Icchak Cukierman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Icchak Cukierman podczas procesu Adolfa Eichmanna

Icchak Cukierman, ps. Antek (ur. 13 grudnia 1915 w Wilnie, zm. 17 czerwca 1981 w Lochamej HaGeta'ot) − członek Żydowskiej Organizacji Bojowej.

W 1940 roku przeprowadził się do Warszawy. W trakcie powstania w getcie warszawskim został oddelegowany na stronę aryjską gdzie pełnił rolę łącznika między ŻOB i Armią Krajową, dzięki czemu jako jeden z nielicznych przeżył likwidację getta warszawskiego po upadku powstania 16 maja 1943 r. Współredagował raporty konspiracji żydowskiej dla rządu polskiego w Londynie. W 1944 roku, podczas powstania warszawskiego, dowodził plutonem żydowskim, złożonym m.in. z ocalałych żołnierzy ŻOB-u w składzie oddziałów Armii Ludowej.

Po zakończeniu wojny członek Prezydium Centralnego Komitetu Żydów Polskich. Tu m.in. organizował emigrację Żydów z Polski na zachód, ponadto – od lipca 1946 r. – wraz z Adolfem Bermanem i Bernardem Falkiem członek Komisji Budowy Pomnika Powstania w Warszawskim Getcie, który został odsłonięty 19 kwietnia 1948 roku. W tym samym roku wyjechał do Izraela. Tu 19 kwietnia 1949 r., wraz z żoną – Cywią Lubetkin, założył kibuc Lochamej HaGeta'ot (z hebr. Bojowników Getta). Był również jednym z założycieli Muzeum Bojowników Getta. W 1961 r. był świadkiem w procesie Adolfa Eichmanna.

Autor wspomnień, m.in. „Nadmiar pamięci (Siedem owych lat). Wspomnienia 1939-1946”.

Wikimedia Commons
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Icchaka Cukiermana

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]