Noriaki Kasai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Noriaki Kasai
Noriaki Kasai
Data i miejsce urodzenia 6 czerwca 1972
Japonia Shimokawa, Japonia
Klub Tsuchiya Home
Debiut w reprezentacji 1988
Debiut w PŚ 17 grudnia 1988, Sapporo (31. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 9 grudnia 1989, Lake Placid (9. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 29 lutego 1992, Lahti (3. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 22 marca 1992, Harrachov
Rekord życiowy 224 m, Planica (20 marca 2010)
Trener kadry Japonia Yokokawa Tomoharu
Dorobek medalowy
Inne nagrody

Noriaki Kasai (jap. 葛西紀明 Kasai Noriaki?, ur. 6 czerwca 1972 w Shimokawa na Hokkaido)japoński skoczek narciarski, siedmiokrotny olimpijczyk, drużynowy srebrny medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1994, indywidualny wicemistrz i drużynowy brązowy medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014, sześciokrotny medalista mistrzostw świata, mistrz świata w lotach z Harrachova 1992 i zwycięzca Turnieju Nordyckiego 1999. 11 stycznia 2014 wygrał zawody Pucharu Świata w Tauplitz, zostając tym samym najstarszym w historii zwycięzcą konkursu tej rangi[1]. 15 lutego 2014, zdobywając srebrny medal na ZIO w Soczi, został najstarszym medalistą olimpijskim w historii skoków narciarskich.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na arenie międzynarodowej Noriaki Kasai po raz pierwszy pojawił się w 1988, debiutując w Pucharze Świata w Sapporo. W tym samym sezonie wystartował na mistrzostwach świata w Lahti. Wystartował tam w obu konkursach indywidualnych zajmując miejsca w szóstej dziesiątce. Jego następne występy to już początek sezonu 1989/1990 i konkursy w kanadyjskim Thunder Bay w grudniu 1989. W tym samym sezonie 1989/1990 w amerykańskim Lake Placid Japończyk wywalczył swoje pierwsze punkty w karierze, zajmując dziewiąte miejsce (do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za miejsca w konkursach Pucharu Świata). W tym sezonie punktował jeszcze parokrotnie, jednak na podium nie udało mu się stanąć. W lutym 1990 wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Vikersund, gdzie uplasował się na 23. pozycji. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie 24. miejsce.

Znacznie słabiej prezentował się w sezonie 1990/1991. Ani razu nie zdobył punktów, przez co nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. Jego najlepszym wynikiem było 18. miejsce podczas konkursu w niemieckim Oberhofie 12 stycznia 1991. Mimo to wystąpił na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w lutym tego samego roku. Brał udział tylko w konkursie indywidualnym na dużej skoczni zajmując 36. miejsce. Zupełnie inaczej wyglądały jego starty w sezonie 1991/1992. Punktował w większości konkursów, w których startował, a 29 lutego 1992 w fińskim Lahti po raz pierwszy w karierze stanął na podium – wywalczył trzecie miejsce za reprezentantem gospodarzy, Tonim Nieminenem i Austriakiem Ernstem Vettorim. Na igrzyskach olimpijskich w Albertville indywidualnie zajmował miejsca na przełomie trzeciej i czwartej dziesiątki. Natomiast drużynowo Japończycy z Kasaim w składzie otarli się o medal zajmując czwarte miejsce, po przegranej walce o brązowy medal z reprezentantami Czechosłowacji. W tym samym sezonie odbywały się także mistrzostwa świata w lotach w Harrachovie, gdzie Noriaki okazał się najlepszy, wyprzedzając Andreasa Goldbergera z Austrii oraz Włocha Roberto Cecona. Z uwagi na to, że wyniki MŚ w lotach były wliczane do punktacji Pucharu Świata, było to także jego pierwsze pucharowe zwycięstwo. W klasyfikacji generalnej był dziewiąty.

Sezon 1992/1993 zaczął od zajęcia zaledwie 34. miejsca w szwedzkim Falun 5 grudnia 1992. Kolejny sukces przyszedł już na przełomie 1992 i 1993, podczas 41. edycji Turnieju Czterech Skoczni, w którym był drugi ustępując tylko Goldbergerowi. W poszczególnych konkursach Kasai był kolejno: trzeci w Oberstdorfie, pierwszy w Garmisch-Partenkirchen, trzeci w Innsbrucku i drugi w Bischofshofen. W tym sezonie łącznie sześciokrotnie stawał na podium, w tym trzykrotnie zwyciężając, raz był drugi i dwa razy trzeci, co dało mu trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. W lutym 1993 wziął udział w mistrzostwach świata w Falun. Indywidualnie był tam dziesiąty na normalnej skoczni i siódmy na dużym obiekcie, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął piąte miejsce w konkursie drużynowym.

Najważniejszą imprezą sezonu 1993/1994 były igrzyska olimpijskie w Lillehammer odbywające się w lutym 1994. Po pierwszej serii indywidualnego konkursu na normalnej skoczni znajdował się na trzecim miejscu za dwoma Norwegami: Espenem Bredesenem i Lasse Ottesenem, po skoku na 98,0 m. Jednak w drugiej kolejce osiągnął tylko 93,0, dzięki czemu wyprzedzili go dwaj Niemcy: Dieter Thoma i Jens Weißflog, a Kasai zajął ostatecznie piąte miejsce. Na dużym obiekcie spisał się słabiej i zajął czternaste miejsce. W konkursie drużynowym wspólnie z Jin'yą Nishikatą, Masahiko Haradą i Takanobu Okabe wywalczył srebrny medal w konkursie drużynowym. Był to pierwszy w historii medal dla Japonii w konkursach drużynowych skoków narciarskich. Blisko miesiąc później Noriaki wziął udział w mistrzostwach świata w lotach w Planicy, gdzie zajął 19. miejsce. W Pucharze Świata czterokrotnie stawał na podium, w tym raz zwyciężył, raz był drugi oraz dwa razy trzeci. Był też czwarty w 42. Turnieju Czterech Skoczni, po tym jak zajął 14. miejsce w Oberstdorfie, 13. miejsce w Ga-Pa, trzecie w Innsbrucku i drugie w Bischofshofen. W klasyfikacji generalnej tego sezonu uplasował się na szóstej pozycji.

W sezonie 1994/1995 startował w Pucharze Kontynentalnym, ani razu nie pojawiając się w zawodach Pucharu Świata. Do rywalizacji na najwyższym szczeblu wrócił w sezonie 1995/1996, jednak uzyskiwał przeciętne wyniki. Najlepiej zaprezentował się 4 stycznia 1996 w Innsbrucku, gdzie był dziewiąty. W efekcie zajął dopiero 36. miejsce w klasyfikacji generalnej, co jest najgorszym wynikiem w historii jego startów w PŚ. Na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz w 1996 zajął 24. miejsce. Największym osiągnięciem Japończyka w sezonie 1996/1997 było zajęcie drugiego miejsca w konkursie Pucharu Świata w Hakubie 26 stycznia 1997. Kasai przegrał tam tylko z Polakiem, Adamem Małyszem. W większości konkursów tego sezonu zdobywał punkty, lecz drugie miejsce w Hakubie było jego jedynym podium. W klasyfikacji generalnej był siedemnasty.

W pierwszym konkursie sezonu 1997/1998, 29 listopada 1997 w Lillehammer lepsi od Japończyka okazali się tylko Dieter Thoma oraz Fin Jani Soininen. Później Kasai jeszcze trzykrotnie stawał na podium, raz na każdym jego stopniu, wygrywając przy tym ostatni konkurs sezonu, 23 marca 1998 w Planicy. Na igrzyskach olimpijskich w Nagano, pierwszych od 1972 igrzyskach odbywających się Azji, Noriaki wystąpił tylko w jednym konkursie – indywidualnym na normalnym obiekcie. Skoki na 88,5 m oraz 84,5 m dały mu siódme miejsce.

Najlepsze wyniki osiągnął jednak w sezonie 1998/1999, kiedy ponownie zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. Aż czternastokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, wygrywając sześc z nich, raz był drugi i siedem razy trzeci. W 47. Turnieju Czterech Skoczni zajął drugie miejsce, ulegając tylko Janne Ahonenowi z Finlandii. W Oberstdorfie i Ga-Pa był trzeci, w Innsbrucku wygrał, a w Bischofshofen był czwarty. Ponadto zwyciężył w trzeciej edycji Turnieju Nordyckiego, wygrywając dwa z czterech konkursów (w Trondheim i Oslo). W klasyfikacji generalnej sezonu 1998/1999 Pucharu Świata w lotach także był drugi, za reprezentantem Niemiec Martinem Schmittem. mistrzostwa świata w Ramsau były pierwszymi, na których wystartował od 1993. Na normalnej skoczni zajął piąte miejsce, a na dużej indywidualnie był dziesiąty. Drużyna japońska w składzie: Noriaki Kasai, Hideharu Miyahira, Masahiko Harada oraz Kazuyoshi Funaki wywalczyła wicemistrzostwo świata, tracąc do zwycięskiej reprezentacji Niemiec zaledwie 1,9 punktu.

Piętnaste miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu 1999/2000 było wynikiem tego, że mimo dobrych startów Kasai nie potrafił wywalczyć żadnego podium. Na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 2000 zajął piątą pozycję i był najwyżej sklasyfikowanym z Japończyków. Na podium konkursów Pucharu Świata wrócił w kolejnym sezonie. Dokonał tego czterokrotnie, przy czym 1 stycznia 2001 w Garmisch-Partenkirchen odniósł swoje trzynaste zwycięstwo w karierze. Na mistrzostwach świata w Lahti w 2001 wystartował we wszystkich czterech zawodach, jednak medalu nie zdobył. Indywidualnie był ósmy na normalnej skoczni, a na dużej zajął 19. miejsce. Natomiast w obu konkursach drużynowych Japończycy z Kasaim w składzie zajmowali czwarte miejsce. W klasyfikacji generalnej sezonu 2000/2001 był czwarty. To samo miejsce zajął w klasyfikacji generalnej ósmej edycji Letniego Grand Prix w skokach.

Kolejny kryzys formy przypadł na olimpijski sezon 2001/2002. W Pucharze Świata tylko trzykrotnie pojawił się w czołowej dziesiątce zawodów i raz stanął na podium – 26 stycznia 2002 w Sapporo zajął drugie miejsce. Na igrzyskach w Salt Lake City startował tylko w konkursach indywidualnych i były to najsłabsze z wszystkich olimpijskich występów Noriakiego. W obu przypadkach rywalizację kończył już po pierwszej serii, na dużej skoczni zajął 41. miejsce, a na normalnym obiekcie 49. miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął 23. miejsce, co był najsłabszym wynikiem do sezonu 1995/1996. W sezonie 2002/2003 punktował częściej, ale na podium znowu stanął tylko raz – 9 lutego 2003 zwyciężył w niemieckim Willingen. mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 2003 były najbardziej udaną imprezą w jego karierze. W obu konkursach indywidualnych wywalczył brązowe medale, na normalnej skoczni wyprzedzili go Małysz i Tommy Ingebrigtsen z Norwegii, a na dużej ponownie Małysz, a także Fin Matti Hautamäki. Ponadto w konkursie drużynowym wspólnie z Funakim, Akirą Higashim i Miyahirą wywalczył kolejny srebrny medal. Był też szósty w siódmej edycji Turnieju Nordyckiego, a w klasyfikacji generalnej sezonu uplasował się na trzynastej pozycji.

W lecie 2004 Noriaki był piąty w 11. edycji Letniego Grand Prix. Sezon 2003/2004 jest jak dotąd ostatnim, w którym Kasai uplasował się w czołowej dziesiątce klasyfikacji generalnej – był ósmy. Trzykrotnie stawał na podium, raz na każdym stopniu, w tym 28 lutego 2004 zwyciężył w amerykańskim Park City. Zwycięstwo to dało mu trzecie miejsce w klasyfikacji najstarszych zwycięzców zawodów PŚ, za swoim rodakiem Takanobu Okabe (ostatnie zwycięstwo w wieku 38 lat) oraz Adamem Małyszem (ostatnie zwycięstwo w wieku 33 lat). Noriaki miał wtedy 31 lat, 8 miesięcy 22 dni[1]. Na mistrzostwach świata w lotach w Planicy w 2004 zajął 24. miejsce indywidualnie oraz piąte w konkursie drużynowym. W sezonie 2004/2005 często punktował, jednak na podium nie stawał. Wystartował we wszystkich konkursach mistrzostw świata w Oberstdorfie w 2005, jednak jego najlepszym wynikiem było zaledwie dziewiąte miejsce w konkursie drużynowym na skoczni normalnej. W klasyfikacji generalnej tego sezonu był ostatecznie szesnasty.

Sezony 2005/2006, 2006/2007 i 2007/2008 były słabsze w wykonaniu Japończyka. Noriaki w tym czasie raz stanął na podium – 1 stycznia w Garmisch-Partenkirchen zajął trzecie miejsce, ulegając tylko Szwajcarowi Andreasowi Küttelowi i Mattiemu Hautamäkiemu. W tym okresie wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006, mistrzostwach świata w Sapporo w 2007 oraz mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie w 2008. Na igrzyskach indywidualnie plasował się w drugiej dziesiątce, a w konkursie drużynowym wraz z kolegami zajął szóste miejsce. Japończykom lepiej powiodło się na mistrzostwach w Sapporo, gdzie Shōhei Tochimoto, Takanobu Okabe, Daiki Itō i Noriaki Kasai wywalczyli brązowy medal w konkursie drużynowym. Indywidualnie Kasai na japońskich mistrzostwach zajął 24. miejsce na dużej skoczni oraz 34. miejsce na normalnej. Również na MŚ w lotach w Planicy nie odniósł sukcesu zajmując 35. miejsce indywidualnie oraz siódme w drużynie.

Ponownie na podium zawodów Pucharu Świata stanął w sezonie 2008/2009. Miało to miejsce 8 lutego 2009 w Willingen, gdzie zajął drugie miejsce przegrywając tylko z Gregorem Schlierenzauerem z Austrii. Na mistrzostwach świata w Libercu w 2009 indywidualnie spisywał się słabo, jednak w konkursie drużynowym Japończycy w tym samym składzie co dwa lata wcześniej wywalczyli kolejny brązowy medal. W klasyfikacji generalnej tego sezonu Kasai zajął 15. miejsce. W sezonie 2009/2010 najlepszy występ zanotował 17 stycznia 2010 w Sapporo, gdzie był drugi, za Szwajcarem Simonem Ammannem. Najważniejszą imprezą tego sezonu były igrzyska olimpijskie w Vancouver, gdzie Noriaki był ósmy na dużej skoczni oraz siedemnasty na normalnym obiekcie. W konkursie drużynowym wraz z kolegami z reprezentacji zajął piąte miejsce. Wystartował także na mistrzostwach świata w lotach w Planicy w 2010, gdzie zajął 12. miejsce. Podczas tych mistrzostw, lądując na 224. metrze, ustanowił swój rekord życiowy i zarazem rekord Japonii.

W sezonie 2010/2011 notował słabsze wyniki. Tylko raz znalazł się w czołowej dziesiątce, 23 stycznia 2011 zajął piąte miejsce w Zakopanem. Na przełomie lutego i marca 2011 startował na mistrzostwach świata w Oslo – dla Japończyka były to już dziesiąte mistrzostwa świata, w których brał udział. W konkursach indywidualnych plasował się w połowie trzeciej dziesiątki, natomiast w konkursach drużynowych był odpowiednio piąty i szósty na normalnej i dużej skoczni.

W swojej karierze Noriaki Kasai wygrał jak dotąd 16 zawodów z cyklu Pucharu Świata i 50 razy stawał na podium. Jest także jedynym skoczkiem w historii, który wystąpił na siedmiu igrzyskach olimpijskich.

W 2014 na igrzyskach w Soczi w konkursie na skoczni dużej zdobył srebrny medal, przegrywając o 1,3 pkt. z Kamilem Stochem.

Mam nadzieję, że moim medalem dodam innym odwagi. Nigdy nie wolno się poddawać. Wyznaczaj sobie cele. Rób to co kochasz. Jeżeli tak żyjesz, wszystko jest możliwe i warto żyć.

— Noriaki Kasai, [2]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

1992 Francja Albertville/Courchevel 31. miejsce (K-90), 26. miejsce (K-120)
1994 Norwegia Lillehammer 14. miejsce (K-120), 5. miejsce (K-90)
1998 Japonia Nagano/Hakuba 7. miejsce (K-90)
2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City/Park City 49. miejsce (K-90), 41. miejsce (K-120)
2006 Włochy Turyn/Pragelato 20. miejsce (K-95), 12. miejsce (K-125)
2010 Kanada Vancouver/Whistler 17. miejsce (K-95), 8. miejsce (K-125)
2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana 8. miejsce (K-95), srebrny medal (K-125)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

1992 Francja Albertville/Courchevel 4. miejsce[b]
1994 Norwegia Lillehammer srebrny medal[c]
2006 Włochy Turyn/Pragelato 6. miejsce[d]
2010 Kanada Vancouver/Whistler 5. miejsce[e]
2014 Rosja Soczi/Krasnaja Polana brązowy medal[f]

Starty N. Kasai na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
31. 9 lutego 1992 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-90 indywid. 77,5 m 83,5 m 187,1 pkt 35,7 pkt Austria Ernst Vettori
4. 14 lutego 1992 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 druż.[b] 571,0 pkt 73,4 pkt Finlandia Finlandia
26. 16 lutego 1992 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 indywid. 101,5 m 94,5 m 154,4 pkt 85,1 pkt Finlandia Toni Nieminen
14. 20 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 indywid. 110,0 m 109,5 m 196,1 pkt 78,4 pkt Niemcy Jens Weißflog
2.Silver medal.svg 23 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 druż.[c] 128,0 m 120,0 m 956,9 pkt (248,9 pkt) 13,2 pkt Niemcy Niemcy
5. 25 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 indywid. 98,0 m 93,0 m 259,0 pkt 23,0 pkt Norwegia Espen Bredesen
7. 11 lutego 1998 Japonia Hakuba Olimpijska K-90 indywid. 87,5 m 84,5 m 221,5 pkt 13,0 pkt Finlandia Jani Soininen
49. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 indywid. 85,0 m 83,0 pkt 186,0 pkt Szwajcaria Simon Ammann
41. 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-120 indywid. 110,0 m 97,5 pkt 183,9 pkt Szwajcaria Simon Ammann
20. 12 lutego 2006 Włochy Pragelato Trampolino a Monte K-95 HS-106 indywid. 100,0 m 95,5 m 241,0 pkt 25,5 pkt Norwegia Lars Bystøl
12. 18 lutego 2006 Włochy Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 indywid. 120,0 m 128,5 m 227,3 pkt 49,6 pkt Austria Thomas Morgenstern
6. 20 lutego 2006 Włochy Pragelato Trampolino a Monte K-125 HS-140 druż.[d] 122,5 m 130,5 m 893,1 pkt (236,9 pkt) 90,9 pkt Austria Austria
17. 13 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-106 indywid. 99,0 m 100,5 m 244,5 pkt 32,0 pkt Szwajcaria Simon Ammann
8. 20 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 indywid. 121,5 m 135,0 m 239,2 pkt 44,4 pkt Szwajcaria Simon Ammann
5. 22 lutego 2010 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-125 HS-140 druż.[e] 133,5 m 140,0 m 1007,7 pkt (274,3 pkt) 100,2 pkt Austria Austria
8. 9 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-95 HS-106 indywid. 101,5 m 100,0 m 255,2 pkt 22,8 pkt Polska Kamil Stoch
2.Silver medal.svg 15 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 indywid. 139,0 m 133,5 m 277,4 pkt 1,3 pkt Polska Kamil Stoch
3.Bronze medal.svg 17 lutego 2014 Rosja Krasnaja Polana Russkije Gorki K-125 HS-140 druż.[f] 134,0 m 134,0 m 1024,9 pkt (268,8 pkt) 16,2 pkt Niemcy Niemcy

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurs Wynik Strata Zwycięzca
57. 20 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 117,0 pkt 101,5 pkt Finlandia Jari Puikkonen
54. 26 lutego 1989 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 81,1 pkt 33,4 pkt Niemiecka Republika Demokratyczna Jens Weißflog
36. 10 lutego 1991 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 141,1 pkt 76,4 pkt Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Franci Petek
7. 21 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża indywidualnie 202,9 pkt 38,5 pkt Norwegia Espen Bredesen
5. 23 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia duża drużynowo[g] 716,0 pkt 105,5 pkt  Norwegia
10. 27 lutego 1993 Szwecja Falun Skocznia normalna indywidualnie 208,9 pkt 28,9 pkt Japonia Masahiko Harada
10. 21 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża indywidualnie 223,3 pkt 41,1 pkt Niemcy Martin Schmitt
2.Silver medal with cup.svg 23 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia duża drużynowo[h] 987,0 pkt 1,9 pkt  Niemcy
5. 26 lutego 1999 Austria Ramsau Skocznia normalna indywidualnie 247,5 pkt 7,5 pkt Japonia Kazuyoshi Funaki
19. 19 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia duża indywidualnie 195,6 pkt 80,7 pkt Niemcy Martin Schmitt
4. 21 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia duża drużynowo[i] 837,9 pkt 101,9 pkt  Niemcy
8. 23 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia normalna indywidualnie 215,5 pkt 30,5 pkt Polska Adam Małysz
4. 23 lutego 2001 Finlandia Lahti Skocznia normalna drużynowo[j] 886,5 pkt 67,0 pkt  Austria
3.Bronze medal with cup.svg 22 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 273,2 pkt 15,8 pkt Polska Adam Małysz
2.Silver medal with cup.svg 23 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[k] 1010,1 pkt 36,5 pkt  Finlandia
3.Bronze medal with cup.svg 28 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 259,6 pkt 19,5 pkt Polska Adam Małysz
21. 19 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia normalna indywidualnie 237,0 pkt 19,0 pkt Słowenia Rok Benkovič
9. 20 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia normalna drużynowo[l] 409,5 pkt 561,0 pkt  Austria
36. 25 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia duża indywidualnie 110,7 pkt 202,5 pkt Finlandia Janne Ahonen
10. 26 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Skocznia duża drużynowo[m] 422,6 pkt 714,7 pkt  Austria
24. 24 lutego 2007 Japonia Sapporo Skocznia duża indywidualnie 202,2 pkt 63,9 pkt Szwajcaria Simon Ammann
3.Bronze medal with cup.svg 25 lutego 2007 Japonia Sapporo Skocznia duża drużynowo[n] 905,9 pkt 94,3 pkt  Austria
34. 3 marca 2007 Japonia Sapporo Skocznia normalna indywidualnie 107,5 pkt 169,5 pkt Polska Adam Małysz
30. 21 lutego 2009 Czechy Liberec Skocznia normalna indywidualnie 218,5 pkt 63,5 pkt Austria Wolfgang Loitzl
32. 27 lutego 2009 Czechy Liberec Skocznia duża indywidualnie 107,4 pkt 33,9 pkt Szwajcaria Andreas Küttel
3.Bronze medal with cup.svg 28 lutego 2009 Czechy Liberec Skocznia duża drużynowo[n] 981,2 pkt 53,1 pkt  Austria
26. 26 lutego 2011 Norwegia Oslo Skocznia normalna indywidualnie 215,7 pkt 53,5 pkt Austria Thomas Morgenstern
5. 27 lutego 2011 Norwegia Oslo Skocznia normalna drużynowo[o] 931,1 pkt 94,4 pkt  Austria
24. 3 marca 2011 Norwegia Oslo Skocznia duża indywidualnie 228,2 pkt 49,3 pkt Austria Gregor Schlierenzauer
6. 5 marca 2011 Norwegia Oslo Skocznia duża drużynowo[p] 410,7 pkt 89,3 pkt  Austria
35. 23 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Skocznia normalna indywidualnie 100,8 pkt 151,8 pkt Norwegia Anders Bardal
22. 28 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża indywidualnie 32,1 pkt 263,7 pkt Polska Kamil Stoch
5. 2 marca 2013 Włochy Val di Fiemme Skocznia duża drużynowo[q] 1099,1 pkt 36,8 pkt  Austria

Mistrzostwa świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

1990 Norwegia Vikersund 23. miejsce
1992 Czechy Harrachov złoty medal
1994 Słowenia Planica 19. miejsce
1996 Austria Tauplitz 24. miejsce
2000 Norwegia Vikersund 5. miejsce
2004 Słowenia Planica 24. miejsce
2008 Niemcy Oberstdorf 35. miejsce
2010 Słowenia Planica 14. miejsce
2014 Czechy Harrachov 4. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2004 Słowenia Planica 5. miejsce[r]
2008 Niemcy Oberstdorf 7. miejsce[s]

Starty N. Kasai na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
23. 25 lutego 1990 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-180 indywid. 150,0 m 151,0 m 310,5 pkt 47,2 pkt Niemcy Dieter Thoma
1.Gold medal with cup.svg 22 marca 1992 Czechy Harrachov Čerťák K-180 indywid. 182,0 m 182,0 m 146,0 m 392,5 pkt
19. 20 marca 1994 Słowenia Planica Velikanka K-185 indywid. 153,0 m 109,0 m 177,9 pkt 173,4 pkt Czechy Jaroslav Sakala
24. 10-11 lutego 1996 Austria Tauplitz Kulm K-185 indywid. 158,0 m 163,0 m 162,0 m 179,0 m 616,9 pkt 121,2 pkt Austria Andreas Goldberger
5. 12-14 lutego 2000 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-185 indywid. 159,5 m 158,0 m 184,5 m [t] 466,4 pkt 70,4 pkt Niemcy Sven Hannawald
24. 20-21 lutego 2004 Słowenia Planica Velikanka K-185 indywid. 170,5 m 199,5 m 200,0 m 88,0 m 583,6 pkt 248,5 pkt Norwegia Roar Ljøkelsøy
5. 22 lutego 2004 Słowenia Planica Velikanka K-185 druż.[r] 203,0 m 213,0 m 1574,5 pkt (409,7 pkt) 137,3 pkt Norwegia Norwegia
35. 22-23 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf Im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 indywid. 174,5 m 155,9 pkt 679,5 pkt Austria Gregor Schlierenzauer
7. 24 lutego 2008 Niemcy Oberstdorf Im. Heiniego Klopfera K-185 HS-213 druż.[s] 168,5 m 150,5 m 1241,2 pkt (277,8 pkt) 312,1 pkt Austria Austria
12. 19-20 marca 2010 Słowenia Planica Letalnica K-185 HS-215 indywid. 215,5 m 209,5 m 220,5 m 224,0 m 817,1 pkt 118,7 pkt Szwajcaria Simon Ammann
4. 14-15 marca 2014 Czechy Harrachov Čertak K-185 HS-205 indywid. 187,5 m 193,0 m [t] [t] 374,6 pkt 16,4 pkt Niemcy Severin Freund

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1988/1989 niesklasyfikowany
1989/1990 24.
1990/1991 niesklasyfikowany
1991/1992 9.
1992/1993 3.
1993/1994 6.
1995/1996 36.
1996/1997 17.
1997/1998 10.
1998/1999 3.
1999/2000 15.
2000/2001 4.
2001/2002 23.
2002/2003 13.
2003/2004 8.
2004/2005 16.
2005/2006 21.
2006/2007 26.
2007/2008 34.
2008/2009 15.
2009/2010 17.
2010/2011 25.
2011/2012 51.
2012/2013 24.
2013/2014 5.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 21 marca 1992 Czechy Harrachov Čertak K-180 182,0 m 182,0 m 392,5 pkt * Pierwszy dzień mistrzostw świata w lotach
2. 1 stycznia 1993 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-107 108,5 m 97,5 m 220,8 pkt * TCS 1992/1993
3. 23 stycznia 1993 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 122,5 m 115,5 m 223,2 pkt
4. 6 marca 1993 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 90,0 m 89,5 m 235,2 pkt
5. 9 stycznia 1994 Austria Murau Hans-Walland-Großschanze K-120 114,0 m 115,0 m 214,2 pkt
6. 22 marca 1998 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka K-120 147,5 m 131,0 m 298,3 pkt
7. 3 stycznia 1999 Austria Innsbruck Bergisel K-108 109,5 m 108,0 m 232,5 pkt * TCS 1998/1999
8. 29 stycznia 1999 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-120 132,5 m 124,5 m 266,1 pkt
9. 31 stycznia 1999 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-120 127,0 m 128,0 m 261,5 pkt
10. 9 marca 1999 Norwegia Trondheim Granåsen K-120 132,5 m 127,5 m 270,0 pkt * TN 1999
11. 14 marca 1999 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-115 123,0 m 117,5 m 253,4 pkt * TN 1999
12. 21 marca 1999 Słowenia Planica Velikanka K-185 196,5 m 214,0 m 398,1 pkt * Loty 1998/1999
13. 1 stycznia 2001 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-115 120,0 m 122,0 m 257,6 pkt * TCS 2000/2001
14. 9 lutego 2003 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-120 147,0 m 167,1 pkt
15. 28 lutego 2004 Stany Zjednoczone Park City Utah Olimpic Park K-120 120,5 m 122,5 m 235,9 pkt
16. 11 stycznia 2014 Austria Tauplitz Kulm K-185 HS-200 196,0 m 197,0 m 391,6 pkt * Loty 2013/2014

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce razem
1988/1989
1989/1990
1990/1991
1991/1992 1 1 1 3
1992/1993 3 1 2 6
1993/1994 1 1 2 4
1995/1996
1996/1997 1 1
1997/1998 1 1 2 4
1998/1999 6 1 7 14
1999/2000
2000/2001 1 2 1 4
2001/2002 1 1
2002/2003 1 1
2003/2004 1 1 1 3
2004/2005
2005/2006
2006/2007 1 1
2007/2008
2008/2009 1 1
2009/2010 1 1
2010/2011
2011/2012
2012/2013
2013/2014 1 5 6
suma 16 10 24 50

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 29 lutego 1992 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 86,0 m 89,0 m 221,5 pkt 3. 13,4 pkt Toni Nieminen
2. 4 marca 1992 Szwecja Örnsköldsvik Paradiskullen K-90 88,0 m 88,0 m 218,1 pkt 2. 1,5 pkt Ernst Vettori
3. 21 marca 1992 Czechy Harrachov Čertak K-180 182,0 m 182,0 m 392,5 pkt 1.
4. 30 grudnia 1992 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-115 113,5 m 113,5 m 230,3 pkt 3. 7,4 pkt Christof Duffner
5. 1 stycznia 1993 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-107 108,5 m 97,5 m 220,8 pkt 1.
6. 3 stycznia 1993 Austria Innsbruck Bergisel K-108 106,0 m 97,0 m 212,5 pkt 3. 17,3 pkt Andreas Goldberger
7. 6 stycznia 1993 Austria Bischofshofen im. P.Ausserleitnera K-120 127,5 m 116,5 m 235,1 pkt 2. 2,0 pkt Andreas Goldberger
8. 23 stycznia 1993 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 122,5 m 115,5 m 223,2 pkt 1.
9. 6 marca 1993 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 90,0 m 89,5 m 235,2 pkt 1.
10. 4 stycznia 1994 Austria Innsbruck Bergisel K-108 102,5 m 109,5 m 222,2 pkt 3. 11,2 pkt Andreas Goldberger
11. 6 stycznia 1994 Austria Bischofshofen im. P.Ausserleitnera K-120 121,5 m 117,5 m 232,2 pkt 2. 12,8 pkt Espen Bredesen
12. 9 stycznia 1994 Austria Murau Hans-Walland-Großschanze K-120 114,0 m 115,0 m 214,2 pkt 1.
13. 5 marca 1994 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 81,0 m 92,0 m 217,5 pkt 3. 26,5 pkt Jens Weißflog
14. 26 stycznia 1997 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 131,5 m 117,5 m 243,2 pkt 2. 3,5 pkt Adam Małysz
15. 29 listopada 1997 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-120 118,5 m 122,5 m 237,8 pkt 3. 10,1 pkt Dieter Thoma
16. 1 marca 1998 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-175 180,0 m 168,0 m 352,1 pkt 3. 7,2 pkt Takanobu Okabe
17. 13 marca 1998 Norwegia Trondheim Granåsen K-120 123,5 m 125,5 m 249,7 pkt 2. 1,0 pkt Masahiko Harada
18. 22 marca 1998 Słowenia Planica Bloudkova Velikanka K-120 147,5 m 131,0 m 298,3 pkt 1.
19. 8 grudnia 1998 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-120 122,0 m 124,0 m 238,8 pkt 3. 14,9 pkt Martin Schmitt
20. 20 grudnia 1998 Czechy Harrachov Čertak K-120 122,5 m 125,0 m 248,0 pkt 2. 4,5 pkt Janne Ahonen
21. 30 grudnia 1998 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-115 120,0 m 114,0 m 241,7 pkt 3. 3,1 pkt Martin Schmitt
22. 1 stycznia 1999 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-115 111,0 m 119,5 m 230,9 pkt 3. 16,9 pkt Martin Schmitt
23. 3 stycznia 1999 Austria Innsbruck Bergisel K-108 109,5 m 108,0 m 232,5 pkt 1.
24. 9 stycznia 1999 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-120 120,5 m 122,5 m 239,4 pkt 3. 15,9 pkt Janne Ahonen
25. 10 stycznia 1999 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-120 125,5 m 124,5 m 251,5 pkt 3. 21,6 pkt Kazuyoshi Funaki
26. 29 stycznia 1999 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-120 132,5 m 124,5 m 266,1 pkt 1.
27. 31 stycznia 1999 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-120 127,0 m 128,0 m 261,5 pkt 1.
28. 4 marca 1999 Finlandia Kuopio Puijo K-120 125,5 m 121,0 m 243,7 pkt 3. 7,2 pkt Martin Schmitt
29. 9 marca 1999 Norwegia Trondheim Granåsen K-120 132,5 m 127,5 m 270,0 pkt 1.
30. 14 marca 1999 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-115 123,0 m 117,5 m 253,4 pkt 1.
31. 20 marca 1999 Słowenia Planica Velikanka K-185 182,0 m 207,5 m 375,9 pkt 3. 12,0 pkt Hideharu Miyahira
32. 21 marca 1999 Słowenia Planica Velikanka K-185 196,5 m 214,0 m 398,1 pkt 1.
33. 2 grudnia 2000 Finlandia Kuopio Puijo K-120 117,0 m 110,6 pkt 3. 0,5 pkt Matti Hautamäki
34. 29 grudnia 2000 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-115 116,5 m 128,5 m 263,5 pkt 2. 5,1 pkt Martin Schmitt
35. 1 stycznia 2001 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-115 120,0 m 122,0 m 257,6 pkt 1.
36. 4 stycznia 2001 Austria Innsbruck Bergisel K-108 94,0 m 111,5 m 211,6 pkt 3. 47,6 pkt Adam Małysz
37. 26 stycznia 2002 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 124,0 m 120,5 m 244,6 pkt 3. 15,3 pkt Andreas Widhölzl
38. 9 lutego 2003 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-120 147,0 m 167,1 pkt 1.
39. 25 stycznia 2004 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 125,5 m 127,5 m 260,4 pkt 2. 2,9 pkt Roar Ljøkelsøy
40. 7 lutego 2004 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-185 210,5 m 197,5 m 401,6 pkt 3. 12,3 pkt Roar Ljøkelsøy
41. 28 lutego 2004 Stany Zjednoczone Park City Utah Olimpic Park K-120 120,5 m 122,5 m 235,9 pkt 1.
42. 1 stycznia 2007 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-115 HS-125 128,0 m 132,9 pkt 3. 3,0 pkt Andreas Küttel
43. 8 lutego 2009 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-145 136,0 m 140,0 m 261,8 pkt 3. 5,4 pkt Gregor Schlierenzauer
44. 17 stycznia 2010 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 131,0 m 123,0 m 255,7 pkt 2. 37,4 pkt Simon Ammann
45. 15 grudnia 2013 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 139,5 m 137,5 m 292,0 pkt 3. 8,7 pkt Kamil Stoch
46. 11 stycznia 2014 Austria Tauplitz Kulm K-185 HS-200 196,0 m 197,0 m 391,6 pkt 1.
47. 12 stycznia 2014 Austria Tauplitz Kulm K-185 HS-200 180,0 m 201,0 m 365,8 pkt 3. 3,2 pkt Peter Prevc
48. 25 stycznia 2014 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 132,5 m 129,0 m 272,1 pkt 3. 22,5 pkt Peter Prevc
49. 26 lutego 2014 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 133,0 m 130,5 m 248,8 pkt 3. 17,3 pkt Severin Freund
50. 7 marca 2014 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-140 135,5 m 132,0 m 261,4 pkt 3. 7,9 pkt Anders Bardal

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2013/2014

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1988/1989
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Harrachov Oberhof Oberhof Chamonix Oslo Örnsköldsvik Harrachov Planica Planica punkty
- - - - 31 24 - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1989/1990
Thunder Bay Thunder Bay Lake Placid Lake Placid Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Liberec Zakopane St.Moritz Gstaad Engelberg Predazzo Predazzo Lahti Lahti Örnsköldsvik Solleftea Raufoss Planica Planica punkty
27 18 9 7 20 40 26 15 16 30 - - - 18 26 51 7 24 7 10 14 28 50 22 68 43
Sezon 1990/1991
Lake Placid Lake Placid Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Oberhof Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Bollnaes Falun Trondheim Oslo Planica Planica Strbske Pleso punkty
47 39 53 51 61 36 47 57 q q 18 - - - - - - - - - - - 0
Sezon 1991/1992
Thunder Bay Thunder Bay Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo St.Moritz Engelberg Oberstdorf Oberstdorf Lahti Lahti Örnsköldsvik Trondheim Trondheim Oslo Harrachov Planica punkty
11 13 11 6 - - - - - - - - - 3 6 2 6 60 13 1 7 115
Sezon 1992/1993
Falun Falun Ruhpolding Sapporo Sapporo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Predazzo Tauplitz Tauplitz Lahti Lahti Lillehammer Oslo Planica punkty
34 7 21 14 43 3 1 3 2 1 - - 1 4 4 4 27 172
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15

 -  – zawodnik nie wystartował

Sezon 1993/1994
Planica Planica Predazzo Courchevel Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Murau Liberec Liberec Sapporo Sapporo Lahti Örnsköldsvik Planica Thunder Bay Thunder Bay punkty
15 5 31 12 27 14 13 3 2 1 - - 6 5 3 17 19 45 10 562
Sezon 1995/1996
Lillehammer Lillehammer Villach Planica Predazzo Chamonix Chamonix Oberhof Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Tauplitz Tauplitz Iron Mountain Iron Mountain Kuopio Lahti Lahti Harrachov Falun Oslo punkty
- - - - - - - 37 14 12 9 17 - - 52 35 - - 21 22 17 18 28 q - - - - 132
Sezon 1996/1997
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Kuusamo Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Tauplitz Tauplitz Lahti Kuopio Falun Oslo Planica Planica punkty
15 25 7 23 6 18 31 20 12 - - - 16 21 2 18 15 33 11 41 27 27 12 20 q 351
Sezon 1997/1998
Lillehammer Lillehammer Predazzo Villach Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Ramsau Zakopane Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Sapporo Vikersund Vikersund Kuopio Lahti Lahti Falun Trondheim Oslo Planica Planica punkty
3 7 7 17 10 4 7 6 50 25 30 - - - - - 37 14 3 5 17 8 16 2 30 4 1 720
Sezon 1998/1999
Lillehammer Lillehammer Chamonix Chamonix Predazzo Oberhof Harrachov Harrachov Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Harrachov Kuopio Lahti Trondheim Falun Oslo Planica Planica Planica punkty
5 37 5 6 3 12 13 2 3 3 1 4 3 3 5 11 6 12 1 1 - 3 5 1 4 1 4 3 1 1598
Sezon 1999/2000
Kuopio Kuopio Predazzo Predazzo Villach Zakopane Zakopane Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Engelberg Engelberg Sapporo Sapporo Hakuba Willingen Willingen Tauplitz Iron Mountain Iron Mountain Lahti Lahti Trondheim Oslo Planica punkty
5 13 5 17 16 34 14 47 18 13 17 44 11 8 29 11 31 22 30 - 42 8 18 7 17 5 436
Sezon 2000/2001
Kuopio Kuopio Kuopio Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Park City Hakuba Sapporo Sapporo Willingen Willingen Oberstdorf Oberstdorf Falun Trondheim Oslo Planica punkty
48 2 18 2 1 3 44 7 11 18 4 10 4 7 4 18 6 8 44 19 18 728
Sezon 2001/2002
Kuopio Kuopio Neustadt Neustadt Villach Engelberg Engelberg Predazzo Predazzo Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Lahti Falun Trondheim Oslo punkty
19 23 25 21 7 25 30 - - q 37 28 20 15 - - 8 3 - 22 25 28 219
Sezon 2002/2003
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Neustadt Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Tauplitz Tauplitz Willingen Willingen Oslo Lahti Lahti Planica Planica punkty
12 22 11 9 19 17 20 17 21 22 13 39 - - - 9 10 22 10 10 12 1 5 6 16 36 7 548
Sezon 2003/2004
Kuusamo Kuusamo Trondheim Neustadt Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Liberec Liberec Zakopane Zakopane Hakuba Sapporo Sapporo Oberstdorf Willingen Park City Lahti Kuopio Lillehammer Oslo punkty
12 18 21 6 10 5 6 6 11 - - - - 49 8 2 3 15 1 9 11 16 16 631
Sezon 2004/2005
Kuusamo Kuusamo Trondheim Trondheim Harrachov Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Willingen Tauplitz Tauplitz Neustadt Neustadt Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Pragelato Lahti Kuopio Lillehammer Oslo Planica Planica punkty
6 6 14 9 11 5 10 25 15 15 20 10 13 34 22 - - - - 9 7 18 25 29 27 31 39 31 416
Sezon 2005/2006
Kuusamo Kuusamo Lillehammer Lillehammer Harrachov Harrachov Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Willingen Lahti Kuopio Lillehammer Oslo Planica Planica punkty
q 41 32 21 38 39 19 13 12 9 11 24 4 - - 21 19 19 13 14 31 28 249
Sezon 2006/2007
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Vikersund Zakopane Oberstdorf Oberstdorf Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Klingenthal Willingen Lahti Kuopio Oslo Oslo Planica Planica Planica punkty
50 - - - - q 3 28 42 - - - - 33 15 17 15 19 36 9 12 37 28 24 182
Sezon 2007/2008
Kuusamo Trondheim Trondheim Villach Villach Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Bischofshofen Bischofshofen Predazzo Predazzo Harrachov Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Liberec Liberec Willingen Kuopio Kuopio Lillehammer Oslo Planica Planica punkty
11 15 17 26 11 - - q 25 39 30 q q - - - 25 42 25 19 34 27 35 35 27 q 32 122
Sezon 2008/2009
Kuusamo Trondheim Trondheim Pragelato Pragelato Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Zakopane Zakopane Whistler Whistler Sapporo Willingen Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Lillehammer Vikersund Planica Planica punkty
47 33 q 29 6 q 19 17 16 6 19 - - - - 9 12 - 3 21 - 34 5 9 6 28 7 409
Sezon 2009/2010
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Oberstdorf Klingenthal Willingen Lahti Kuopio Lillehammer Oslo punkty
10 49 30 13 15 35 13 13 9 19 - - 6 2 - - - - - 11 16 9 19 344
Sezon 2010/2011
Kuusamo Kuopio Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Harrachov Harrachov Sapporo Sapporo Zakopane Zakopane Zakopane Willingen Klingenthal Oberstdorf Vikersund Vikersund Lahti Planica Planica punkty
24 16 27 29 35 29 46 22 21 22 - - - 11 14 27 25 5 25 - 18 25 20 25 q - 197
Sezon 2011/2012
Kuusamo Lillehammer Lillehammer Harrachov Harrachov Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Zakopane Zakopane Sapporo Sapporo Predazzo Predazzo Willingen Oberstdorf Lahti Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - 35 29 36 56 - - - - 15 33 42 q 32 29 24 24 23 28 - 45
Sezon 2012/2013
Lillehammer Lillehammer Kuusamo Krasnaja Polana Krasnaja Polana Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Vikersund Vikersund Harrachov Harrachov Klingenthal Oberstdorf Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
19 10 7 20 30 25 24 q 41 34 23 - - 11 19 - - - - - - 9 19 12 12 4 4 328
Sezon 2013/2014
Klingenthal Kuusamo Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Falun Lahti Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
27 5 10 4 6 3 - - 6 6 7 5 1 3 - - 3 6 4 4 3 - 9 8 3 4 6 5 1062
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował (lub nie zakwalifikował się[u])

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1989/1990 18.
1990/1991 74.
1992/1993 2.
1993/1994 4.
1995/1996 9.
1996/1997 24.
1997/1998 24.
1998/1999 2.
1999/2000 20.
2000/2001 12.
2001/2002 31.
2002/2003 23.
2003/2004 8.
2004/2005 11.
2005/2006 9.
2006/2007 34.
2007/2008 34.
2008/2009 13.
2009/2010 11.
2010/2011 31.
2011/2012 33.
2012/2013 42.
2013/2014 5.

Turniej Nordycki (Skandynawski)[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1997 11.
1998 4.
1999 1.
2000 9.
2001 23.
2002 28.
2003 6.
2004 10.
2005 26.
2006 15.
2007 20.
2008 31.
2009 13.
2010 8.

Puchar Świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1991/1992 7.
1993/1994 19.
1995/1996 26.
1996/1997 23.
1997/1998 13.
1998/1999 2.
1999/2000 10.
2000/2001 8.
2002/2003 10.
2003/2004 3.
2004/2005 34.
2005/2006 30.
2006/2007 36.
2007/2008 niesklasyfikowany
2008/2009 20.
2010/2011 31.
2011/2012 45.
2012/2013 17.
2013/2014 2.

Letnie Grand Prix w skokach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
1994 26.
1996 15.
1997 11.
1998 7.
1999 25.
2000 4.
2001 31.
2002 42.
2003 13.
2004 5.
2005 34.
2006 30.
2007 15.
2008 41.
2009 10.
2010 74.
2011 55.
2012 22.
2013 16.
2014 49.

Zwycięstwa w konkursach LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 29 sierpnia 2009 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 123,5 m 127,5 m 255,5 pkt
2. 24 sierpnia 2013 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 125,5 m 129,5 m 261,2 pkt * ex aequo z Jernejem Damjanem

Miejsca na podium w konkursach LGP chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Miejsce Strata Zwycięzca
1. 6 sierpnia 2000 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 100,5 m 109,5 pkt 3. 10,5 pkt Andreas Widhölzl
2. 9 sierpnia 2000 Finlandia Kuopio Puijo K-120 125,0 m 119,7 pkt 2. 0,3 pkt Janne Ahonen
3. 26 sierpnia 2000 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 124,0 m 121,0 m 246,5 pkt 3. 11,5 pkt Matti Hautamäki
4. 14 sierpnia 2003 Francja Courchevel Tremplin Le Praz K-120 123,5 m 114,5 m 229,9 pkt 3. 24,6 pkt Sigurd Pettersen
5. 31 lipca 2004 Niemcy Hinterzarten Adlerschanze K-95 HS-108 105,5 m 106,0 m 275,5 pkt 3. 2,0 pkt Adam Małysz
6. 25 września 2004 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 131,5 m 129,5 m 272,8 pkt 3. 12,3 pkt Daniel Forfang
7. 8 września 2007 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 118,5 m 123,0 m 231,2 pkt 3. 31,1 pkt Andreas Küttel
8. 9 września 2007 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 120,5 m 121,5 m 233,1 pkt 3. 19,7 pkt Shōhei Tochimoto
9. 29 sierpnia 2009 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 123,5 m 127,5 m 255,5 pkt 1.
10. 25 sierpnia 2012 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 124,5 m 126,0 m 248,3 pkt 3. 11,5 pkt Andreas Wank
11. 24 sierpnia 2013 Japonia Hakuba Olimpijska K-120 HS-131 125,5 m 129,5 m 261,2 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2014

W 1994 i 1995 sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
Hinterzarten Predazzo Stams punkty
43 23 25 456.4
1996
Trondheim Oberhof Hinterzarten Predazzo Stams punkty
26 10 23 6 46 79
1997
Courchevel Trondheim Hinterzarten Predazzo Stams punkty
12 16 31 8 5 114
1998
Stams Predazzo Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba punkty
10 28 14 9 4 7 162
1999
Hinterzarten Courchevel Stams Hakuba Sapporo punkty
13 50 18 26 55 38
2000
Hinterzarten Kuopio Villach Courchevel Hakuba Hakuba Sapporo Sapporo punkty
3 2 21 - 3 22 10 6 285
2001
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Stams Sapporo Hakuba Hakuba punkty
22 - 39 - 32 16 12 46
2002
Hinterzarten Hinterzarten Courchevel Lahti Lahti Innsbruck punkty
- 16 35 29 q 38 17
2003
Hinterzarten Courchevel Predazzo Innsbruck punkty
26 3 33 10 91
2004
Hinterzarten Courchevel Zakopane Predazzo Innsbruck Hakuba Hakuba punkty
3 7 11 17 9 3 6 263
2005
Hinterzarten Einsiedeln Courchevel Zakopane Predazzo Bischofshofen Hakuba Hakuba punkty
- - - - - - 19 8 44
2006
Hinterzarten Predazzo Einsiedeln Courchevel Zakopane Kranj Hakuba Hakuba Klingenthal Oberhof punkty
- - - - - - 4 7 43 43 86
2007
Hinterzarten Courchevel Pragelato Einsiedeln Zakopane Zakopane Hakuba Hakuba Oberhof Klingenthal punkty
- - - - - - 3 3 17 18 147
2008
Hinterzarten Einsiedeln Courchevel Pragelato Zakopane Zakopane Hakuba Hakuba Klingenthal Liberec punkty
q q 44 20 - - 28 5 - - 59
2009
Hinterzarten Pragelato Courchevel Einsiedeln Zakopane Zakopane Hakuba Hakuba Klingenthal punkty
12 31 q 5 - - 1 4 - 217
2010
Hinterzarten Courchevel Einsiedeln Wisła Wisła Hakuba Hakuba Liberec Klingenthal punkty
23 48 35 44 44 - - - - 8
2011
Wisła Szczyrk Zakopane Hinterzarten Courchevel Einsiedeln Hakuba Hakuba Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
38 43 41 50 15 33 20 - - - - 27
2012
Wisła Courchevel Hinterzarten Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
q 31 15 3 13 - - - - 96
2013
Hinterzarten Wisła Courchevel Einsiedeln Hakuba Hakuba Niżny Tagił Niżny Tagił Ałmaty Ałmaty Klingenthal punkty
41 12 34 34 5 1 - - - - - 167
2014
Wisła Einsiedeln Courchevel Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
- - - 10 26 - - - - 31
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował
(lub nie zakwalifikował się[v])

Turniej Czterech Narodów[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Lotos Poland Tour[edytuj | edytuj kod]

  • 2011 – 40.[3]

Uwagi

  1. Klasyfikacja nieoficjalna, ponieważ Puchar Świata w lotach narciarskich nie był przyznawany od sezonu 2002/2003 do sezonu 2007/2008
  2. 2,0 2,1 Skład zespołu: Jiro Kamiharako, Masahiko Harada, Noriaki Kasai i Kenji Suda
  3. 3,0 3,1 Skład zespołu: Jin'ya Nishikata, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai i Masahiko Harada
  4. 4,0 4,1 Skład zespołu: Daiki Itō, Tsuyoshi Ichinohe, Noriaki Kasai i Takanobu Okabe
  5. 5,0 5,1 Skład zespołu: Daiki Itō, Taku Takeuchi, Shōhei Tochimoto i Noriaki Kasai
  6. 6,0 6,1 Skład zespołu: Reruhi Shimizu, Taku Takeuchi, Daiki Itō, Noriaki Kasai
  7. Skład zespołu: Kenji Suda, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai i Masahiko Harada
  8. Skład zespołu: Noriaki Kasai, Hideharu Miyahira, Masahiko Harada i Kazuyoshi Funaki
  9. Skład zespołu: Hideharu Miyahira, Kazuya Yoshioka, Masahiko Harada i Noriaki Kasai
  10. Skład zespołu: Hideharu Miyahira, Takanobu Okabe, Noriaki Kasai i Masahiko Harada
  11. Skład zespołu: Kazuyoshi Funaki, Akira Higashi, Hideharu Miyahira i Noriaki Kasai
  12. Skład zespołu: Daiki Itō, Takanobu Okabe, Akira Higashi i Noriaki Kasai
  13. Skład zespołu: Noriaki Kasai, Takanobu Okabe, Hideharu Miyahira i Akira Higashi
  14. 14,0 14,1 Skład zespołu: Shōhei Tochimoto, Takanobu Okabe, Daiki Itō i Noriaki Kasai
  15. Skład zespołu: Fumihisa Yumoto, Taku Takeuchi, Noriaki Kasai i Daiki Itō
  16. Skład zespołu: Taku Takeuchi, Fumihisa Yumoto, Noriaki Kasai i Daiki Itō
  17. Skład zespołu: Reruhi Shimizu, Noriaki Kasai, Daiki Itō, Taku Takeuchi
  18. 18,0 18,1 Skład zespołu: Akira Higashi, Daiki Itō, Hideharu Miyahira i Noriaki Kasai
  19. 19,0 19,1 Skład zespołu: Daiki Itō, Noriaki Kasai, Taku Takeuchi i Shōhei Tochimoto
  20. 20,0 20,1 20,2 Seria konkursowa została odwołana.
  21. Przed sezonem 1997/1998.
  22. Przed 2002 rokiem

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Tabela najstarszych zwycięzców zawodów PŚ na stronie FIS (ang.)
  2. Anna Szczepankiewicz: Noriaki Kasai: "Nigdy nie wolno się poddawać". skijumping.pl. [dostęp 2014-02-16].
  3. Marcin Hetnał: Skoki Narciarskie: Lotos Poland Tour – pierwsza edycja za nami. skijumping.pl, 2011-07-27. [dostęp 2012-04-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]