Christo Van Rensburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Christo Van Rensburg
Państwo  Republika Południowej Afryki
Miejsce zamieszkania Austin
Data i miejsce urodzenia 23 października 1962
Uitenhage
Wzrost 185 cm
Masa ciała 73 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1983
Zakończenie kariery 1997
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 19 (29 lutego 1988)
Australian Open 4R (1989)
Wimbledon 4R (1986, 1989)
US Open 4R (1990)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 20
Najwyżej w rankingu 5 (4 maja 1987)
Australian Open W (1985)
Roland Garros QF (1985)
Wimbledon SF (1986)
US Open SF (1989)

Christo Van Rensburg (ur. 23 października 1962 Uitenhage) – południowoafrykański tenisista, zwycięzca Australian Open 1985 w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowy tenisista Van Rensburg występował w latach 1983–1997.

W grze pojedynczej wygrał 2 turnieje rangi ATP World Tour oraz awansował do 4 finałów.

Największy sukces w swojej karierze odniósł w 1995 roku triumfując w zmaganiach deblowych Australian Open. W parze z Paulem Annacone'em pokonał w spotkaniu finałowym Marka Edmondsona i Kima Warwicka 3:6, 7:6, 6:4, 6:4. Łącznie Van Rensburg wygrał 20 deblowych turniejów ATP World Tour oraz uczestniczył w 12 finałach.

W 1992 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie, w grze pojedynczej. Odpadł z rywalizacji w 1 rundzie wyeliminowany przez Wayne'a Ferreirę.

W 1992 roku reprezentował RPA w Pucharze Davisa odnosząc 4 zwycięstwa singlowe i 3 deblowe.

W rankingu gry pojedynczej Van Rensburg najwyżej był na 19. miejscu (29 lutego 1988), a w klasyfikacji gry podwójnej na 5. pozycji (4 maja 1987).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

L.p. Rok Miejsce Przeciwnik w finale Wynik
1. 1987 Orlando Stany Zjednoczone Jimmy Connors 6:3, 3:6, 6:1
2. 1989 Johannesburg Stany Zjednoczone Paul Chamberlin 6:4, 7:6, 6:3

Finały w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

L.p. Rok Miejsce Przeciwnik w finale Wynik
1. 1988 Johannesburg Szwajcaria Jakob Hlasek 7:6, 4:6, 1:6, 6:7
2. 1989 Londyn (Queen's) Czechosłowacja Ivan Lendl 6:4, 3:6, 4:6
3. 1990 Orlando Stany Zjednoczone Brad Gilbert 2:6, 1:6
4. 1991 Tel Awiw-Jafa Meksyk Leonardo Lavalle 2:6, 6:3, 3:6

Zwycięstwa w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

L.p. Rok Miejsce Partner Przeciwnicy w finale Wynik
1. 1983 Cleveland Republika Południowej Afryki Mike Myburg Paragwaj Francisco González
Stany Zjednoczone Matt Mitchell
7:6, 7:5
2. 1984 Sydney Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Tom Gullikson
Stany Zjednoczone Scott McCain
7:6, 7:5
3. 1985 Delray Beach Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Sherwood Stewart
Australia Kim Warwick
7:5, 7:5, 6:4
4. 1985 Atlanta Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Steve Denton
Czechosłowacja Tomáš Šmíd
6:4, 6:3
5. 1985 San Francisco Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Brad Gilbert
Stany Zjednoczone Sandy Mayer
3:6, 6:3, 6:4
6. 1985 Johannesburg Wielka Brytania Colin Dowdesell Izrael Amos Mansdorf
Izrael Shahar Perkiss
3:6, 7:6, 6:4
7. 1985 Australian Open Stany Zjednoczone Paul Annacone Australia Mark Edmondson
Australia Kim Warwick
3:6, 7:6, 6:4, 6:4
8. 1986 Johannesburg Stany Zjednoczone Mike De Palmer Ekwador Andrés Gómez
Stany Zjednoczone Sherwood Stewart
3:6, 6:2, 7:6
9. 1987 Miami Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Ken Flach
Stany Zjednoczone Robert Seguso
6:2, 6:4, 6:4
10. 1987 Chicago Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Mike De Palmer
Stany Zjednoczone Gary Donnelly
6:3, 7:6
11. 1989 Memphis Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Tim Wilkison
7:6, 6:7, 6:1
12. 1989 Filadelfia Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
6:3, 7:5
13. 1990 Bazylea Republika Południowej Afryki Stefan Kruger Wielka Brytania Neil Broad
Republika Południowej Afryki Gary Muller
4:6, 7:6, 6:3
14. 1990 Tel Awiw-Jafa Nigeria Nduka Odizor Szwecja Ronnie Båthman
Szwecja Rikard Bergh
6:3, 6:4
15. 1993 Newport Argentyna Javier Frana Zimbabwe Byron Black
Stany Zjednoczone Jim Pugh
4:6, 6:1, 7:6
16. 1993 Osaka Stany Zjednoczone Mark Keil Kanada Glenn Michibata
Stany Zjednoczone David Pate
7:6, 6:3
17. 1994 Birmingham Stany Zjednoczone Richey Reneberg Stany Zjednoczone Brian MacPhie
Stany Zjednoczone David Witt
2:6, 6:3, 6:2
18. 1995 Buenos Aires Stany Zjednoczone Vince Spadea Czechy Jiří Novák
Czechy David Rikl
6:3, 6:3
19. 1996 Atlanta Stany Zjednoczone David Wheaton Stany Zjednoczone Bill Behrens
Stany Zjednoczone Matt Lucena
7:6, 6:2
20. 1996 Bolonia Republika Południowej Afryki Brent Haygarth Maroko Karim al-Alami
Węgry Gábor Köves
6:1, 6:4

Przegrane w finałach deblowych[edytuj | edytuj kod]

L.p. Rok Miejsce Partner Przeciwnicy w finale Wynik
1. 1985 Las Vegas Stany Zjednoczone Paul Annacone Australia Pat Cash
Australia John Fitzgerald
6:7, 7:6, 6:7
2. 1985 Newport Stany Zjednoczone Paul Annacone Australia Peter Doohan
Stany Zjednoczone Sammy Giammalva Jr.
1:6, 3:6
3. 1985 Los Angeles Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone Robert Van't Hof
3:6, 6:7
4. 1986 Masters Doubles WCT Stany Zjednoczone Paul Annacone Szwajcaria Heinz Günthardt
Węgry Balázs Taróczy
4:6, 6:1, 6:7, 7:6, 4:6
5. 1986 Stratton Mountain Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Peter Fleming
Stany Zjednoczone John McEnroe
3:6, 6:3, 3:6
6. 1987 Orlando Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Sherwood Stewart
Stany Zjednoczone Kim Warwick
6:2, 6:7, 4:6
7. 1988 Paryż Stany Zjednoczone Jim Grabb Stany Zjednoczone Paul Annacone
Australia John Fitzgerald
2:6, 2:6
8. 1989 Scottsdale Stany Zjednoczone Paul Annacone Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jim Pugh
7:6, 3:6, 2:6, 6:2, 4:6
9. 1989 San Francisco Stany Zjednoczone Paul Annacone Republika Południowej Afryki Pieter Aldrich
Republika Południowej Afryki Danie Visser
4:6, 3:6
10. 1991 Singapur Republika Południowej Afryki Stefan Kruger Kanada Grant Connell
Kanada Glen Michibata
4:6, 7:5, 6:7
11. 1992 Tajwan Niemcy Patrick Bauer Australia Sandon Stolle
Australia John Fitzgerald
6:7, 2:6
12. 1993 Marsylia Stany Zjednoczone Ivan Lendl Francja Arnaud Boetsch
Francja Olivier Delaître
3:6, 6:7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]