Ludovic Obraniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ludovic Obraniak
Ludovic Obraniak (2011).jpg
Ludovic Obraniak (2011)
Imię i nazwisko Ludovic Joseph Obraniak
Data i miejsce
urodzenia
10 listopada 1984
Longeville-lès-Metz, Francja
Pseudonim Ludo[1], El Cintro[2]
Pozycja pomocnik
Wzrost 174 cm
Masa ciała 72 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Werder Brema
Numer 7
Kariera juniorska
2000–2002 Metz
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2002–2007
2007–2012
2012–2014
2014–
Metz
Lille
Girondins Bordeaux
Werder Brema
99 (5)
152 (19)
72 (14)
10 (1)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2002
2004
2009–
 Francja U-19
 Francja U-21
 Polska

1 (0)
34 (6)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 16 kwietnia 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 13 maja 2014.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Ludovic Joseph Obraniak (ur. 10 listopada 1984 w Longeville-lès-Metz) – francuski piłkarz polskiego pochodzenia występujący na pozycji pomocnika. Reprezentant Polski. Od 2014 zawodnik Werderu Brema.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Ludovic Obraniak był przez cztery lata zawodnikiem klubu FC Metz, grającego w Ligue 1 – najwyższej klasie rozgrywkowej we Francji. Pewne miejsce w składzie drużyny znalazł w sezonie 2004/05, podczas którego rozegrał 30 spotkań ligowych, strzelając w nich 2 bramki. W 2007 przeszedł do Lille OSC za kwotę około 1,2 mln € oraz za Daniela Gygaxa w rozliczeniu[3]. W czasie niespełna pięciu lat występów w Lille, zdobył z zespołem mistrzostwo Francji w sezonie 2010/2011 oraz Puchar Francji w 2011.

11 stycznia 2012 podpisał 3,5-letni kontrakt z innym francuskim klubem Girondins Bordeaux[4]. Zadebiutował 21 stycznia w meczu 1/16 Pucharu Francji przeciwko trzecioligowemu US Créteil, gdzie grał do 83. minuty i zaliczył asystę. Swojego premierowego gola dla Girondins Bordeaux zaliczył 4 lutego 2012 roku w meczu ligowym przeciwko Toulouse FC. 12 lutego 2012 wystąpił w wyjazdowym meczu przeciwko swojemu niedawnemu klubowi Lille OSC, zdobył dwa gole i zaliczył asystę (druga bramka zdobyta w ostatniej minucie meczu była decydująca o zwycięstwie 4:5). Jedyne trofeum z zespołem, Puchar Francji (po raz drugi w swojej karierze), zdobył 31 maja 2013[5].

31 stycznia 2014 roku został zawodnikiem niemieckiego Werderu Brema, z którym związał się 2,5-letnią umową ważną do 30 czerwca 2016[6]. W nowym klubie otrzymał numer 7 na koszulce meczowej[7]. 15 lutego 2014, w swoim drugim meczu w barwach Werderu, zdobył swojego pierwszego gola dla zespołu, wyrównującego w 88. minucie spotkania z Borussią Mönchengladbach (1:1)[8][9].

Funkcję menedżera Obraniaka pełni Daniel Neuber[10].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 2002 roku Obraniak został powołany do reprezentacji Francji U-19 na dwumecz z Jugosławią[11]. W kadrze U-21 zagrał jeden raz, w meczu z Hiszpanią, rozegranym 17 kwietnia 2004. Zmienił wówczas Anthony'ego Le Talleca[12]. Od momentu wejścia nowych przepisów FIFA piłkarz był jednak uprawniony do gry w polskiej reprezentacji. Zawodnik wystąpił o polskie obywatelstwo i zadeklarował chęć gry w reprezentacji Polski.

Po uzyskaniu polskiego obywatelstwa w 2009 Obraniak został powołany przez Leo Beenhakkera do reprezentacji na mecz towarzyski z Grecją 12 sierpnia 2009. Zagrał w tym meczu od początku drugiej połowy, zmieniając Euzebiusza Smolarka. W spotkaniu strzelił dwa gole, w 47 minucie zdobył bramkę na 1:0, a w 80 minucie na 2:0[13].

W 2012 został powołany przez selekcjonera kadry Franciszka Smudę na Euro 2012. Podczas turnieju wystąpił we wszystkich trzech meczach grupowych.

16 maja 2013 ogłosił, że rezygnuje z gry w kadrze dopóki Waldemar Fornalik będzie selekcjonerem kadry Narodowej Polski[14]. W październiku 2013 wyjaśniając swoją decyzję stwierdził, iż w kadrze nie był traktowany z należytym szacunkiem[15][16]. 8 grudnia tego samego roku rozmawiał z trenerem Adamem Nawałką o swojej grze w reprezentacji. Nazajutrz w wywiadzie dla telewizji powiedział, że wyjaśnił z trenerem klika spraw związanych z jego przeszłością i wykazał chęć ponownego grania w drużynie [17]. Odnośnie jego odmowy gry w kadrze, a następnie deklaracji powrotu do niej zaistniała dyskusja w polskim środowisku piłkarskim; na ten temat wypowiadali się byli reprezentanci, trenerzy, prezes PZPN Zbigniew Boniek, którzy poparli bądź skrytykowali postępowanie Obraniaka[18][19][20][21][22][23].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Ludovic Obraniak w barwach reprezentacji Polski (2010)

Statystyki klubowe[edytuj | edytuj kod]

Stan na 16 kwietnia 2014
Sezon Klub Kraj Rozgrywki ligowe Puchary europejskie
Liga Mecze Gole Kartki Puchar Mecze Gole
Yellow card.svg Red card.svg
2002–2003 FC Metz Francja Francja Ligue 2 9 0 ? ? / / /
2003–2004 FC Metz Francja Francja Ligue 1 9 0 0 0 / / /
2004–2005 FC Metz Francja Francja Ligue 1 30 2 4 0 / / /
2005–2006 FC Metz Francja Francja Ligue 1 31 1 4 1 / / /
2006–2007 FC Metz Francja Francja Ligue 2 20 2 4 0 / / /
2006–2007 Lille OSC Francja Francja Ligue 1 17 0 2 0 LM 2 0
2007–2008 Lille OSC Francja Francja Ligue 1 35 2 4 1 / / /
2008–2009 Lille OSC Francja Francja Ligue 1 33 9 3 0 / / /
2009–2010 Lille OSC Francja Francja Ligue 1 29 4 1 0 LE 9 2
2010–2011 Lille OSC Francja Francja Ligue 1 26 2 3 0 LE 9 1
2011–2012 Lille OSC Francja Francja Ligue 1 12 2 2 0 LM 5 0
Girondins Bordeaux Francja Francja Ligue 1 17 4 2 0 / / /
2012–2013 Girondins Bordeaux Francja Francja Ligue 1 30 6 4 1 LE 8 1
2013–2014 Girondins Bordeaux Francja Francja Ligue 1 21 4 3 0 LE - -
2013–2014 Werder Brema Niemcy Niemcy Bundesliga 10 1 2 0 / / /

Mecze w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Stan na 8 marca 2014
Drużyna narodowa Rok Mecze Bramki
Polska
2009 7 2
2010 5 2
2011 8 0
2012 10 2
2013 2 0
2014 2 0
Suma 34 6

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Lille
Bordeaux
  • Puchar Francji: 2013

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Dziadek zawodnika, Zygmunt (1933-1986), pochodził z Pobiedzisk niedaleko Poznania[24]. W 1937 z rodziną wyemigrował do Francji (przyjął obywatelstwo francuskie w 1964 roku, lecz nie zrzekł się obywatelstwa polskiego)[25][26]. Przywiózł ze sobą koszulkę reprezentacji Polski, którą rodzina Obraniaków traktowała jak relikwię. Zmarł, gdy Ludovic miał dwa lata.

20 lutego 2008 wystąpił z odpowiednim wnioskiem do konsulatu w Lille[27]. 5 czerwca 2009 uzyskał urzędowe potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego[28]. 7 czerwca wojewoda mazowiecki wydał decyzję potwierdzającą posiadanie polskiego obywatelstwa przez Ludovica Josepha Obraniaka[29]. Pomocy w jego staraniach udzielał mu polski korespondent prasowy i menedżer piłkarski Tadeusz Fogiel[30][31]. Tak wypowiedział się o tym Ludovic Obraniak:

Quote-alpha.png
Chciałem zostać graczem reprezentacji narodowej Polski, nie tylko aby grać, lecz przede wszystkim, aby oddać hołd pamięci mojego dziadka zmarłego w 1986 roku. Przed wielu laty przywiózł on z Polski do Francji koszulkę, którą przechowujemy jako najświętszą relikwię. Marzyłem aby taką samą założyć w przyszłości i moje marzenie się spełniło. [32]

5 czerwca 2012 otrzymał tytuł honorowego obywatelstwa Pobiedzisk „w uznaniu wybitnych zasług dla rozsławienia imienia miasta Pobiedziska”[33]. Jego żoną jest pochodząca z Francji Laura Sieger (ich ślub odbył się 1 czerwca w bazylice Saint-Seurin w Bordeaux, był na nim obecny mer miasta Alain Juppé[34][35][36])[37]. Mają dwoje dzieci: córkę (ur. 2011[38]), drugie dziecko urodziło się w listopadzie 2013[39][40]. W styczniu 2014 Ludovic Obraniak przyznał, że czuje się Francuzem, zaś dzięki pochodzeniu i polskiej krwi ma zaszczyt występować w reprezentacji Polski[41]

Quote-alpha.png
Jest prawdą, że nie mówię poprawnie po polsku, ale czy ten fakt powinien mnie dyskryminować? Czy jest on ważniejszy niż więzy krwi? [42]

Przypisy

  1. Obraniak: strzeliłem półtorej bramki. mundial.wp.pl, 13.08.2009. [dostęp 13.08.2009].
  2. Polska krew i dobra lewa noga. Rzeczpospolita, 15.06.2009. [dostęp 13 sierpnia 2009].
  3. Laurent Picard: Lille land Metz man (ang.). W: Sky Sports [on-line]. skysports.com, 22 lutego 2009. [dostęp 22 lutego 2007].
  4. Ligue 1. Ludovic Obraniak podpisał kontrakt z Bordeaux (pol.). sport.pl. [dostęp 2012-01-12].
  5. Wino lepsze od wody. Obraniak z Pucharem Francji. tvn24.pl, 31 maja 2013. [dostęp 2 lutego 2014].
  6. Fix: Obraniak wird Werderaner (niem.). Werder Brema, 31 stycznia 2014. [dostęp 31 stycznia 2014].
  7. Obraniak - le nouveau chef? (niem.). werder.de, 31 stycznia 2014. [dostęp 3 lutego 2014].
  8. Obraniak erlöst Werder! 1:1 gegen Gladbach (niem.). werder.de, 15 lutego 2014. [dostęp 15 lutego 2014].
  9. Obraniak-Traumtor als Zeichen des einmaligen Teamgeists (niem.). werder.de, 15 lutego 2014. [dostęp 15 lutego 2014].
  10. Agent Obraniaka: Ludovic chce grać w Bundeslidze, ale nie wszystko jest już ustalone. sportowefakty.pl, 31 stycznia 2014. [dostęp 2 lutego 2014].
  11. La liste des 18 joueurs retenus. fff.fr. [dostęp 2012-05-06].
  12. Large revue d'effectif lors de France-Espagne. fff.fr. [dostęp 2012-05-06].
  13. Polska pokonała Grecję (pol.). PZPN.pl, 12 sierpnia 2009. [dostęp 13 sierpnia 2009].
  14. Obraniak zrezygnował z gry w reprezentacji Polski. rp.pl, 2013-05-16. [dostęp 2013-05-16].
  15. Obraniak - "Happy to represent my country" (ang.). girondins.com, 2 lutego 2014. [dostęp 3 lutego 2014].
  16. Ludovic Obraniak: chciałem jedynie szacunku. onet.pl, 24 października 2013. [dostęp 2 lutego 2014].
  17. Ludovic Obraniak chce walczyć o grę w kadrze. "To honor i wielki zaszczyt" (pol.). PolskieRadio.pl, 2013-12-09. [dostęp 2014-01-10].
  18. Boniek: Obraniaka zdenerwował wywiad w gazecie, której nie zna. wprost.pl, 25 maja 2013. [dostęp 2 lutego 2014].
  19. Janusz Wójcik dla SportoweFakty.pl: Nie pozwoliłbym Obraniakowi nawet zjeść obiadu z drużyną!. sportowefakty.pl, 10 grudnia 2013. [dostęp 2 lutego 2014].
  20. Jerzy Engel dla SportoweFakty.pl: Za moich czasów piłkarze sami dzwonili i pytali czy będą powołani. sportowefakty.pl, 10 grudnia 2013. [dostęp 2 lutego 2014].
  21. Jan Tomaszewski: Adam widzi Obraniaka w kadrze. sportowefakty.pl, 10 grudnia 2013. [dostęp 2 lutego 2014].
  22. Były reprezentant Polski ostro o powrocie Obraniaka: K*** wstyd!. sportowefakty.pl, 10 grudnia 2013. [dostęp 2 lutego 2014].
  23. Sylwester Czereszewski dla SportoweFakty.pl: Jeśli Obraniak chce wrócić, niech sam da jasny sygnał. sportowefakty.pl, 25 listopada 2013. [dostęp 2 lutego 2014].
  24. Iza Koprowiak, Katarzyna Drosio: Obraniak zagra w naszej reprezentacji?. W: Dziennik [on-line]. dziennik.pl, 22 lipca 2008. [dostęp 25 lutego 2007].
  25. Drybling ukrytej opcji. onet.pl, 2012-06-06. [dostęp 2012-06-06].
  26. Polskie ślady Ludovica Obraniaka - Jak dziadek Zygmunt piłkarza reprezentacji zapewnił. gazeta.pl, 10 sierpnia 2009. [dostęp 2 lutego 2014].
  27. kd: Ludovic Obraniak wystąpił o nadanie polskiego obywatelstwa. W: PAP [on-line]. sport.pl, 22 lutego 2009. [dostęp 22 lutego 2007].
  28. Ludovic Obraniak obywatelem Polski. W: PAP [on-line]. sport.wp.pl, 5 czerwca 2009. [dostęp 5 czerwca 2009].
  29. MichalMKS: Obraniak wystąpił o polskie obywatelstwo. W: PAP [on-line]. 90minut.pl, 2009-02-24. [dostęp 24 lutego 2007].
  30. Rodzina jest dumna. rp.pl, 11 sierpnia 2009. [dostęp 2 lutego 2014].
  31. Jak Polska Obraniaka kusiła. rp.pl, 18 sierpnia 2009. [dostęp 2 lutego 2014].
  32. cyt. w Francuskie media o udanym debiucie Obraniaka Francuskie media o udanym debiucie Obraniaka na gazeta.pl za sport.fr
  33. Reprezentant Polski Ludovic Obraniak honorowym obywatelem Pobiedzisk. e-vive.pl, 5 czerwca 2012. [dostęp 2 lutego 2014].
  34. Vidéo Mariage : Ludovic Obraniak (fr.). lamarieeencolere.com, 2 czerwca 2013. [dostęp 3 lutego 2014].
  35. Girondins de Bordeaux : Le mariage de Ludovic Obraniak et Laura (fr.). france3.fr, 2 czerwca 2013. [dostęp 3 lutego 2014].
  36. Carnet de Mariage à Bordeaux : Ludovic Obraniak & Laura Sieger (fr.). hellocoton.fr, 2 czerwca 2013. [dostęp 3 lutego 2014].
  37. Obraniak ma piękną narzeczoną. fakt.pl, 16 sierpnia 2009. [dostęp 3 lutego 2014].
  38. New father Obraniak will make France game (ang.). fifa.com, 3 czerwca 2011. [dostęp 3 lutego 2014].
  39. OBRANIAK VA ÊTRE PAPAopublikowany=girondins4ever.com (fr.). [dostęp 3 lutego 2014].
  40. Ludovic Obraniak postąpił naturalnie, niepotrzebna nagonka. eurosport.onet.pl, 22 listopada 2013. [dostęp 2 lutego 2014].
  41. Ludovic Obraniak: Czuję się Francuzem. sportowefakty.pl, 31 stycznia 2014. [dostęp 2 lutego 2014].
  42. cyt. na oficjalnym profilu na Facebook

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]