Zenon Kasprzak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zenon Kasprzak
Data i miejsce
urodzenia
10 maja 1962
Poniec
Pseudonim "Kasper" "Fryzjer"

Zenon Kasprzak (ur. 10 maja 1962 w Poniecu) – były polski żużlowiec, ojciec Krzysztofa i Roberta Kasprzaków.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Licencję żużlową zdobył w 1980. Do 1993 reprezentował barwy Unii Leszno, zdobywając 8 medali Drużynowych Mistrzostw Polski, w tym 3 złote (1987, 1988, 1989), 2 srebrne (1982, 1983) oraz 3 brązowe (1981, 1985, 1986). Był również wielokrotnym medalistą Mistrzostw Polski Par Klubowych, w tym czterokrotnie złotym (1984, 1987, 1988, 1989). Kolejnymi klubami, w których startował były: Polonia Piła (1995), Kolejarz Rawicz (1996–1998), Śląsk Świętochłowice (1999) oraz Iskra Ostrów Wielkopolski (2000).

Największy indywidualny sukces w karierze odniósł w 1990 w Lublinie, gdzie zdobył tytuł Indywidualnego Mistrza Polski. Na podium tych rozgrywek stawał jeszcze dwukrotnie, w 1987 w Toruniu (srebrny medal) oraz w 1988 w Lesznie (brązowy medal). Do innych jego sukcesów na arenie krajowej należały m.in.:

Z kolei jego największym sukcesem na arenie międzynarodowej był awans do finału Indywidualnych Mistrzostw Świata, rozegranego w Vojens w 1988 (w turnieju tym zajął XIV miejsce). W tym samym roku zajął VII m. w Indywidualnym Pucharze Mistrzów w Kršku.

W 2000 zakończył czynną karierę żużlową.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]