Demokratyczny konfederalizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Abdullah Öcalan, twórca demokratycznego konfederalizmu

Demokratyczny konfederalizmwolnościowo-socjalistyczny system polityczny, opracowany przez Abdullaha Öcalana w oparciu o idee Murraya Bookchina. Opisuje on go jako „otwarty na inne ugrupowania polityczne i frakcje” oraz jako „elastyczny, wielokulturowy, antymonopolistyczny i zorientowany na konsensus”[1]. Ideologia jest ściśle związana z ustrojem Rożawy, gdzie stanowi panujący system polityczny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Öcalan, będący liderem Partii Pracujących Kurdystanu, stworzył tę ideologię podczas pobytu w więzieniu. Podczas gdy pierwotnie organizacja miała charakter marksistowsko-leninistowski, zaczęła zmieniać swoje idee, gdy Öcalan zaczął wymianę myśli z Murrayem Bookchinem i przyjmował niektóre z jego koncepcji. Pod koniec swego życia Bookchin, rozczarowany coraz bardziej apolitycznymi elementami współczesnego ruchu anarchistycznego, rozwinął w zastępstwie wolnościowy municypalizm[2]. Osią demokratycznego konfederalizmu jest ekologia społeczna[3].

Według Öcalana, jego ideologia zakorzeniona jest w demokracji uczestniczącej i autonomii na poziomie lokalnym[4].

 Abdullah Öcalan, Democratic Confederalism, s. 26–27:
Im silniejsza partycypacja ma miejsce, tym bardziej skuteczny jest dany rodzaj demokracji. Podczas gdy państwo narodowe stoi w opozycji do demokracji, a nawet stanowi jej zaprzeczenie, demokratyczny konfederalizm formuje ciągły proces demokratyczny.

Założenia[edytuj | edytuj kod]

Zwolennicy nie widzą możliwości wywołania trwałych zmian w wyniku rewolucyjnego obalenia państwa. Kwestie społeczne i kwestie związane z wolnością oraz sprawiedliwością muszą być raczej rozwiązane w procesie demokratyczno-konfederacyjnym. Jeśli państwo narodowe podejmie się ataku, zwolennicy mogą stawiać opór w ramach sił samoobrony demokratycznej konfederacji (takich jak Powszechne Jednostki Ochrony, YPG)[5].

Zwolennicy dopuszczają stworzenie globalnego zgromadzenia konfederacyjnego, które mógłoby wysunąć platformę wolności obywatelskich, jako alternatywę wobec ONZ, którą postrzegają jako zdominowaną przez światowe mocarstwa organizację państw narodowych. Niemniej jednak, demokratyczny konfederalizm koncentruje się na poziomie lokalnym; organizacja światowego konfederalizmu nie jest wykluczona, lecz nie mieści się w głównym obszarze zainteresowań ideologii[6].

Ideologia spotkała się ze wzrostem zainteresowania, odkąd jej zwolennicy, jak np. YPG biorące udział w konflikcie w Rożawie, zangażowali się w walkę z Daesh[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Öcalan 2011 ↓, s. 21.
  2. Rafael Taylor: The new PKK: unleashing a social revolution in Kurdistan (ang.). ROAR Magazine, 2014-08-17. [dostęp 2015-06-02].
  3. Gareth Watkins: Anarchists vs. ISIS: The Revolution in Syria Nobody's Talking About (ang.). CVLT Nation, 2015-02-06. [dostęp 2015-11-29].
  4. Öcalan 2011 ↓, s. 26-27.
  5. Öcalan 2011 ↓, s. 32.
  6. Öcalan 2011 ↓, s. 31.
  7. The Associated Press: After Kobani victory, Kurds expand fight against ISIS (ang.). CBS News, 2015-01-27. [dostęp 2015-10-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]