Gunder Gundersen (ur. 12 września 1930 r. w Asker - zm. 2 czerwca 2005 r. w Oslo) - norweski dwuboista klasyczny, dwukrotny medalista mistrzostw świata.
Gundersen reprezentował barwy klubu IF Frisk Asker. Pierwszym sukcesem w jego karierze było zdobycie mistrzostwa Norwegii w kategorii juniorów w 1950 roku. Dwa lata później wygrał zawody w kombinacji podczas Holmenkollen Ski Festival, ale na odbywających się w tym samym roku Igrzyskach Olimpijskich w Oslo nie wystąpił.
W 1954 roku wziął udział w Mistrzostwach Świata w Falun, gdzie wywalczył srebrny medal, ulegając jedynie swemu rodakowi Sverre Stenersenowi, do którego stracił zaledwie 1 punkt. Trzecie miejsce przypadło kolejnemu reprezentantowi Norwegii, Kjetilowi Mårdalenowi, który miał jednak wyraźną stratę do pierwsze dwójki. W 1955 roku Gundersen zwyciężył w organizowanych w Lahti zawodach Salpausselän Kisat. Ze startu na Igrzyskach Olimpijskich w Cortina d'Ampezzo w 1956 roku wyeliminowała go kontuzja.
Na Mistrzostwach Świata w Lahti w 1958 roku brązowy medal, ustępując tylko Finowi Paavo Korhonenowi oraz po raz kolejny Sverre Stenersenowi. W konkursie skoków Norweg uzyskał dziewiąty wynik, jednak na trasie biegowej miał drugi czas, co pozwoliło mu zająć miejsce na podium. Rok później po raz drugi zwyciężył w zawodach w Holmenkollen, otrzymując jednocześnie medal Holmenkollen. Sukces ten powtórzył także w 1960 roku. W lutym tego samego roku wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Squaw Valley, uzyskując czternasty wynik w skokach i dwunasty na trasie biegowej, co dało mu jedenastą pozycję. Wynik Gundersena był najsłabszym spośród norweskich dwuboistów na tych igrzyskach, na kolejnych Gunder już nie startował. Ostatnim sukcesem w jego karierze było zdobycie tytułu mistrza kraju w 1961 roku.
Po zakończeniu kariery zawodniczej został działaczem sportowym, pracował między innymi w Międzynarodowej Federacji Narciarskiej. Na Igrzyskach Olimpijskich w Lake Placid w 1980 roku był dyrektorem technicznym podczas zawodów w kombinacji. Gundersen jest ponadto autorem metody rozgrywania zawodów, która znacząco zmieniła obraz kombinacji norweskiej. Metoda ta nazywana jest od jego nazwiska metodą Gundersena.
Osiągnięcia [edytuj]
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Konkurencja |
Wynik zwycięzcy |
Strata |
Zwycięzca |
| 11. |
22 lutego |
1960 |
Squaw Valley |
Indywidualnie K-80/15 km |
457.952 pkt |
-24.904 pkt |
Georg Thoma |
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Konkurencja |
Wynik zwycięzcy |
Strata |
Zwycięzca |
2. |
17 lutego |
1954 |
Falun |
Indywidualnie K-80/18 km |
461.1 pkt |
-1.0 pkt |
Sverre Stenersen |
3. |
3 marca |
1958 |
Lahti |
Indywidualnie K-90/18 km |
448.500 pkt |
-3.948 pkt |
Paavo Korhonen |
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
Wyróżnieni Medalem Holmenkollen |
|
1895: Viktor Thorn • 1897: Asbjørn Nilssen • 1899: Paul Braaten, Robert Pehrson • 1901: Aksel Refstad • 1903: Karl Hovelsen • 1904: Harald Smith • 1905: Jonas Holmen • 1907: Per Bakken • 1908: Einar Kristiansen • 1909: Thorvald Hansen • 1910: Lauritz Bergendahl • 1911: Otto Tangen, Knut Holst • 1912: Olav Bjaaland • 1914: Johan Kristoffersen • 1915: Sverre Østbye • 1916: Lars Høgvold • 1918: Hans Horn, Jørgen Hansen • 1919: Thorleif Haug, Otto Aasen • 1923: Thoralf Strømstad • 1924: Harald Økern, Johan Grøttumsbråten • 1925: Einar Landvik • 1926: Jacob Tullin Thams • 1927: Hagbart Haakonsen, Einar Lindboe • 1928: Torjus Hemmestveit, Mikkjel Hemmestveit • 1931: Hans Vinjarengen, Ole Stenen • 1934: Oddbjørn Hagen • 1935: Arne Rustadstuen • 1937: Olaf Hoffsbakken, Birger Ruud, Martin Peder Vangli • 1938: Reidar Andersen, Johan R. Henriksen • 1939: Sven Selånger, Lars Bergendahl, Trygve Brodahl • 1940: Oscar Gjøslien, Annar Ryen • 1947: Elling Rønes • 1948: Asbjørn Ruud • 1949: Sigmund Ruud • 1950: Olav Økern • 1951: Simon Slåttvik • 1952: Stein Eriksen, Torbjørn Falkanger, Heikki Hasu, Nils Karlsson • 1953: Magnar Estenstad • 1954: Martin Stokken • 1955: Haakon VII Norweski, Hallgeir Brenden, Veikko Hakulinen, Sverre Stenersen • 1956: Borghild Niskin, Arnfinn Bergmann, Arne Hoel • 1957: Eero Kolehmainen • 1958: Inger Bjørnbakken, Håkon Brusveen • 1959: Gunder Gundersen • 1960: Helmut Recknagel, Sixten Jernberg, Sverre Stensheim, Tormod Knutsen • 1961: Harald Grønningen • 1962: Toralf Engan • 1963: Alewtina Kołczina, Pawieł Kołczin, Astrid Sandvik, Torbjørn Yggeseth • 1964: Veikko Kankkonen, Eero Mäntyranta, Georg Thoma, Halvor Næs • 1965: Arto Tiainen, Bengt Eriksson, Arne Larsen • 1967: Toini Gustafsson, Ole Ellefsæter • 1968: Olaf V Norweski, Assar Rönnlund, Gjermund Eggen, Bjørn Wirkola • 1969: Odd Martinsen • 1970: Pål Tyldum • 1971: Marjatta Kajosmaa, Berit Mørdre Lammedal, Reidar Hjermstad • 1972: Rauno Miettinen, Magne Myrmo • 1973: Einar Bergsland, Ingolf Mork, Franz Keller • 1974: Juha Mieto • 1975: Gerhard Grimmer, Oddvar Brå, Ivar Formo • 1976: Ulrich Wehling • 1977: Helena Takalo, Hilkka Kuntola, Walter Steiner • 1979: Ingemar Stenmark, Erik Håker, Raisa Smietanina • 1980: Thomas Wassberg • 1981: Johan Sætre • 1983: Berit Aunli, Tom Sandberg • 1984: Lars Erik Eriksen, Jacob Vaage, Armin Kogler • 1985: Anette Bøe, Per Bergerud, Gunde Svan • 1986: Brit Pettersen • 1987: Matti Nykänen, Hermann Weinbuch • 1989: Marja-Liisa Kirvesniemi • 1991: Vegard Ulvang, Trond Einar Elden, Ernst Vettori, Jens Weißflog • 1992: Jelena Välbe • 1993: Emil Kvanlid • 1994: Lubow Jegorowa, Władimir Smirnow, Espen Bredesen • 1995: Kenji Ogiwara • 1996: Manuela Di Centa • 1997: Bjarte Engen Vik, Stefania Belmondo, Bjørn Dæhlie • 1998: Fred Børre Lundberg, Łarisa Łazutina, Aleksiej Prokurorow, Harri Kirvesniemi • 1999: Kazuyoshi Funaki • 2001: Adam Małysz, Bente Skari, Thomas Alsgaard • 2003: Felix Gottwald, Ronny Ackermann • 2004: Julija Czepałowa • 2005: Andrus Veerpalu • 2007: Simon Ammann, Frode Estil, Odd-Bjørn Hjelmeset, Harald V Norweski, Sonja (królowa Norwegii) • 2010: Marit Bjørgen • 2011: Janne Ahonen, Ole Einar Bjørndalen, Michael Greis, Andrea Henkel • 2012: Magdalena Neuner, Emil Hegle Svendsen • 2013: Tora Berger, Martin Fourcade, Therese Johaug
|
|