Puchar Świata w skokach narciarskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Pucharu Świata mężczyzn w skokach narciarskich. Zobacz też: Puchar Świata kobiet w skokach narciarskich.
Puchar Świata w skokach narciarskich
FIS World Cup.jpg
Pierwsza edycja 1979/1980
Bieżąca edycja 2013/2014
Najwięcej zwycięstw w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Finlandia M. Nykänen
Polska A. Małysz
4 razy
Najwięcej zwycięstw z rzędu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Polska A. Małysz
3 razy
Najwięcej razy na podium w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Finlandia J. Ahonen
8 razy
Najwięcej zwycięstw w konkursach
Pucharu Świata
Austria G. Schlierenzauer
52 razy
Najwięcej razy na podium w
konkursach Pucharu Świata
Finlandia J. Ahonen
108 razy
Najwięcej zwycięstw w sezonie
Pucharu Świata
Austria G. Schlierenzauer
13 razy
Najwięcej razy na podium w sezonie
Pucharu Świata
Austria G. Schlierenzauer
20 razy
Najwięcej zwycięstw w konkursach Pucharu Świata w roku kalendarzowym Polska A. Małysz
17 razy
Najwięcej razy na podium Pucharu Świata w roku kalendarzowym Polska A. Małysz
22 razy
Najwięcej zwycięstw z rzędu
w konkursach Pucharu Świata
Finlandia J. Ahonen
Finlandia M. Hautamäki
Austria T. Morgenstern
Austria G. Schlierenzauer
6 razy
Najwięcej miejsc na podium z rzędu
w konkursach Pucharu Świata
Finlandia J. Ahonen
13 razy
Najwięcej zdobytych punktów w sezonie
Pucharu Świata
Austria G. Schlierenzauer
2083 pkt.
Najwięcej zdobytych punktów w roku kalendarzowym
Pucharu Świata
Polska A. Małysz
2307 pkt.
Kraje goszczące Puchar Świata  Austria
 Czechy
 Finlandia
 Japonia
 Niemcy
 Norwegia
 Polska
 Słowenia
 Szwajcaria
 Włochy
 Rosja[a]
 Szwecja[b]
Kraje dawniej goszczące
Puchar Świata
Czechosłowacja Czechosłowacja
 Francja
 Jugosławia
Niemiecka Republika Demokratyczna NRD
Stany Zjednoczone USA
 Kanada[c]

Puchar Świata w skokach narciarskich – rozgrywany corocznie, pomiędzy listopadem a marcem, cykl zawodów w skokach narciarskich, przeprowadzany przez Międzynarodową Federację Narciarską - FIS. Odbywa się głównie w krajach nordyckich i Europie Środkowej, z pojedynczymi konkursami w Japonii. Sporadycznie, w wybranych latach, także w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Rosji, we Francji i Włoszech. Za zajęcie odpowiedniego miejsca w pojedynczych zawodach uczestnik otrzymuje daną liczbę punktów. Każdemu zawodnikowi, który co najmniej raz zajął miejsce wśród 30 najlepszych w konkursie, sumuje się zdobyte w nich punkty. Na podstawie tych punktów tworzona jest klasyfikacja Pucharu Świata. Jest ona przejściowa, tzn. jest aktualizowana po każdym konkursie. Jej aktualny lider w kolejnym konkursie Pucharu Świata startuje w żółtym plastronie. Po odbyciu się wszystkich konkursów Pucharu Świata (czyli na koniec sezonu) klasyfikacja staje się klasyfikacją końcową. Skoczek będący na jej czele staje się zwycięzcą i otrzymuje Puchar Świata – Kryształową Kulę.

W ramach PŚ rozgrywa się też Puchar Świata w lotach narciarskich, którego zwycięzcą zostaje zawodnik, który zdobędzie największą liczbę punktów we wszystkich konkursach lotów w sezonie. Triumfator klasyfikacji w tej specjalności otrzymuje tzw. Małą Kryształową Kulę. Do generalnej klasyfikacji Pucharu Świata jest także zaliczany między innymi Turniej Czterech Skoczni. Prowadzona jest również klasyfikacja drużynowa (Puchar Narodów), na którą składają się punkty zawodników z poszczególnych krajów zdobyte w konkursach indywidualnych, drużynowych i mieszanych. Konkursy igrzysk olimpijskich, mistrzostw świata i mistrzostw świata w lotach narciarskich nie są wliczane do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[d][e].

Puchar Świata organizowany jest od sezonu 1979/1980. Pomysł wprowadzenia cyklu konkursów, których wyniki zaliczane byłyby do wspólnej klasyfikacji, przejęty został z narciarstwa alpejskiego, w którym Puchar Świata rozgrywany jest od 1967 roku[1]. Zwycięzcą pierwszego sezonu PŚ w skokach został Austriak Hubert Neuper. Trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej uzyskał wówczas polski skoczek – Stanisław Bobak.

Klasyfikację generalną najczęściej, bo czterokrotnie, wygrywali: Fin Matti Nykänen oraz Adam Małysz, przy czym polski skoczek jest jedynym, który dokonał tej sztuki trzy razy z rzędu. Najwięcej zwycięstw w poszczególnych konkursach odniósł austriacki skoczek – Gregor Schlierenzauer, który na najwyższym stopniu podium stawał 52 razy. Drugie miejsce w tej klasyfikacji zajmuje Matti Nykänen (46 zwycięstw), trzeci jest Adam Małysz (39 zwycięstw).

Dotychczas siedmiu polskich skoczków triumfowało w konkursach Pucharu Świata – Stanisław Bobak (raz, 1980), Piotr Fijas (3 razy, 1980–1986), Adam Małysz (39 razy, 1996–2011), Kamil Stoch (13 razy, 2011–2014), Piotr Żyła (raz, 2013), Krzysztof Biegun (raz, 2013) i Jan Ziobro (raz, 2013). Łącznie w historii Pucharu Świata polscy skoczkowie odnieśli 59 zwycięstw.

Spis treści

Zasady[edytuj | edytuj kod]

Zawody indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Skoczek narciarski (Anders Bardal) w żółtej koszulce lidera Pucharu Świata, marzec 2012
Kryształowa Kula, trofeum dla zwycięzcy w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata

Konkurs indywidualny Pucharu Świata składa się na ogół z dwóch serii skoków (czasem, ze względu na złe warunki atmosferyczne, rozgrywana jest tylko jedna seria). W każdym konkursie bierze udział 50 skoczków (40 w konkursach lotów), którzy wyłaniani są w kwalifikacjach przed konkursem. Czasem w konkursie bierze udział więcej niż 50 skoczków. Następuje to wtedy, gdy nie można było przeprowadzić rundy kwalifikacyjnej[2]. Zazwyczaj jednak w pierwszej serii skacze 50 zawodników, w kolejności według zajmowanej pozycji w Pucharze Świata. 30 najlepszych kwalifikuje się do drugiej, decydującej serii, zdobywając punkty Pucharu Świata. Dodatkowo do drugiej serii bądź samego konkursu zostają dopuszczeni zawodnicy, którzy w pierwszej serii (kwalifikacjach) uzyskali co najmniej 95% odległości najlepszego zawodnika, lecz nie uzyskali wystarczającej liczby punktów potrzebnych do kwalifikacji z powodu upadku (dla przykładu: gdy odległość najlepszego zawodnika wynosi 130 metrów, to 95% tejże odległości wynosi 123,5 metra). Specyficzne zasady rozgrywania pierwszej serii konkursu obowiązują na zaliczanym do punktacji Pucharu Świata Turnieju Czterech Skoczni, noszą one nazwę System KO. W serii finałowej skoki oddawane są w kolejności odwrotnej do miejsca zajmowanego po pierwszej serii (jeśli dwaj zawodnicy po pierwszej serii zajmują to samo miejsce, to w drugiej serii jako pierwszy startuje skoczek mający niższy numer startowy).

Aby konkurs został uznany za ważny, musi zostać zakończona co najmniej jedna seria, w przeciwnym przypadku konkurs zostaje odwołany i tym samym nieważny, co powoduje anulowanie wszystkich skoków, a punkty do klasyfikacji PŚ nie będą w danym konkursie przyznane. W przypadku gdy w czasie trwania drugiej serii konkurs nie zostanie dokończony z powodu złych warunków atmosferycznych to za oficjalne wyniki przyjmuje się wyniki serii pierwszej.

Miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata ustalane są na podstawie punktów zdobytych przez zawodników w konkursach indywidualnych danego sezonu. W przypadku, kiedy dwóch zawodników zdobędzie taką samą liczbę punktów, wyżej sklasyfikowany zostaje ten, który więcej razy zwyciężał w konkursach PŚ, lub najwyższe zajęte przez niego miejsca w konkursach są lepsze od miejsc jego konkurenta. Lider klasyfikacji generalnej (łącznej) ma prawo do startowania w zawodach w żółtej koszulce (w sezonach 2006/2007 i 2007/2008 lider PŚ startował w czerwonej koszulce lidera).

Prawo startu w zawodach[edytuj | edytuj kod]

Prawo udziału w kwalifikacjach do konkursu Pucharu Świata mają zawodnicy, którzy punktowali już w zawodach tej rangi lub w zawodach Letniego Grand Prix (dożywotnie prawo startu w PŚ), oraz zawodnicy, którzy punktowali w aktualnym lub poprzednim sezonie Pucharu Kontynentalnego[3].

Liczba uczestników poszczególnych reprezentacji narodowych jest ograniczona. Ustala się ją na podstawie Światowej Listy Rankingowej (WRL), która wyznacza kwoty startowe na dane periody Pucharu Świata (w sezonie jest ich siedem – dwa latem i pięć zimą). Kwota oznacza maksymalną liczbę reprezentantów, którą dany kraj ma prawo wystawić w zawodach. Maksymalna kwota wynosi 7, a minimalna 2 zawodników. Państwo, które jest gospodarzem zawodów może w swoim kraju, dwa razy w sezonie, wystawić dodatkowo grupę krajową, składającą się z maksymalnie 6 skoczków.

Czołowa dziesiątka klasyfikacji generalnej Pucharu Świata otrzymuje automatyczną kwalifikację do zawodów[2]. Zawodnicy ci mogą brać udział w kwalifikacjach, ale ich skoki nie są zaliczane do wyników eliminacji i nie są oceniane przez sędziów (wyjątkiem są konkursy Turnieju Czterech Skoczni, rozgrywane systemem KO). Oddanie skoku w serii kwalifikacyjnej zawodnika z czołowej "10" nie jest obowiązkowe i decyzja o oddaniu skoku jest uzależniona od skoczka.

Ocena skoku[edytuj | edytuj kod]

Każdy zawodnik po oddaniu swojej próby otrzymuje ocenę łączną, na którą składają się noty za długość skoku i jego styl. Ocena nie może być ujemna, jeśli ocena po zsumowaniu obu not jest niższa od zera, zawodnik otrzymuje za skok 0 punktów.

Punkty za odległość
Po zmierzeniu odległości skoku, liczy się jej długość względem tzw. punktu K (punkt konstrukcyjny skoczni), który jest równy 60 pkt. w klasyfikacji (120 pkt. na skoczniach mamucich). Za każdy metr dalej lub bliżej od punktu K zawodnik otrzymuje +1,8 lub -1,8 pkt. na dużej skoczni, a +2,0 lub -2,0 pkt. na mniejszych skoczniach (na mamucich +1,2 lub -1,2 pkt.). Długość skoku mierzona jest od progu skoczni do pięty tylnego buta skoczka, w chwili zetknięcia się narty na całej długości z zeskokiem, z dokładnością do 0,5 m[4].

Noty za styl
Oprócz punktów za odległość pięciu sędziów dodaje noty za styl (2 skrajne noty są odrzucane), w skali 0-20 pkt.[5], według następujących zasad[6]:

– za błędy w fazie lotu jeden sędzia może odjąć maksymalnie 5 pkt.; oceniane jest płynne przejście do fazy lotu, symetryczna i stabilna pozycja w jej trakcie, zapoczątkowanie lądowania w odpowiednim momencie
– w fazie lądowania stracić można również 5 pkt., przy czym 2 pkt. odejmuje się w przypadku lądowania bez telemarku
– najwięcej punktów można utracić w fazie odjazdu; całkowity upadek oznacza utratę 7 pkt.; za dotknięcie jakąś częścią ciała zeskoku odejmowanych jest 4-5 pkt.; przyjęcie przed przekroczeniem granicy upadków nieprawidłowej pozycji ciała powoduje odjęcie 0,5-3 pkt.
– zachowanie skoczka na wybiegu poza granicą upadków nie jest oceniane przez sędziów

Dodatkowe przeliczniki
Od piątego periodu sezonu 2009/2010 (zawody na skoczni mamuciej w Oberstdorfie) oprócz not za styl i długość skoku, wpływ na ocenę końcową skoczka ma przelicznik za prędkość i kierunek wiatru oraz za ewentualną zmianę długości najazdu[7][8].

Punktacja zawodów indywidualnych[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 1993/1994 za miejsca zajęte w konkursie Pucharu Świata zawodnicy otrzymują punkty według następującej tabeli:

miejsce punkty
1. 100
2. 80
3. 60
4. 50
5. 45
miejsce punkty
6. 40
7. 36
8. 32
9. 29
10. 26
miejsce punkty
11. 24
12. 22
13. 20
14. 18
15. 16
miejsce punkty
16. 15
17. 14
18. 13
19. 12
20. 11
miejsce punkty
21. 10
22. 9
23. 8
24. 7
25. 6
miejsce punkty
26. 5
27. 4
28. 3
29. 2
30. 1

W przypadku uzyskania przez kilku zawodników takiej samej noty w konkursie, wszystkim przyznaje się punkty za miejsce, na którym są sklasyfikowani. Przykładowo, jeśli dwaj zawodnicy zajmą pierwsze miejsce, to obaj uzyskają po 100 pkt, a następny skoczek w klasyfikacji zdobędzie 60 pkt. za trzecie miejsce.

W sezonach 1979/19801992/1993 skoczkom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

miejsce punkty
1. 25
2. 20
3. 15
4. 12
5. 11
miejsce punkty
6. 10
7. 9
8. 8
9. 7
10. 6
miejsce punkty
11. 5
12. 4
13. 3
14. 2
15. 1

Zawody drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Oprócz konkursów indywidualnych rozgrywane są także konkursy drużynowe. Aby konkurs mógł się odbyć, musi się do niego zgłosić co najmniej 8 krajów. W innym przypadku rozgrywane są zawody indywidualne. Każda z drużyn wystawia czterech zawodników, którzy oddają po dwa skoki[2].

W konkursie odbywają się dwie rundy po cztery serie skoków (czasem, ze względu na złe warunki atmosferyczne, rozgrywana jest tylko jedna runda). W każdej z 8 serii, członkowie drużyn oddają po jednym skoku (jeden skoczek z każdej drużyny na serię). Kolejność startu członków drużyny jest ustalona i nie może się zmieniać pomiędzy rundami. W drugiej rundzie konkursu startuje 8 najlepszych drużyn z rundy pierwszej (chyba że na 8. miejscu znajdują się ex aequo dwie lub więcej drużyn).

Zwycięzcą zawodów zostaje drużyna, która uzyska najwyższą łączną notę punktową za skoki wszystkich jej członków, we wszystkich zakończonych rundach.

Miejsca państw w klasyfikacji Pucharu Narodów ustalane są na podstawie sumy punktów z konkursów drużynowych oraz sumy punktów zdobytych przez wszystkich zawodników danego kraju w konkursach indywidualnych w danym sezonie.

Punktacja zawodów drużynowych[edytuj | edytuj kod]

Za miejsca zajęte w drużynowych konkursach Pucharu Świata kraje otrzymują punkty według następującej tabeli:

miejsce 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.
punkty 400 350 300 250 200 150 100 50

Od sezonu 2012/2013 rozgrywane są także konkursy drużyn mieszanych (jeden w sezonie). Startują w nich drużyny składające się z dwóch zawodników i dwóch zawodniczek. Zasady rozgrywania konkursu drużynowego są takie same, jak zwykłego konkursu drużynowego, z jedną różnicą: punkty zdobyte przez każdą z drużyn są dzielone na połowę i dopisywane w połowie do klasyfikacji drużynowej Pucharu Świata mężczyzn, a w połowie do takiej samej klasyfikacji kobiet. Zatem za zajęcie poszczególnych miejsc kraje otrzymują w obu klasyfikacjach (męskiej i kobiecej) punkty według poniższej tabeli:

miejsce 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.
punkty 200 175 150 125 100 75 50 25

Zdobywcy Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Hubert Neuper – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 1979/1980
Matti Nykänen – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1982/1983, 1984/1985, 1985/1986 i 1987/1988
Jens Weißflog – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 1983/1984
Espen Bredesen – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 1993/1994
Andreas Goldberger – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1992/1993 , 1994/1995 i 1995/1996
Primož Peterka – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1996/1997 i 1997/1998
Martin Schmitt – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1998/1999 i 1999/2000
Adam Małysz – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2000/2001, 2001/2002, 2002/2003 i 2006/2007
Janne Ahonen - zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2003/2004 i 2004/2005
Jakub Janda - zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2005/2006
Thomas Morgenstern - zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2007/2008 i 2010/2011
Simon Ammann - zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2009/2010
Anders Bardal - zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2011/2012
Gregor Schlierenzauer - zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2008/2009 i 2012/2013
Kamil Stoch - zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2013/2014

Po Puchar Świata, za zwycięstwo w klasyfikacji indywidualnej, sięgało ogółem 20 skoczków z 9 krajów. Rekordzistami są Fin – Matti Nykänen i Polak – Adam Małysz, którzy triumfowali czterokrotnie, przy czym polski skoczek jest jedynym, który dokonał tej sztuki 3 razy z rzędu. Najwięcej zdobywców PŚ pochodzi z Austrii – sześciu. Łącznie skoczkowie z tego kraju byli najlepsi 11 razy.

W klasyfikacji drużynowej (Puchar Narodów) zwyciężało dotąd 5 reprezentacji. Najczęściej reprezentacja Austrii (17 razy), następnie Finlandii (7 razy), Norwegii (6 razy), Japonii (3 razy) i Niemiec (raz). Reprezentacja Polski nigdy nie zdobyła Pucharu Narodów. Najwyżej uplasowała się na trzecim miejscu, w sezonie 2010/2011.

Poniższa tabela przedstawia chronologiczne zestawienie zdobywców Pucharu Świata, indywidualnie i drużynowo:

Lp. Sezon I miejsce II miejsce III miejsce  Puchar Narodów 
1. 1979/1980 Austria Hubert Neuper Austria Armin Kogler Polska Stanisław Bobak  Austria
2. 1980/1981 Austria Armin Kogler Norwegia Roger Ruud Kanada Horst Bulau  Austria
3. 1981/1982 Austria Armin Kogler Austria Hubert Neuper Kanada Horst Bulau  Austria
4. 1982/1983 Finlandia Matti Nykänen Kanada Horst Bulau Austria Armin Kogler  Norwegia
5. 1983/1984 Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog Finlandia Matti Nykänen Czechosłowacja Pavel Ploc  Finlandia
6. 1984/1985 Finlandia Matti Nykänen Austria Andreas Felder Austria Ernst Vettori  Finlandia
7. 1985/1986 Finlandia Matti Nykänen Austria Ernst Vettori Austria Andreas Felder  Austria
8. 1986/1987 Norwegia Vegard Opaas Austria Ernst Vettori Austria Andreas Felder  Norwegia
9. 1987/1988 Finlandia Matti Nykänen Czechosłowacja Pavel Ploc Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Primož Ulaga  Finlandia
10. 1988/1989 Szwecja Jan Boklöv Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog Niemcy Dieter Thoma  Norwegia
11. 1989/1990 Finlandia Ari-Pekka Nikkola Austria Ernst Vettori Austria Andreas Felder  Austria
12. 1990/1991 Austria Andreas Felder Szwajcaria Stefan Zünd Niemcy Dieter Thoma  Austria
13. 1991/1992 Finlandia Toni Nieminen Austria Werner Rathmayr Austria Andreas Felder  Austria
14. 1992/1993 Austria Andreas Goldberger Czechy Jaroslav Sakala Japonia Noriaki Kasai  Austria
15. 1993/1994 Norwegia Espen Bredesen Niemcy Jens Weißflog Austria Andreas Goldberger  Norwegia
16. 1994/1995 Austria Andreas Goldberger Włochy Roberto Cecon Finlandia Janne Ahonen  Finlandia
17. 1995/1996 Austria Andreas Goldberger Finlandia Ari-Pekka Nikkola Finlandia Janne Ahonen  Finlandia
18. 1996/1997 Słowenia Primož Peterka Niemcy Dieter Thoma Japonia Kazuyoshi Funaki  Japonia
19. 1997/1998 Słowenia Primož Peterka Japonia Kazuyoshi Funaki Austria Andreas Widhölzl  Japonia
20. 1998/1999 Niemcy Martin Schmitt Finlandia Janne Ahonen Japonia Noriaki Kasai  Japonia
21. 1999/2000 Niemcy Martin Schmitt Austria Andreas Widhölzl Finlandia Janne Ahonen  Finlandia
22. 2000/2001 Polska Adam Małysz Niemcy Martin Schmitt Finlandia Risto Jussilainen  Finlandia
23. 2001/2002 Polska Adam Małysz Niemcy Sven Hannawald Finlandia Matti Hautamäki  Niemcy
24. 2002/2003 Polska Adam Małysz Niemcy Sven Hannawald Austria Andreas Widhölzl  Austria
25. 2003/2004 Finlandia Janne Ahonen Norwegia Roar Ljøkelsøy Norwegia Bjørn Einar Romøren  Norwegia
26. 2004/2005 Finlandia Janne Ahonen Norwegia Roar Ljøkelsøy Finlandia Matti Hautamäki  Austria
27. 2005/2006 Czechy Jakub Janda Finlandia Janne Ahonen Szwajcaria Andreas Küttel  Austria
28. 2006/2007 Polska Adam Małysz Norwegia Anders Jacobsen Szwajcaria Simon Ammann  Austria
29. 2007/2008 Austria Thomas Morgenstern Austria Gregor Schlierenzauer Finlandia Janne Ahonen  Austria
30. 2008/2009 Austria Gregor Schlierenzauer Szwajcaria Simon Ammann Austria Wolfgang Loitzl  Austria
31. 2009/2010 Szwajcaria Simon Ammann Austria Gregor Schlierenzauer Austria Thomas Morgenstern  Austria
32. 2010/2011 Austria Thomas Morgenstern Szwajcaria Simon Ammann Polska Adam Małysz  Austria
33. 2011/2012 Norwegia Anders Bardal Austria Gregor Schlierenzauer Austria Andreas Kofler  Austria
34. 2012/2013 Austria Gregor Schlierenzauer Norwegia Anders Bardal Polska Kamil Stoch  Norwegia
35. 2013/2014 Polska Kamil Stoch Słowenia Peter Prevc Niemcy Severin Freund  Austria

Klasyfikacja generalna[edytuj | edytuj kod]

Podział według krajów[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej zwycięstw i miejsc na podium w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Kraj Gold medal icon.svg Silver medal icon.svg Bronze medal icon.svg Razem
1.  Austria 11 11 12 34
2.  Finlandia 8 4 7 19
3.  Polska 5 0 3 8
4.  NRD/
 Niemcy
3 6 3 12
5.  Norwegia 3 5 1 9
6.  Słowenia/ Jugosławia 2 1 1 4
7.  Szwajcaria 1 3 2 6
8.  Czechosłowacja/
 Czechy
1 2 1 4
9.  Szwecja 1 0 0 1
10.  Japonia 0 1 3 4
11.  Kanada 0 1 2 3
12.  Włochy 0 1 0 1

Podział według zawodników[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej zwycięstw i miejsc na podium w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Gold medal icon.svg Silver medal icon.svg Bronze medal icon.svg Razem
1. Matti Nykänen  Finlandia 4 1 0 5
2. Adam Małysz  Polska 4 0 1 5
3. Andreas Goldberger  Austria 3 0 1 4
4. Gregor Schlierenzauer  Austria 2 3 0 5
5. Janne Ahonen  Finlandia 2 2 4 8
6. Armin Kogler  Austria 2 1 1 4
7. Martin Schmitt  Niemcy 2 1 0 3
8. Thomas Morgenstern  Austria 2 0 1 3
9. Primož Peterka  Słowenia 2 0 0 2
10. Simon Ammann  Szwajcaria 1 2 1 4
11. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 1 2 0 3
12. Andreas Felder  Austria 1 1 4 6
13. Hubert Neuper  Austria 1 1 0 2
Ari-Pekka Nikkola  Finlandia 1 1 0 2
Anders Bardal  Norwegia 1 1 0 2
16. Kamil Stoch  Polska 1 0 1 2
17. Vegard Opaas  Norwegia 1 0 0 1
Jan Boklöv  Szwecja 1 0 0 1
Toni Nieminen  Finlandia 1 0 0 1
Espen Bredesen  Norwegia 1 0 0 1
Jakub Janda  Czechy 1 0 0 1
22. Ernst Vettori  Austria 0 3 1 4
23. Sven Hannawald  Niemcy 0 2 0 2
Roar Ljøkelsøy  Norwegia 0 2 0 2
25. Horst Bulau  Kanada 0 1 2 3
Dieter Thoma  Niemcy 0 1 2 3
Andreas Widhölzl  Austria 0 1 2 3
28. Pavel Ploc  Czechosłowacja 0 1 1 2
Kazuyoshi Funaki  Japonia 0 1 1 2
30. Roger Ruud  Norwegia 0 1 0 1
Stefan Zünd  Szwajcaria 0 1 0 1
Werner Rathmayr  Austria 0 1 0 1
Jaroslav Sakala  Czechosłowacja/
 Czechy
0 1 0 1
Roberto Cecon  Włochy 0 1 0 1
Anders Jacobsen  Norwegia 0 1 0 1
Peter Prevc  Słowenia 0 1 0 1
37. Noriaki Kasai  Japonia 0 0 2 2
Matti Hautamäki  Finlandia 0 0 2 2
39. Stanisław Bobak  Polska 0 0 1 1
Primož Ulaga Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Jugosławia 0 0 1 1
Risto Jussilainen  Finlandia 0 0 1 1
Bjørn Einar Romøren  Norwegia 0 0 1 1
Andreas Küttel  Szwajcaria 0 0 1 1
Wolfgang Loitzl  Austria 0 0 1 1
Andreas Kofler  Austria 0 0 1 1
Severin Freund  Niemcy 0 0 1 1

Najwięcej podiów klasyfikacji generalnej z rzędu[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Od Do Imię i nazwisko Kraj Liczba Gold medal icon.svg Silver medal icon.svg Bronze medal icon.svg
1. 1979/1980 1982/1983 Armin Kogler  Austria 4 2 1 1
1. 1982/1983 1985/1986 Matti Nykänen  Finlandia 4 3 1 0
1. 1992/1993 1995/1996 Andreas Goldberger  Austria 4 3 0 1
4. 1980/1981 1982/1983 Horst Bulau  Kanada 3 0 1 2
4. 1984/1985 1986/1987 Andreas Felder  Austria 3 0 1 2
4. 1989/1990 1991/1992 Andreas Felder  Austria 3 1 0 2
4. 1984/1985 1986/1987 Ernst Vettori  Austria 3 0 2 1
4. 2003/2004 2005/2006 Janne Ahonen  Finlandia 3 2 1 0
4. 2000/2001 2002/2003 Adam Małysz  Polska 3 3 0 0
4. 1998/1999 2000/2001 Martin Schmitt  Niemcy 3 2 1 0
4. 2008/2009 2010/2011 Simon Ammann  Szwajcaria 3 1 2 0
4. 2007/2008 2009/2010 Gregor Schlierenzauer  Austria 3 1 2 0
13. 1994/1995 1995/1996 Janne Ahonen  Finlandia 2 0 0 2
13. 1998/1999 1999/2000 Janne Ahonen  Finlandia 2 0 1 1
13. 1996/1997 1997/1998 Kazuyoshi Funaki  Japonia 2 0 1 1
13. 1996/1997 1997/1998 Primož Peterka  Słowenia 2 2 0 0
13. 2001/2002 2002/2003 Sven Hannawald  Niemcy 2 0 2 0
13. 2003/2004 2004/2005 Roar Ljøkelsøy  Norwegia 2 0 2 0
13. 2009/2010 2010/2011 Thomas Morgenstern  Austria 2 1 0 1
13. 2011/2012 2012/2013 Gregor Schlierenzauer  Austria 2 1 1 0
13. 2011/2012 2012/2013 Anders Bardal  Norwegia 2 1 1 0
13. 2012/2013 2013/2014 Kamil Stoch  Polska 2 1 0 1

Reprezentanci Polski w czołowej "10" klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zawodnik Miejsce
79/80 Stanisław Bobak 3.
95/96 Adam Małysz 7.
96/97 Adam Małysz 10.
00/01 Adam Małysz 1.
01/02 Adam Małysz 1.
02/03 Adam Małysz 1.
04/05 Adam Małysz 4.
05/06 Adam Małysz 9.
06/07 Adam Małysz 1.
09/10 Adam Małysz 5.
10/11 Adam Małysz 3.
Kamil Stoch 10.
11/12 Kamil Stoch 5.
12/13 Kamil Stoch 3.
13/14 Kamil Stoch 1.

Konkursy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Podział według krajów[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej zwycięstw w konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14

Opracowano na podstawie[9].

Miejsce Kraj Zwycięstwa
1.  Austria 229
2.  Finlandia 151
3.  Niemcy / RFN /  NRD 121
4.  Norwegia 95
5.  Japonia 61
6.  Polska 59
7.  Słowenia /  Jugosławia 38
8.  Czechy / Czechosłowacja 31
 Szwajcaria 31
10.  Kanada 14
11.  Szwecja 7
 Włochy 7
13.  Stany Zjednoczone 3
14.  Francja 1

Podział według zawodników[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej zwycięstw w konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14[10]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba
1. Gregor Schlierenzauer  Austria 52
2. Matti Nykänen  Finlandia 46
3. Adam Małysz  Polska 39
4. Janne Ahonen  Finlandia 36
5. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 33
6. Martin Schmitt  Niemcy 28
7. Andreas Felder  Austria 25
8. Thomas Morgenstern  Austria 23
9. Simon Ammann  Szwajcaria 21
10. Andreas Goldberger  Austria 20
11. Sven Hannawald  Niemcy 18
Andreas Widhölzl  Austria 18
13. Matti Hautamäki  Finlandia 16
Noriaki Kasai  Japonia 16
15. Kazuyoshi Funaki  Japonia 15
Primož Peterka  Słowenia 15
Ernst Vettori  Austria 15
18. Kamil Stoch  Polska 13
Horst Bulau  Kanada 13
Armin Kogler  Austria 13

Podium Pucharu Świata wszech czasów[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14[11]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Razem 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
1. Janne Ahonen  Finlandia 108 36 44 28
2. Adam Małysz  Polska 92 39 27 26
3. Gregor Schlierenzauer  Austria 86 52 19 15
4. Matti Nykänen  Finlandia 76 46 22 8
Thomas Morgenstern  Austria 76 23 30 23
6. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 73 33 19 21
Simon Ammann  Szwajcaria 73 21 29 23
8. Andreas Goldberger  Austria 63 20 25 18
9. Ernst Vettori  Austria 54 15 18 21
10. Martin Schmitt  Niemcy 52 28 14 10
11. Andreas Felder  Austria 51 25 15 11
12. Noriaki Kasai  Japonia 50 16 10 24
13. Andreas Widhölzl  Austria 49 18 17 14
14. Ari-Pekka Nikkola  Finlandia 42 9 14 19
15. Sven Hannawald  Niemcy 40 18 12 10
16. Kazuyoshi Funaki  Japonia 38 15 12 11
Matti Hautamäki  Finlandia 38 16 10 12
18. Armin Kogler  Austria 37 13 12 12
19. Dieter Thoma  Niemcy 36 12 14 10
20. Andreas Kofler  Austria 35 12 13 10

Pierwsza "5" Pucharu Świata wszech czasów[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14[12]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba
1. Janne Ahonen  Finlandia 163
2. Adam Małysz  Polska 126
3. Gregor Schlierenzauer  Austria 116
4. Thomas Morgenstern  Austria 112
5. Simon Ammann  Szwajcaria 107
6. Matti Nykänen  Finlandia 96
7. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 94
Andreas Goldberger  Austria 94
9. Noriaki Kasai  Japonia 86
10. Ernst Vettori  Austria 85
11. Andreas Widhölzl  Austria 83
12. Martin Schmitt  Niemcy 75
13. Sven Hannawald  Niemcy 69
14. Andreas Felder  Austria 66
15. Ari-Pekka Nikkola  Finlandia 63
Matti Hautamäki  Finlandia 63
17. Andreas Kofler  Austria 62
18. Kazuyoshi Funaki  Japonia 60
19. Dieter Thoma  Niemcy 58
Martin Höllwarth  Austria 58

Pierwsza "10" Pucharu Świata wszech czasów[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14[13]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba
1. Janne Ahonen  Finlandia 248
2. Adam Małysz  Polska 198
3. Thomas Morgenstern  Austria 172
4. Noriaki Kasai  Japonia 163
5. Simon Ammann  Szwajcaria 161
6. Andreas Goldberger  Austria 153
7. Gregor Schlierenzauer  Austria 147
8. Andreas Widhölzl  Austria 142
9. Ernst Vettori  Austria 127
10. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 126
11. Matti Hautamäki  Finlandia 122
12. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 115
13. Martin Höllwarth  Austria 114
Matti Nykänen  Finlandia 114
15. Martin Schmitt  Niemcy 110
Andreas Kofler  Austria 110
17. Wolfgang Loitzl  Austria 107
18. Ari-Pekka Nikkola  Finlandia 102
19. Andreas Felder  Austria 99
Dieter Thoma  Niemcy 99

Pierwsza "30" Pucharu Świata wszech czasów[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba
1. Noriaki Kasai  Japonia 376
2. Janne Ahonen  Finlandia 348
3. Adam Małysz  Polska 307
Wolfgang Loitzl  Austria 307
5. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 269
6. Simon Ammann  Szwajcaria 266
7. Andreas Goldberger  Austria 250
8. Matti Hautamäki  Finlandia 246
9. Martin Schmitt  Niemcy 238
10. Thomas Morgenstern  Austria 237
11. Martin Höllwarth  Austria 233
12. Andreas Widhölzl  Austria 226
13. Anders Bardal  Norwegia 218
14. Michael Uhrmann  Niemcy 217
15. Andreas Kofler  Austria 211
16. Jakub Janda  Czechy 200
17. Martin Koch  Austria 199
18. Stefan Horngacher  Austria 187
19. Jiří Parma  Czechosłowacja/
 Czechy
186
20. Robert Kranjec  Słowenia 184

Najwięcej występów w konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14
Wzięto pod uwagę dyskwalifikacje. Nie wliczono występów w kwalifikacjach, które nie dały awansu do konkursu.

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba
1. Noriaki Kasai  Japonia 452
2. Janne Ahonen  Finlandia 387
3. Wolfgang Loitzl  Austria 352
4. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 350
5. Adam Małysz  Polska 349
6. Simon Ammann  Szwajcaria 314
7. Martin Höllwarth  Austria 307
Jakub Janda  Czechy 307
9. Martin Schmitt  Niemcy 292
10. Matti Hautamäki  Finlandia 290
11. Andreas Goldberger  Austria 288
12. Andreas Widhölzl  Austria 279
13. Michael Uhrmann  Niemcy 273
14. Martin Koch  Austria 271
15. Anders Bardal  Norwegia 270
16. Robert Kranjec  Słowenia 269
17. Andreas Kofler  Austria 263
18. Roberto Cecon  Włochy 260
19. Thomas Morgenstern  Austria 245
20. Andreas Küttel  Szwajcaria 241

Najstarsi zwycięzcy konkursów Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Data zwycięstwa Miejsce Wiek
1. Noriaki Kasai  Japonia 11 stycznia 2014 Tauplitz 41 lat 7 m. 5 d.
2. Takanobu Okabe  Japonia 10 marca 2009 Kuopio 38 lat 4 m. 12 d.
3. Adam Małysz  Polska 21 stycznia 2011 Zakopane 33 lata 1 m. 18 d.
4. Jan Matura  Czechy 20 stycznia 2013 Sapporo 32 lata 11 m. 22 d.
5. Simon Ammann  Szwajcaria 29 grudnia 2013 Oberstdorf 32 lata 6 m. 4 d.
6. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 18 lutego 1996 Iron Mountain 31 lat 6 m. 28 d.
7. Anders Bardal  Norwegia 7 marca 2014 Trondheim 31 lat 6 m. 10 d.
8. Robert Kranjec  Słowenia 27 stycznia 2013 Vikersund 31 lat 5 m. 11 d.
9. Janne Ahonen  Finlandia 4 marca 2008 Kuopio 30 lat 9 m. 22 d.
10. Martin Höllwarth  Austria 6 stycznia 2005 Bischofshofen 30 lat 8 m. 24 d.
11. Jernej Damjan  Słowenia 26 stycznia 2014 Sapporo 30 lat 7 m. 29 d.
12. Martin Koch  Austria 18 marca 2012 Planica 30 lat 1 m. 25 d.
13. Andreas Felder  Austria 29 marca 1992 Planica 30 lat 0 m. 23 d.
14. Masahiko Harada  Japonia 13 marca 1998 Trondheim 29 lat 10 m. 4 d.
15. Kazuyoshi Funaki  Japonia 5 lutego 2005 Sapporo 29 lat 9 m. 9 d.
16. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 22 stycznia 2006 Sapporo 29 lat 7 m. 22 d.
17. Stefan Horngacher  Austria 16 stycznia 1999 Zakopane 29 lat 3 m. 27 d.
18. Johan Sætre  Norwegia 23 stycznia 1981 Gstaad 29 lat 0 m. 18 d.
19. Wolfgang Loitzl  Austria 16 stycznia 2009 Zakopane 29 lat 0 m. 3 d.
20. Ole Gunnar Fidjestøl  Norwegia 19 marca 1989 Harrachov 28 lat 11 m. 29 d.

Najstarsi zawodnicy na podium konkursów Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14
Uwzględniono wyłącznie zawodników powyżej 30. roku życia.

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Data podium Miejscowość Lok. Wiek
1. Noriaki Kasai  Japonia 7 marca 2014 Trondheim 3. 41 lat 9 m. 1 d.
2. Takanobu Okabe  Japonia 10 marca 2009 Kuopio 1. 38 lat 4 m. 12 d.
3. Michael Neumayer  Niemcy 27 stycznia 2013 Vikersund 2. 34 lata 0 m. 12 d.
4. Adam Małysz  Polska 20 marca 2011 Planica 3. 33 lata 3 m. 17 d.
5. Jan Matura  Czechy 3 lutego 2013 Harrachov 3. 33 lata 0 m. 5 d.
6. Dmitrij Wasiljew  Rosja 1 grudnia 2012 Kuusamo 2. 32 lat 11 m. 5 d.
7. Janne Ahonen  Finlandia 6 stycznia 2010 Bischofshofen 2. 32 lata 7 m. 26 d.
8. Masahiko Harada  Japonia 29 grudnia 2000 Oberstdorf 3. 32 lata 7 m. 20 d.
9. Stefan Horngacher  Austria 24 stycznia 2002 Hakuba 2. 32 lata 7 m. 4 d.
10. Simon Ammann Szwajcaria Szwajcaria 4 stycznia 2014 Innsbruck 2. 32 lat 6 m. 10 d.
10. Robert Kranjec  Słowenia 26 stycznia 2014 Sapporo 3. 32 lat 6 m. 10 d.
12. Michael Uhrmann  Niemcy 23 stycznia 2011 Zakopane 3. 32 lata 4 m. 7 d.
13. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 13 marca 1996 Falun 3. 31 lat 7 m. 21 d.
14. Anders Bardal  Norwegia 23 marca 2014 Planica 3. 31 lat 6 m. 26 d.
15. Jiří Parma  Czechosłowacja/
 Czechy
22 stycznia 1994 Sapporo 3. 31 lat 0 m. 13 d.
16. Martin Schmitt  Niemcy 16 stycznia 2009 Zakopane 3. 30 lat 11 m. 18 d.
17. Wolfgang Loitzl  Austria 17 grudnia 2010 Engelberg 3. 30 lat 11 m. 4 d.
18. Martin Höllwarth  Austria 9 stycznia 2005 Willingen 2. 30 lat 8 m. 27 d.
19. Jernej Damjan  Słowenia 26 stycznia 2014 Willingen 3. 30 lat 8 m. 4 d.
20. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 20 stycznia 2007 Zakopane 2. 30 lat 7 m. 20 d.
21. Johan Sætre  Norwegia 20 marca 1982 Štrbské Pleso 3. 30 lat 2 m. 15 d.
22. Martin Koch  Austria 18 marca 2012 Planica 1. 30 lat 1 m. 25 d.
23. Andreas Goldberger  Austria 1 stycznia 2003 Garmisch-Partenkirchen 2. 30 lat 1 m. 3 d.
24. Andreas Felder  Austria 29 marca 1992 Planica 1. 30 lat 0 m. 23 d.

Najmłodsi zwycięzcy konkursów Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Data zwycięstwa Miejsce Wiek
1. Steve Collins  Kanada 9 marca 1980 Lahti 15 lat 11 m. 27 d.
2. Thomas Morgenstern  Austria 11 stycznia 2003 Liberec 16 lat 2 m. 12 d.
3. Toni Nieminen  Finlandia 30 listopada 1991 Thunder Bay 16 lat 6 m. 0 d.
4. Janne Ahonen  Finlandia 19 grudnia 1993 Engelberg 16 lat 7 m. 8 d.
5. Gregor Schlierenzauer  Austria 3 grudnia 2006 Lillehammer 16 lat 10 m. 27 d.
6. Primož Peterka  Słowenia 27 stycznia 1996 Zakopane 16 lat 10 m. 29 d.
7. Martin Höllwarth  Austria 10 stycznia 1991 Predazzo 17 lat 8 m. 28 d.
8. Ari-Pekka Nikkola  Finlandia 28 lutego 1987 Lahti 17 lat 9 m. 12 d.
9. Nicolas Dessum  Francja 22 stycznia 1995 Sapporo 17 lat 11 m. 2 d.
10. Reinhard Schwarzenberger  Austria 30 grudnia 1994 Oberstdorf 17 lat 11 m. 23 d.
11. Pekka Suorsa  Finlandia 22 grudnia 1985 Chamonix 18 lat 0 m. 14 d.
12. Roberto Cecon  Włochy 16 lutego 1990 Predazzo 18 lat 1 m. 19 d.
13. Stephan Hocke  Niemcy 15 grudnia 2001 Engelberg 18 lat 1 m. 25 d.
14. Adam Małysz  Polska 17 marca 1996 Oslo 18 lat 4 m. 14 d.
15. Horst Bulau  Kanada 1 stycznia 1981 Ga-Pa 18 lat 4 m. 18 d.
16. Andreas Wellinger  Niemcy 16 stycznia 2014 Wisła 18 lat 4 m. 19 d.
17. Matti Nykänen  Finlandia 30 grudnia 1981 Oberstdorf 18 lat 5 m. 13 d.
18. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 6 stycznia 1983 Bischofshofen 18 lat 5 m. 16 d.
19. Pavel Ploc  Czechosłowacja 9 stycznia 1988 Harrachov 18 lat 6 m. 25 d.
20. Christian Nagiller  Austria 23 stycznia 2003 Hakuba 18 lat 6 m. 30 d.

Zawodnicy z największym odstępem czasowym między pierwszym a ostatnim zwycięstwem w konkursie Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Data pierwszego zwycięstwa Data ostatniego zwycięstwa Odstęp czasowy
1. Noriaki Kasai  Japonia 21 marca 1992 11 stycznia 2014 21 lat 9 m. 21 d.
2. Adam Małysz  Polska 17 marca 1996 21 stycznia 2011 14 lat 10 m. 4 d.
3. Janne Ahonen  Finlandia 19 grudnia 1993 4 marca 2008 14 lat 2 m. 14 d.
4. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 6 stycznia 1983 17 lutego 1996 13 lat 1 m. 11 d.
5. Martin Höllwarth  Austria 10 stycznia 1992 6 stycznia 2005 12 lat 11 m. 27 d.
6. Takanobu Okabe  Japonia 7 grudnia 1996 10 marca 2009 12 lat 3 m. 3 d.
7. Simon Ammann  Szwajcaria 17 marca 2002 29 grudnia 2013 11 lat 9 m. 12 d.
8. Thomas Morgenstern  Austria 11 stycznia 2003 14 grudnia 2013 10 lat 11 m. 3 d.
9. Kazuyoshi Funaki  Japonia 10 grudnia 1994 5 lutego 2005 10 lat 1 m. 26 d.

Uwzględnieni są zawodnicy z co najmniej 10-letnim odstępem między pierwszą a ostatnią wygraną.

Najwięcej wygranych w sezonie konkursów Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba Procent Sezon
1. Gregor Schlierenzauer  Austria 13 z 27 48,1% 2008/2009
2. Janne Ahonen  Finlandia 12 z 29 41,4% 2004/2005
3. Martin Schmitt  Niemcy 11 z 27 40,7% 1999/2000
3. Adam Małysz  Polska 11 z 21 52,4% 2000/2001
5. Matti Nykänen  Finlandia 10 z 25 40% 1982/1983
5. Matti Nykänen  Finlandia 10 z 22 45,5% 1987/1988
5. Andreas Goldberger  Austria 10 z 24 41,7% 1994/1995
5. Martin Schmitt  Niemcy 10 z 31 32,2% 1998/1999
5. Thomas Morgenstern  Austria 10 z 27 37% 2007/2008
5. Gregor Schlierenzauer  Austria 10 z 27 37% 2012/2013
10. Adam Małysz  Polska 9 z 24 37,5% 2006/2007
10. Simon Ammann  Szwajcaria 9 z 23 39,1% 2009/2010
12. Toni Nieminen  Finlandia 8 z 22 36,4% 1991/1992
12. Gregor Schlierenzauer  Austria 8 z 23 34,8% 2009/2010
14. Horst Bulau  Kanada 7 z 25 28% 1982/1983
14. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 7 z 24 29,2% 1983/1984
14. Jens Weißflog Niemiecka Republika Demokratyczna NRD/ Niemcy 7 z 23 30,4% 1993/1994
14. Matti Nykänen  Finlandia 7 z 25 28% 1985/1986
14. Andreas Felder  Austria 7 z 25 28% 1990/1991
14. Primož Peterka  Słowenia 7 z 25 28% 1996/1997
14. Andreas Widhölzl  Austria 7 z 27 25,9% 1999/2000
14. Adam Małysz  Polska 7 z 22 31,8% 2001/2002
14. Roar Ljøkelsøy  Norwegia 7 z 28 25% 2003/2004
14. Thomas Morgenstern  Austria 7 z 26 26,9% 2010/2011

Najwięcej razy na podium Pucharu Świata w sezonie[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba Sezon
1. Gregor Schlierenzauer  Austria 20 z 27 2008/2009
2. Martin Schmitt  Niemcy 18 z 31 1998/1999
3. Martin Schmitt  Niemcy 17 z 27 1999/2000
3. Simon Ammann  Szwajcaria 17 z 27 2008/2009
5. Janne Ahonen  Finlandia 16 z 27 1999/2000
5. Thomas Morgenstern  Austria 16 z 27 2007/2008
5. Simon Ammann  Szwajcaria 16 z 23 2009/2010
5. Thomas Morgenstern  Austria 16 z 26 2010/2011
5. Gregor Schlierenzauer  Austria 16 z 27 2012/2013
9. Janne Ahonen  Finlandia 15 z 29 2004/2005
9. Kazuyoshi Funaki  Japonia 15 z 31 1998/1999
9. Andreas Goldberger  Austria 15 z 24 1994/1995
13. Matti Nykänen  Finlandia 14 z 25 1985/1986
13. Noriaki Kasai  Japonia 14 z 31 1998/1999
13. Adam Małysz  Polska 14 z 21 2000/2001
13. Adam Małysz  Polska 14 z 22 2001/2002
13. Andreas Widhölzl  Austria 14 z 27 1999/2000
13. Gregor Schlierenzauer  Austria 14 z 27 2007/2008
19. Matti Nykänen  Finlandia 13 z 25 1982/1983
19. Janne Ahonen  Finlandia 13 z 31 1998/1999
19. Janne Ahonen  Finlandia 13 z 28 2003/2004
19. Adam Małysz  Polska 13 z 24 2006/2007

Najwięcej wygranych z rzędu konkursów Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Imię i nazwisko Kraj Liczba Sezon
1. Janne Ahonen  Finlandia 6 2004/2005
1. Matti Hautamäki  Finlandia 6 2004/2005
1. Thomas Morgenstern  Austria 6 2007/2008
1. Gregor Schlierenzauer  Austria 6 2008/2009
5. Andreas Goldberger  Austria 5 1994/1995
5. Adam Małysz  Polska 5 2000/2001
5. Sven Hannawald  Niemcy 5 2001/2002

Konkursy drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej razy na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/14

Miejsce Kraj Gold medal icon.svg Silver medal icon.svg Bronze medal icon.svg Razem
1.  Austria 27 17 14 58
2.  Finlandia 15 13 9 37
3.  Norwegia 12 17 10 39
4.  Niemcy 6 11 16 33
5.  Słowenia 6 2 5 13
6.  Japonia 4 6 8 18
7.  Polska 0 3 5 8
8.  Rosja 0 1 2 3
9.  Szwajcaria 0 0 1 1

Miejsca rozgrywania Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Puchar Świata jest rozgrywany głównie w krajach nordyckich (w Norwegii i Finlandii, okazjonalnie w Szwecji) i Europie Środkowej (w Austrii, Czechach, Niemczech, Polsce, Słowenii i Szwajcarii), z pojedynczymi konkursami w Japonii. Sporadycznie, w wybranych latach, także w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Rosji, we Francji i Włoszech. W Polsce konkursy PŚ odbywają się w Zakopanem (pierwszy konkurs 26 stycznia 1980) i w Wiśle (pierwszy konkurs 9 stycznia 2013). W sumie zawody tej rangi odbywały się w 55 miejscach, w 15 krajach (w 18, jeśli potraktować oddzielnie Czechosłowację, Jugosławię i NRD).

Polska Puchar Świata w Polsce
Miejsce rozgrywania zawodów Nazwa skoczni Sezony
Wisła im. Adama Małysza od sezonu 12/13
Zakopane im. Stanisława Marusarza 79/80, 89/90, 95/96, 97/98-99/00 i od sezonu 01/02

Miejsca rozgrywania PŚ w poszczególnych sezonach[edytuj | edytuj kod]

Lp. Miejscowość 79/
80
80/
81
81/
82
82/
83
83/
84
84/
85
85/
86
86/
87
87/
88
88/
89
89/
90
90/
91
91/
92
92/
93
93/
94
94/
95
95/
96
96/
97
97/
98
98/
99
99/
00
00/
01
01/
02
02/
03
03/
04
04/
05
05/
06
06/
07
07/
08
08/
09
09/
10
10/
11
11/
12
12/
13
13/
14
1. Włochy Cortina d'Ampezzo +
[f]
+ + + +
2. Niemcy Oberstdorf + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
3. Niemcy Garmisch
−Partenkirchen
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
4. Austria Innsbruck + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
[f]
+ + + + + +
5. Austria Bischofshofen + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
6. Japonia Sapporo + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
7. Kanada Thunder Bay + + + + + + + + + + + + + +
8. Polska Zakopane +
[f]
+ + + + + + + + + + + + + + + + + +
9. Francja Saint-Nizier + +
[f]
10. Szwajcaria Sankt Moritz + + + + + + + + +
11. Szwajcaria Gstaad + + +
[f]
+ + +
12. Szwajcaria Engelberg + + + + + + + + + + + + + + +
[f]
+ + + + + + + + + + + + +
13. Norwegia Vikersund + + +
[f]
+ + + + + +
14. Finlandia Lahti + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
[g]
+ + + + + +
[f]
+ + + + + +
15. Szwecja Falun + + + + + + +
[f]
+ + + +
[f]
+ + + + + + + +
16. Norwegia Oslo + + + + + + + + + + +
[h]
+ + +
[f]
+ + + + + + + + + + + + + + + + + +
17. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii/Słowenia Planica + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
18. Czechosłowacja/Słowacja Štrbské Pleso + + + + +
19. Czechy Harrachov + + + + +
[f]
+ + + + + + + + + +
[f]
+
[f]

[f]
+ + +
20. Czechy Liberec + + +
[f]
+ + +
[f]
+ + +
21. Stany Zjednoczone Ironwood +
22. Francja Chamonix + + + + + +
23. Norwegia Bærum + +
[f]
24. Austria Tauplitz
/Bad Mitterndorf
+ + + + + + + + + + + +
25. Stany Zjednoczone Lake Placid + + + + + + + + +
26. Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Sarajewo +
[i]
27. Norwegia Lillehammer + + + + + + + + + + + + + + + + + +
28. Szwecja Örnsköldsvik + + + + + +
29. Niemiecka Republika Demokratyczna/Niemcy Klingenthal + + + + +
[f]
+ +
30. Niemiecka Republika Demokratyczna Oberwiesenthal + +
[f]
31. Niemiecka Republika Demokratyczna/Niemcy Oberhof
[f]
+ + + +
32. Norwegia Rælingen +
33. Włochy Gallio +
34. Norwegia Meldal +
35. Włochy Predazzo + + + +
[f]
+ + + + + + + +
36. Szwecja Sollefteå +
37. Norwegia Raufoss +
38. Francja Courchevel
[f]
+
[f]
39. Szwecja Bollnäs +
40. Norwegia Trondheim + + + + + + + + + + + + + + + +
41. Niemcy Ruhpolding +
42. Austria Murau +
43. Niemcy Willingen + + + + + + + + + + + + + + + +
[f]
+
44. Finlandia Kuopio + + + + + + + + + + + + + + + + + +
45. Austria Villach + + + + +
46. Stany Zjednoczone Iron Mountain + +
47. Finlandia Kuusamo + + + + + + + + + + + + +
48. Japonia Hakuba + + + + + +
49. Austria Ramsau +
[f]
50. Stany Zjednoczone Park City
/Salt Lake City
+ +
51. Niemcy Titisee-Neustadt + + + + + +
52. Włochy Pragelato + +
53. Kanada Whistler +
54. Rosja Krasnaja Polana[j] +
55. Polska Wisła + +

Pozostałe statystyki[edytuj | edytuj kod]

Największa i najmniejsza przewaga pierwszego zawodnika nad drugim w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 1993/1994 w którym za miejsca zajęte w konkursach Pucharu Świata zawodnicy otrzymywali punkty według następującej tabeli.

miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
punkty 100 80 60 50 45 40 36 32 29 26 24 22 20 18 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

W sezonach od 1979/1980 do 1992/1993 w których skoczkom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata według następującej tabeli:

miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
punkty 25 20 15 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Największa przewaga pierwszego/ych zawodnika/ów nad drugim/kolejnym w konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Najmniejsza przewaga pierwszego zawodnika nad drugim w konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Najmniejsza przewaga punktowa od 1 do 10 miejsca w konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Najwyższe noty za dwa skoki w konkursie Pucharu Świata (bez lotów)[edytuj | edytuj kod]

System bez punktów za wiatr[edytuj | edytuj kod]

System z punktami za wiatr[edytuj | edytuj kod]

Podwójni triumfatorzy konkursu Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca od 1 do 4 zajmowane przez zawodników z jednego kraju w konkursie PŚ[edytuj | edytuj kod]

Całe podium zajmowane przez zawodników z jednego kraju w konkursie PŚ[edytuj | edytuj kod]

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • Dotychczas, w 811 zawodach w cyklu Pucharu Świata (na 861 zaplanowanych), zwyciężało 135 zawodników. W 9 przypadkach dwóch zawodników dzieliło najwyższy stopień podium (stan po zakończeniu sezonu 2012/2013).
  • Nigdy w historii PŚ Kryształowej Kuli nie zdobył zawodnik spoza Europy. Najbliżej tego osiągnięcia był Kazuyoshi Funaki, który w sezonie 1997/1998 zajął 2. miejsce w klasyfikacji generalnej, przegrywając z Primožem Peterką o 19 punktów.
  • Tylko raz zdarzyło się, by zwycięzca 1. konkursu PŚ wygrał zarazem ostatni konkurs. Dokonał tego Martin Schmitt, który w sezonie 2000/2001 wygrał inauguracyjne zawody w Kuopio i finalne zawody w Planicy.
  • Austriak Ernst Vettori nigdy nie zdobył Kryształowej Kuli, mimo że aż 4-krotnie zajmował miejsca na podium klasyfikacji generalnej (był 3 razy 2. i raz 3.).

Oficjalni nadawcy[edytuj | edytuj kod]

Kraj Nadawca
 Austria ORF
 Czechy ČT
 Finlandia MTV3
 Japonia NHK
 Niemcy ARD, ZDF
 Norwegia NRK
 Polska TVP
 Słowenia RTVSLO
 Szwajcaria SRG SSR
 Unia Europejska Eurosport

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

  1. W sezonie 2012/2013 w dniach 8-9 grudnia 2012 odbyły się konkursy w Krasnajej Polanie jako próba przedolimpijska
  2. W sezonie 2013/2014 został zaplanowany na 26 lutego 2014 konkurs w Falun w ramach próby przed Mistrzostwami Świata w 2015 roku.
  3. W sezonie 2008/2009 w dniach 24-25 stycznia 2009 odbyły się konkursy w Whistler jako próba przedolimpijska
  4. Odstępstwem od tej reguły był sezon 1983/1984, w którym do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata wliczono także punkty zdobyte podczas zimowych igrzysk olimpijskich w Sarajewie w 1984 roku.
  5. Odstępstwem od tej reguły były sezony 1991/1992, 1993/1994, 1995/1996 i 1997/1998, w których do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata wliczono także punkty zdobyte podczas mistrzostw świata w lotach narciarskich w 1992 w Harrachovie, 1994 w Planicy, 1996 w Tauplitz oraz w 1998 roku w Oberstdorfie.
  6. 6,00 6,01 6,02 6,03 6,04 6,05 6,06 6,07 6,08 6,09 6,10 6,11 6,12 6,13 6,14 6,15 6,16 6,17 6,18 6,19 6,20 6,21 6,22 6,23 6,24 6,25 Konkurs został odwołany
  7. Nie rozegrano PŚ indywidualnie, ale konkursy drużynowe zaliczono do Pucharu Narodów
  8. Konkursu nie wliczono do klasyfikacji PŚ
  9. Konkursy o mistrzostwo olimpijskie w 1984, zaliczone do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 83/84
  10. Międzynarodowa Federacja Narciarska jako gospodarza zawodów Pucharu Świata podaje Soczi, gospodarza Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014. Faktycznym miejscem rozegrania konkursu jest jednak odległa od tego miasta o kilkadziesiąt kilometrów miejscowość Krasnaja Polana.

Przypisy

  1. Adrian Dworakowski: Historia Pucharu Świata (pol.). skijumping.pl, 2002-06-30. [dostęp 2014-01-04].
  2. 2,0 2,1 2,2 O Pucharze Świata (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-05].
  3. Zawodnicy z prawem startu w Pucharze Świata (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-07].
  4. Skoki narciarskie - poznaj dyscyplinę (pol.). sport.tvp.pl. [dostęp 2014-01-06].
  5. Paweł Stawowczyk: Zasady punktacji poszczególnych konkursów (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-06].
  6. The International Ski Competition Rules - Book III Ski Jumping (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2014-01-06].
  7. Paweł Guzik: Skoki narciarskie: FIS podaje szczegóły nowych zasad! (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2010-01-29].
  8. Paweł Guzik: Skoki narciarskie: Nowe zasady punktacji tylko w kilku konkursach! (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2010-01-29].
  9. FIS-Ski - All Podiums (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2013-01-28].
  10. FIS-Ski - Multi podiums - Winner (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-11-26].
  11. FIS-Ski - Multi podiums - Top 3 (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-11-26].
  12. FIS-Ski - Multi podiums - Top 5 (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-11-26].
  13. FIS-Ski - Multi podiums - Top 10 (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2013-11-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]