Stefan Horngacher

Stefan Horngacher
Data i miejsce urodzenia	20 września 1969 Wörgl, Austria
Klub	SC Worgl
Wzrost	184 cm
Waga	68 kg
Debiut w PŚ	3 stycznia 1988, Innsbruck (115. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	2 grudnia 1990, Lake Placid (8. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	1 stycznia 1991, Ga-Pa (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ	24 lutego 1991, Tauplitz
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie Brąz 1994 Lillehammer Drużynowo Brąz 1998 Nagano Drużynowo Mistrzostwa świata Złoto 1991 Val di Fiemme Drużynowo Złoto 2001 Lahti Drużynowo Brąz 1993 Falun Drużynowo Brąz 1999 Ramsau Drużynowo Brąz 2001 Lahti Drużynowo Puchar Świata w lotach narciarskich 2. miejsce 1990/1991 Letnie Grand Prix 3. miejsce 2001

Stefan Horngacher (ur. 20 września 1969 r. w Wörgl) – austriacki skoczek narciarski i trener, dwukrotny medalista olimpijski i pięciokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera

W Pucharze Świata zadebiutował 3 stycznia 1988 roku podczas konkursu w Innsbrucku, gdzie zajął 115. miejsce. Trzy dni później w Bischofshofen uplasował się na 110. miejscu. W związku z tym, że były to jego jedyne starty w sezonie 1987/1988 nie został sklasyfikowany w klasyfikacji generalnej. Kolejny raz w PŚ pojawił się dopiero rok później, ponownie startując tylko w Innsbrucku i Bischofshofen, jednak ponownie nie wywalczył punktów, w obu przypadkach plasując się w siódmej dziesiątce. W sezonie 1989/1990 po raz pierwszy pojawił się w zawodach PŚ poza Austrią. Nie zdołał jednak zdobyć punktów, jego najlepszym miejscem była szesnasta pozycja w Innsbrucku (do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za miejsca w konkursach Pucharu Świata).

Przełom w jego karierze nastąpił w sezonie 1990/1991. Już w drugim konkursie sezonu, w amerykańskim Lake Placid Stefan zajął 8. miejsce, zdobywając pierwsze punkty w karierze. W klasyfikacji końcowej 39. edycji Turnieju Czterech Skoczni wywalczył piąte miejsce po tym jak zajął dziewiąte miejsce w Oberstdorfie, trzecie w Garmisch-Partenkirchen (pierwsze podium w karierze), szóste w Innsbrucku oraz piąte w Bischofshofen. Dobre wyniki zaowocowały wyjazdem na Mistrzostwa Świata w Val di Fiemme w lutym 1991 roku. W indywidualnych startach był piąty na dużej skoczni, tracąc do medalowej pozycji niecałe 7 punktów, a na normalnym obiekcie zajął 22. miejsce. W konkursie drużynowym wspólnie z Heinzem Kuttinem, Ernstem Vettorim i Andreasem Felderem zdobył złoty medal. Zaledwie parę dni po mistrzostwach Horngacher odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo wygrywając zawody na skoczni Kulm w Tauplitz 24 lutego 1991 roku. Łącznie pięciokrotnie stawał na podium w tym sezonie (1 zwycięstwo, 3 drugie miejsca i 1 trzecie), co dało mu czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej. Co więcej zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1990/1991 Pucharu Świata w lotach.

Kolejny sezon Austriak zajął od zajęcia trzeciego miejsca w kanadyjskim Thunder Bay 1 grudnia 1991 roku. Punkty zdobył jeszcze następnego dnia, gdy był siódmy, później jednak osiągał coraz słabsze wyniki. W efekcie zajął 29. miejsce w klasyfikacji generalnej. Wystąpił także na Mistrzostwach Świata w Lotach w Harrachovie w 1992 roku, jednak zajął dopiero 25. miejsce. Horngacher poprawił się w sezonie 1992/1993. W większości startów znajdował się w czołowej dziesiątce, choć tylko raz stanął na podium - 7 marca 1993 roku zajął drugie miejsce w fińskim Lahti, ustępując tylko Włochowi, Ivanowi Lunardiemu. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął ostatecznie ósme miejsce. W lutym 1993 roku wziął udział w Mistrzostwach Świata w Falun, gdzie razem z Vettorim, Kuttinem oraz Andreasem Goldbergerem wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. W indywidualnych startach był dziewiąty na normalnym obiekcie, a na dużej skoczni zajął trzynaste miejsce.

Po tym sukcesie nastąpił jeden z najsłabszych okresów w karierze Horngachera. W sezonie 1993/1994 zdobywał punkty, jednak jego najlepszym wynikiem było dziesiąte miejsce. Mimo to znalazł się w austriackiej kadrze na Igrzyska Olimpijskie w Lillehammer w 1994 roku, gdzie wraz z Kuttinem, Goldbergerem i Christianem Moserem zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. W występach indywidualnych wypadł słabiej, zajmując dwunaste miejsce na normalnej skoczni oraz dziewiętnaste na dużej. W sezonie 1994/1995 w ogóle nie pojawił się w zawodach PŚ. W sezonach 1995/1996 i 1996/1997 sporadycznie zdobywał punkty. Wystąpił jednak na Mistrzostwach Świata w Lotach w Tauplitz w 1996 roku, gdzie zajął 29. miejsce oraz na Mistrzostwach Świata w Trondheim w 1997 roku, na których indywidualnie plasował się w połowie drugiej dziesiątki. Na norweskich mistrzostwach Austriacy w składzie: Stefan Horngacher, Martin Höllwarth, Andreas Widhölzl i Andreas Goldberger nie zdobyli medalu w konkursie drużynowym. Zajęli czwarte miejsce po przegranej walce o brązowy medal z Niemcami, do których stracili 4,7 punktu.

Do dobrej formy Austriak wrócił w sezonie 1997/1998 zajmując 13. miejsce w klasyfikacji generalnej. Dwukrotnie stawał na podium: raz był drugi i raz trzeci, odpowiednio 20 i 21 grudnia 1997 roku w szwajcarskim Engelbergu. W ani jednym z konkursów 46. Turnieju Czterech Skoczni nie znalazł się w czołowej dziesiątce, jednak uzyskane wyniki dały mu ósme miejsce w klasyfikacji końcowej. 25 stycznia 1998 roku na Mistrzostwach Świata w Lotach w Oberstdorfie był osiemnasty. Najważniejszą imprezą sezonu były jednak Igrzyska Olimpijskie w Nagano. Olimpijskie zmagania Stefan zaczął od zajęcia dziesiątego miejsca indywidualnie na normalnej skoczni, jednak jego występ na dużym obiekcie zakończył się całkowitą klapą - po skoku na zaledwie 84,0 m Austriak zajął 60. miejsce. Także w konkursie drużynowym był najsłabszym członkiem ekipy austriackiej, która zdołała jednak zapewnić sobie brązowy medal.

W sezonie 1998/1999 odniósł swoje drugie i zarazem ostatnie zwycięstwo w PS, kiedy okazał się najlepszy na Wielkiej krokwi 16 stycznia 1999 r. w Zakopanem. Oprócz tego jeszcze dwukrotnie stawał na podium, raz na drugim i raz na trzecim miejscu, co pozwoliło mu zająć ósme miejsce w klasyfikacji generalnej. Po tym jak był siedemnasty w Oberstdorfie, szósty w Ga-Pa, piąty w Innsbrucku i siódmy w Bischofshofen zajął siódme miejsce w 47. Turnieju Czterech Skoczni. W tym samym roku odbywały się także Mistrzostwa Świata w Ramsau, podczas których Horngacher siódmy na normalnej skoczni, szesnasty na dużej, a razem z Widhölzlem, Höllwarthem i Reinhardem Schwarzenbergerem zdobył brązowy medal w drużynie. W sezonach 1999/2000 i 2000/2001 zajmował ósme miejsce w klasyfikacji generalnej, w obu przypadkach tylko raz stawając na podium. Na Mistrzostwach Świata w Lotach w Vikersund w 2000 roku zajął 21. miejsce. W poszczególnych konkursach 48. edycji Turnieju Czterech Skoczni był kolejno szósty, dziewiąty, dwunasty i ponownie szósty, co dało mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej. Miesiąc później odbyły się Mistrzostwa Świata w Lahti, które okazały się być najbardziej udaną imprezą w jego karierze. Wspólnie z Goldbergerem, Höllwarthem i Wolfgangiem Loitzlem zdobył drużynowo dwa medale: brązowy na dużej skoczni oraz złoty na normalnej. W indywidualnych konkursach również spisał się bardzo dobrze: był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal z Höllwarthem, a na dużym obiekcie był piąty.

W lecie 2001 roku zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej ósmej edycji Letniego Grand Prix w skokach, ustępując tylko Adamowi Małyszowi i Goldbergerowi. W sezonie 2001/2002 wystartował w 21 indywidualnych konkursach Pucharu Świata i tylko raz nie zdobył punktów. Pięciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, w tym 24 stycznia 2002 roku w japońskiej Hakubie po raz ostatni stanął na podium zajmując drugie miejsce. Igrzyska Olimpijskie w Salt Lake City w lutym 2002 roku były ostatnią dużą imprezą w jego karierze. Po pierwszej serii skoków na dużej skoczni zajmował dziewiąte miejsce. Udany skok w drugiej kolejce pozwolił mu przesunąć się aż na piąte miejsce, jednak do medalu nie wystarczył. Na normalnej skoczni wypadł trochę słabiej i zajął 11. miejsce. W konkursie drużynowym Austriacy w składzie Andreas Widhölzl, Stefan Horngacher, Martin Höllwarth i Wolfgang Loitzl po raz kolejny nie zdobyli medalu, przegrywając walkę z reprezentantami Słowenii o blisko 20 punktów. W klasyfikacji generalnej sezonu 2001/2002 zajął 12. miejsce. Ostatni oficjalny skok Stefan Horngacher oddał 17 marca 2002 roku norweskim Oslo, gdzie zajął 27. miejsce. Łącznie w przeciągu kariery Austriak 15. razy stawał na podium zawodów PŚ, w tym dwa razy zwyciężył, osiem razy był drugi i pięć razy trzeci.

Trener

Karierę zawodniczą zakończył po sezonie 2001/2002. Postanowił zająć się szkoleniem i otrzymał posadę asystenta trenera reprezentacji Austrii. W sezonie 2004/2005 objął funkcję trenera kadry B polskiej reprezentacji. Na Mistrzostwach Świata Juniorów w Rovaniemi w 2005 roku jego podopieczni: Paweł Urbański, Wojciech Topór, Piotr Żyła i Kamil Stoch wywalczyli srebrny medal w konkursie drużynowym. Od sezonu 2006/2007 zajmował się niemiecką kadrą B, a następnie został osobistym trenerem Martina Schmitta.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
19.	20 lutego	1994	Lillehammer	Skocznia duża indywidualnie	181.5 pkt	-93.0 pkt	Jens Weißflog
3.	22 lutego	1994	Lillehammer	Skocznia duża drużynowo	918.9 pkt	-51.2 pkt	Niemcy
12.	25 lutego	1994	Lillehammer	Skocznia normalna indywidualnie	242.5 pkt	-39.5 pkt	Espen Bredesen
10.	11 lutego	1998	Nagano	Skocznia normalna indywidualnie	212.5 pkt	-22.0 pkt	Jani Soininen
60.	15 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża indywidualnie	41.2 pkt	-231.1 pkt	Kazuyoshi Funaki
3.	16 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża drużynowo	881.5 pkt	-51.5 pkt	Japonia
11.	10 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia normalna indywidualnie	193.8 pkt	-29.0 pkt	Simon Ammann
5.	13 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia duża indywidualnie	247.2 pkt	-34.2 pkt	Simon Ammann
4.	14 lutego	2002	Salt Lake City	Skocznia duża drużynowo	927.1 pkt	-47.3 pkt	Niemcy

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
5.	10 lutego	1991	Val di Fiemme	Skocznia duża indywidualnie	203.4 pkt	-14.1 pkt	Franci Petek
1.	14 lutego	1991	Val di Fiemme	Skocznia duża drużynowo	567.6 pkt	-	-
22.	16 lutego	1991	Val di Fiemme	Skocznia normalna indywidualnie	186.9 pkt	-36.0 pkt	Heinz Kuttin
13.	21 lutego	1993	Falun	Skocznia duża indywidualnie	188.8 pkt	-52.6 pkt	Espen Bredesen
3.	23 lutego	1993	Falun	Skocznia duża drużynowo	745.4 pkt	-76.1 pkt	Norwegia
9.	27 lutego	1993	Falun	Skocznia normalna indywidualnie	212.6 pkt	-25.2 pkt	Masahiko Harada
19.	22 lutego	1997	Trondheim	Skocznia normalna indywidualnie	236.0 pkt	-27.5 pkt	Janne Ahonen
4.	27 lutego	1997	Trondheim	Skocznia duża drużynowo	840.9 pkt	-114.4 pkt	Finlandia
14.	1 marca	1997	Trondheim	Skocznia duża indywidualnie	218.2 pkt	-33.9 pkt	Masahiko Harada
7.	21 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża indywidualnie	240.3 pkt	-23.1 pkt	Martin Schmitt
3.	23 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża drużynowo	905.5 pkt	-83.4 pkt	Niemcy
16.	26 lutego	1999	Ramsau	Skocznia normalna indywidualnie	221.0 pkt	-34.0 pkt	Kazuyoshi Funaki
5.	19 lutego	2001	Lahti	Skocznia duża indywidualnie	238.9 pkt	-37.4 pkt	Martin Schmitt
3.	21 lutego	2001	Lahti	Skocznia duża drużynowo	880.2 pkt	-59.6 pkt	Niemcy
4.	23 lutego	2001	Lahti	Skocznia normalna indywidualnie	219.0 pkt	-27.0 pkt	Adam Małysz
1.	25 lutego	2001	Lahti	Skocznia normalna drużynowo	953.5 pkt	-	-

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
25.	22 marca	1992	Harrachov	Loty indywidualnie	266.0 pkt	-126.5 pkt	Noriaki Kasai
29.	11 lutego	1996	Tauplitz	Loty indywidualnie	596.2 pkt	-141.9 pkt	Andreas Goldberger
18.	25 stycznia	1998	Oberstdorf	Loty indywidualnie	632.6 pkt	-143.8 pkt	Kazuyoshi Funaki
21.	13 lutego	2000	Vikersund	Loty indywidualnie	385.7 pkt	-151.1 pkt	Sven Hannawald

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1987/1988: -
• sezon 1988/1989: -
• sezon 1989/1990: -
• sezon 1990/1991: 4.
• sezon 1991/1992: 29.
• sezon 1992/1993: 8.
• sezon 1993/1994: 20.
• sezon 1995/1996: 35.
• sezon 1996/1997: 35.
• sezon 1997/1998: 13.
• sezon 1998/1999: 8.
• sezon 1999/2000: 8.
• sezon 2000/2001: 8.
• sezon 2001/2002: 12.

Miejsca na podium chronologicznie

Nr	Data	Miejscowość	Skocznia	Nota	Pozycja	Strata	Zwycięzca
1.	1 stycznia 1991	Garmisch-Partenkirchen	Große Olympiaschanze	211.2 pkt	3.	-17.8 pkt	Jens Weißflog i Andreas Felder
2.	24 lutego 1991	Tauplitz	Kulm	358.0 pkt	1.	-	-
3.	3 marca 1991	Lahti	Salpausselkä	214.0 pkt	2.	-0.9 pkt	Andreas Felder
4.	17 marca 1991	Oslo	Holmenkollbakken	223.2 pkt	2.	-10.4 pkt	Ernst Vettori
5.	24 marca 1991	Planica	Velikanka	354.5 pkt	2.	-0.5 pkt	Ralf Gebstedt
6.	1 grudnia 1991	Thunder Bay	Normal Thunder	217.2 pkt	3.	-36.1 pkt	Toni Nieminen
7.	7 marca 1993	Lahti	Salpausselkä	209.4 pkt	2.	-15.3 pkt	Ivan Lunardi
8.	20 grudnia 1997	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	209.4 pkt	2.	-7.8 pkt	Andreas Widhölzl
9.	21 grudnia 1997	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	231.2 pkt	3.	-5.6 pkt	Masahiko Harada
10.	16 stycznia 1999	Zakopane	Wielka Krokiew	233.3 pkt	1.	-	-
11.	17 stycznia 1999	Zakopane	Wielka Krokiew	233.4 pkt	3.	-25.0 pkt	Janne Ahonen
12.	9 marca 1999	Trondheim	Granåsen	263.9 pkt	2.	-6.1 pkt	Noriaki Kasai
13.	26 lutego 2000	Iron Mountain	Pine Mountain	229.9 pkt	3.	-40.9 pkt	Martin Schmitt
14.	11 marca 2001	Oslo	Holmenkollbakken	120.5 pkt	2.	-13.6 pkt	Adam Małysz
15.	24 stycznia 2002	Hakuba	Skocznia Olimpijska	249.6 pkt	2.	-23.2 pkt	Andreas Widhölzl

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Do sezonu 1992/1993obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1987/1988
																				punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	115	110	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Sezon 1988/1989
																				punkty
-	-	-	-	-	-	-	-	65	63	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Sezon 1989/1990
																									punkty
21	34	20	28	-	-	-	-	16	32	-	-	30	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	26	-	0
Sezon 1990/1991
																						punkty
46	8	46	14	13	9	9	3	6	5	6	10	1	6	2	19	28	30	2	14	2	13	179
Sezon 1991/1992
																					punkty
3	7	-	-	30	50	58	58	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	25	44	24
Sezon 1992/1993
																	punkty
6	5	17	-	-	-	-	-	-	6	12	22	12	2	8	5	33	78
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15  -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się
Sezon 1993/1994
																			punkty
18	21	14	26	10	-	-	14	18	16	43	35	17	32	14	11	-	22	42	183
Sezon 1995/1996
																												punkty
-	27	11	20	-	38	-	40	24	-	19	50	30	17	-	-	14	15	17	31	29	36	49	20	33	-	-	45	134
Sezon 1996/1997
																									punkty
12	17	21	41	29	16	41	25	30	45	-	-	-	-	-	15	24	39	36	38	-	20	49	27	19	120
Sezon 1997/1998
																											punkty
25	10	44	14	6	2	3	13	19	15	12	10	44	9	13	27	15	30	25	8	13	25	39	17	6	12	21	546
Sezon 1998/1999
																													punkty
8	42	10	11	16	5	16	10	17	6	5	7	11	14	1	3	-	-	7	15	-	4	20	2	7	17	23	14	11	813
Sezon 1999/2000
																										punkty
4	20	9	11	15	14	17	10	29	8	5	5	37	10	4	7	15	46	11	3	6	9	39	16	26	20	624
Sezon 2000/2001
																					punkty
31	10	24	6	9	12	6	-	-	19	9	7	9	12	9	6	7	5	14	2	10	566
Sezon 2001/2002
																						punkty
18	21	20	15	20	12	6	11	12	17	17	21	14	17	35	9	2	6	26	9	23	27	434
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się)

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1987/1988 – 127.
• 1988/1989 – 96.
• 1989/1990 – 60.
• 1990/1991 – 5.
• 1991/1992 – 45.
• 1993/1994 – 36.
• 1995/1996 – 40.
• 1996/1997 – 22.
• 1997/1998 – 8.
• 1998/1999 – 7.
• 1999/2000 – 11.
• 2000/2001 – 5.
• 2001/2002 – 12.

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1997 – 46.
• 1998 – 18.
• 1999 – 8.
• 2000 – 17.
• 2001 – 6.
• 2002 – 14.

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1990/1991: 2.
• sezon 1992/1993: 14.
• sezon 1995/1996: 32.
• sezon 1996/1997: 32.
• sezon 1997/1998: 28.
• sezon 1998/1999: 14.
• sezon 1999/2000: 18.
• sezon 2000/2001: 12.

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1994 – 39.
• 1996 – 35.
• 1997 – 10.
• 1998 – 24.
• 1999 – 16.
• 2000 – 12.
• 2001 – 3.

Miejsca na podium chronologicznie

1. Stams – 31 sierpnia 1997 (3. miejsce)
2. Hinterzarten – 11 sierpnia 2001 (3. miejsce)
3. Sapporo – 5 września 2001 (1. miejsce)
4. Hakuba – 8 września 2001 (1. miejsce)

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
			punkty
?	?	?	265.0
1996
					punkty
-	-	36	-	12	22
1997
					punkty
5	26	-	24	3	117
1998
						punkty
6	17	-	-	-	-	54
1999
					punkty
16	11	15	-	-	55
2000
								punkty
9	7	8	26	18	9	11	15	184
2001
							punkty
3	24	5	35	1	1	5	357
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Bibliografia

• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na sports-reference.com (ang.)
• Profil w serwisie skijumping.pl (pol.)
• Profil w serwisie skokinarciarskie.pl (pol.)

Artykuł zawiera udostępnione na licencji GNU FDL treści pochodzące z serwisu http://skokinarciarskie.pl