Andrus Veerpalu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrus Veerpalu
Andrus Veerpalu
Data i miejsce urodzenia 8 lutego 1971
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Pärnu, ZSRR
Klub Skiclub Jõulu
Wzrost 182 cm
Waga 73 kg
Debiut w PŚ 12 grudnia 1992 w Ramsau
(93. miejsce - 10 km)
Pierwsze punkty w PŚ 4 lutego 1995 w Falun
(25. miejsce – 30 km)
Pierwsze podium w PŚ 28 lutego 1999 w Ramsau
(2. miejsce – 30 km)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 15 lutego 2003 w Asiago
(1. miejsce – 10 km)
Dorobek medalowy
Inne nagrody
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Andrus Veerpalu (ur. 8 lutego 1971 r. w Pärnu) – estoński narciarz, trzykrotny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw świata, 20-krotny mistrz Estonii w latach 1990-2005, najlepszy sportowiec Estonii w latach 1999, 2001, 2002.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na igrzyskach olimpijskich zadebiutował w 1992 r. podczas igrzysk w Albertville, gdzie jego najlepszym indywidualnym wynikiem było 21 miejsce w biegu na 10 km techniką klasyczną. Tego wyniku Veerpalu nie poprawił na igrzyskach w Lillehammer, gdzie jego najwyższą lokatą było 26 miejsce w biegu na 50 km stylem klasycznym. Na igrzyskach olimpijskich w Nagano był między innymi ósmy w biegu na 10 km techniką klasyczną. Igrzyska w Salt Lake City były najbardziej udanymi dla Veerpalu. Został mistrzem olimpijskim w biegu na 15 km stylem klasycznym, a w biegu na 50 km tą samą techniką był drugi przegrywając tylko z Michaiłem Iwanowem z Rosji. Tytuł mistrza olimpijskiego w biegu na 15 km obronił podczas igrzysk olimpijskich w Turynie. Startował także w biegu na 50 km techniką klasyczną na igrzyskach w Vancouver, w którym zajął 6 miejsce.

Mistrzostwa świata w Falun w 1993 r. były pierwszymi w jego karierze. Na szwedzkich mistrzostwach jego najlepszym wynikiem było 31 miejsce w biegu na 30 km technika klasyczną. Na mistrzostwach w Thunder Bay i mistrzostwach w Trondheim osiągnął podobne wyniki zajmując odpowiednio 30 miejsce w biegu na 30 km i 32 w biegu na 10 km techniką klasyczną. Swój pierwszy medal mistrzostw świata zdobył podczas mistrzostw w Ramsau, gdzie zajął drugie miejsce w biegu na 50 km stylem klasycznym, wyprzedził go jedynie reprezentant Finlandii Mika Myllylä. Dwa lata później, na mistrzostwach w Lahti Veerpalu został mistrzem świata w biegu na 30 km stylem klasycznym. Z mistrzostw w Val di Fiemme oraz mistrzostw w Oberstdorfie nie przywiózł żadnego medalu, choć zajmował odpowiednio 4 miejsce w biegu na 30 km i 4 miejsce w biegu na 50 km techniką klasyczną. Kolejny medal wywalczył na mistrzostwach świata w Libercu, gdzie zwyciężył w biegu na 15 km techniką klasyczną.

Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonach 2002/2003 i 2003/2004, kiedy to zajmował 7 miejsce w klasyfikacji generalnej.

W 2005 r. został nagrodzony medalem Holmenkollen.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
33. 10 lutego 1992 Francja Albertville 30 km st. klasycznym 1:22:27.8 h +8:38.3 min Norwegia Vegard Ulvang
21. 13 lutego 1992 Francja Albertville 10 km st. klasycznym 27:36.0 min +2:15.5 min Norwegia Vegard Ulvang
42. 15 lutego 1992 Francja Albertville Bieg pościgowy na 25 km 1:05:37.9 min ? Norwegia Bjørn Dæhlie
10. 18 lutego 1992 Francja Albertville Sztafeta 4x10 km[1] 1:39:26.0 h +7:07.3 min  Norwegia
36. 17 lutego 1994 Norwegia Lillehammer 10 km st. klasycznym 24:20.1 min +2:25.7 min Norwegia Bjørn Dæhlie
55. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Bieg pościgowy na 25 km 1:00:08.8 min +8:07.3 min Norwegia Bjørn Dæhlie
26. 27 lutego 1994 Norwegia Lillehammer 50 km st. klasycznym 2:07:20.3 h +10:04.4 min Kazachstan Władimir Smirnow
19. 9 lutego 1998 Japonia Nagano 30 km st. klasycznym 1:33:55.8 h +6:14.1 min Finlandia Mika Myllylä
8. 12 lutego 1998 Japonia Nagano 10 km st. klasycznym 27:24.5 min +36.6 s Norwegia Bjørn Dæhlie
10. 17 lutego 1998 Japonia Nagano Sztafeta 4x10 km[2] 1:40:55.7 h +3:25.2 min  Norwegia
1.Gold medal.svg 12 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City 15 km st. klasycznym 37:07.4 min - -
7. 17 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sztafeta 4x10 km[3] 1:32:45.5 h +3:21.5 min Norwegia Norwegia
2.Silver medal.svg 23 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City 50 km st. klasycznym 2:06:20.8 h +23.7 s Rosja Michaił Iwanow
1.Gold medal.svg 17 lutego 2006 Włochy Turyn 15 km st. klasycznym 38:01.3 min - -
8. 19 lutego 2006 Włochy Turyn Sztafeta 4x10 km[4] 1:43:45.7 h +1:38.1 min Włochy Włochy
6. 28 lutego 2010 Kanada Vancouver 50 km st. klasycznym 2:05:35.5 h +6.1 s Norwegia Petter Northug

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
31. 20 lutego 1993 Szwecja Falun 30 km stylem klasycznym 1:17:33.6 h +5:03.8 min Norwegia Bjørn Dæhlie
49. 22 lutego 1993 Szwecja Falun 10 km stylem klasycznym 24:51.6 min +2:08.7 min Norwegia Sture Sivertsen
57. 24 lutego 1993 Szwecja Falun Bieg pościgowy na 25 km 1:01:45.0 h +5:56.1 min Norwegia Bjørn Dæhlie
15. 26 lutego 1993 Szwecja Falun Sztafeta 4x10 km [5] 1:44:14.9 h +8:51.1 min  Norwegia
30. 9 marca 1995 Kanada Thunder Bay 30 km stylem klasycznym 1:15:52.3 h +7:20.7 min Kazachstan Władimir Smirnow
72. 11 marca 1995 Kanada Thunder Bay 10 km stylem klasycznym 24:52.3 min +3:49.2 min Kazachstan Władimir Smirnow
11. 17 marca 1995 Kanada Thunder Bay Sztafeta 4x10 km[6] 1:34:27.1 h +6:38.9 min  Norwegia
32. 24 lutego 1997 Norwegia Trondheim 10 km stylem klasycznym 23:41.8 min +2:07.7 min Norwegia Bjørn Dæhlie
11. 28 lutego 1997 Norwegia Trondheim Sztafeta 4x10 km[2] 1:37:06.1 h +6:58.6 min  Norwegia
39. 2 marca 1997 Norwegia Trondheim 50 km stylem klasycznym 2:16:37.5 h +13:58.8 min Finlandia Mika Myllylä
14. 22 lutego 1999 Austria Ramsau 10 km stylem klasycznym 24:19.2 min +57.5 s Finlandia Mika Myllylä
10. 26 lutego 1999 Austria Ramsau Sztafeta 4x10 km[7] 1:35:07.5 h +5:09.2 min  Austria
2.Silver medal with cup.svg 28 lutego 1999 Austria Ramsau 50 km stylem klasycznym 2:18:08.7 h +31.8 s Finlandia Mika Myllylä
5. 15 lutego 2001 Finlandia Lahti 15 km stylem klasycznym 39:26.0 min +40.5 s Szwecja Per Elofsson
1.Gold medal with cup.svg 19 lutego 2001 Finlandia Lahti 30 km stylem klasycznym 1:14:17.9 h - -
7. 22 lutego 2001 Finlandia Lahti Sztafeta 4x10 km[8] 1:36:42.5 h +3:35.1 min  Norwegia
4. 19 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme 30 km stylem klasycznym 1:12:29.3 h +1.9 s Norwegia Thomas Alsgaard
8. 21 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme 15 km stylem klasycznym 35:47.5 min +23.1 s Niemcy Axel Teichmann
DNF 23 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme 2x10 km łączony 47:42.3 min - Szwecja Per Elofsson
8. 25 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sztafeta 4x10 km[9] 1:31:56.4 h +1:48.5 min  Norwegia
19. 20 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf 2x15 km łączony 1:19:20.5 h +1:36.0 min Francja Vincent Vittoz
9. 24 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sztafeta 4x10 km[10] 1:39:04.4 h +4:16.8 min  Norwegia
4. 27 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf 50 km stylem klasycznym 2:30:10.1 h +4.0 s Norwegia Frode Estil
1.Gold medal with cup.svg 20 lutego 2009 Czechy Liberec 15 km stylem klasycznym 38:54.4 min - -
19. 22 lutego 2009 Czechy Liberec 2x15 km łączony 1:15:52.4 min +42.2 s Norwegia Petter Northug
8. 25 lutego 2009 Czechy Liberec Sprint drużynowy stylem klasycznym[11] 22:48.5 min +8.7 s  Norwegia
8. 27 lutego 2009 Czechy Liberec Sztafeta 4x10 km[12] 1:41:50.6 h +2:43.8 min  Norwegia

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Przypisy
1. 15 lutego 2003 Włochy Asiago 10 km stylem klasycznym 24:21.3 min
2. 8 marca 2003 Norwegia Oslo 50 km stylem klasycznym 2:16:57.5 h
3. 13 grudnia 2003 Szwajcaria Davos 15 km stylem klasycznym 38:13.8 min
4. 17 stycznia 2004 Czechy Nové Město 15 km stylem klasycznym 42:27.6 min
5. 8 stycznia 2005 Estonia Otepää 15 km stylem klasycznym 37:17.1 min -
6. 12 marca 2005 Norwegia Holmenkollen 50 km stylem klasycznym 2:10:25.2 h

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Pozycja Strata Zwycięzca
1. 28 lutego 1999 Austria Ramsau 50 km stylem klasycznym - 3. - Mika Myllylä
2. 12 stycznia 2003 Estonia Otepää 30 km stylem klasycznym 1:20:24.8 h 3 +1.5 s Jörgen Brink
3. 15 lutego 2003 Włochy Asiago 10 km stylem klasycznym 24:21.3 min 1 - -
4. 8 marca 2003 Norwegia Oslo 50 km stylem klasycznym 2:16:57.5 h 1 - -
5. 13 grudnia 2003 Szwajcaria Davos 15 km stylem klasycznym 38:13.8 min 1 - -
6. 16 grudnia 2003 Włochy Val di Fiemme Sprint stylem dowolnym - 3 - Jens Arne Svartedal
7. 17 stycznia 2004 Czechy Nové Město 15 km stylem klasycznym 42:27.6 min 1 - -
8. 7 marca 2004 Finlandia Lahti 15 km stylem dowolnym 38:12.0 min 3 +20.0 s Frode Estil
9. 8 stycznia 2005 Estonia Otepää 15 km stylem klasycznym 37:17.1 min 1 - -
10. 12 marca 2005 Norwegia Holmenkollen 50 km stylem klasycznym 2:10:25.2 h 1 - -
11. 16 stycznia 2010 Estonia Otepää 15 km stylem klasycznym 36:45.7 min 2 +16.9 s Lukáš Bauer

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Andrus Veerpalu, Jaanus Teppan, Elmo Kassin, Urmas Välbe
  2. 2,0 2,1 Skład drużyny: Andrus Veerpalu, Raul Olle, Elmo Kassin, Jaak Mae
  3. Skład drużyny: Jaak Mae, Andrus Veerpalu, Raul Olle, Meelis Aasmäe
  4. Skład drużyny: Aivar Rehemaa, Andrus Veerpalu, Jaak Mae, Kaspar Kokk
  5. Skład drużyny: Andrus Veerpalu, Jaak Mae, Elmo Kassin, Peep Koidu
  6. Skład drużyny: Andrus Veerpalu, Jaak Mae, Elmo Kassin, Taivo Kuus
  7. Skład drużyny: Andrus Veerpalu, Raul Olle, Meelis Aasmäe, Jaak Mae
  8. Skład drużyny: Andrus Veerpalu, Jaak Mae, Meelis Aasmäe, Indrek Torbeluts
  9. Skład drużyny: Aivar Rehemaa, Andrus Veerpalu, Jaak Mae, Indrek Tobreluts
  10. Skład drużyny: Raul Olle, Andrus Veerpalu, Jaak Mae, Anti Saarepuu
  11. Skład drużyny: Aivar Rehemaa, Andrus Veerpalu
  12. Skład drużyny: Jaak Mae, Andrus Veerpalu, Kaspar Kokk, Aivar Rehemaa
  13. Bearers of decorations – Andrus Veerpalu – Valgetähe I klassi teenetemärk (ang. • est.). president.ee. [dostęp 16 marca 2012].
  14. Bearers of decorations – Andrus Veerpalu – Eesti Punase Risti I klassi teenetemärk (ang. • est.). president.ee. [dostęp 16 marca 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]