Wit (biskup misyjny Litwy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Biskup misyjny Litwy Wit

Wit (XIII wiek) – polski duchowny katolicki, biskup, dominikanin.

Nie wiemy nic o jego przeszłości. Należał do zakonu dominikanów. W 1253 roku został konsekrowany pierwszym biskupem misyjnym na Litwie po przyjęciu chrztu przez Mendoga dwa lata wcześniej[1]. Około 1255 roku musiał zrzec się tej godności na skutek przeciwdziałania Krzyżaków. Po opuszczeniu Litwy, na mocy upoważnienia papieskiego, pełnił funkcję sufragana wrocławskiego do około 1260 roku, a następnie biskupa pomocniczego poznańskiego przynajmniej do 1263 roku. Był czczony jako błogosławiony[2].

Przypisy

  1. (pod red.) J. Dobosz, M. Serwański: Słownik władców Europy średniowiecznej. Poznań: 1998, s. 272.
  2. P. Nitecki: Biskupi Kościoła katolickiego w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny. Warszawa: Instytut Wydawniczy "Pax", 2000, s. 483.
Poprzednik
-
Template-Bishop.svg Biskup misyjny Litwy
1253-1255
Template-Bishop.svg Następca
-
Poprzednik
-
Template-Bishop.svg Biskup pomocniczy wrocławski
1255-1260
Template-Bishop.svg Następca
Salwiusz
Poprzednik
-
Template-Bishop.svg Biskup pomocniczy poznański
1260-1263
Template-Bishop.svg Następca
Stefan ze Lwowa