Eugen Polanski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eugen Polanski
Eugen Polanski.jpg
Eugen Polanski (2007)
Imię i nazwisko Eugen Polanski[1]
Data i miejsce
urodzenia
17 marca 1986
Sosnowiec, Polska
Pseudonim Pola[2], Eugenito[3][a], El Aleman (Niemiec)[2][a]
Pozycja pomocnik
Wzrost 183 cm
Masa ciała 73 kg
Informacje klubowe
Obecny klub TSG 1899 Hoffenheim
Numer 8
Kariera juniorska

1994–2004
Concordia Viersen
Borussia Mönchengladbach
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2004–2008
2008–2009
2009–2010
2010–2013
2013–
Borussia Mönchengladbach
Getafe
FSV Mainz 05 (wyp.)
FSV Mainz 05
TSG 1899 Hoffenheim
53 (1)
26 (0)
21 (1)
87 (4)
36 (2)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2001–2002



2005–2008
2011–2014
 Niemcy U-16
 Niemcy U-17
 Niemcy U-18
 Niemcy U-19
 Niemcy U-21
 Polska
9 (1)
3 (0)
3 (0)
4 (0)
19 (1)
19 (0)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 26 marca 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 5 marca 2014.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Eugen Polanski urodzony jako Bogusław Eugeniusz Polański[1] (niemiecka wymowa: [ˈɔʏ̯.gən pʰoˈlanskɪ]; ur. 17 marca 1986 w Sosnowcu) – polski piłkarz, reprezentant Polski grający na pozycji środkowego pomocnika. Posiada również obywatelstwo niemieckie.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską rozpoczął w małym amatorskim klubie Concordia Viersen. W 1994 podjął treningi w Borussii Mönchengladbach. 10 lat później został włączony do kadry pierwszej drużyny przez holenderskiego trenera Dicka Advocaata. 12 lutego 2005 roku zadebiutował w Bundeslidze w przegranym 0:2 wyjazdowym spotkaniu z Werderem Brema. W 81. minucie meczu zmienił Peera Kluge. Był to jego jedyny mecz w sezonie 2004/2005. W kolejnym sezonie 2005/2006 wystąpił w 21 spotkaniach. 19 listopada 2005 zdobył pierwszego gola w dorosłym futbolu i tym samym w Bundeslidze, a zarazem jedynego w barwach Borussii (bramka dała remis 1:1 z Bayerem Leverkusen). W 2006 roku zajął wraz z klubem 10. miejsce w lidze, a w sezonie 2006/2007 przeżył degradację do 2. Bundesligi. W drugiej lidze sezonu 2007/2008 rozegrał 9 meczów, zaś latem 2008 odszedł z zespołu.

Następnie nowym klubem Polanskiego zostało hiszpańskie Getafe CF, do którego ściągnął go nowy trener zespołu, Víctor Muñoz. Do Getafe przybył na zasadzie wolnego transferu. W rozgrywkach Primera División zadebiutował 28 września 2008 w wygranym 1:0 wyjazdowym spotkaniu z Athletikiem Bilbao.

Latem 2009 Polanski został wypożyczony do beniaminka Bundesligi, FSV Mainz 05. Po upływie okresu wypożyczenia zawodnik podpisał umowę z klubem ważną do 2014[4].

25 stycznia 2013 podpisał dwuletni kontrakt z TSG 1899 Hoffenheim[5][6].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Stan na 26 marca 2014

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2004/05 Borussia Mönchengladbach  Niemcy Bundesliga 1 0
2005/06 Borussia Mönchengladbach  Niemcy Bundesliga 21 1
2006/07 Borussia Mönchengladbach  Niemcy Bundesliga 22 0
2007/08 Borussia Mönchengladbach  Niemcy 2. Bundesliga 9 0
2008/09 Getafe CF  Hiszpania Primera División 26 0
2009/10 FSV Mainz 05 (wyp.)  Niemcy Bundesliga 21 1
2010/11 FSV Mainz 05  Niemcy Bundesliga 28 0
2011/12 FSV Mainz 05  Niemcy Bundesliga 26 3
2012/13 (j) FSV Mainz 05  Niemcy Bundesliga 12 0
2012/13 (w) TSG 1899 Hoffenheim  Niemcy Bundesliga 11 0
2013/14 TSG 1899 Hoffenheim  Niemcy Bundesliga 25 2

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Od 2001 roku Polanski był juniorskim reprezentantem Niemiec w kolejnych kategoriach wiekowych. W latach 2005–2008 występował w reprezentacji Niemiec U-21, której był kapitanem. W 2009 roku stwierdził: Mój cel jest jasny. Chciałbym kiedyś zagrać w reprezentacji Niemiec. Uzasadnił to słowami: Wprawdzie urodziłem się w Polsce, lecz żyję od 3. roku życia w Niemczech, tam dorosłem, mam przyjaciół i nauczyłem się grać w piłkę. Myślę, że trzeba być wdzięcznym krajowi i być zaszczyconym, by móc wyraźnie powiedzieć, że gra się dla Niemiec – nieważne jakie ma się szanse[7] (mając na myśli także możliwość gry w polskich barwach). W kwietniu 2010 zawodnik potwierdził wcześniejsze stanowisko: W tym momencie nie wyobrażam sobie gry w reprezentacji Polski[8] i odrzucił wówczas ofertę gry w polskiej reprezentacji[9]. W wywiadzie przyznał, że jest zaszczycony, iż reprezentacja Polski interesuje się nim i jest za to wdzięczny, lecz nie byłoby mu łatwo powiedzieć „teraz jestem reprezentantem”, mimo przekonania, że grałby w barwach Polski i miałby pewny udział w nadchodzących mistrzostwach Euro 2012[10].

Po przekroczeniu wieku juniorskiego nie został powołany do kadry seniorskiej Niemiec i nie rozegrał w niej spotkania, w związku z czym zgodnie z przepisami niewykluczone były jego występy w innych reprezentacjach. Pomimo wypowiedzi Polanskiego z ubiegłych lat, na wiosnę 2011 roku nastąpiła zmiana jego stanowiska. Wówczas piłkarz zadeklarował chęć występów w biało-czerwonych barwach[11]. 4 lipca 2011 roku ostatecznie zdecydował się występować w reprezentacji Polski. W wywiadzie udzielonym Przeglądowi Sportowemu powiedział, że jest to jego „ostateczna decyzja”[12] i zaoferował: Jeśli jestem w formie i mogę pomóc reprezentacji Polski, wówczas proszę brać mnie pod uwagę[13]. 26 lipca 2011 roku selekcjoner kadry Polski Franciszek Smuda powołał go na towarzyski mecz z Gruzją, który odbył się 10 sierpnia w Lubinie, a Polanski zadebiutował w nim jako reprezentant Polski[14]. Orędownikiem gry Polanskiego w reprezentacji Polski był sam Smuda, zaś wsparcia udzielił także prezes PZPN, Grzegorz Lato[15]. Sprzeciw wobec powołania Polanskiego do kadry Polski wyrazili m.in. byli reprezentanci: Radosław Gilewicz[16], Tomasz Hajto[17], Jan Tomaszewski[18]. Zarzucali mu koniunkturalizm polegający na tym, iż zdecydował się na występy w kadrze Polski w momencie, gdy nie miał już realnej możliwości gry w reprezentacji Niemiec.

W maju 2012 roku został powołany przez Franciszka Smudę do kadry reprezentacji Polski na turniej Euro 2012 (do tego czasu zaliczył 8 meczów w biało-czerwonych barwach). W trakcie turnieju wystąpił we wszystkich trzech spotkaniach grupowych: 8 czerwca 2012 roku w inaugurującym turniej z Grecją, zakończonym remisem 1:1, 12 czerwca w drugim przeciwko Rosji (1:1, trafił w nim do siatki, lecz gol został nieuznany z uwagi na pozycję spaloną) oraz 16 czerwca w trzecim, przegranym 0:1 z Czechami. Za drugi mecz portale internetowe wystawiły mu najwyższą ocenę spośród reprezentantów Polski[19][20] (sam zawodnik odniósł w tym meczu uraz kolana i przedwcześnie opuścił boisko w 85 minucie gry[21]). W spotkaniu z Czechami został zmieniony w 56 minucie przez Kamila Grosickiego. W drugim i trzecim meczu został ukarany przez sędziów żółtą kartką. W trakcie turnieju Polanski przyznał, że zrobił dobrze decydując się na występy w reprezentacji Polski[22].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Eugen Polanski urodził się w Sosnowcu jako Bogusław Eugeniusz Polański. Jego ojciec był również piłkarzem występującym na poziomie polskiej III ligi[23]. W wieku trzech lat wyemigrował wraz z rodzicami i siostrą do Niemiec[24]. Rodzina zamieszkała w miejscowości Viersen w pobliżu granicy z Holandią. Podczas wyrabiania nowych dokumentów w Niemczech, tamtejsi urzędnicy uznali, że nie ma niemieckiego odpowiednika imienia Bogusław, więc do nowych dokumentów wpisano Eugen jako odpowiednik jego drugiego imienia[25]. Polanski ukończył niemieckie gimnazjum im. Erazma z Rotterdamu w Viersen, a następnie wyższą szkołę zawodową ekonomii i administracji (Höhere Berufsfachschule des Berufskollegs für Wirtschaft und Verwaltung) w Mönchengladbach. W 2011 stwierdził, iż „chyba bardziej czuje się Niemcem niż Polakiem”[26]. Posiada obywatelstwo polskie i niemieckie. W lipcu 2011 roku otrzymał polski paszport. W trakcie Euro 2012 przyznał, że z uwagi na częstsze przebywanie w Polsce, coraz lepiej poznaje kraj, bardziej go rozumie i poprawniej mówi po polsku. Zapewnił, że zawsze był Polakiem, chociaż wychował się w Niemczech[22].

Ma żonę Karolinę oraz dwóch synów: Tima (ur. 2003) i Lucę (ur. 4 listopada 2008)[27]. Od 2009 roku mieszka w Bingen am Rhein[28]. Porozumiewa się w języku niemieckim, polskim oraz hiszpańskim.

Uwagi

  1. 1,0 1,1 Dotyczy okresu gry w Hiszpanii.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Bogusław Eugeniusz Polański przez Sosnowiec do kadry Smudy. gazeta.pl. [dostęp 2011-08-18].
  2. 2,0 2,1 Exklusiv-Interview mit Eugen Polanski (niem.). sportal.de. [dostęp 2011-08-27].
  3. Ein Beißer als Symbolfigur (niem.). fr-online.de. [dostęp 2011-08-27].
  4. Polanski erhält Vertrag in Mainz bis 2014 (niem.). bundesliga.t-online.de. [dostęp 2011-07-28].
  5. Eugen Polanski piłkarzem TSG 1899 Hoffenheim. 90minut.pl, 2013-01-25.
  6. TSG holt Eugen Polanski aus Mainz (niem.). achtzehn99.de. [dostęp 2013-01-25].
  7. »Ich will in die Nationalelf« (niem.). 11freunde.de. [dostęp 2011-07-28].
  8. Polanski gibt Polen einen Korb (niem.). kicker.de. [dostęp 2011-07-28].
  9. Eugen Polanski nie chce grać dla Polski (pol.). 90minut.pl. [dostęp 2011-07-28].
  10. Keiner trainiert so innovativ wie wir (niem.). ran.de. [dostęp 2011-07-28].
  11. Reprezentacja. Polanski zmienił zdanie. Chce grać dla Polski (pol.). sport.pl. [dostęp 2011-05-27].
  12. Polanski entscheidet sich gegen den DFB (niem.). sport.t-online.de. [dostęp 2011-07-28].
  13. Mainz 05: Eugen Polanski spielt für Polen (niem.). rhein-zeitung.de. [dostęp 2011-07-28].
  14. Powołania na mecz Polska - Gruzja (pol.). pzpn.pl. [dostęp 2011-07-28].
  15. „Polubią go”, „Zły pomysł”... Burza o Polanskiego. Wypowiedz się! (pol.). sportfan.pl. [dostęp 2011-07-28].
  16. Gilewicz: Polanski w kadrze to zły pomysł. Będzie podział w reprezentacji! (pol.). sport.pl. [dostęp 2011-07-28].
  17. "Polanski raz odmówił, nie ma go". Kto nie chce Niemca w kadrze? (pol.). sportfan.pl. [dostęp 2011-07-28].
  18. Polanski? Profanacja reprezentacji (pol.). futbolnews.pl. [dostęp 2011-07-28].
  19. Euro 2012: noty Polaków za mecz z Rosją (pol.). onet.pl. [dostęp 2012-06-14].
  20. Euro 2012. Polanski najlepszy, Błaszczykowski na czwórkę [OCENY] (pol.). sport.pl. [dostęp 2012-06-14].
  21. Pomoc Polaków w rozsypce? „Nic mi się nie polepszyło” (pol.). onet.pl. [dostęp 2012-06-14].
  22. 22,0 22,1 Polański: Poczuliśmy swoją siłę, teraz wiemy, że możemy podjąć walkę z każdym. Zawsze byłem Polakiem, chociaż wychowałem się w Niemczech. wpolityce.pl, 2012-06-14. [dostęp 2012-06-14].
  23. Drybling ukrytej opcji. onet.pl, 2012-06-06. [dostęp 2012-06-06].
  24. Eugen Polanski: dam się pokroić za reprezentację Polski. onet.pl. [dostęp 2012-03-18].
  25. Polanski: Zrobię wszystko, żeby kibice byli ze mnie dumni. przegladsportowy.pl. [dostęp 2011-08-24].
  26. Eugen Polanski: chyba bardziej czuję się Niemcem niż Polakiem (pol.). onet.pl. [dostęp 2011-07-28].
  27. Polanski will der neue Schuster werden (niem.). bild.de. [dostęp 2011-07-28].
  28. Irgendwann bin ich wieder bei Borussia (niem.). bild.de. [dostęp 2011-07-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]