Fredy Guarín

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fredy Guarín
Fredy Guarin 2011.jpg
Imię i nazwisko Fredy Alejandro Guarín Vasquez
Data i miejsce
urodzenia
30 czerwca 1986
Puerto Boyacá, Kolumbia 
Pseudonim Il Guaro, Guepardo
Pozycja pomocnik
Wzrost 183 cm
Masa ciała 77 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Inter Mediolan
Numer 13[1]
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2002
2003-05
2005–2006
2006–2007
2007–2008
2008–2012
2012
2012-
Atlético Huila Neiva
Envigado
Boca Juniors (wyp.)
Saint-Étienne (wyp.)
Saint-Étienne
Porto
Inter Mediolan (wyp.)
Inter Mediolan
5 (0)
38 (4)
2 (0)
18 (1)
18 (0)
63 (11)
6 (0)
51 (7)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2003
2003-2005
2006–
 Kolumbia U-17
 Kolumbia U-20
 Kolumbia
6 (2)
16 (2)
47 (3)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 21 stycznia 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 21 stycznia 2014.

Fredy Alejandro Guarín Vasquez (ur. 30 czerwca 1986 w Puerto Boyacá) – kolumbijski piłkarz grający na środkowego lub prawego pomocnika. Od 2012 roku zawodnik Interu Mediolan.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Debiut Guarina w Atletico Huila

Swoją piłkarską karierę Guarín rozpoczął w klubie Atlético Huila Neiva, w barwach którego zadebiutował w 2002 roku w Copa Mustang. W 2003 r. przeniósł się do Envigado FC. Już w 2. kolejce ligowej w meczu przeciwko Deportivo Pereira (1:1) zdobył gola. W całym sezonie zagrał w 10 ligowych meczach, a jego drużyna najpierw weszła do drugiej fazy rozgrywek, a tam zajęła 2. miejsce w grupie B. Jednak jeszcze w połowie sezonu Guarín trafił na wypożyczenie do jednego z najsłynniejszych klubów Ameryki Południowej, Boca Juniors Buenos Aires. Najpierw pół roku spędził w młodzieżowej drużynie tego klubu, a po dobrej grze w styczniu 2006 w sparingach oraz wobec kontuzji Fernando Gago i Sebastiána Battagli otworzyła się szansa gry w pierwszym składzie Boca. Ostatecznie Guarín zagrał tylko w 2 meczach Primera División, a z Boca wygrał fazę Clausura i tym samym wywalczył mistrzostwo Argentyny.

Saint-Étienne[edytuj | edytuj kod]

W sierpniu 2006 Fredy trafił na wypożycznie do klubu francuskiej Ligue 1, AS Saint-Etienne które zapłaciło za ten transfer 0,1 mln euro. W barwach „Zielonych” zadebiutował 5 października w sparingu z Espanyolem Barcelona. Jego klub wygrał 2:0 a on sam zdobył obie bramki. Swój debiut w Ligue 1 Guarín zaliczył 14 października w derbach regionu Rodan-Alpy z Olympique Lyon. Pomimo porażki 1:2 Guarín został chwalony przez francuską prasę i od czasu debiutu trener zespołu Ivan Hašek coraz częściej zaczął stawiać na młodego Kolumbijczyka. Kierownictwo Saint-Etienne ostatecznie zdecydowało się wykupić zawodnika na stałe z Boca Juniors płacąc 0,5 mln euro, co stało się faktem w 2007 roku. Nowopodpisany kontrakt miał obowiązywać przez 4 lata. Do lata 2008 Guarín rozegrał dla "Zielonych" 36 spotkań i zdobył jednego gola w spotkaniu z Troyes AC (17 marca 2007).

FC Porto[edytuj | edytuj kod]

Guarin podczas meczu FC Porto z CSKA Moskwa

10 lipca 2008 roku Guarín podpisał czteroletni kontrakt z FC Porto. Sumy transferu nie podano (prawdopodobnie ok. 1 mln euro)[2], ale w zamian za Kolumbijczyka Les Verts wypożyczyli Paulo Machado. Debiut Il Guaro miał miejsce podczas meczu o Superpuchar Portugalii z Marítimo Funchal rozegranym 16 sierpnia 2008 r. 14 grudnia 2008 strzelił dwie bramki w starciu z CD Cinfaes w Pucharze Ligi. Pierwszą bramkę dla Porto strzelił w spotkaniu z Vitórią Setúbal 6 grudnia 2008 r. 24 kwietnia 2010 również w meczu z Vitorią strzelił gola i zaliczył 2 asysty. Graczem pierwszej jedenastki został od sezonu 2010/11, gdy Smoki opuścił Raul Meireles. W finale Ligi Europy 2011 zaliczył asystę przy trafieniu Radamela Falcao[3]. Jedna z jego dwóch bramek w wygranym 4:1 spotkaniu z Maritimo została wybrana najpiękniejszą w sezonie 2010/11 w Europie. W meczu o Superpuchar Europy został ukarany czerwoną kartką. Po wygraniu Ligi Europy i odejściu Villasa-Boasa Guarin pod wodzą nowego trenera Vitora Pereiry stracił miejsce w wyjściowej jedenastce[4]. W listopadzie 2011 r. doznał kontuzji wykluczającej go z gry do kwietnia. Dla Porto zagrał w 63 meczach ligowych i zdobył 11 bramek.

Inter Mediolan[edytuj | edytuj kod]

Nie przeszkodziło mu to jednak zmienić klubu, gdyż 31 stycznia 2012 Guarin został wypożyczony do Interu Mediolan za 1,5 mln euro, gdzie miał zastąpić odchodzącego do PSG Thiago Mottę. Jego debiut miał miejsce 1 kwietnia 2012 roku w meczu wygranym przez Inter Mediolan 5:4 z Genoa CFC, kiedy zmienił w 61 minucie Dejana Stankovicia. Po zakończeniu sezonu Inter Mediolan zdecydował się wykupić Kolumbijczyka za 11 milionów euro, co stanowiło kwotę o 2,5 mln mniejszą niż zakładano w umowie o wypożyczeniu. Pierwszą bramkę dla Nerazzurich zdobył 30 sierpnia 2012 r. w meczu z FC Vaslui (2:2) w eliminacjach Ligi Europy. 4 października podczas meczu z Neftçi Baku zaliczył 3 asysty. 8 listopada w meczu z Partizanem zdobył gola i dwukrotnie asystował[5]. 21 lutego w meczu z CFR Cluj zdobył dwie bramki.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W dorosłej reprezentacji Kolumbii Guarín zadebiutował 24 maja 2006 roku w zremisowanym 1:1 wyjazdowym meczu z Ekwadorem. Brał udział w sparingach zespołu w 2006 roku (m.in. w meczu z Polską, wygranym w Chorzowie 2:1). Przed debiutem w pierwszej reprezentacji Guarín reprezentował młodzieżowe reprezentacje Kolumbii. Ma na swoim koncie udział w dwóch finałach Młodzieżowych Mistrzostw Świata: w 2003 roku w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, skąd przywiózł brązowy medal i w 2005 roku w Holandii (Kolumbia odpadła w 1/8 finału, Guarín zdobył 2 gole w całym turnieju) oraz w Mistrzostwach Świata do lat 17 w 2003 r.

Styl gry[edytuj | edytuj kod]

Dysponuje mocnym i precyzyjnym uderzeniem z dystansu z obu nóg oraz świetnym wyszkoleniem technicznym[6]. Potrafi grać defensywnie, ale nie obce jest mu też ustawienie w okolicach środkowej linii boiska. Jest świetny jako ofensywny pomocnik, ale wydaje się, że jego właściwą rolą jest bycie rozgrywającym[7]. Jak zauważa La Gazetta dello Sport: " Jeżeli drużyna ma na boisku Fredy'ego Guarina to można być pewnym, że ten gracz da swojemu zespołowi albo wszystko, albo nic."[8]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pomimo urodzenia w miejscowości Puerto Boyacá wychowywał się w Tului, którą opuścił po ukończeniu szkoły podstawowej. Przeniósł się wówczas do Ibagué[9]. Jego idolem jest Patrick Vieira na którego cześć zdecydował się nosić w Interze koszulkę z numerem 14, a także dla urodzonego w tym dniu syna[10]. Z żoną ma dwójkę synów, starszy - Daniel ma 8 lat, a młodszy 2[11]. Jest kibicem zespołu Millonarios FC[12].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Guarin w meczu z Rapidem Wiedeń (2 grudnia 2010)
FC Porto
Boca Juniors

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Kraj Rozgrywki Mecze Bramki Asysty
Atlético Huila Neiva 2002 Kolumbia  Copa Mustang 5 0
Envigado FC 2003 5 0
2004 23 3
2005 10 1
Razem 38 4 -
Boca Juniors 2005/2006 Argentyna  Primera Division 2 0 0
Saint-Etienne 2006/2007 Francja  Ligue 1 18 1 0
2007/2008 18 0 1
Razem 36 1 1
FC Porto 2008/2009 Portugalia  Superliga 15 1 1
2009/2010 19 4 6
2010/2011 22 5 1
2011/2012 7 1 1
Razem 38 4 -
Inter Mediolan 2011/2012 Włochy  Serie A 6 0 3
2012/2013 32 4 3
2013/2014 19 3 7
Ogółem 57 7 13
Łącznie w Copa Mustang 43 4 -
Razem 185 20 17

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza reprezentacja

Data Miejsce Rywal Wynik Gol Rozgrywki
24 maja 2006  Ekwador 1:1 mecz towarzyski
2 czerwca 2006 Borussia-Park, Mönchengladbach  Niemcy 0:3 mecz towarzyski
14 czerwca 2008 Estadio Nacional, Lima  Peru 1:1 eliminacje do MŚ 2010
18 czerwca 2008 Estadio Olímpico Atahualpa, Quito  Ekwador 0:0 eliminacje do MŚ 2010
6 września 2008 Estadio El Campín, Bogota  Urugwaj 0:1 eliminacje do MŚ 2010
11 października 2008 Estadio El Campín, Bogota  Paragwaj 0:1 eliminacje do MŚ 2010
15 października 2008 Maracanã, Rio de Janeiro  Brazylia 0:0 eliminacje do MŚ 2010
20 listopada 2008 Estadio Deportivo Cali, Cali  Nigeria 1:0 mecz towarzyski
6 czerwca 2009 Estadio Monumental, Buenos Aires  Argentyna 0:1 eliminacje do MŚ 2010
10 czerwca 2009 Estadio Atanasio Girardot, Medellín  Peru 1:0 eliminacje do MŚ 2010
5 września 2009 Estadio Atanasio Girardot, Medellín  Ekwador 2:0 eliminacje do MŚ 2010
9 września 2009 Estadio Centenario, Montevideo  Urugwaj 1:3 eliminacje do MŚ 2010
10 października 2009 Estadio Atanasio Girardot, Medellín  Chile 2:4 eliminacje do MŚ 2010
14 października 2009 Estadio Defensores del Chaco, Asunción  Paragwaj 2:0 eliminacje do MŚ 2010
27 maja 2010 First National Bank Stadium, Johannesburg  Republika Południowej Afryki 1:2 mecz towarzyski
9 lutego 2011 Estadio Santiago Bernabéu, Madryt  Hiszpania 0:1 mecz towarzyski
26 marca 2011 Estadio Vicente Calderón, Madryt  Wenezuela 2:0 1 mecz towarzyski
2 lipca 2011 Estadio 23 de Agosto, San Salvador de Jujuy  Kostaryka 1:0 Copa America 2011
7 lipca 2011 Estadio Brigadier General Estanislao López, Santa Fe  Argentyna 0:0 Copa América 2011
10 lipca 2011 Estadio Brigadier General Estanislao López, Santa Fe  Boliwia 2:0 Copa América 2011
16 lipca 2011 Estadio Olímpico Chateau Carreras, Córdoba  Peru 0:2 Copa América 2011
4 września 2011 Red Bull Arena, Harrison  Honduras 2:0 mecz towarzyski
7 września 2011 Lockhart Stadium, Fort Lauderdale  Jamajka 2:0 mecz towarzyski
11 października 2011 Estadio Hernando Siles, La Paz  Boliwia 2:1 eliminacje do MŚ 2014
12 listopada 2011 Estadio Metropolitano Roberto Meléndez, Barranquilla  Wenezuela 1:1 1 eliminacje do MŚ 2014
28 maja 2011 Estadio El Campín, Bogota  Gujana 7:1 1 mecz towarzyski
3 czerwca 2012 Estadio Nacional, Lima  Peru 1:0 eliminacje do MŚ 2014
10 czerwca 2012 Estadio Olímpico Atahualpa, Quito  Ekwador 0:1 eliminacje do MŚ 2014
7 października 2012 Estadio Metropolitano Roberto Meléndez, Barranquilla  Kamerun 3:0 mecz towarzyski
7 lutego 2013 Sun Life Stadium, Miami Gardens  Gwatemala 4:1 mecz towarzyski
22 marca 2013 Estadio Metropolitano Roberto Meléndez, Barranquilla  Boliwia 5:0 eliminacje do MŚ 2014
8 czerwca 2013 Estadio Monumental, Buenos Aires  Argentyna 0:0 eliminacje do MŚ 2014
11 czerwca 2013 Estadio Metropolitano Roberto Meléndez, Barranquilla  Peru 2:0 eliminacje do MŚ 2014
14 sierpnia 2013 Mini Estadi, Barcelona  Serbia 1:0 1 mecz towarzyski
10 września 2013 Estadio Centenario, Montevideo  Urugwaj 0:2 eliminacje do MŚ 2014
11 października 2013 Estadio Metropolitano Roberto Meléndez, Barranquilla  Chile 3:3 eliminacje do MŚ 2014
16 października 2013 Estadio Defensores del Chaco, Asunción  Paragwaj 2:1 eliminacje do MŚ 2014
14 listopada 2013 Stadion Króla Baudouina I, Bruksela  Belgia 2:0 mecz towarzyski
19 listopada 2013 Amsterdam ArenA, Amsterdam  Holandia 0:0 mecz towarzyski

MŚ U-20 2005

Data Miejsce Rywal Wynik Gol
22 czerwca 2005 Univé Stadion, Emmen  Argentyna 1:2
18 czerwca 2005 Willem II Stadion, Tilburg  Syria 2:0
15 czerwca 2005 Willem II Stadion, Tilburg  Kanada 2:0 1
12 czerwca 2005 Willem II Stadion, Tilburg  Włochy 2:0 1

MŚ U-20 2003

Data Miejsce Rywal Wynik
19 grudnia 2003 Stad madina Zajid ar-rijadijja, Abu Zabi  Argentyna 2:1
12 grudnia 2003 Malab Al Raszid, Dubaj  Zjednoczone Emiraty Arabskie 1:0
29 listopada 2003 Malab Al Maktum, Dubaj  Egipt 0:0

MŚ U-17 2003

Data Miejsce Rywal Wynik Gol
13 sierpnia 2003 Sonera Stadium, Helsinki  Meksyk 0:0
16 sierpnia 2003 Sonera Stadium, Helsinki  Chiny 2:1 1
19 sierpnia 2003 Sonera Stadium, Helsinki  Finlandia 9:1 1
23 sierpnia 2003 Finnair Stadium, Helsinki  Kostaryka 2:0
27 sierpnia 2003 Ratinan Stadion, Tampere  Brazylia 0:2
30 sierpnia 2003 Sonera Stadium, Helsinki  Argentyna 1:1 k.4:5

Bramki w reprezentacji

Data Miejsce Rywal Wynik Rozgrywki Bramka na
26 marca 2011 Madryt  Hiszpania 2:0 mecz towarzyski 1:0
11 listopada 2011 Barranquilla  Wenezuela 1:1 eliminacje do MŚ 2014 1:0
28 maja 2012 Bogota  Gujana 7:1 mecz towarzyski 6:0
14 sierpnia 2013 Barcelona  Serbia 1:0 mecz towarzyski 1:0

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]