Icchak Cukierman
Icchak Cukierman, ps. Antek (ur. 13 grudnia 1915 w Wilnie, zm. 17 czerwca 1981 w Lochamej HaGeta'ot) − członek Żydowskiej Organizacji Bojowej.
W 1940 roku przeprowadził się do Warszawy. W trakcie powstania w getcie warszawskim był oddelegowany na stronę aryjską i pełnił rolę łącznika między ŻOB i Armią Krajową, dzięki czemu jako jeden z nielicznych przeżył likwidację getta warszawskiego po upadku powstania 16 maja 1943 roku. W 1944 roku, podczas powstania warszawskiego dowodził plutonem żołnierzy ŻOB-u. Współredagował raporty konspiracji żydowskiej dla rządu polskiego w Londynie. Następnie przyłączył się do Armii Ludowej.
Po zakończeniu wojny należał do Prezydium Centralnego Komitetu Żydów Polskich. Organizował emigrację Żydów z kraju. W 1946 roku sam wyjechał do Izraela. 19 kwietnia 1949 roku wraz z żoną Cywią Lubetkin założył kibuc Lochamej HaGeta'ot (z hebr. Bojowników Getta). Był jednym z założycieli Muzeum Bojowników Getta. W 1961 roku był świadkiem w procesie Adolfa Eichmanna.
Od lipca 1946 był członkiem Komisji Budowy Pomnika wraz z Adolfem Bermanem oraz Bernardem Falkiem. Pomnik ten upamiętnia Powstanie w getcie warszawskim w 1943. Został odsłonięty 19 kwietnia 1948 r.
Autor wspomnień, m.in. „Nadmiar pamięci (Siedem owych lat). Wspomnienia 1939-1946”.
