Związek Biednych Chłopów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anarchiści z Hulajpola w 1909

Związek Biednych Chłopów – tajna organizacja anarchistyczna, działająca w latach 1905-1908 w rejonie Hulajpola na Ukrainie.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Organizacja działała początkowo pod przykrywką kółka teatralnego związanego z teatrem Koloseum w Hulajpolu. Przywódcami byli Czech - Woldemar Antoni (pseudonim Zaratustra, syn socjalisty, robotnika, wychowany od dziecka w atmosferze konspiracji antykapitalistycznej) i Ukrainiec - Ołeksandr Semeniuta (dezerter-anarchista z Odessy). Liczyli około pięćdziesięciu stałych członków i kilkuset sympatyków. Zajmowali się początkowo kolportażem anarchistycznych ulotek i odezw wśród ludności. W 1905 członkiem Biednych Chłopów został Nestor Machno[1] (w pierwszej akcji brał udział w 1906). Z uwagi na brak środków finansowych na bieżącą działalność (członkami były rzeczywiście osoby biedne lub skrajnie biedne) organizacja podejmowała zbrojne napady na lokalnych bogaczy[2], co nazywane było przez członków ekspropriacją. Nie obywało się wtedy bez ofiar śmiertelnych. Broń kupowano zwykle w Czerniowcach na Bukowinie, skąd przywożono też literaturę rewolucyjną. Kuliste bomby odlewano nielegalnie w zakładach Kernera w Hulajpolu (napadli zresztą też na samego Borysa Kernera). W lipcu 1908 grupa została osłabiona, część członków zginęła, m.in. ranny brat Ołeksandra Semeniuty - Prokop strzelił sobie w głowę. Później zginął też Ołeksandr. 27 sierpnia 1908 grupa została ostatecznie zdemaskowana, 15 osób aresztowano, w tym Machno. Na wyrok czekali aż do marca 1910. Kary to śmierć (m.in. dla Machno), katorga, więzienie lub kolonie karne. Machno uniknął śmierci tylko dzięki fałszerstwu aktu urodzenia, z którego wynikało, że był niepełnoletni[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozbrat
  2. Przez Historię
  3. Stanisław Łubieński, Pirat stepowy, Wołowiec: Wydawnictwo Czarne, 2012, s. 14-19, ISBN 978-83-7536-367-8, OCLC 804699883.