David Wheaton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Wheaton
David Wheaton
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Tonka Bay
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1969
Minneapolis
Wzrost 193 cm
Masa ciała 84 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 2001
Trener John Wheaton
Mark Wheaton
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 12 (22 lipca 1991)
Australian Open QF (1990)
Roland Garros 3R (1995)
Wimbledon SF (1991)
US Open QF (1990)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 24 (24 czerwca 1991)
Australian Open F (1991)
Roland Garros SF (1995)
Wimbledon 2R (1990, 1993)
US Open F (1990)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

David Wheaton (ur. 2 czerwca 1969 w Minneapolis) – amerykański tenisista.

Zaczął grać w tenisa mając cztery lata. Trenował u Nicka Bolletieriego z Jimem Courierem i Andre Agassim. Początki miał bardzo obiecujące. Został mistrzem juniorów US Open '87 (w półfinale wygrał z Dilucią, w finale z Andriejem Czerkasowem 7-5 6-0). Miał obiecujący początek w "dorosłym" tenisie: był ćwierćfinalistą Australian Open i US Open w 1990 roku; półfinalistą Wimbledonu rok później. W grudniu roku 1991 w Monachium wygrał Compaq Grand Slam Cup - w finale 7-5 6-2 6-4 pokonał Michaela Changa, zainkasował dwa miliony dolarów i stracił motywację do gry, sportowo przestał się rozwijać. W wieku 22 lat miał na koncie ponad trzy miliony dolarów zarobionych na korcie. To przeciętne pieniądze w porównaniu z zarobkami najlepszych tenisistów, ale to jednocześnie suma niebotyczna dla przeciętnego zjadacza chleba. Wheatona satysfakcjonowała w zupełności, czego zresztą nigdy nie ukrywał. Pytany nie raz, dlaczego tak obniżył tenisowe loty zawsze odpowiadał, że mając tyle pieniędzy ciężko znaleźć motywację do treningu. I tak szczery Wheaton, choć wielkimi sukcesami pochwalić się nie może, znajduje się na szerokiej liście najbogatszych tenisistów, a umiejętności jakie nabył w początkach kariery pozwalały mu na przyzwoitą grę do końca kariery. Ofensywny zawodnik, lubujący się w graniu half-wolejów. Zawsze występował w czapce lub opasce (swego czasu w barwach USA). W sumie to najbardziej zmarnowany talent jaki pojawił się w latach dziewięćdziesiątych.

Tenisista zawodowy w latach 1987 - 2001.

W grze pojedynczej zwycięzca 3 turniejów, finalista 4.

W grze podwójnej zwycięzca 3 turniejów, finalista 12.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]