dallas Page 1 1997-12-2828 grudnia 1997 112 Waszyngton, Dystrykt Kolumbia Starrcade [40]
63 Raven 1 1998-04-1919 kwietnia 1998 1 Denver, Kolorado Spring Stampede Wygrał mistrzostwo w walce typu hardcore match, promowany jako Raven’s Rules” match. [41]
64 Goldberg 1 1998-04-2020 kwietnia 1998 77 Colorado Springs, Kolorado Monday Nitro Wygrał mistrzostwo w walce typu hardcore match, promowany jako Raven’s Rules” match. [42]
Wakat 1998-07-066 lipca 1998 Mistrzostwo zostało zwakowane, ponieważ Goldberg zdobył mistrzostwo WCW World Heavyweight. [43][10]
65 Hart, BretBret Hart 1 1998-07-2020 lipca 1998 21 Salt Lake City, Utah Monday Nitro Zdobył tytuł, pokonując Diamond Dallas Page’a. [44]
66 Luger, LexLex Luger 5 1998-08-1010 sierpnia 1998 3 Rapid City, Dakota Południowa Monday Nitro [45]
67 Hart, BretBret Hart 2 1998-08-1313 sierpnia 1998 76 Fargo, Dakota Północna Thunder [46]
68 Diamond Dallas Page 2 1998-10-2626 października 1998 35 Phoenix, Arizona Monday Nitro [47]
69 Hart, BretBret Hart 3 1998-11-3030 listopada 1998 70 Chattanooga, Tennessee Monday Nitro Była to walka typu No Disqualification. [48]
70 Piper, RoddyRoddy Piper 3 1999-02-088 lutego 1999 13 Buffalo, Nowy Jork Monday Nitro [49]
71 Hall, ScottScott Hall 1 1999-02-2121 lutego 1999 25 Oakland, Kalifornia SuperBrawl IX [50]
Wakat 1999-03-1818 marca 1999 Scott Hall został pozbawiony tytułu przez prezesa WCW Rica Flaira z powodu kontuzji. [9][10]
72 Steiner, ScottScott Steiner 1 1999-04-1111 kwietnia 1999 85 Tacoma, Waszyngton Spring Stampede Pokonał Bookera T w finale turnieju. [51]
Wakat 1999-07-055 lipca 1999 Prezes WCW Ric Flair odebrał mistrzostwo Steinerowi, aby nagrodzić nim swojego syna Davida Flaira. [9]
73 Flair, DavidDavid Flair 1 1999-07-055 lipca 1999 35 Atlanta, Georgia Monday Nitro Mistrzostwo zostało mu przyznane przez ojca i prezesa WCW, Rica Flaira. [9]
74 Benoit, ChrisChris Benoit 1 1999-08-099 sierpnia 1999 34 Boise, Idaho Monday Nitro [52]
75 Vicious, SidSid Vicious 1 1999-09-1212 września 1999 42 Winston-Salem, Karolina Północna Fall Brawl [53]
76 Goldberg 2 1999-10-2424 października 1999 1 Las Vegas, Kalifornia Halloween Havoc Zdobył tytuł, wygrywając walkę przeciwko Sidowi Viciousowi, którą sędzia przerwał, gdy Vicious zaczął mocno krwawić i mieć trudności z utrzymaniem się na nogach. [54]
77 Hart, BretBret Hart 4 1999-10-2525 października 1999 14 Phoenix, Arizona Monday Nitro [55]
78 Hall, ScottScott Hall 2 1999-11-088 listopada 1999 41 Indianapolis, Indiana Monday Nitro Wygrał mistrzostwo w walce typu Fatal 4-way Ladder match, przeciwko Bretowi Hartowi, Sidowi Viciousowi i Goldbergowi. [56]
79 Benoit, ChrisChris Benoit 2 1999-12-1919 grudnia 1999 1 Waszyngton, Dystrykt Kolumbia Starrcade Benoit wygrał mistrzostwo walkowerem, ponieważ w dniu gali Starrcade Scott Hall był niezdolny do obrony mistrzostwa z powodu kontuzji kolana. [57]
80 Jarrett, JeffJeff Jarrett 2 1999-12-2020 grudnia 1999 27 Baltimore, Maryland Monday Nitro Wygrał mistrzostwo w walce typu ladder match. [58]
Wakat 2000-01-1616 stycznia 2000 Mistrzostwo zostało zwakowane wskutek kontuzji mistrza. [10]
81 Jarrett, JeffJeff Jarrett 3 2000-01-1717 stycznia 2000 84 Columbus, Ohio Monday Nitro Otrzymał mistrzostwo od komisarza WCW Kevina Nasha. [59]
Wakat 2000-04-1010 kwietnia 2000 Mistrzostwo zostało zwakowane przez Erica Bischoffa i Vince’a Russo, w ramach tak zwanego „resetu” wszystkich mistrzostw. [10][60]
82 Steiner, ScottScott Steiner 2 2000-04-1616 kwietnia 2000 84 Chicago, Illinois Spring Stampede Zdobył mistrzostwo, pokonując Stinga w finale turnieju. [61]
Wakat 2000-07-099 lipca 2000 Scott Steiner został pozbawiony tytułu za użycie zakazanego ruchu wrestlerskiego na Mike'u Awesome’ie. [62]
83 Storm, LanceLance Storm 1 2000-07-1818 lipca 2000 66 Auburn Hills, Michigan Monday Nitro Zdobył tytuł, pokonując Mike'a Awesome’a w finale turnieju.

Storm nieoficjalnie zmienił nazwę mistrzostwa na WCW Canadian Heavyweight Championship.

[10][63]
84 Funk, TerryTerry Funk 2 2000-09-2222 września 2000 1 Amarillo, Teksas House show [64]
85 Storm, LanceLance Storm 2 2000-09-2323 września 2000 36 Lubbock, Teksas House show [65]
86 Reaction, Gen.Gen. Reaction 1 2000-10-2929 października 2000 15 Las Vegas, Kalifornia Halloween Havoc Wygrał mistrzostwo, pokonując Lance'a Storma i Jima Duggana w walce typu Handicap match. [66]
87 Storm, LanceLance Storm 3 2000-11-1010 listopada 2000 16 Londyn, Anglia Monday Nitro [67]
88 Reaction, Gen.Gen. Reaction 2 2000-11-2626 listopada 2000 49 Milwaukee, Wisconsin Mayhem [68]
89 Douglas, ShaneShane Douglas 1 2001-01-1414 stycznia 2001 22 Indianapolis, Indiana Sin Zdobył mistrzostwo, pokonując Gen. Rectiona w walce typu First Blood match. [69]
90 Steiner, RickRick Steiner 1 2001-02-055 lutego 2001 41 Tupelo, Missisipi Monday Nitro [70]
91 Booker T 1 2001-03-1818 marca 2001 128 Jacksonville, Floryda Greed WCW zostało kupione przez World Wrestling Federation w tym czasie. [71]
World Wrestling Federation (WWF) / World Wrestling Entertainment (WWE)
92 Kanyon 1 2001-07-2424 lipca 2001 48 Pittsburgh SmackDown Otrzymany od Bookera T i zarządzającą ECW Stephanie McMahon. Wydarzenie wyemitowano 26 lipca 2001. [10][72]
93 Tajiri 1 2001-09-1010 września 2001 13 San Antonio,
Teksas
Raw is War [73]
94 Rhyno 1 2001-09-2323 września 2001 29 Pittsburgh Unforgiven [73]
95 Angle, KurtKurt Angle 1 2001-10-2222 października 2001 21 Kansas City, Missouri Raw [73]
96 Edge 1 2001-11-1212 listopada 2001 6 Boston Raw [73]
Wakat 2001-11-1818 listopada 2001 Edge pokonał mistrza WWF Intercontinental Testa na gali na gali Survivor Series i zunifikował oba mistrzostwa, dezaktywując United States Championship. [9]
97 Guerrero, EddieEddie Guerrero 2 2003-07-2727 lipca 2003 84 Denver Vengeance Zdobył mistrzostwo, pokonując Chrisa Benoita w finale turnieju. [74]
98 Big Show 1 2003-10-1919 października 2003 147 Baltimore No Mercy [75]
99 Cena, JohnJohn Cena 1 2004-03-1414 marca 2004 116 Nowy Jork WrestleMania XX [75]
Wakat 2004-07-088 lipca 2004 Cena został pozbawiony tytułu po ataku na generalnego menadżera SmackDown! Kurta Angle. [76]
100 Booker T 2 2004-07-2727 lipca 2004 68 Cincinnati SmackDown Zdobył mistrzostwo w ośmioosobowej walce typu elimination match, w której brali udział również John Cena, René Duprée, Kenzo Suzuki, Rob Van Dam, Billy Gunn, Charlie Haas i Luther Reigns.

WWE uznaje za datę początku panowania 29 lipca, gdy walka została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji.

[9][75]
101 Cena, JohnJohn Cena 2 2004-10-033 października 2004 4 East Rutherford, New Jersey No Mercy Pokonał Bookera T w serii walk, rozgrywanych w formacie best-of-five (do trzech zwycięstw). [9][75]
102 Carlito 1 2004-10-055 października 2004 42 Boston SmackDown WWE uznaje za datę początku panowania 7 lipca, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji. [9][75]
103 Cena, JohnJohn Cena 3 2004-11-1616 listopada 2004 105 Dayton, Ohio SmackDown WWE uznaje za datę początku panowania 18 lipca, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji. [9][75]
104 Jordan, OrlandoOrlando Jordan 1 2005-03-011 marca 2005 173 Albany, Nowy Jork SmackDown WWE uznaje za datę początku panowania 3 marca, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji. [9][75]
105 Benoit, ChrisChris Benoit 3 2005-08-2121 sierpnia 2005 58 Waszyngton SummerSlam [75]
106 Booker T 3 2005-10-1818 października 2005 35 Reno, Nevada SmackDown WWE uznaje za datę początku panowania 21 października, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji. [9][75]
Wakat 2005-11-2222 listopada 2005 Zwakowano gdy obrona tytułu przeciwko Chrisowi Benoit zakończyła się wzajemnym przypięciem.

WWE uznaje za datę początku wakatu 25 listopada, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji.

[9][77][78]
107 Booker T 4 2006-01-1010 stycznia 2006 40 Filadelfia SmackDown W walce o mistrzostwo musiał pokonać Chrisa Benoit w serii walk, rozgrywanych w formacie best-of-seven (do czterech zwycięstw). Wygrał trzy pierwsze walki.Randy Orton został zamiennikiem Bookera przez jego kontuzję. Przegrał trzy kolejne walki, ale wygrał finał.

WWE uznaje za datę początku panowania 13 stycznia, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji.

[9][75]
108 Benoit, ChrisChris Benoit 4 2006-02-1919 lutego 2006 42 Baltimore No Way Out [75]
109 Layfield, John „Bradshaw”John „Bradshaw” Layfield 1 2006-04-022 kwietnia 2006 51 Rosemont, Illinois WrestleMania 22 [75]
110 Lashley, BobbyBobby Lashley 1 2006-05-2323 maja 2006 49 Bakersfield, Kalifornia SmackDown WWE uznaje za datę początku panowania 26 maja, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji. [9][75]
111 Finlay 1 2006-07-1111 lipca 2006 49 Minneapolis SmackDown WWE uznaje za datę początku panowania 14 lipca, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji. [9][75]
112 Kennedy, Mr.Mr. Kennedy 1 2006-09-011 września 2006 42 Reading, Pensylwania SmackDown Wygrał mistrzostwo w walce typu Triple Threat, w którym brał udział również Bobby Lashley.

WWE uznaje za datę początku panowania 29 sierpnia, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji.

[9][75]
113 Benoit, ChrisChris Benoit 5 2006-10-1010 października 2006 222 Jacksonville, Floryda SmackDown WWE uznaje za datę początku panowania 13 października, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji. [9][75]
114 Porter, Montel VontaviousMontel Vontavious Porter 1 2007-05-2020 maja 2007 343 Saint Louis Judgment Day Zdobył mistrzostwo w walce typu Two-out-of-three falls match. [75]
115 Hardy, MattMatt Hardy 1 2008-04-2727 kwietnia 2008 84 Baltimore Backlash Mistrzostwo stało się ekskluzywne dla ECW, kiedy Matt Hardy został przeniesiony do tego brandu 23 czerwca 2008. [75][79]
116 Benjamin, SheltonShelton Benjamin 1 2008-07-2020 lipca 2008 240 Uniondale, NY The Great American Bash Mistrzostwo ponownie stało się ekskluzywne dla SmackDown, kiedy Shelton Benjamin został przeniesiony do tego brandu 20 lipca 2008. [75][80]
117 Porter, Montel VontaviousMontel Vontavious Porter 2 2009-03-2020 marca 2009 76 Corpus Christi SmackDown Mistrzostwo stało się ekskluzywne dla Raw, kiedy Montel Vontavious Porterzostał przeniesiony do tego brandu 13 kwietnia 2009. [75][81]
118 Kingston, KofiKofi Kingston 1 2009-06-011 czerwca 2009 126 Birmingham, Alabama Raw [82]
119 Miz, TheThe Miz 1 2009-10-055 października 2009 224 Wilkes-Barre, Pensylwania Raw [83]
120 Hart, BretBret Hart 5 2010-05-1717 maja 2010 7 Toronto, ON Raw Zdobył mistrzostwo w walce bez dyskwalifikacji i wyliczeń. [84]
Wakat 2010-05-2424 maja 2010 Zwakowano gdy Hart stał się generalnym menadżerem Raw. [85][86]
121 R-Truth 1 2010-05-2424 maja 2010 21 Toledo, OH Raw Pokonał The Miza zwyciężając zwakowany tytuł. [86][87]
122 Miz, TheThe Miz 2 2010-06-1414 czerwca 2010 97 Charlotte, Karolina Północna Raw Był to Fatal 4-Way match, w którym również brali udział John Morrison i Zack Ryder. [88][89]
123 Bryan, DanielDaniel Bryan 1 2010-09-1919 września 2010 176 Rosemont, Illinois Night of Champions [90]
124 Sheamus 1 2011-03-1414 marca 2011 48 Saint Louis Raw Mistrzostwo stało się ekskluzywne dla SmackDown, kiedy Sheamus został przeniesiony do tego brandu 26 kwietnia 2011. [75][91]
125 Kingston, KofiKofi Kingston 2 2011-05-011 maja 2011 49 Tampa, FL Extreme Rules Mistrzostwo stało się ekskluzywne dla Raw, ponieważ do tego brandu należał nowy mistrz, Kofi Kingston. [9][75]
126 Ziggler, DolphDolph Ziggler 1 2011-06-1919 czerwca 2011 182 Waszyngton Capitol Punishment 29 sierpnia 2011 podział WWE na brandy został zniesiony i nie był już ekskluzywny dla jednego brandu [75][92]
127 Ryder, ZackZack Ryder 1 2011-12-1818 grudnia 2011 29 Baltimore TLC: Tables, Ladders and Chairs [75]
128 Swagger, JackJack Swagger 1 2012-01-1616 stycznia 2012 49 Anaheim, Kalifornia Raw [75]
129 Marella, SantinoSantino Marella 1 2012-03-055 marca 2012 167 Boston Raw [75]
130 Cesaro, AntonioAntonio Cesaro 1 2012-08-1919 sierpnia 2012 239 Los Angeles SummerSlam Walkę transmitowano na żywo na YouTube i WWE.com jako SummerSlam w pre-show. [75][93]
131 Kingston, KofiKofi Kingston 3 2013-04-1515 kwietnia 2013 34 Greenville, Karolina Płd. Raw [75]
132 Ambrose, DeanDean Ambrose 1 2013-05-1919 maja 2013 351 Saint Louis Extreme Rules [75]
133 Sheamus 2 2014-05-055 maja 2014 182 Albany, Nowy Jork Raw Zdobył mistrzostwo w dwudziestoosobowym Battle Royal. Sheamus wyeliminował Ambrose’a jako ostatniego. [75]
134 Rusev 1 2014-11-033 listopada 2014 146 Buffalo Raw Backstage Pass [75]
135 Cena, JohnJohn Cena 4 2015-03-2929 marca 2015 147 Santa Clara, Kalifornia WrestleMania 31 [75]
136 Rollins, SethSeth Rollins 1 2015-08-2323 sierpnia 2015 28 Brooklyn, Nowy Jork SummerSlam W walce o mistrzostwo WWE United States Johna Ceny stawką było także WWE World Heavyweight Championship należące do Setha Rollinsa. [75]
137 Cena, JohnJohn Cena 5 2015-09-2020 września 2015 35 Houston, Teksas Night of Champions [75]
138 Del Rio, AlbertoAlberto Del Rio 1 2015-10-2525 października 2015 78 Los Angeles, Kalifornia Hell in a Cell [75]
139 Kalisto 1 2016-01-1111 stycznia 2016 1 Nowy Orlean, Luizjana Raw [75]
140 Del Rio, AlbertoAlberto Del Rio 2 2016-01-1212 stycznia 2016 12 Lafayette, Luizjana SmackDown WWE uznaje za datę początku panowania 14 stycznia, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji. [9][75]
141 Kalisto 2 2016-01-2424 stycznia 2016 119 Orlando, Floryda Royal Rumble [75]
142 Rusev 2 2016-05-2222 maja 2016 126 Rosemont, Illinois Extreme Rules 19 lipca 2016 wskutek przywrócenia podziału WWE na brandy i Przydzieleniu Ruseva do rosteru Raw, mistrzostwo stało się ekskluzywne dla tego brandu. [75][94]
143 Reigns, RomanRoman Reigns 1 2016-09-2525 września 2016 106 Indianapolis, Indiana Clash of Champions [95]
144 Jericho, ChrisChris Jericho 1 2017-01-099 stycznia 2017 83 Nowy Orlean, Luizjana Raw Zdobył mistrzostwo w walce typu Handicap match. Był w drużynie z Kevinem Owensem. i przypiął Reignsa. [96]
145 Owens, KevinKevin Owens 1 2017-04-022 kwietnia 2017 28 Orlando, Floryda WrestleMania 33 Mistrzostwo stało się ekskluzywne dla SmackDown, kiedy Kevin Owens został przeniesiony do tego brandu 11 kwietnia 2017. [97]
146 Jericho, ChrisChris Jericho 2 2017-04-3030 kwietnia 2017 2 San Jose, Kalifornia Payback [98]
147 Owens, KevinKevin Owens 2 2017-05-022 maja 2017 66 Fresno, Kalifornia SmackDown Live [99]
148 Styles, A.J.A.J. Styles 1 2017-07-077 lipca 2017 16 Nowy Jork, Nowy Jork House Show [75]
149 Owens, KevinKevin Owens 3 2017-07-2323 lipca 2017 2 Filadelfia, Pensylwania Battlegroud [75]
150 Styles, A.J.A.J. Styles 2 2017-07-2525 lipca 2017 42 Richmond, Wirginia SmackDown Live [75]
151 Corbin, BaronBaron Corbin 1 8 październik 2017 70 Detroit, Michigan Hell in a Cell Zdobył mistrzostwo w walce typu Triple Threat, w której uczestniczył również Tye Dillinger. [75]
152 Ziggler, DolphDolph Ziggler 2 17 grudnia 2017 9 Boston, Massachusetts Clash of Champions Zdobył mistrzostwo w walce typu Triple Threat, w której uczestniczył również Bobby Roode. [75]
Wakat 26 grudnia 2017 Menedżer generalny SmackDown Daniel Bryan ogłosił, że Dolph Ziggler zrzekł się mistrzostwa, pozostawiając je w ringu i odchodząc na gali Clash of Champions. [100]
153 Roode, BobbyBobby Roode 1 16 stycznia 2018 54 Laredo, Teksas SmackDown Live Pokonał Jindera Mahala w finale turnieju o tytuł. [75]
154 Orton, RandyRandy Orton 1 11 marca 2018 28 Columbus, Ohio Fastlane [75]
155 Mahal, JinderJinder Mahal 1 8 kwietnia 2018 8 Nowy Orlean, Luizjana WrestleMania 34 Zdobył mistrzostwo w walce typu Fatal 4-way, w którym uczestniczyli również Bobby Roode oraz Rusev. [75]
156 Hardy, JeffJeff Hardy 1 16 kwietnia 2018 90 Hartford, Connecticut Raw [75]
157 Nakamura, ShinsukeShinsuke Nakamura 1 15 lipca 2018 156 Pittisburg, Pensylwania Extreme Rules [75]
158 Rusev 3 18 grudnia 2018 40 Fresno, California SmackDown Live WWE uznaje za datę początku panowania 25 grudnia, gdy walka o mistrzostwo została po raz pierwszy wyemitowana w telewizji. [9][75]
159 Nakamura, ShinsukeShinsuke Nakamura 2 27 stycznia 2019 2 Phoenix, AZ Royal Rumble [75]
160 R-Truth 2 29 stycznia 2019 35 SmackDown Live [75]
161 Joe, SamoaSamoa Joe 1 5 marca 2019 231+ Wilkes-Barre, PA SmackDown Live [75]

Łączna ilość panowań[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy mistrz i WWE Hall of Famer Harley Race
Rekordowo sześciokrotny mistrz Ric Flair
Lex Luger jest najdłużej panującym mistrzem w historii z ilością 523 dni
Dean Ambrose jest najdłużej panującym mistrzem pod banderą WWE z ilością 351 dni

Stan na 30 październik 2019.

Oznacza obecnego mistrza
Miejsce Wrestler Ilość panowań Łączna ilość dni Łączna ilość dni
wg WWE
1 Luger, LexLex Luger 5 948 950
2 Flair, RicRic Flair 6[a] 773 709
3 Valentine, GregGreg Valentine 3[a] 512 392
4 Mulligan, BlackjackBlackjack Mulligan 4[a] 509 500
5 Porter, Montel VontaviousMontel Vontavious Porter 2 419 416
6 Cena, JohnJohn Cena 5 403 405
7 Rude, RickRick Rude 1 378
8 Benoit, ChrisChris Benoit 5 357
9 Ambrose, DeanDean Ambrose 1 351
10 Koloff, NikitaNikita Koloff 1 328
11 The Miz 2 321
12 Sgt. Slaughter 2 305
13 Magnum T.A. 2 302 274
14 McDaniel, WahooWahoo McDaniel 5 296 300
15 Windham, BarryBarry Windham 1 283
16 Rusev 3 312 313
17 Booker T 4 271 266
18 Steamboat, RickyRicky Steamboat 4 265 267
19 Austin, SteveSteve Austin 2 240
Benjamin, SheltonShelton Benjamin 1 240 243
21 Cesaro, AntonioAntonio Cesaro 1 239 240
22 Sting 2 234
23 Snuka, JimmyJimmy Snuka 1 231 233
24 Sheamus 2 230 231
25 Rhodes, DustinDustin Rhodes 2 229
26 Piper, RoddyRoddy Piper 3 220 222
27 Kingston, KofiKofi Kingston 3 209
28 Ziggler, DolphDolph Ziggler 2 191
29 Hart, BretBret Hart 5 188 186
30 Jarrett, JeffJeff Jarrett 3 184
31 Race, HarleyHarley Race 1 183 184
32 Bryan, DanielDaniel Bryan 1 176 177
33 Jordan, OrlandoOrlando Jordan 1 173 171
34 Steiner, ScottScott Steiner 2 169
35 Marella, SantinoSantino Marella 1 167
36 Guerrero, EddieEddie Guerrero 2 161
37 Konnan 1 160
38 Shinsuke Nakamura 2 158
Jones, PaulPaul Jones 3[a] 156 150
40 Page, Diamond DallasDiamond Dallas Page 2 147
Big Show 1 147
42 Rhodes, DustyDusty Rhodes 1 141
43 Blanchard, TullyTully Blanchard 1 130
44 Slater, DickDick Slater 1 129
45 Kalisto 2 120 122
46 Storm, LanceLance Storm 3 115
47 Reigns, RomanRoman Reigns 1 106 107
48 Hennig, CurtCurt Hennig 1 104
49 Duggan, JimJim Duggan 1 100
50 Owens, KevinKevin Owens 3 96 98
51 Valentine, JohnnyJohnny Valentine 1 93
52 Styles, AJAJ Styles 2 91 92
53 Jeff Hardy 1 90
Del Rio, AlbertoAlberto Del Rio 2 90 89
55 Vader, Big VanBig Van Vader 1 88
56 Jericho, ChrisChris Jericho 2 85
Malenko, DeanDean Malenko 1 85
58 Hardy, MattMatt Hardy 1 84
59 Goldberg 2 78
60 Corbin, BaronBaron Corbin 1 70
61 Hall, ScottScott Hall 2 66
62 Gen. Rection 2 64
63 R-Truth 2 56 55
64 Bobby Roode 1 54
65 Layfield, John BradshawJohn Bradshaw Layfield 1 51 54
66 Hansen, StanStan Hansen 1 50
67 Lashley, BobbyBobby Lashley 1 49
Finlay 1 49
Swagger, JackJack Swagger 1 49 50
70 Chris Kanyon 1 48 46
71 Sasaki, KensukeKensuke Sasaki 1 44
72 Carlito Caribbean Cool 1 42
Kennedy, Mr.Mr. Kennedy 1 42
Sid Vicious 1 42
75 Steiner, RickRick Steiner 1 41
76 Flair, DavidDavid Flair 1 35
77 One Man Gang 1 33
78 Rhyno 1 29
Ryder, ZackZack Ryder 1 29
80 Rollins, SethSeth Rollins 1 28 29
Randy Orton 1 28
82 McMichael, SteveSteve McMichael 1 25
83 Bobo Brazil 1 22
Douglas, ShaneShane Douglas 1 22
85 Angle, KurtKurt Angle 1 21
Wrestling, Mr.Mr. Wrestling 1 21 22
87 Funk, TerryTerry Funk 2 19 20
88 Hayes, MichaelMichael Hayes 1 15
89 Tajiri 1 13
90 Jinder Mahal 1 8
91 Edge 1 6
92 Raven 1 1
+ Samoa Joe 1 231+

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d
    • Piąte panowanie Rica Flaira nie jest uznawane przez WWE, lecz artykuł na WWE.com wskazuje Flaira jako sześciokrotnego mistrza.
    • WWE uznaje Grega Valentine'a za dwukrotnego mistrza. Pierwsze panowanie nie jest uznawane przez WWE.
    • WWE uznaje Blackjack Mulligana za trzykrotnego mistrza. Drugie panowanie nie jest uznawane przez WWE.
    • WWE uznaje Paula Jonesa za dwukrotnego mistrza. Trzecie panowanie nie jest uznawane przez WWE.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. WWE RAW Results April 22nd 2019, latest Monday Night Raw winners, video highlights, www.sportskeeda.com, 23 kwietnia 2019 [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  2. Kyle Schadler, Wrestling Gold: The History of the WWE United States Championship, Pt. 1, Bleacher Report [dostęp 2019-05-06] (ang.).
  3. Derrick Cantwell, Top 20 Greatest United States Champions of All Time, TheSportster, 14 kwietnia 2015 [dostęp 2019-05-06] (ang.).
  4. JCP 1988, www.thehistoryofwwe.com [dostęp 2019-05-08], Cytat: - 11/2/88: Jim Crockett Promotions was officially sold to Ted Turner. (ang.).
  5. a b Kyle Schadler, Wrestling Gold: The History of the WWE United States Championship, Pt. 1, Bleacher Report [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  6. WCW World Championship, WWE [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  7. National Wrestling Alliance: 1993 - 2012, Wrestling-Titles.com [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  8. WWF buys World Championship Wrestling – Mar. 23, 2001, CNN, 23 marca 2001 [dostęp 2018-04-12] (ang.).
  9. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad WWE United States Championship official history (ang.). WWE. [dostęp 2007-04-10].
  10. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au av aw ax ay az ba bb bc bd be bf bg bh bi bj bk NWA/WCW United States Heavyweight Championship history. W: Wrestling-Titles.com [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  11. PWI 2002 Wrestling Almanac and Book of Facts. , s. 120, 2002. Ambler, PA: London Publishing. ISSN 1043-7576. Cytat: Greg Valentine was awarded the title when the match was halted due to a bloody gash over Roddy Piper’s left ear that rendered him unable to continue.. 
  12. Starrcade 1985 results. W: Wrestling Supercards and Tournaments [on-line]. [dostęp 2007-04-10]. Cytat: Magnum TA beat Tully Blanchard (16:00) in a „steel cage I quit” match to win the NWA U.S. Title.
  13. Nikita Koloff’s first reign. WWE. [dostęp 2007-04-10].
  14. NWA National Heavyweight Championship history. W: Wrestling-Titles.com [on-line]. [dostęp 2007-04-10].
  15. Great American Bash 87 results. [dostęp 2012-08-29]. Cytat: Lex Luger (w/ JJ Dillon) defeated NWA US Champion Nikita Koloff in a steel cage match via KO with the Torture Rack after hitting him in the back with a steel chair thrown in the ring by Dillon while referee Earl Hebner was knocked out.
  16. Starrcade 1987 results. W: Wrestling Supercards and Tournaments [on-line]. [dostęp 2007-04-10]. Cytat: Dusty Rhodes pinned Lex Luger (16:23) in a „steel cage” match to win the NWA US Title.
  17. Kevin Pantoja, 411MANIA, Kevin’s Random Reviews: NWA Chi-Town Rumble 1989, 20 września 2017 [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  18. NWA WrestleWar 1989 - "Music City Showdown", Cagematch.net [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  19. NWA Halloween Havoc 1990 - "Terror Rules The Ring", Cagematch.net [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  20. WCW The Great American Bash 1991, www.cagematch.net [dostęp 2019-05-09].
  21. WCW Clash of the Champions XVII at Savannah Civic Center wrestling results - Internet Wrestling Database, www.profightdb.com [dostęp 2019-05-09].
  22. WCW Saturday Night 11.01.1993, Cagematch.net [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  23. JCP / NWA / WCW United States Title History, www.thehistoryofwwe.com [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  24. WCW Worldwide 20.04.1993, Cagematch.net [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  25. WCW Saturday Night 30.08.1993, Cagematch.net [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  26. Starrcade 1993 results. W: Wrestling Supercards and Tournaments [on-line]. [dostęp 2007-04-10]. Cytat: Steve Austin beat Dustin Rhodes (15:00) in two straight falls to win the WCW US Title.
  27. Joel Thomas, The Chrononaut Chronicles: Clash of the Champions XXVIII, 411mania, 14 kwietnia 2012 [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  28. a b Eric Ames, Chairshot Classics: WCW Fall Brawl ’94 – WarGames, The Chairshot, 12 grudnia 2018 [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  29. WCW Starrcade 1994, Cagematch.net [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  30. Eddie Mac, Happy Birthday Vader!, Cageside Seats, 14 maja 2017 [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  31. WCW The Great American Bash 1995, Cagematch.net [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  32. WCW Starrcade 1995, Cagematch.net [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  33. WCW Main Event 29.01.1996, Cagematch.net [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  34. Tad Bukowski, A Look Back At Bash At The Beach 1996, The Sports Daily, 1 grudnia 2016 [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  35. The Furious Flashbacks – WCW Starrcade ’96, The Furious Flashbacks – WCW Starrcade ’96, 25 grudnia 2006 [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  36. WCW Uncensored '97 at North Charleston Coliseum wrestling results - Internet Wrestling Database, www.profightdb.com [dostęp 2019-05-09].
  37. WCW Monday NITRO #91 « Events Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  38. WCW Clash Of The Champions #35, Cagematch.net [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  39. WCW Monday NITRO #105 « Events Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2019-05-09].
  40. Geno Mrosko, Retro live blog: Starrcade 1997, Cageside Seats, 28 lutego 2015 [dostęp 2019-05-09].
  41. Kevin Pantoja, 411MANIA, Random Network Reviews: Spring Stampede 1998, 3 sierpnia 2016 [dostęp 2019-05-09] (ang.).
  42. WCW Monday NITRO #136 « Events Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2019-05-09].
  43. WCW Monday NITRO #147 « Events Database « CAGEMATCH - The Internet Wrestling Database, www.cagematch.net [dostęp 2019-05-09].
  44. WCW Monday NITRO #149, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  45. WCW Monday NITRO #152, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  46. WCW Thunder #27, www.cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  47. WCW Monday NITRO #163, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  48. WCW Monday NITRO #168, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  49. WCW Monday NITRO #178, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  50. WCW SuperBrawl IX, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  51. Dylan Diot, From The Shelf- WCW Spring Stampede 1999, 411MANIA, 24 lipca 2014 [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  52. WCW Monday NITRO #203, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  53. WCW Fall Brawl 1999, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  54. Halloween Havoc '99 Review: Hired Russo?, Cageside Seats, 8 czerwca 2014 [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  55. WCW Monday NITRO #214, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  56. WCW Monday NITRO #216, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  57. Kevin Pantoja, Random Network Reviews: Starrcade 1999, 411MANIA, 7 kwietnia 2016 [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  58. WCW Monday NITRO #222, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  59. WCW Monday Nitro - January 17th, 2000, DDT Digset [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  60. Eddie Mac, WCW Starts Over Again, Cageside Seats, 10 kwietnia 2017 [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  61. John Powell: Stampede: Spring back in WCW’s step. W: Slam! Wrestling [on-line]. Canadian Online Explorer, 2000-04-17. [dostęp 2009-06-12].
  62. John Powell: Booker new champ at the Bash. W: Slam! Wrestling [on-line]. Canadian Online Explorer, 2000-07-10. [dostęp 2009-06-12].
  63. WCW Tuesday NITRO #252, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  64. WCW House Show 22.09.2000, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  65. WCW House Show 23.09.2000, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  66. Kevin Pantoja, Random Network Reviews: Halloween Havoc 2000, 411MANIA, 22 grudnia 2016 [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  67. WCW Monday NITRO #269, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  68. The Furious Flashbacks – WCW Mayhem 2000, The Furious Flashbacks – WCW Mayhem 2000, 1 października 2000 [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  69. Arnold Furious, The Furious Flashbacks – WCW Sin 2001, 411MANIA, 10 października 2007 [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  70. WCW Monday NITRO #279, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  71. WCW Greed, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  72. WWE SMACKDOWN! RESULTS July 26, 2001 Pittsburgh, Penn Mellon Arena Announcers: Jim Ross & Michael Col, Online World of Wrestling [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  73. a b c d WCW United States Championship, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  74. VENGEANCE 2003 RESULTS, WWE [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  75. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao ap aq ar as at au av aw ax ay az ba WWE United States Championship, Cagematch.net [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  76. WWE SMACKDOWN! RESULTS July 8, 2004, Online World of Wrestling [dostęp 2019-05-10] (ang.).
  77. SmackDown Results - 11/25 - Sheffield, England (Batista vs. Orton), Wrestling News and Results, WWE News, TNA News, ROH News, 26 listopada 2005 [dostęp 2019-05-12] (ang.).
  78. WWE Friday Night SmackDown #328, Cagematch.net [dostęp 2019-05-12] (ang.).
  79. WWE Monday Night RAW 06 23 2008, Online World of Wrestling [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  80. United States Championship, WWE [dostęp 2019-05-06] (ang.).
  81. Paul Nemer, Raw Results - 4/13/09, WWE News and Results, RAW and Smackdown Results, Impact News, ROH News, 14 kwietnia 2009 [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  82. Hunter Golden: Raw Results – 6/1/09. Wrestle View, 2009-06-02. [dostęp 2009-10-07].
  83. Hunter Golden: Raw Results – 10/5/09. Wrestle View, 2009-10-05. [dostęp 2009-10-06].
  84. Adam Martin: Raw Results – 5/17/10. WrestleView.com, 2010-05-17. [dostęp 2010-06-15].
  85. Bret Hart’s fifth reign. WWE. [dostęp 2010-06-15].
  86. a b Adam Martin: Raw Results – 5/24/10. WrestleView.com, 2010-05-24. [dostęp 2010-06-15].
  87. R-Truth’s first reign. WWE. [dostęp 2010-06-15].
  88. The Miz’s second reign. WWE. [dostęp 2010-06-15].
  89. Adam Martin: Raw Results – 6/14/10. WrestleView.com, 2010-06-14. [dostęp 2010-06-15].
  90. Daniel Bryan’s first reign. WWE. [dostęp 2010-09-20].
  91. UnkleWheez, 2011 WWE Supplemental Draft, Cageside Seats, 26 kwietnia 2011 [dostęp 2019-05-08].
  92. John Canton, Reacting to live WWE Smackdown on Tuesdays and return of the brand extension, The Comeback, 26 maja 2016 [dostęp 2016-07-20] (ang.).
  93. SummerSlam takes over YouTube Spotlight, WWE [dostęp 2019-05-12] (ang.).
  94. Brian Steinberg, WWE’s ‘Smackdown’ Will Move to Live Broadcast on USA (EXCLUSIVE), 25 maja 2016 [dostęp 2016-07-20] (ang.).
  95. James Wortman: Roman Reigns def. United States Champion Rusev. wwe.com, 2016-09-25. [dostęp 2016-09-27].
  96. KELLER’S WWE MONDAY NIGHT RAW REPORT 1/9: Reigns vs. Owens & Jericho, Shawn Michaels, Foley’s Performance Review, Undertaker “rumored” to appear (ang.). TDH Communications Inc..
  97. Adam Martin, WWE Smackdown Results - 4/11/17 (Night two of Superstar Shake Up), WWE News and Results, RAW and Smackdown Results, Impact News, ROH News, 11 kwietnia 2017 [dostęp 2019-05-08] (ang.).
  98. Jason Powell: 4/30 Powell’s WWE Payback Live Review: Roman Reigns vs. Braun Strowman, Kevin Owens vs. Chris Jericho for the U.S. Championship, Samoa Joe vs. Seth Rollins, Randy Orton vs. Bray Wyatt in a House of Horrors match. W: Pro Wreslting Dot Net [on-line]. [dostęp April 30, 2017].
  99. Jake Barnett: 5/2 Barnett’s WWE Smackdown Live TV Review: Chris Jericho vs. Kevin Owens for the U.S. Championship, Charlotte and Naomi vs. Natalya and Carmella. W: Pro Wreslting Dot Net [on-line]. [dostęp May 2, 2017].
  100. WWE SmackDown LIVE results, Dec 26, 2017: Confusion and controversy rules in Styles vs. Owens main event, WWE [dostęp 2019-05-12] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]