Stein Eriksen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stein Eriksen
Stein Eriksen
Data i miejsce urodzenia 11 grudnia 1927
Oslo, Norwegia
Klub Ready Oslo
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
Złoto
1952 Oslo Gigant
Srebro
1952 Oslo Slalom
Mistrzostwa świata
Złoto
1952 Oslo Gigant
Złoto
1954 Åre Gigant
Złoto
1954 Åre Slalom
Złoto
1954 Åre Kombinacja
Srebro
1952 Oslo Slalom
Brąz
1950 Aspen Slalom
Inne nagrody
Gold medal with cup.svg Medal Holmenkollen
1952

Stein Eriksen (ur. 11 grudnia 1927 w Oslo) – norweski narciarz alpejski, dwukrotny medalista olimpijski oraz sześciokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Stein Eriksen osiągnął w 1947 roku, kiedy zwyciężył w kombinacji alpejskiej podczas zawodów Kandahar w Holmenkollen[1]. Rok później wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sankt Moritz, gdzie jego najlepszym wynikiem było 29. miejsce w tej samej konkurencji. W 1950 roku wziął udział w mistrzostwach świata w Aspen, gdzie wywalczył brązowy medal w slalomie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Georges Schneider ze Szwajcarii oraz Włoch Zeno Colò. Na tych samych mistrzostwach wystąpił także w biegu zjazdowym, jednak nie ukończył rywalizacji.

Eriksen podczas ZIO 1952

Slalom gigant był pierwszą konkurencją alpejską rozgrywaną podczas igrzysk olimpijskich w Oslo w 1952 roku. Przed własną publicznością Eriksen sięgnął po zwycięstwo, wyprzedzając bezpośrednio dwóch Austriaków: Christiana Pravdę i Toniego Spissa. Giganta rozgrywano na igrzyskach po raz pierwszy w historii, Eriksen został tym samym pierwszym mistrzem olimpijskim w tej konkurencji oraz pierwszym zawodnikiem spoza Alp, który zdobył medal olimpijski w narciarstwie alpejskim[2]. Był to także jedyny złoty medal olimpijski w narciarstwie alpejskim dla Norwegii aż do 1992 roku, kiedy podczas igrzysk w Albertville Kjetil André Aamodt zwyciężył w supergigancie. Jeden z faworytów, ówczesny mistrz świata w tej konkurencji, Zeno Colò, zakończył zawody na czwartej pozycji. Następnym występem Eriksena na igrzyskach w stolicy Norwegii był bieg zjazdowy, który ukończył na szóstym miejscu. Był to najlepszy wynik wśród reprezentantów gospodarzy. Trzy dni później zdobył także srebrny medal w slalomie, rozdzielając na podium Austriaka Othmara Schneidera i swego rodaka, Guttorma Berge. W pierwszym przejeździe uzyskał najlepszy wynik, jednak w drugim zanotował szósty czas, w wyniku czego o 1,2 sekundy przegrał walkę o złoto ze Schneiderem. W tym samym roku po raz drugi z rzędu zajął drugie miejsce w zawodach Lauberhornrennen w szwajcarskim Wengen.

Największe sukcesy osiągnął na rozgrywanych w 1954 roku mistrzostwach świata w Åre, gdzie zdobył trzy złote medale. Norweg był tam najlepszy w gigancie, slalomie oraz kombinacji, a w zjeździe zajął ósmą pozycję. Największą przewagę osiągnął w slalomie, w którym wyprzedził drugiego Benedikta Obermüllera z RFN o ponad 5 sekund, a trzeciego Toniego Spissa o ponad sześć sekund. W tym samym roku wygrał także slalom podczas zawodów 3-Tre we włoskim Canazei. Na tej samej imprezie zajął również drugie miejsce w gigancie, przegrywając tylko z Christianem Pravdą. Jeszcze w 1954 roku zakończył karierę.

Pierwsze mistrzostwo Norwegii zdobył w 1949 roku, zwyciężając w slalomie i kombinacji. W kolejnych latach jeszcze czterokrotnie zostawał mistrzem kraju, wygrywając w slalomie i slalomie gigancie w latach 1951 i 1954[3].

Eriksen był pierwszym sportowcem nie uprawiającym narciarstwa klasycznego, który został nagrodzony Medalem Holmenkollen. Wyróżnienie to otrzymał w 1952 roku, wspólnie z norweskim skoczkiem narciarskim Torbjørnem Falkangerem, fińskim dwuboistą klasycznym Heikkim Hasu i szwedzkim biegaczem narciarskim Nilsem Karlssonem. Był wybierany sporowcem roku w Norwegii w latach 1951 i 1954, a także laureatem nagrody Aftenpostens Gullmedalje w 1951 roku[1].

W 1997 roku król Norwegii Harald V wręczył mu Norweski Order Zasługi, jedno z najwyższych odznaczeń za zasługi dla Norwegii[4].

Jest uważany za jednego z popularyzatorów narciarstwa dowolnego, w szczególności skoków akrobatycznych[5].

Obecnie jest jednym z dyrektorów ośrodka narciarskiego w Deer Valley w stanie Utah, gdzie mieszka[6]. Założył także firmę produkującą sprzęt sportowy[7].

Jego ojciec Emil Marius Eriksen reprezentował Norwegię w gimnastyce sportowej, a brat Marius także uprawiał narciarstwo alpejskie.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Eriksen w 1967 roku

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
31. 2 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 2:55,0 min +20,1 s Francja Henri Oreiller
3. 4 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Kombinacja 3,27 pkt +28,23 pkt Francja Henri Oreiller
29. 5 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 2:10,3 min +22,1 s Szwajcaria Edy Reinalter
1.Gold medal.svg 15 lutego 1952 Norwegia Oslo Gigant 2:25,0 min - -
11. 16 lutego 1952 Norwegia Oslo Zjazd 2:30,8 min +3,0 s Włochy Zeno Colò
2.Silver medal.svg 19 lutego 1952 Norwegia Oslo Slalom 2:00,0 min +1,2 s Austria Othmar Schneider

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
31. 2 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Zjazd 2:55,0 min +20,1 s Francja Henri Oreiller
3. 4 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Kombinacja 3,27 pkt +28,23 pkt Francja Henri Oreiller
29. 5 lutego 1948 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 2:10,3 min +22,1 s Szwajcaria Edy Reinalter
3.Bronze medal.svg 16 lutego 1950 Stany Zjednoczone Aspen Slalom 2:06,4 min +1,6 s Szwajcaria Georges Schneider
DNF 18 lutego 1950 Stany Zjednoczone Aspen Zjazd 2:34,4 min - Włochy Zeno Colò
1.Gold medal.svg 15 lutego 1952 Norwegia Oslo Gigant 2:25,0 min - -
11. 16 lutego 1952 Norwegia Oslo Zjazd 2:30,8 min +3,0 s Włochy Zeno Colò
2.Silver medal.svg 19 lutego 1952 Norwegia Oslo Slalom 2:00,0 min +1,2 s Austria Othmar Schneider
1.Gold medal.svg 1 marca 1954 Szwecja Åre Slalom 2:20,06 min - -
1.Gold medal.svg 3 marca 1954 Szwecja Åre Gigant 1:52,5 min - -
8. 7 marca 1954 Szwecja Åre Zjazd 1:59,6 min  ? Austria Christian Pravda
1.Gold medal.svg 7 marca 1954 Szwecja Åre Kombinacja 4,08 pkt - -

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy