Przejdź do zawartości

Lista posiadaczy WWE Championship

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

WWE Championship jest światowym tytułem mistrzowskim w federacji WWE, bronionym przez zawodników należących do brandu SmackDown.

WWE Championship to także pierwsze mistrzostwo światowe utworzone w WWE (oprócz WWE Women’s Championship, które według federacji zostało ustanowione w 1956 roku (od początku panowania ówczesnej mistrzyni), ale tak naprawdę to zostało one sprzedane federacji w 1984 roku przez ówczesną mistrzynię The Fabulous Moolah). Zostało zaprezentowane 25 kwietnia 1963 pod nazwą World Wide Wrestling Federation World Heavyweight Championship (w skrócie WWWF Championship). Pierwszym jego posiadaczem był Buddy Rogers. W 2001 zostało zunifikowane z mistrzostwem World Championship, poprzednio znanym jako WCW Championship i dawniej należącym do wykupionej przez WWF organizacji World Championship Wrestling (WCW). Od tamtego momentu mistrzostwo było znane jako Undisputed WWF Championship[1]. Rok później federacja zmieniła nazwę na World Wrestling Entertainment (WWE) i podzielono roster na dwa brandy: Raw i SmackDown. Tytuł został przydzielony ekskluzywnie do brandu SmackDown na pierwszym w historii WWE Drafcie, który miał miejsce 25 marca 2002 roku w odcinku Raw[2]. 2 września 2002 specjalnie dla brandu Raw powstał tytuł World Heavyweight[3], a nazwa Undisputed WWE Championship została zmieniona na WWE Championship.

15 grudnia 2013 na gali TLC: Tables, Ladders & Chairs Randy Orton pokonał Johna Cenę w walce o mistrzostwo WWE Championship i zunifikował je z World Heavyweight Championship, dezaktywując ten drugi tytuł i kontynuując historię pierwszego pod nazwą WWE World Heavyweight Championship[1]. W czerwcu 2016 ponownie skrócono nazwę aktywnego mistrzostwa do WWE Championship[4]. 19 lipca 2016, po przywróceniu podziału WWE na brandy i pierwszym Drafcie w tak zwanej Nowej Erze, WWE Championship zostało przydzielone do brandu SmackDown[5], zaś dla brandu Raw utworzono WWE Universal Championship[6]. Od kwietnia 2022 roku tytuł reprezentuje połowę Undisputed WWE Universal Championship, a drugą połowę reprezentuje Universal Championship, ale oba tytuły zachowały swoje indywidualne rodowody. Pod pseudonimem Undisputed WWE Universal Championship tytuł został przeniesiony na SmackDown w drafcie 2023, a Raw ustanowiło nowy tytuł World Heavyweight jako alternatywny tytuł. 2 czerwca 2023 roku na odcinku SmackDown, Triple H wręczył Reignsowi nowy, pojedynczy pas mistrzowski do reprezentowania Undisputed WWE Universal Championship. Pośród zamieszania w rodowodzie, Fightful poinformowało, że WWE potwierdziło im, że te dwa mistrzostwa są w rzeczywistości oddzielnymi rodowodami, reprezentowanymi przez jeden pas. Zostało to również reprezentowane na WWE.com, gdzie zarówno Reigns, jak i Cody Rhodes, który pokonał Reignsa na WrestleManii XL, zostali pokazani jako mistrzowie obu indywidualnych tytułów, a nie połączonego Undisputed WWE Universal Championship. Jednak po tym, jak Rhodes pokonał Reignsa, nazwa Universal nie była już używana. W następnym roku, po tym jak John Cena pokonał Rhodesa na WrestleManii 41, linia Universal Championship została zmieniona i Reigns został uznany za ostatniego mistrza[7].

Pięćdziesiąt pięć różnych osób posiadało mistrzostwo WWE Championship. Organizacja uznaje 147 różnych panowań mistrzowskich. John Cena posiadał ten tytuł najwięcej, czternaście razy. Najdłuższe panowanie mistrzowskie należy do Bruno Sammartino. Trwało ono 2803 dni. Suma dni wszystkich panowań mistrzowskich Bruna Sammartino wynosi 4040 dni, co również jest rekordową liczbą. Dotychczas dokładnie dziewięciu zawodników posiadało pas nieprzerwanie przez ponad rok. Byli to w kolejności chronologicznej: Bruno Sammartino, Pedro Morales, Bob Backlund, Hulk Hogan, Randy Savage, John Cena, CM Punk, AJ Styles i Roman Reigns.

Obecnym mistrzem jest Cody Rhodes, który jest w swoim trzecim panowaniu. Pokonał poprzedniego mistrza Drew McIntyre’a na odcinku SmackDown, 6 marca 2026[8].

Historia tytułu

[edytuj | edytuj kod]

Nazwy

[edytuj | edytuj kod]
Nazwa Lata
WWWF World Heavyweight Championship 25 kwietnia 1963 – 8 lutego 1971
WWWF Heavyweight Championship 8 lutego 1971 – 1 marca 1979
WWF Heavyweight Championship 1 marca 1979 – 26 grudnia 1983
WWF World Heavyweight Championship 26 grudnia 1983 – 27 maja 1989
WWF Championship 27 maja 1989 – 9 grudnia 2001
Undisputed WWF Championship 9 grudnia 2001 – 6 maja 2002
Undisputed WWE Championship 6 maja 2002 – 19 maja 2002
WWE Undisputed Championship 19 maja 2002 – 2 września 2002
WWE Championship 26 sierpnia 2002 – 15 grudnia 2013
WWE World Heavyweight Championship 15 grudnia 2013 – 27 czerwca 2016
WWE Championship 27 czerwca 2016 – 24 lipca 2016
WWE World Championship 25 lipca 2016 – 9 grudnia 2016
WWE Championship od 10 grudnia 2016
Undisputed WWE Universal Championship[a] 3 kwietnia 2022 – 7 kwietnia 2024
Undisputed WWE Championship[a] od 7 kwietnia 2024

Panowania

[edytuj | edytuj kod]

Na stan z 9 października 2026

Legenda
Nr Ogólny numer panowania
Panowanie Liczba panowań konkretnego mistrza
Dni Liczba dni panowania
Dni roz. Dni panowania, które są uznawane przez federację na jej oficjalnej stronie
† Oznacza, że panowanie nie jest uznawane przez federację
<1 Oznacza, że panowanie trwało mniej niż jeden dzień
+ Oznacza, że liczba dni w posiadaniu wzrasta z kolejnym dniem
Nr Mistrz Zmiana mistrza Statystyki panowania Notka Odn.
Data Gala Miejsce Panowanie DniDni roz.
World Wide Wrestling Federation (WWWF)
1 Rogers, BuddyBuddy Rogers 1963-04-11 11 kwietnia 1963(dts) Heavyweight Wrestling Waszyngton, D.C. 1 3621 Zwyciężył w fikcyjnym turnieju w Rio de Janeiro po tym jak WWWF odłączyło się od National Wrestling Alliance, podczas gdy Rogers był siódmym posiadaczem NWA World Heavyweight Championship od kiedy pokonał Pata O’Connora 30 czerwca 1961. WWWF uznał Rogersa za swojego mistrza świata od 25 stycznia 1963, ale nie rozpoznał go jako pierwszego WWWF World Heavyweight Championa aż do 11 kwietnia 1963, kiedy otrzymał pas mistrzowski. Jednak WWE uznaje początek panowania Rogersa od 25 kwietnia 1963. [9]
2 Sammartino, BrunoBruno Sammartino 1963-05-17 17 maja 1963(dts) House show Nowy Jork, NY 1 28032803 [10]
3 Koloff, IvanIvan Koloff 1971-01-18 18 stycznia 1971(dts) House show Nowy Jork, NY 1 2121 [11]
4 Morales, PedroPedro Morales 1971-02-08 8 lutego 1971(dts) House show Nowy Jork, NY 1 10271027 Tytuł zmienił nazwę na WWWF Heavyweight Championship, kiedy to WWWF ponownie dołączyło do NWA w 1971. [12]
National Wrestling Alliance: World Wide Wrestling Federation (WWWF)
5 Stasiak, StanStan Stasiak 1973-12-01T00:00:00.001 1 grudnia 1973(dts) House show Filadelfia, PA 1 99 [13]
6 Sammartino, BrunoBruno Sammartino 1973-12-10 10 grudnia 1973(dts) House show Nowy Jork, NY 2 12371237 [14]
7 Graham, Superstar BillySuperstar Billy Graham 1977-04-30 30 kwietnia 1977(dts) House show Baltimore, MD 1 296296 [15]
8 Backlund, BobBob Backlund 1978-02-20 20 lutego 1978(dts) WWF on MSG Network Nowy Jork, NY 1 6482135 Nazwa tytułu została zmieniona na WWF Heavyweight Championship, kiedy WWWF stało się World Wrestling Federation (WWF) w marcu 1979. [16][17]
National Wrestling Alliance: World Wrestling Federation (WWF)
† Inoki, AntonioAntonio Inoki 1979-11-30 30 listopada 1979(dts) Toukon Series Tokushima, Japonia — 6— [18]
— Wakat 1979-12-06 6 grudnia 1979(dts) — Tokio, Japonia — —— Inoki od razu zwakował tytuł po tym jak rewanż z Backlundem zakończył się poprzez no contest przez interwencję Tigera Jeet Singha. [18]
† Backlund, BobBob Backlund 1979-12-17 17 grudnia 1979(dts) WWF on MSG Network Nowy Jork, NY 1 1470— Pokonał Bobby’ego Duncuma w Texas Deathmatchu potwierdzając wakat. Podczas jego panowania kontrowersyjne zakończenie walki pomiędzy Backlundem i Gregiem Valentine miało miejsce 19 października 1981 w Madison Square Garden, podczas którego sędzia wzniósł rękę Valentine’a w geście zwycięstwa, myśląc iż jest to Backlund po tym, jak mistrz przypiął pretendenta. Rewanż miał miejsce w MSG 23 listopada 1981, gdzie Backlund pokonał Valentine’a. WWE zalicza pierwsze i drugie panowanie jako nieprzerwane, a także uznaje jako kontynuację pierwszego reignu. [18]
9 Sheik, The IronThe Iron Sheik 1983-12-26 26 grudnia 1983(dts) WWF on MSG Network Nowy Jork, NY 1 2828 The Iron Sheik zwyciężył poprzez submission po tym jak menadżer Backlunda Arnold Skaaland rzucił ręcznik podczas gdy Sheik założył Backlundowi Camel Clutch. Nazwa tytułu została zmieniona na WWF World Heavyweight Championship, gdy WWF zakończyło współpracę z NWA. [19]
World Wrestling Federation (WWF)
10 Hogan, HulkHulk Hogan 1984-01-23 23 stycznia 1984(dts) WWF on MSG Network Nowy Jork, NY 1 14741474 [20]
11 Giant, André theAndré the Giant 1988-02-05 5 lutego 1988(dts) The Main Event I Indianapolis, IN 1 <1<1 André pokonał Hogana kiedy sędzia Earl Hebner, który był przekupiony przez Teda DiBiasego, odliczył three-count, pomimo że Hogan podniósł ramię przy pierwszym odliczeniu. [21]
† DiBiase, TedTed DiBiase 1988-02-05 5 lutego 1988(dts) The Main Event I Indianapolis, IN 1 8— Od razu po wygraniu tytułu od Hogana, André podarował tytuł DiBiasemu, ale Prezydent WWF Jack Tunney zdecydował wtedy zwakować tytuł. [21]
— Wakat 1988-02-13 13 lutego 1988(dts) Superstars of Wrestling Hershey, PA — —— Prezydent WWF Jack Tunney nie uznał Teda DiBiasego jako mistrza i zwakował tytuł. WWE uznaje, że wakat rozpoczyna się 5 lutego 1988, data kontrowersji, a nie wtedy kiedy ogłoszenie zostało ogłoszone w nagraniu wideo wyemitowane 13 lutego 1988. [21]
12 Savage, RandyRandy Savage 1988-03-27 27 marca 1988(dts) WrestleMania IV Atlantic City, NJ 1 371371 Pokonał Teda DiBiasego w finale turnieju o zwakowany tytuł. [22]
13 Hogan, HulkHulk Hogan 1989-04-02 2 kwietnia 1989(dts) WrestleMania V Atlantic City, NJ 2 364364 Nazwa tytułu została zmieniona na WWF Championship w maju 1989. [23]
14 Ultimate Warrior, TheThe Ultimate Warrior 1990-04-01T00:00:00.001 1 kwietnia 1990(dts) WrestleMania VI Toronto, ON, Kanada 1 293293 Był to Winner Takes All match, gdzie Intercontinental Championship Warriora również był na szali. [24]
15 Slaughter, Sgt.Sgt. Slaughter 1991-01-19 19 stycznia 1991(dts) Royal Rumble Miami, FL 1 6464 [25]
16 Hogan, HulkHulk Hogan 1991-03-24 24 marca 1991(dts) WrestleMania VII Los Angeles, CA 3 248248 [26]
17 Undertaker, TheThe Undertaker 1991-11-27 27 listopada 1991(dts) Survivor Series Detroit, MI 1 66 [27]
18 Hogan, HulkHulk Hogan 1991-12-03 3 grudnia 1991(dts) This Tuesday in Texas San Antonio, TX 4 14 [28]
— Wakat 1991-12-04 4 grudnia 1991(dts) Superstars of Wrestling New Haven, CT — —— Hogan został pozbawiony tytułu przez Prezydenta WWF Jacka Tunneya poprzez kontrowersję towarzyszącą poprzednim zmianom właścicieli tytułu. Wyemitowano 7 grudnia 1991. [28]
19 Flair, RicRic Flair 1992-01-19 19 stycznia 1992(dts) Royal Rumble Albany, NY 1 7777 Zwyciężył Royal Rumble match o zwakowany tytuł, eliminując jako ostatniego Sida Justice’a. [29]
20 Savage, RandyRandy Savage 1992-04-05 5 kwietnia 1992(dts) WrestleMania VIII Indianapolis, IN 2 149149 [30]
21 Flair, RicRic Flair 1992-09-01T00:00:00.001 1 września 1992(dts) Prime Time Wrestling Hershey, PA 2 4141 Wyemitowano 14 września 1992. [31]
22 Hart, BretBret Hart 1992-10-12 12 października 1992(dts) House show Saskatoon, SK, Kanada 1 174174 [32]
23 Yokozuna, Yokozuna 1993-04-04 4 kwietnia 1993(dts) WrestleMania IX Las Vegas, NV 1 <1<1 [33]
24 Hogan, HulkHulk Hogan 1993-04-04 4 kwietnia 1993(dts) WrestleMania IX Las Vegas, NV 5 7070 Po tym jak Yokozuna przypiął Breta Harta, aby zdobyć tytuł, menadżer Yokozuny, Mr. Fuji, rzucił Hoganowi wyzwanie o mistrzostwo, które zostało zaakceptowane i Hogan wygrał zaimprowizowaną walkę. [34]
25 Yokozuna, Yokozuna 1993-06-13 13 czerwca 1993(dts) King of the Ring Dayton, OH 2 280280 [35]
26 Hart, BretBret Hart 1994-03-20 20 marca 1994(dts) WrestleMania X Nowy Jork, NY 2 248248 Roddy Piper był sędzią specjalnym. [36]
27 Backlund, BobBob Backlund 1994-11-23 23 listopada 1994(dts) Survivor Series San Antonio, TX 2 33 Był to „Throw in the Towel” submission match. [37]
28 Diesel, Diesel 1994-11-26 26 listopada 1994(dts) House show Nowy Jork, NY 1 358358 [38]
29 Hart, BretBret Hart 1995-11-19 19 listopada 1995(dts) Survivor Series Landover, MD 3 133133 Był to No Disqualification match. [39]
30 Michaels, ShawnShawn Michaels 1996-03-31 31 marca 1996(dts) WrestleMania XII Anaheim, CA 1 231231 Był to 60-minutowy Iron man match, gdzie Michaels wygrał 1-0 w nagłej śmierci po przedłużeniu czasu. [40]
31 Sid, SychoSycho Sid 1996-11-17 17 listopada 1996(dts) Survivor Series Nowy Jork, NY 1 6363 [41]
32 Michaels, ShawnShawn Michaels 1997-01-19 19 stycznia 1997(dts) Royal Rumble San Antonio, TX 2 2525 [42]
— Wakat 1997-02-13 13 lutego 1997(dts) Raw Lowell, MA — —— Shawn Michaels zrezygnował z tytułu przez kontuzję kolana. [42]
33 Hart, BretBret Hart 1997-02-16 16 lutego 1997(dts) In Your House 13: Final Four Chattanooga, TN 4 11 Był to Four corners elimination match o zwakowany tytuł, w którym brali również udział Stone Cold Steve Austin, The Undertaker i Vader. [43]
34 Sid, SychoSycho Sid 1997-02-17 17 lutego 1997(dts) Raw Nashville, TN 2 3434 [44]
35 Undertaker, TheThe Undertaker 1997-03-23 23 marca 1997(dts) WrestleMania 13 Rosemont, IL 2 133133 Był to No Disqualification match. [45]
36 Hart, BretBret Hart 1997-08-03 3 sierpnia 1997(dts) SummerSlam East Rutherford, NJ 5 9898 Shawn Michaels był sędzią specjalnym. [46]
37 Michaels, ShawnShawn Michaels 1997-11-09 9 listopada 1997(dts) Survivor Series Montreal, QC, Kanada 3 140140 Zwyciężył tytuł w Montreal Screwjobie. [47]
38 Austin, Stone Cold SteveStone Cold Steve Austin 1998-03-29 29 marca 1998(dts) WrestleMania XIV Boston, MA 1 9191 Mike Tyson był pozaringowym specjalnym enforcerem. [48]
39 Kane, Kane 1998-06-28 28 czerwca 1998(dts) King of the Ring Pittsburgh, PA 1 11 Był to First Blood match. [49]
40 Austin, Stone Cold SteveStone Cold Steve Austin 1998-06-29 29 czerwca 1998(dts) Raw is War Cleveland, OH 2 9090 [50]
— Wakat 1998-09-27 27 września 1998(dts) Breakdown: In Your House Hamilton, ON, Kanada — —— Tytuł został zwakowany po tym jak Kane i The Undertaker razem przypięli Austina w Triple threat matchu. [50]
41 Rock, TheThe Rock 1998-11-15 15 listopada 1998(dts) Survivor Series St. Louis, MO 1 4450 Pokonał Mankinda w finale turnieju o zwakowany tytuł. [51]
42 Mankind, Mankind 1998-12-29 29 grudnia 1998(dts) Raw is War Worcester, MA 1 2620 Był to No Disqualification match. Wyemitowano 4 stycznia 1999. [52]
43 Rock, TheThe Rock 1999-01-24 24 stycznia 1999(dts) Royal Rumble Anaheim, CA 2 27 Był to „I Quit” match. The Rock wygrał przez znokautowanie Mankinda i wypuszczenia nagrania audio, w którym Mankind rzekomo krzyczy „I quit!”, podczas gdy The Rock trzymał mikrofon przy twarzy przeciwnika. [53]
44 Mankind, Mankind 1999-01-26 26 stycznia 1999(dts) Halftime Heat Tucson, AZ 2 2015 Był to Empty Arena match wypuszczony specjalnie w czasie przerwy Super Bowlu XXXIII 31 stycznia 1999. [54]
45 Rock, TheThe Rock 1999-02-15 15 lutego 1999(dts) Raw is War Birmingham, AL 3 4141 Był to Ladder match. [55]
46 Austin, Stone Cold SteveStone Cold Steve Austin 1999-03-28 28 marca 1999(dts) WrestleMania XV Filadelfia, PA 3 5656 Był to No Disqualification match w którym Mankind był sędzią specjalnym. [56]
47 Undertaker, TheThe Undertaker 1999-05-23 23 maja 1999(dts) Over the Edge Kansas City, MO 3 3636 Vince i Shane McMahon byli specjalnymi sędziami. [57]
48 Austin, Stone Cold SteveStone Cold Steve Austin 1999-06-28 28 czerwca 1999(dts) Raw is War Charlotte, NC 4 5555 Jeśli The Undertaker zostałby zdyskwalifikowany, straciłby tytuł. [58]
49 Mankind, Mankind 1999-08-22 22 sierpnia 1999(dts) SummerSlam Minneapolis, MN 3 11 Był to Triple threat match, w którym brał również udział Triple H. Jesse Ventura był sędzią specjalnym. [59]
50 H, TripleTriple H 1999-08-23 23 sierpnia 1999(dts) Raw is War Ames, IA 1 2224 Shane McMahon był sędzią specjalnym. [60]
51 McMahon, VinceVince McMahon 1999-09-14 14 września 1999(dts) SmackDown! Las Vegas, NV 1 64 Shane McMahon był sędzią specjalnym. Wyemitowano 16 września 1999. [61]
— Wakat 1999-09-20 20 września 1999(dts) Raw is War Houston, TX — —— Mr. McMahon zwakował tytuł. [61]
52 H, TripleTriple H 1999-09-26 26 września 1999(dts) Unforgiven Charlotte, NC 2 4949 Był to Six-pack challenge o zwakowany tytuł, w którym również brali udział Big Show, The British Bulldog, Kane, Mankind i The Rock. Stone Cold Steve Austin był pozaringowym specjalnym enforcerem. [62]
53 Show, BigBig Show 1999-11-14 14 listopada 1999(dts) Survivor Series Detroit, MI 1 5050 Był to Triple threat match, w którym również brał udział The Rock. [63]
54 H, TripleTriple H 2000-01-03 3 stycznia 2000(dts) Raw is War Miami, FL 3 118117 [64]
55 Rock, TheThe Rock 2000-04-30 30 kwietnia 2000(dts) Backlash Washington, D.C. 4 2120 Shane McMahon był sędzią specjalnym. [65]
56 H, TripleTriple H 2000-05-21 21 maja 2000(dts) Judgment Day Louisville, KY 4 3534 Był to 60-minutowy Iron man match, gdzie Triple H wygrał 6-5, w którym Shawn Michaels był sędzią specjalnym. [66]
57 Rock, TheThe Rock 2000-06-25 25 czerwca 2000(dts) King of the Ring Boston, MA 5 119118 Był to Six-man tag team match, gdzie zmierzyli się Kane, The Rock i The Undertaker vs. Triple H, Shane McMahon i Vince McMahon. The Rock przypiął Vince’a i zdobył tytuł Triple H’a. [67]
58 Angle, KurtKurt Angle 2000-10-22 22 października 2000(dts) No Mercy Albany, NY 1 126125 Był to No Disqualification match. [68]
59 Rock, TheThe Rock 2001-02-25 25 lutego 2001(dts) No Way Out Las Vegas, NV 6 3534 [69]
60 Austin, Stone Cold SteveStone Cold Steve Austin 2001-04-01T00:00:00.001 1 kwietnia 2001(dts) WrestleMania X-Seven Houston, TX 5 175175 Był to No Disqualification match. [70]
61 Angle, KurtKurt Angle 2001-09-23 23 września 2001(dts) Unforgiven Pittsburgh, PA 2 1514 [71]
62 Austin, Stone Cold SteveStone Cold Steve Austin 2001-10-08 8 października 2001(dts) Raw Indianapolis, IN 6 6261 [72]
63 Jericho, ChrisChris Jericho 2001-12-09 9 grudnia 2001(dts) Vengeance San Diego, CA 1 9897 Wcześniej tej nocy, Jericho pokonał The Rocka i zdobył World Championship. Pokonując Austina o WWF Championship zunifikował oba tytuły w Undisputed WWF Championship. [73]
64 H, TripleTriple H 2002-03-17 17 marca 2002(dts) WrestleMania X8 Toronto, ON, Kanada 5 3534 [74]
65 Hulk Hogan, HollywoodHollywood Hulk Hogan 2002-04-21 21 kwietnia 2002(dts) Backlash Kansas City, MO 6 2828 6 maja 2002 po tym jak World Wrestling Federation Entertainment, Inc. przegrało sprawę sądową o prawa do skrótu "WWF" z World Wide Fund for Nature i stało się "World Wrestling Entertainment", nazwa tytułu została zmieniona na Undisputed WWE Championship, a potem na WWE Undisputed Championship. [75]
World Wrestling Entertainment (WWE)
66 Undertaker, TheThe Undertaker 2002-05-19 19 maja 2002(dts) Judgment Day Nashville, TN 4 6362 [76]
67 Rock, TheThe Rock 2002-07-21 21 lipca 2002(dts) Vengeance Detroit, MI 7 3534 Był to Triple threat match, w którym również brał udział Kurt Angle. [77]
68 Lesnar, BrockBrock Lesnar 2002-08-25 25 sierpnia 2002(dts) SummerSlam Uniondale, NY 1 8483 "Undisputed" zostało usunięte z nazwy tytułu po tym jak stało się ekskluzywne dla brandu SmackDown od 2 września 2002, w rezultacie czego powstało World Heavyweight Championship dla brandu Raw. [78]
WWE: SmackDown
69 Show, BigBig Show 2002-11-17 17 listopada 2002(dts) Survivor Series Nowy Jork, NY 2 2827 [79]
70 Angle, KurtKurt Angle 2002-12-15 15 grudnia 2002(dts) Armageddon Sunrise, FL 3 105104 [80]
71 Lesnar, BrockBrock Lesnar 2003-03-30 30 marca 2003(dts) WrestleMania XIX Seattle, WA 2 119118 [81]
72 Angle, KurtKurt Angle 2003-07-27 27 lipca 2003(dts) Vengeance Denver, CO 4 5152 Był to Triple threat match, w którym brał również udział Big Show. [82]
73 Lesnar, BrockBrock Lesnar 2003-09-16 16 września 2003(dts) SmackDown! Raleigh, NC 3 152150 Był to 60-minutowy Iron man match, gdzie Lesnar wygrał 5-4. Wyemitowano 18 września 2003. [83]
74 Guerrero, EddieEddie Guerrero 2004-02-15 15 lutego 2004(dts) No Way Out Daly City, CA 1 133133 [84][85]
75 Layfield, JohnJohn Layfield 2004-06-27 27 czerwca 2004(dts) The Great American Bash Norfolk, VA 1 280280 Był to Texas Bullrope match. [86][87]
76 Cena, JohnJohn Cena 2005-04-03 3 kwietnia 2005(dts) WrestleMania 21 Los Angeles, CA 1 280280 Tytuł stał się ekskluzywny dla brandu Raw 6 czerwca 2005, gdy Cena został przeniesiony do tego brandu jako pierwsza osoba w Draft Lottery. [88][89]
WWE: Raw
77 Edge, Edge 2006-01-08 8 stycznia 2006(dts) New Year’s Revolution Albany, NY 1 2120 Wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank. [90][91]
78 Cena, JohnJohn Cena 2006-01-29 29 stycznia 2006(dts) Royal Rumble Miami, FL 2 133133 [92][93]
79 Van Dam, RobRob Van Dam 2006-06-11 11 czerwca 2006(dts) ECW One Night Stand Nowy Jork, NY 1 2221 Wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank. Był to Extreme Rules match. Tytuł został własnością ECW ze względu na status Van Dama jako wrestlera ECW. Van Dam został pierwszą osobą, która posiadała jednocześnie WWE Championship i ECW World Heavyweight Championship. [94][95]
WWE: ECW
80 Edge, Edge 2006-07-03 3 lipca 2006(dts) Raw Filadelfia, PA 2 7675 Był to Triple threat match, w którym brał też udział John Cena.
Tytuł stał się ekskluzywny dla brandu Raw ze względu na status Edge’a jako wrestlera Raw.		 [96][97]
WWE: Raw
81 Cena, JohnJohn Cena 2006-09-17 17 września 2006(dts) Unforgiven Toronto, ON, Kanada 3 380380 Był to Tables, Ladders and Chairs match. [98]
— Wakat 2007-10-02 2 października 2007(dts) ECW Dayton, OH — —— Tytuł zostal zwakowany po tym jak John Cena doznał kontuzji ścięgna piersiowego. [99]
82 Orton, RandyRandy Orton 2007-10-07 7 października 2007(dts) No Mercy Rosemont, IL 1 <1<1 Otrzymał tytuł z rąk Mr. McMahona. [100][101]
83 H, TripleTriple H 2007-10-07 7 października 2007(dts) No Mercy Rosemont, IL 6 <1<1 [101][102]
84 Orton, RandyRandy Orton 2007-10-07 7 października 2007(dts) No Mercy Rosemont, IL 2 203202 Był to Last Man Standing match. [101][103]
85 H, TripleTriple H 2008-04-27 27 kwietnia 2008(dts) Backlash Baltimore, MD 7 210209 Był to Fatal 4-way elimination match, w którym brali również udział John Cena i John „Bradshaw” Layfield. Tytuł stał się ekskluzywny dla brandu SmackDown, kiedy to Triple H został przeniesiony na SmackDown podczas draftu. [104][105]
WWE: SmackDown
86 Edge, Edge 2008-11-23 23 listopada 2008(dts) Survivor Series Boston, MA 3 2120 Był to Triple threat match, w którym brał również udział Vladimir Kozlov. Jeff Hardy oryginalnie miał brać udział w walce, lecz nie pojawił się, gdyż przed walką (wedle scenariusza) został zaatakowany. Triple H i Kozlov zaczęli pojedynek, lecz Edge został ujawniony jako zastępca Hardy’ego. [106]
87 Hardy, JeffJeff Hardy 2008-12-14 14 grudnia 2008(dts) Armageddon Buffalo, NY 1 4241 Był to Triple threat match, w którym również brał udział Triple H. [107][108]
88 Edge, Edge 2009-01-25 25 stycznia 2009(dts) Royal Rumble Detroit, MI 4 2120 Był to No Disqualification match. [109][110]
89 H, TripleTriple H 2009-02-15 15 lutego 2009(dts) No Way Out Seattle, WA 8 7069 Był to Elimination Chamber match, w który brali również udział Big Show, Jeff Hardy, The Undertaker i Vladimir Kozlov. Tytuł stał się ekskluzywny dla brandu Raw, gdy Triple H został przeniesiony na Raw podczas draftu. [111][112]
WWE: Raw
90 Orton, RandyRandy Orton 2009-04-26 26 kwietnia 2009(dts) Backlash Providence, RI 3 4241 Był to Six-man tag team match, w którym brali udział The Legacy (Randy Orton, Ted DiBiase Jr. i Cody Rhodes) przeciwko Triple H’owi, Shane’owi McMahonowi i Batiście, wskutek czego Orton miałby zdobyć tytuł w razie wygranej jego drużyny. [113][114]
91 Batista, Batista 2009-06-07 7 czerwca 2009(dts) Extreme Rules Nowy Orlean, LA 1 21 Był to Steel Cage match. [115][116]
— Wakat 2009-06-09 9 czerwca 2009(dts) — — — —— Tytuł zostal zwakowany po tym jak Batista doznał kontuzji lewego bicepsu. [117]
92 Orton, RandyRandy Orton 2009-06-15 15 czerwca 2009(dts) Raw Charlotte, NC 4 9089 Był to Fatal 4-way match o zwakowany tytuł, w którym również brali udział Big Show, John Cena i Triple H. [118][119]
93 Cena, JohnJohn Cena 2009-09-13 13 września 2009(dts) Breaking Point Montreal, QC, Kanada 4 2121 Był to „I Quit” match.
Jeśli ktoś zainterweniowałby ze strony Ortona, straciłby tytuł.		 [120][121]
94 Orton, RandyRandy Orton 2009-10-04 4 października 2009(dts) Hell in a Cell Newark, NJ 5 2120 Był to Hell in a Cell match. [122][123]
95 Cena, JohnJohn Cena 2009-10-25 25 października 2009(dts) Bragging Rights Pittsburgh, PA 5 4949 Był to 60-minutowy Anything Goes Iron man match, gdzie Cena wygrał 6-5. Jeśli Cena by przegrał, musiałby opuścić brand Raw. [124][125]
96 Sheamus, Sheamus 2009-12-13 13 grudnia 2009(dts) TLC: Tables, Ladders & Chairs San Antonio, TX 1 7069 Był to Tables match. [126][127]
97 Cena, JohnJohn Cena 2010-02-21 21 lutego 2010(dts) Elimination Chamber St. Louis, MO 6 <1<1 Był to Elimination Chamber match, w którym również brali udział Kofi Kingston, Randy Orton, Ted DiBiase Jr. i Triple H. [128]
98 Batista, Batista 2010-02-21 21 lutego 2010(dts) Elimination Chamber St. Louis, MO 2 3535 Batista został przeniesiony do brandu Raw po wygraniu tytułu. [129]
99 Cena, JohnJohn Cena 2010-03-28 28 marca 2010(dts) WrestleMania XXVI Glendale, AZ 7 8484 [130]
100 Sheamus, Sheamus 2010-06-20 20 czerwca 2010(dts) Fatal 4-Way Uniondale, NY 2 9190 Był to Fatal 4-way match, w którym brali również udział Edge i Randy Orton. [131]
101 Orton, RandyRandy Orton 2010-09-19 19 września 2010(dts) Night of Champions Rosemont, IL 6 6463 Był to Six-pack elimination challenge, w którym brali również udział Chris Jericho, Edge, John Cena i Wade Barrett. [132]
102 Miz, TheThe Miz 2010-11-22 22 listopada 2010(dts) Raw Orlando, FL 1 160159 Wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank. [133]
103 Cena, JohnJohn Cena 2011-05-01T00:00:00.001 1 maja 2011(dts) Extreme Rules Tampa, FL 8 7777 Był to Triple threat Steel Cage match, w którym również brał udział John Morrison. [134]
104 Punk, CMCM Punk 2011-07-17 17 lipca 2011(dts) Money in the Bank Rosemont, IL 1 2828 Punk (kayfabe) opuścił WWE dzień po wygranej tytułu. Powrócił 25 lipca 2011 na odcinku Raw i jego panowanie jest akceptowane przez cały ten czas. [135]
— Wakat 2011-07-18 18 lipca 2011(dts) Raw Green Bay, WI — —— Tytuł zostal zwakowany po tym jak CM Punk „opuścił” WWE.
Ten wakat nie jest uznawany po tym jak Punk powrócił 25 lipca 2011 na odcinku Raw.		 [136]
105 Mysterio, ReyRey Mysterio 2011-07-25 25 lipca 2011(dts) Raw Hampton, VA 1 <1<1 Pokonał The Miza w finale turnieju koronującego nowego mistrza.
CM Punk był również uznawany jako WWE Champion przez ten czas.		 [137]
106 Cena, JohnJohn Cena 2011-07-25 25 lipca 2011(dts) Raw Hampton, VA 9 2020 CM Punk był również uznawany jako WWE Champion przez ten czas. [138]
† Punk, CMCM Punk 2011-08-14 14 sierpnia 2011(dts) SummerSlam Los Angeles, CA 1 —— Pokonał Cenę w walce o niekwestionowane mistrzostwo. Triple H był sędzią specjalnym. Jest to zaliczane jako kontynuacja jego pierwszego panowania. [139]
107 Del Rio, AlbertoAlberto Del Rio 2011-08-14 14 sierpnia 2011(dts) SummerSlam Los Angeles, CA 1 3534 Wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank i pokonał CM Punka, który stał się niekwestionowanym WWE Championem.
29 sierpnia 2011 zakończono pierwszy podział brandów, pozwalając WWE Championowi pojawiać się zarówno na Raw jak i na SmackDown.		 [140]
WWE (niemarkowe)
108 Cena, JohnJohn Cena 2011-09-18 18 września 2011(dts) Night of Champions Buffalo, NY 10 1414 [141]
109 Del Rio, AlbertoAlberto Del Rio 2011-10-02 2 października 2011(dts) Hell in a Cell Nowy Orlean, LA 2 4948 Był to Triple threat Hell in a Cell match, w którym brał również udział CM Punk. [142]
110 Punk, CMCM Punk 2011-11-20 20 listopada 2011(dts) Survivor Series Nowy Jork, NY 2 434434 [143]
111 Rock, TheThe Rock 2013-01-27 27 stycznia 2013(dts) Royal Rumble Phoenix, AZ 8 7069 Punk oryginalnie zwyciężył, lecz walka została zrestartowana przecz Vince’a McMahona przez interwencję The Shield (Dean Ambrose, Roman Reigns i Seth Rollins). [144]
112 Cena, JohnJohn Cena 2013-04-07 7 kwietnia 2013(dts) WrestleMania 29 East Rutherford, NJ 11 133133 [145]
113 Bryan, DanielDaniel Bryan 2013-08-18 18 sierpnia 2013(dts) SummerSlam Los Angeles, CA 1 <1<1 Triple H był sędzią specjalnym. [146]
114 Orton, RandyRandy Orton 2013-08-18 18 sierpnia 2013(dts) SummerSlam Los Angeles, CA 7 2828 Wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank. Triple H był sędzią specjalnym. [147]
115 Bryan, DanielDaniel Bryan 2013-09-15 15 września 2013(dts) Night of Champions Detroit, MI 2 1<1 [148]
— Wakat 2013-09-16 16 września 2013(dts) Raw Cleveland, OH — —— Tytuł został zwakowany po kontrowersyjnym zakończeniu walki, gdzie Daniel Bryan pokonał Randy’ego Ortona i wygrał tytuł. [149]
116 Orton, RandyRandy Orton 2013-10-27 27 października 2013(dts) Hell in a Cell Miami, FL 8 161160 Pokonał Daniela Bryana w Hell in a Cell matchu o zwakowany tytuł, gdzie Shawn Michaels był sędzią specjalnym.
15 grudnia 2013 na TLC: Tables, Ladders & Chairs, Orton pokonał Johna Cenę w Tables, Ladders and Chairs matchu unifikując World Heavyweight Championship z WWE Championship.
Tytuł zmienił nazwę na WWE World Heavyweight Championship.		 [150]
117 Bryan, DanielDaniel Bryan 2014-04-06 6 kwietnia 2014(dts) WrestleMania XXX Nowy Orlean, LA 3 6463 Był to Triple threat match, w którym brał również udział Batista. [151]
— Wakat 2014-06-09 9 czerwca 2014(dts) Raw Minneapolis, MN — —— Daniel Bryan został pozbawiony tytułu przez kontuzję karku. [152]
118 Cena, JohnJohn Cena 2014-06-29 29 czerwca 2014(dts) Money in the Bank Boston, MA 12 4949 Był to Ladder match o zwakowany tytuł, w którym brali również udział Alberto Del Rio, Bray Wyatt, Cesaro, Kane, Randy Orton, Roman Reigns i Sheamus. [153]
119 Lesnar, BrockBrock Lesnar 2014-08-17 17 sierpnia 2014(dts) SummerSlam Los Angeles, CA 4 224223 [154]
120 Rollins, SethSeth Rollins 2015-03-29 29 marca 2015(dts) WrestleMania 31 Santa Clara, CA 1 221219 Wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank podczas walki Brocka Lesnara z Romanem Reignsem, zamieniając go w Triple threat match. [155]
— Wakat 2015-11-05 5 listopada 2015(dts) — — — —— Tytuł został zwakowany po tym jak Seth Rollins doznał zerwania więzadła krzyżowego przedniego, więzadła pobocznego piszczelowego i uszkodzonej łąkotki podczas live eventu w Dublinie w Irlandii. [156]
121 Reigns, RomanRoman Reigns 2015-11-22 22 listopada 2015(dts) Survivor Series Atlanta, GA 1 <1<1 Pokonał Deana Ambrose’a w finale turnieju o zwakowany tytuł. [157]
122 Sheamus, Sheamus 2015-11-22 22 listopada 2015(dts) Survivor Series Atlanta, GA 3 2222 Wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank. [158]
123 Reigns, RomanRoman Reigns 2015-12-14 14 grudnia 2015(dts) Raw Filadelfia, PA 2 4140 Był to Title vs. Career match. [159]
124 H, TripleTriple H 2016-01-24 24 stycznia 2016(dts) Royal Rumble Orlando, FL 9 7069 Był to Royal Rumble match, w którym Triple H wyeliminował jako ostatniego Deana Ambrose’a. [160][161]
125 Reigns, RomanRoman Reigns 2016-04-03 3 kwietnia 2016(dts) WrestleMania 32 Arlington, TX 3 7776 [162]
126 Rollins, SethSeth Rollins 2016-06-19 19 czerwca 2016(dts) Money in the Bank Las Vegas, NV 2 <1<1 [163]
127 Ambrose, DeanDean Ambrose 2016-06-19 19 czerwca 2016(dts) Money in the Bank Las Vegas, NV 1 8483 Wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank; nazwa tytułu została zmieniona na WWE Championship.
Po przywróceniu podziału WWE na brandy, nazwę tytułu zmieniono na WWE World Championship i przypisano do brandu SmackDown, po tym jak Dean Ambrose został przypisany do brandu SmackDown podczas draftu.
Utworzono WWE Universal Championship dla brandu Raw.		 [163]
WWE: SmackDown
128 Styles, AJAJ Styles 2016-09-11 11 września 2016(dts) Backlash Richmond, VA 1 140140 Podczas jego panowania zmieniono nazwę mistrzostwa na WWE Championship. [164]
129 Cena, JohnJohn Cena 2017-01-29 29 stycznia 2017(dts) Royal Rumble San Antonio, TX 13 1414 [165]
130 Wyatt, BrayBray Wyatt 2017-02-12 12 lutego 2017(dts) Elimination Chamber Phoenix, AZ 1 4948 Był to Elimination Chamber match, w którym brali również udział AJ Styles, Baron Corbin, Dean Ambrose i The Miz. [166]
131 Orton, RandyRandy Orton 2017-04-02 2 kwietnia 2017(dts) WrestleMania 33 Orlando, FL 9 4949 [167]
132 Mahal, JinderJinder Mahal 2017-05-21 21 maja 2017(dts) Backlash Rosemont, IL 1 170169 [168]
133 Styles, AJAJ Styles 2017-11-07 7 listopada 2017(dts) SmackDown Live Manchester, Anglia 2 371371 [169]
134 Bryan, DanielDaniel Bryan 2018-11-13 13 listopada 2018(dts) SmackDown Live St. Louis, MO 4 145144 [170]
135 Kingston, KofiKofi Kingston 2019-04-07 7 kwietnia 2019(dts) WrestleMania 35 East Rutherford, NJ 1 180180 [171]
136 Lesnar, BrockBrock Lesnar 2019-10-04 4 października 2019(dts) SmackDown’s 20th Anniversary Los Angeles, CA 5 173184 1 listopada 2019 na odcinku SmackDown Lesnar opuścił SmackDown i udał się na Raw, zabierając ze sobą tytuł. [172]
WWE: Raw
137 McIntyre, DrewDrew McIntyre 2020-03-25 25 marca 2020(dts) WrestleMania 36
Część 2		 Orlando, FL 1 214202 WrestleMania została nagrana 25 i 26 marca. McIntyre sam potwierdził we swoim pamiętniku, A Chosen Destiny: My Story, że walka była nagrana 25 marca. Wyemitowano 5 kwietnia 2020. [173]
138 Orton, RandyRandy Orton 2020-10-25 25 października 2020(dts) Hell in a Cell Orlando, FL 10 2222 Był to Hell in a Cell match. [174]
139 McIntyre, DrewDrew McIntyre 2020-11-16 16 listopada 2020(dts) Raw Orlando, FL 2 9796 Był to No Disqualification i No Countout match. [175]
140 Miz, TheThe Miz 2021-02-21 21 lutego 2021(dts) Elimination Chamber St. Petersburg, FL 2 88 Wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank. [176]
141 Lashley, BobbyBobby Lashley 2021-03-01T00:00:00.001 1 marca 2021(dts) Raw St. Petersburg, FL 1 196195 Był to Lumberjack match. [177]
142 E, BigBig E 2021-09-13 13 września 2021(dts) Raw Boston, MA 1 110110 Wykorzystał swój kontrakt Money in the Bank.
Big E został przeniesiony do brandu Raw po wygraniu tytułu.		 [178]
143 Lesnar, BrockBrock Lesnar 2022-01-01T00:00:00.001 1 stycznia 2022(dts) Day 1 Atlanta, GA 6 2827 Był to Fatal 5-way match, w którym brali również udział Bobby Lashley, Kevin Owens i Seth „Freakin” Rollins. [179]
144 Lashley, BobbyBobby Lashley 2022-01-29 29 stycznia 2022(dts) Royal Rumble St. Louis, MO 2 2120 [180]
145 Lesnar, BrockBrock Lesnar 2022-02-19 19 lutego 2022(dts) Elimination Chamber Dżudda, Arabia Saudyjska 7 4343 Był to Elimination Chamber match, w którym brali również udział AJ Styles, Austin Theory, Riddle i Seth „Freakin” Rollins. [181]
146 Reigns, RomanRoman Reigns 2022-04-03 3 kwietnia 2022(dts) WrestleMania 38
Noc 2		 Arlington, TX 4 735734 Był to Winner Takes All match, gdzie Universal Championship Reignsa również był na szali. Następnie Reigns został uznany za Undisputed WWE Universal Championa.
Tytuł stał się ekskluzywny dla brandu SmackDown, kiedy to Roman Reigns został przeniesiony na SmackDown podczas drafcie. Ponieważ Reigns posiadał zarówno WWE Championship, jak i Universal Championship, utworzono nowy World Heavyweight Championship dla Raw.		 [182]
WWE: SmackDown
147 Rhodes, CodyCody Rhodes 2024-04-07 7 kwietnia 2024(dts) WrestleMania XL
Noc 2		 Filadelfia, PA 1 378378 Był to Bloodline Rules match, który był również o WWE Universal Championship Reignsa.
Nazwa tytułu została skrócona do Undisputed WWE Championship. Po WrestleManii 41, linia Universal Championship została zmieniona, a Reigns został uznany za ostatniego mistrza.		 [183]
148 Cena, JohnJohn Cena 2025-04-20 20 kwietnia 2025(dts) WrestleMania 41
Noc 2		 Paradise, NV 14 105104 [184]
149 Rhodes, CodyCody Rhodes 2025-08-03 3 sierpnia 2025(dts) SummerSlam
Noc 2		 East Rutherford, NJ 2 159159 Był to Street Fight. [185]
150 McIntyre, DrewDrew McIntyre 2026-01-09 9 stycznia 2026(dts) SmackDown Berlin, Niemcy 3 5656 Był to Three Stages of Hell match. [186]
151 Rhodes, CodyCody Rhodes 2026-03-06 6 marca 2026(dts) SmackDown Portland, OR 3 217+217+ [8]

Łączna ilość posiadań

[edytuj | edytuj kod]
Rekordowo czternastokrotny mistrz John Cena.
Bruno Sammartino, którego panowania jako mistrz trwały łącznie 4040 dni.

Na stan z 9 października 2026

† Oznaczenie obecnego mistrza
Miejsce Mistrz Liczba panowań Łączna liczba dni Łączna liczba dni
według WWE
1 Bruno Sammartino24,040
2 Hulk Hogan62,185
3 Bob Backlund22,1212,138
4 John Cena141,360
5 Pedro Morales11,027
6 Roman Reigns4853855
7 Brock Lesnar7823828
8 Randy Orton10680685
9 Bret Hart5654
10 Triple H9609605
11 Cody Rhodes †3754+
12 "Stone Cold" Steve Austin6529528
13 Randy Savage2520
14 AJ Styles2511
15 CM Punk2462
16 Shawn Michaels3396
17 The Rock8367377
Drew McIntyre3367354
19 Diesel1358
20 Kurt Angle4297295
21 "Superstar" Billy Graham1296
22 The Ultimate Warrior1293
23 Yokozuna2280
John "Bradshaw" Layfield1280279
25 The Undertaker4238237
26 Seth Rollins2221219
27 Bobby Lashley2217215
28 Daniel Bryan4210209
29 Sheamus3183182
30 Kofi Kingston1180
31 Jinder Mahal1170169
32 The Miz2168167
33 Edge4139135
34 Eddie Guerrero1133132
35 Ric Flair2118
36 Big E1110
37 Chris Jericho19897
38 Sycho Sid297
39 Alberto Del Rio28482
Dean Ambrose18483
41 Big Show27877
42 Sgt. Slaughter164
43 Bray Wyatt14948
44 Mankind34736
45 Jeff Hardy14241
46 Batista23736
47 Buddy Rogers13621
48 The Iron Sheik128
49 Rob Van Dam12221
50 Ivan Koloff121
51 Stan Stasiak19
— Ted DiBiase — 8 —
— Antonio Inoki — 6 —
52 Vince McMahon164
53 Kane11
54 Rey Mysterio1<1
André the Giant1<1

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 WWE Championship [online], WWE [dostęp 2018-06-24] (ang.).
  2. ↑ WWF RAW Results (March 25, 2002) [online], 25 marca 2002 (ang.).
  3. ↑ World Heavyweight Championship [online], WWE [dostęp 2018-04-11] (ang.).
  4. ↑ Marc Middleton: Update On Two WWE World Titles. wrestlinginc.com, 2016-06-29. [dostęp 2016-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-30)].
  5. ↑ 2016 WWE Draft results: Are your favorite Superstars on Raw or SmackDown Live? [online], WWE, 19 lipca 2016 [dostęp 2018-06-24] (ang.).
  6. ↑ Universal Championship [online], WWE [dostęp 2018-04-18] (ang.).
  7. ↑ Anutosh Bajpai: WWE Quietly Retires World Title After WrestleMania 41. SEScoops, 2025-04-22.
  8. 1 2 Jason Powell: WWE Smackdown results (3/6): Powell’s live review of Drew McIntyre vs. Cody Rhodes for the WWE Championship, Jade Cargill and Rhea Ripley, Carmelo Hayes’s U.S. Title open challenge. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2026-03-06].
  9. ↑ Buddy Rogers's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  10. ↑ Bruno Sammartino's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  11. ↑ Ivan Koloff's first reign. WWE. [dostęp 2011-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  12. ↑ Pedro Morales's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  13. ↑ Stan Stasiak's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  14. ↑ Bruno Sammartino's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  15. ↑ Billy Graham's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  16. ↑ Bob Backlund's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  17. ↑ Bob Backlund bio. WWE. [dostęp 2012-08-20].
  18. 1 2 3 WWWF/WWF/WWE Heavyweight Title History. The History of the WWE. [dostęp 2012-08-02].
  19. ↑ The Iron Sheik's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  20. ↑ Hulk Hogan’s first reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  21. 1 2 3 André the Giant's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-20].
  22. ↑ Randy Savage’s first reign. WWE. [dostęp 2007-03-20].
  23. ↑ Hulk Hogan’s second reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-22)].
  24. ↑ The Ultimate Warrior’s first reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-12-31)].
  25. ↑ Sgt. Slaughter's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  26. ↑ Hulk Hogan’s third reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-12-30)].
  27. ↑ The Undertaker's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-05)].
  28. 1 2 Hulk Hogan’s fourth reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-07-23)].
  29. ↑ Ric Flair's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-03)].
  30. ↑ Randy Savage’s second reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  31. ↑ Ric Flair's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-03)].
  32. ↑ Bret Hart's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  33. ↑ Yokozuna's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-22)].
  34. ↑ Hulk Hogan’s fifth reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-07-19)].
  35. ↑ Yokozuna's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  36. ↑ Bret Hart's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  37. ↑ Bob Backlund's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  38. ↑ Diesel's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-07-17)].
  39. ↑ Bret Hart's third reign. WWE. [dostęp 2007-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  40. ↑ Shawn Michaels's reign. WWE. [dostęp 2007-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  41. ↑ Sycho Sid's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-22)].
  42. 1 2 Shawn Michaels's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  43. ↑ Bret Hart's fourth reign. WWE. [dostęp 2007-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  44. ↑ Sycho Sid's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-26)].
  45. ↑ The Undertaker's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-22)].
  46. ↑ Bret Hart's fifth reign. WWE. [dostęp 2007-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  47. ↑ Shawn Michaels's third reign. WWE. [dostęp 2007-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-10)].
  48. ↑ Steve Austin's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  49. ↑ Kane's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-06-23)].
  50. 1 2 Steve Austin's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-22)].
  51. ↑ The Rock's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-11-25)].
  52. ↑ Mankind's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-28)].
  53. ↑ The Rock's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-07-17)].
  54. ↑ Mankind's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  55. ↑ The Rock's third reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-08)].
  56. ↑ Steve Austin's third reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  57. ↑ The Undertaker's third reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-26)].
  58. ↑ Steve Austin's fourth reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  59. ↑ Mankind's third reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-08)].
  60. ↑ Triple H's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  61. 1 2 Mr. McMahon's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-22)].
  62. ↑ Triple H's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-07)].
  63. ↑ The Big Show's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  64. ↑ Triple H's third reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-07-18)].
  65. ↑ The Rock's fourth reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-11-30)].
  66. ↑ WWE Championship – The Rock. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-11-30)].
  67. ↑ The Rock's fifth reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-11)].
  68. ↑ Kurt Angle's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  69. ↑ The Rock's sixth reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-09-24)].
  70. ↑ Steve Austin's fifth reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  71. ↑ Kurt Angle's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-04)].
  72. ↑ Steve Austin's sixth reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-04)].
  73. ↑ Chris Jericho's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-04)].
  74. ↑ Triple H's fifth reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-04)].
  75. ↑ Hulk Hogan’s sixth reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-06-24)].
  76. ↑ The Undertaker's fourth reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-12-27)].
  77. ↑ The Rock's seventh reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-11)].
  78. ↑ Brock Lesnar's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  79. ↑ The Big Show's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-22)].
  80. ↑ Kurt Angle's third reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  81. ↑ Brock Lesnar's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-11)].
  82. ↑ Kurt Angle's fourth reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  83. ↑ Brock Lesnar's third reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-07-15)].
  84. ↑ Eddie Guerrero's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-22)].
  85. ↑ Jaya Roopansingh: Guerrero crowned at No Way Out. SLAM! Wrestling, 2004-02-16. [dostęp 2009-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-13)].
  86. ↑ John Bradshaw Layfield's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-12-05)].
  87. ↑ Adam Martin: WWE Great American Bash (SmackDown) PPV Results – 6/27/04. WrestleView, 2004-06-27. [dostęp 2009-11-24].
  88. ↑ John Cena's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-04)].
  89. ↑ Adam Martin: WWE WrestleMania 21 PPV Results – 4/3/05 – Los Angeles, CA. WrestleView, 2005-04-03. [dostęp 2009-11-24].
  90. ↑ Edge's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-04)].
  91. ↑ Chris Sokol: Edge surprise champ after Revolution. SLAM! Wrestling, 2006-01-09. [dostęp 2009-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-17)].
  92. ↑ John Cena's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-26)].
  93. ↑ Adam Martin: Royal Rumble (RAW/SmackDown) PPV Results – 1/29/06 – Miami, FL. WrestleView, 2006-01-29. [dostęp 2009-11-24].
  94. ↑ Rob Van Dam's first reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  95. ↑ Adam Martin: ECW One Night Stand PPV Results – 6/11/06. WrestleView, 2006-06-11. [dostęp 2009-11-24].
  96. ↑ Edge's second reign. WWE. [dostęp 2007-03-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-06)].
  97. ↑ Dave Plummer: Raw: Edge wins WWE title. SLAM! Wrestling. [dostęp 2009-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-07)].
  98. ↑ John Cena's third reign. WWE. [dostęp 2012-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-10)].
  99. ↑ Mr. McMahon vacates Cena's WWE Championship. WWE, 2007-10-02. [dostęp 2012-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  100. ↑ Randy Orton's first reign. WWE. [dostęp 2007-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-11)].
  101. 1 2 3 WWE title magic at No Mercy. [w:] The Sun [on-line]. 2007-10-09. [dostęp 2009-11-24].
  102. ↑ Triple H's sixth reign. WWE. [dostęp 2007-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  103. ↑ Randy Orton's second reign. WWE. [dostęp 2007-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  104. ↑ Triple H's seventh reign. WWE. [dostęp 2008-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-22)].
  105. ↑ Dave Hillhouse: HHH reigns again after Backlash. SLAM! Wrestling. [dostęp 2009-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-20)].
  106. ↑ Edge's third reign. WWE. [dostęp 2008-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-07)].
  107. ↑ Jeff Hardy's first reign. WWE. [dostęp 2008-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-17)].
  108. ↑ Wade Keller: Keller's WWE Armageddon PPV report 12/14: Ongoing "virtual time" coverage of live event – John Cena vs. Chris Jericho. PWTorch, 2008-12-14. [dostęp 2009-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  109. ↑ Edge's fourth reign. WWE. [dostęp 2009-01-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-21)].
  110. ↑ Adam Martin: Royal Rumble PPV Results – 1/25/09. WrestleView.com, 2009-01-25. [dostęp 2011-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-01)].
  111. ↑ Triple H's eighth reign. WWE. [dostęp 2009-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-25)].
  112. ↑ Adam Martin: WWE No Way Out Results – 2/15/09. WrestleView, 2009-02-15. [dostęp 2011-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-29)].
  113. ↑ Orton's third reign. WWE. [dostęp 2009-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-30)].
  114. ↑ Adam Martin: Backlash PPV Results – 4/26/09. WrestleView, 2009-04-26. [dostęp 2011-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-01)].
  115. ↑ Batista's first reign. WWE. [dostęp 2009-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-11)].
  116. ↑ Adam Martin: Extreme Rules PPV Results – 6/7/09. WrestleView, 2009-06-07. [dostęp 2011-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-01)].
  117. ↑ Wounded Animal. WWE, 2009-06-09. [dostęp 2009-06-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-12)].
  118. ↑ Orton's fourth reign. WWE. [dostęp 2009-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-19)].
  119. ↑ Hunter Golden: Raw Results – 6/15/09. WrestleView, 2009-06-16. [dostęp 2011-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-01)].
  120. ↑ Cena's fourth reign. WWE. [dostęp 2009-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-22)].
  121. ↑ Adam Martin: Breaking Point PPV Results – 9/13/09. WrestleView, 2009-09-13. [dostęp 2011-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-01)].
  122. ↑ Orton's fifth reign. WWE. [dostęp 2009-10-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-08)].
  123. ↑ Adam Martin: Hell in a Cell PPV Results – 10/4/09. WrestleView, 2009-10-04. [dostęp 2011-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-28)].
  124. ↑ Cena's fifth reign. WWE. [dostęp 2009-10-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-10)].
  125. ↑ Adam Martin: Bragging Rights Results – 10/25/09. WrestleView, 2009-10-25. [dostęp 2011-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-01)].
  126. ↑ Sheamus' first reign. WWE. [dostęp 2009-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-17)].
  127. ↑ Adam Martin: WWE TLC PPV Results – 12/13/09. Wrestle View, 2011-01-04. [dostęp 2010-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-01)].
  128. ↑ Cena's sixth reign. WWE. [dostęp 2009-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-25)].
  129. ↑ Batista's second reign. WWE. [dostęp 2009-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-02-25)].
  130. ↑ John Cena's seventh reign. WWE. [dostęp 2010-03-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-01)].
  131. ↑ Sheamus' second reign. WWE. [dostęp 2010-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-21)].
  132. ↑ Randy Orton's sixth reign. WWE. [dostęp 2010-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-24)].
  133. ↑ The Miz's first reign. WWE. [dostęp 2010-11-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-12-08)].
  134. ↑ John Cena's eighth reign. WWE. [dostęp 2011-05-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-06)].
  135. ↑ CM Punk's first reign. WWE. [dostęp 2011-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-07)].
  136. ↑ Caldwell's WWE Raw results 7/18: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw – Money in the Bank PPV fall-out, McMahon opens Raw. Pro Wrestling Torch. [zarchiwizowane z tego adresu].
  137. ↑ Rey Mysterio's first reign. WWE. [dostęp 2011-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-29)].
  138. ↑ John Cena's ninth reign. WWE. [dostęp 2011-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-07)].
  139. ↑ James Woartman: CM Punk def. John Cena; Alberto Del Rio cashed in Raw Money in the Bank briefcase (New Undisputed WWE Champion). WWE. [dostęp 2011-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  140. ↑ Alberto Del Rio's first reign. WWE. [dostęp 2011-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-07)].
  141. ↑ John Cena's tenth reign. WWE. [dostęp 2011-09-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-24)].
  142. ↑ Alberto Del Rio's second reign. WWE. [dostęp 2011-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-06)].
  143. ↑ CM Punk's second reign. WWE. [dostęp 2012-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-24)].
  144. ↑ The Rock's eighth reign. WWE. [dostęp 2013-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-31)].
  145. ↑ John Cena's eleventh reign. WWE. [dostęp 2013-04-08]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  146. ↑ Daniel Bryan’s first reign. WWE. [dostęp 2013-08-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-22)].
  147. ↑ Randy Orton's seventh reign. WWE. [dostęp 2013-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-08-22)].
  148. ↑ Daniel Bryan’s second reign. WWE. [dostęp 2013-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-20)].
  149. ↑ Anthony Benigno: WWE COO Triple H stripped Daniel Bryan of the WWE Championship. [dostęp 2013-09-16].
  150. ↑ Randy Orton's eighth reign. WWE. [dostęp 2013-10-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-03)].
  151. ↑ Daniel Bryan’s third reign. WWE. [dostęp 2014-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-10)].
  152. ↑ Stephanie McMahon strips Daniel Bryan of the WWE World Heavyweight Championship. WWE. [dostęp 2014-06-09].
  153. ↑ John Cena's twelfth reign. WWE. [dostęp 2014-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-13)].
  154. ↑ Brock Lesnar's fourth reign. WWE. [dostęp 2014-08-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-29)].
  155. ↑ Seth Rollins' first reign. WWE. [dostęp 2015-03-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-02)].
  156. ↑ Seth Rollins tears ACL/MCL, vacates title.. WWE. [dostęp 2015-11-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-12)].
  157. ↑ Roman Reigns' first reign. WWE. [dostęp 2015-11-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-23)].
  158. ↑ Sheamus' third reign. WWE. [dostęp 2015-11-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-23)].
  159. ↑ Roman Reigns' second reign. WWE. [dostęp 2015-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-17)].
  160. ↑ Triple H's nine reign. WWE. [dostęp 2015-01-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-25)].
  161. ↑ James Caldwell: 1/24 WWE Royal Rumble PPV Results – CALDWELL’S Complete Live PPV Report. Pro Wrestling Torch. [dostęp 2016-01-24].
  162. ↑ James Caldwell: 4/3 WrestleMania 32 PPV Results – CALDWELL's Complete Live Report on Main PPV. Pro Wrestling Torch. [dostęp 2016-04-03].
  163. 1 2 James Caldwell: 6/19 WWE MITB PPV Results – CALDWELL's Complete Live Report. Pro Wrestling Torch. [dostęp 2016-06-19].
  164. ↑ James Caldwell: 9/11 WWE Backlash Results – CALDWELL'S Complete PPV Report. Pro Wrestling Torch. [dostęp 2016-09-11].
  165. ↑ Jason Powell: 1/29 Powell’s WWE Royal Rumble 2017 live review: AJ Styles vs. John Cena for the WWE Championship, Kevin Owens vs. Roman Reigns in a No DQ match for the WWE Universal Championship with Chris Jericho in a shark cage. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2017-01-29].
  166. ↑ Jason Powell: 2/12 Powell’s WWE Elimination Chamber 2017 live review: John Cena vs. AJ Styles vs. Dean Ambrose vs. The Miz vs. Baron Corbin vs. Bray Wyatt in an Elimination Chamber match for the WWE Championship. [w:] Pro Wrestling Torch [on-line]. [dostęp 2017-02-12].
  167. ↑ Jason Powell: Powell’s WrestleMania 33 live review: Undertaker vs. Roman Reigns, Goldberg vs. Brock Lesnar for the WWE Universal Championship, AJ Styles vs. Shane McMahon, Seth Rollins vs. Triple H in an unsanctioned match. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2017-04-02].
  168. ↑ Jason Powell: 5/21 Powell’s WWE Backlash Live Review: Randy Orton vs. Jinder Mahal for the WWE Championship, Kevin Owens vs. AJ Styles for the U.S. Championship, Shinsuke Nakamura vs. Dolph Ziggler. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2017-05-21].
  169. ↑ Jake Barnett: 11/7 Barnett's WWE SmackDown Live TV Review: Jinder Mahal vs. AJ Styles for the WWE Championship, The Usos vs. Shelton Benjamin and Chad Gable for the SmackDown Tag Titles, Becky Lynch vs. James Ellsworth. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2017-11-07].
  170. ↑ Jake Barnett: 11/13 Barnett's WWE Smackdown Live TV Review: WWE Survivor Series shakeup due to Becky Lynch's injury, New Day vs. Big Show, Sheamus, and Cesaro, the final push for Sunday’s event. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2018-11-13].
  171. ↑ Jason Powell: WrestleMania 35 results: Powell's live review of Ronda Rousey vs. Becky Lynch vs. Charlotte Flair for the Raw and Smackdown Women’s Titles, Daniel Bryan vs. Kofi Kingston for the WWE Championship, Brock Lesnar vs. Seth Rollins for the WWE Universal Championship, Batista vs. Triple H, AJ Styles vs. Randy Orton. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2018-04-07].
  172. ↑ Jason Powell: 10/04 WWE Smackdown results: Powell's review of The Rock's return, Kofi Kingston vs.Brock Lesnar for the WWE Championship, Kevin Owens vs. Shane McMahon in a ladder match, Becky Lynch and Charlotte Flair vs. Sasha Banks ans Bayley, Roman Reigns vs Erick Rowan in a Lumberjack Match. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2019-10-04].
  173. ↑ Jason Powell: WrestleMania 36 results: Powell's live review of Night Two featuring Brock Lesnar vs. Drew McIntyre for the WWE Championship, John Cena vs. "The Fiend" Bray Wyatt in a Firefly Funhouse match, Edge vs. Randy Orton in a Last Man Standing match, Rhea Ripley vs. Charlotte Flair for the NXT Women’s Championship. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2020-04-05].
  174. ↑ Jason Powell: WWE Hell in a Cell results: Powell's review of Drew McIntyre vs. Randy Orton in a Hell in a Cell match for the WWE Championship, Roman Reigns vs. Jey Uso in an I Quit Hell in a Cell match for the WWE Universal Championship, Bayley vs. Sasha Banks in a Hell in a Cell match for the Smackdown Women’s Title. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2020-10-25].
  175. ↑ Jason Powell: 11/16 WWE Raw Results: Powell's live review of Randy Orton vs. Drew McIntyre for the WWE Championship, Kofi Kingston and Xavier Woods vs. Cedric Alexander and Shelton Benjamin for the Raw Tag Titles, Team Raw vs. Retribution, the final push for Survivor Series. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2020-11-16].
  176. ↑ Jason Powell: WWE Elimination Chamber results: Powell's live review of Drew McIntyre vs. Sheamus vs. Randy Orton vs. Kofi Kingston vs. AJ Styles vs. Jeff Hardy in an Elimination Chamber match for the WWE Championship, Roman Reigns faces an Elimination Chamber match winner for the WWE Universal Championship. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2021-02-21].
  177. ↑ Jason Powell: 3/1 WWE Raw Results: Powell’s live review The Miz vs. Bobby Lashley for the WWE Championship, Drew McIntyre returns, the build to WWE Fastlane continues. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2021-03-01].
  178. ↑ Jason Powell: 9/13 WWE Raw Results: Powell’s live review of Bobby Lashley vs. Randy Orton for the WWE Championship following Big E’s threat to cash in the MITB contract, Damian Priest vs. Jeff Hardy for the U.S. Title, Raw Women’s Champion Charlotte Flair vs. Shayna Baszler in a non-title match, Rhea Ripley vs. Natalya. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2021-09-13].
  179. ↑ Jason Powell: WWE Day 1 results: Powell’s review of Big E vs. Brock Lesnar vs. Bobby Lashley vs. Kevin Owens vs. Seth Rollins for the WWE Championship, Becky Lynch vs. Liv Morgan for the Raw Women’s Championship, The Usos vs. Kofi Kingston and King Woods for the Smackdown Tag Titles, Edge vs. The Miz. Pro Wrestling Dot Net. [dostęp 2022-01-01].
  180. ↑ Jason Powell: WWE Royal Rumble results: Powell’s live review of the Royal Rumble matches, Brock Lesnar vs. Bobby Lashley for the WWE Championship, Roman Reigns vs. Seth Rollins for the WWE Universal Championship, Becky Lynch vs Doudrop for the Smackdown Women’s Championship. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2022-01-29].
  181. ↑ Jason Powell: WWE Elimination Chamber results: Powell’s live review of two Elimination Chamber matches, Roman Reigns vs. Goldberg for the WWE Universal Championship, Becky Lynch vs. Lita for the Raw Women’s Championship, Ronda Rousey and Naomi vs. Charlotte Flair and Sonya Deville. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2022-02-19].
  182. ↑ Jason Powell: WrestleMania 38 results: Powell’s live review of night two with Roman Reigns vs. Brock Lesnar for the Unified WWE Championship, RK-Bro vs. The Street Profits vs. Alpha Academy for the Raw Tag Titles, Edge vs. AJ Styles, Johnny Knoxville vs. Sami Zayn in an Anything Goes match, Pat McAfee vs. Austin Theory, Bobby Lashley vs. Omos. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2022-04-03].
  183. ↑ Jason Powell: WrestleMania XL results: Powell’s live review of night two with Roman Reigns vs. Cody Rhodes for the WWE Universal Championship with Bloodline Rules, Seth Rollins vs. Drew McIntyre for the World Heavyweight Championship. Pro Wrestling Dot Net. [dostęp 2024-04-07].
  184. ↑ Jason Powell: WrestleMania 41 results: Powell’s live review of night two with Cody Rhodes vs. John Cena for the WWE Championship, Iyo Sky vs. Bianca Belair vs. Rhea Ripley for the Women’s World Championship. Pro Wrestling Dot Net. [dostęp 2025-04-20].
  185. ↑ Jason Powell: WWE SummerSlam results: Powell’s live review of night two with John Cena vs. Cody Rhodes in a Street Fight for the WWE Championship, Naomi vs. Rhea Ripley vs. Iyo Sky for the Women’s World Championship. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2025-08-03].
  186. ↑ Jason Powell: WWE Smackdown results (1/9): Powell’s live review of Cody Rhodes and Drew McIntyre in a Three Stages of Hell match for the WWE Championship, Trick Williams vs. Rey Fenix. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2026-01-09].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Lista_posiadaczy_WWE_Championship&oldid=79299025”