Dariusz Dudka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dariusz Dudka
Dariusz Dudka.jpg
Imię i nazwisko Dariusz Dudka
Data i miejsce
urodzenia
9 grudnia 1983
Kostrzyn nad Odrą, Polska,
Pozycja obrońca, pomocnik
Wzrost 183 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Wisła Kraków
Numer 5
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1999
1999–2005
2005–2008
2008–2012
2012–2013
2013
2014–
Celuloza Kostrzyn nad Odrą
Amica Wronki
Wisła Kraków
Auxerre
Levante
Birmingham City
Wisła Kraków

93 (0)
77 (5)
110 (6)
3 (0)
2 (0)
2 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
2004–2012  Polska 65 (2)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 2 stycznia 2014.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Od lewej: Dariusz Dudka, Maciej Stolarczyk i Arkadiusz Głowacki podczas treningu Wisły Kraków (2007)

Dariusz Dudka (ur. 9 grudnia 1983 w Kostrzynie nad Odrą) – polski piłkarz grający na pozycji obrońcy lub pomocnika, reprezentant Polski, członek Klubu Wybitnego Reprezentanta, zawodnik Wisły Kraków.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę rozpoczynał w zespole Celuloza Kostrzyn. W 1999 roku przeniósł się do Amiki Wronki. W polskiej ekstraklasie debiutował 15 kwietnia 2000 roku w spotkaniu Amiki z Ruchem Radzionków.

W trakcie sezonu 2005/2006 został sprzedany do Wisły Kraków. W sezonie 2007/2008 zdobył Mistrzostwo Polski z Wisłą.

26 czerwca 2008 roku został sprzedany do francuskiego klubu AJ Auxerre za (jak się szacuje) kwotę 2,5 mln. euro[1]. Dudka pierwszego gola dla AJ Auxerre zdobył 21 marca 2009 roku w meczu przeciwko Le Mans UC72. W tym samym spotkaniu zaliczył także asystę. 17 sierpnia 2012 roku przeniósł się do hiszpańskiego zespołu Levante UD, w barwach którego zadebiutował 10 dni później w spotkaniu z Realem Valladolid[2]. Po zakończeniu sezonu odszedł z klubu i został wolnym zawodnikiem.

31 października 2013 roku podpisał dwumiesięczny kontrakt z angielskim Birmingham City, gdzie wcześniej przebywał na testach[3].

17 lutego 2014 roku podpisał[4] półtoraroczny kontrakt z Wisłą Kraków, do której powrócił po przeszło pięciu latach gry w Europie Zachodniej. Powrócił do gry w derbowym meczu z Cracovią 23 marca 2014[5].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Uczestnik Mistrzostw Świata w Niemczech (2006), a także Mistrzostw Europy w Austrii i Szwajcarii (2008) oraz w Polsce i na Ukrainie (2012).

21 sierpnia 2008 został zawieszony na czas nieokreślony w prawach reprezentanta Polski, wraz z Arturem Borucem i Radosławem Majewskim, za „niedopuszczalne i nieodpowiedzialne zachowania” po zakończeniu meczu PolskaUkraina[6].

15 listopada 2011 wystąpił po raz 60. w reprezentacji Polski (w meczu z Węgrami, 2:1), a tym samym dołączył do Klubu Wybitnego Reprezentanta. Swój ostatni, jak na razie mecz w reprezentacji rozegrał 16 czerwca 2012 podczas Euro 2012 z Czechami, przegranym 0:1, przez co Polska odpadła z turnieju.

Po mistrzostwach Europy za selekcjonerskiej kadencji Waldemara Fornalika nie został powołany ani razu.

W reprezentacji pełnił funkcję wicekapitana[7].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

(stan na 27 sierpnia 2012)
Sezon Klub Liga Mecze Bramki
1999/2000 Amica Wronki Ekstraklasa 2 0
2000/2001 Amica Wronki Ekstraklasa 17 0
2001/2002 Amica Wronki Ekstraklasa 23 0
2002/2003 Amica Wronki Ekstraklasa 4 0
2003/2004 Amica Wronki Ekstraklasa 23 0
2004/2005 Amica Wronki Ekstraklasa 23 0
2005/2006 (j) Amica Wronki Ekstraklasa 1 0
2005/2006 Wisła Kraków Ekstraklasa 29 1
2006/2007 Wisła Kraków Ekstraklasa 28 3
2007/2008 Wisła Kraków Ekstraklasa 20 1
2008/2009 AJ Auxerre Ligue 1 28 1
2009/2010 AJ Auxerre Ligue 1 19 0
2010/2011 AJ Auxerre Ligue 1 29 3
2011/2012 AJ Auxerre Ligue 1 34 2
2012/2013 Levante UD Primera División 3 0

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

(stan na 16 czerwca 2012)
Drużyna narodowa Rok Mecze Bramki
Polska
2004 2 0
2005 3 0
2006 5 0
2007 11 2
2008 12 0
2009 10 0
2010 5 0
2011 12 0
2012 5 0
Suma 65 2

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W maju 2003 roku w Szczecinie na ul. Energetyków potrącił śmiertelnie pieszego. Ówczesny zawodnik Amiki Wronki był pod wpływem alkoholu, ale nie został skazany, gdyż uznano, że do wypadku doszło z winy pieszego. Jedyną konsekwencją był obowiązujący przez dziewięć miesięcy zakaz prowadzenia pojazdów[8].

Jest szwagrem piłkarza Przemysława Małeckiego[9].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]