Paweł Nastula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paweł Nastula
Paweł Nastula.jpg
Paweł Nastula w 2006 roku
Data i miejsce
urodzenia		 26 czerwca 1970
Warszawa
Wzrost 185 cm
Dyscypliny judo
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Olympic rings with white rims.svg Igrzyska olimpijskie
Złoto Atlanta 1996 judo (95 kg)
Mistrzostwa świata
Złoto Makuhari 1995 95 kg
Złoto Paryż 1997 95 kg
Srebro Barcelona 1991 95 kg
Mistrzostwa Europy
Złoto Gdańsk 1994 95 kg
Złoto Birmingham 1995 95 kg
Złoto Haga 1996 95 kg
Srebro Bratysława 1999 100 kg

Paweł Marcin Nastula (ur. 26 czerwca 1970 w Warszawie) − polski judoka, mistrz olimpijski (Atlanta 1996), dwukrotny mistrz świata, trzykrotny mistrz Europy. Od 2005 roku zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA).

Spis treści

Kariera sportowa [edytuj]

Judo [edytuj]

Nastula zaczął trenować judo w wieku 10 lat w AZS AWF Warszawa. Jego długoletnim trenerem był Wojciech Borowiak. Aktualnie posiada 5. dan w judo.

W 1989 roku zdobył brązowy medal mistrzostw Europy juniorów w Atenach. Sukces ten powtórzył rok później w Ankarze.

W 1991 roku zdobył mistrzostwo Polski w kategorii wagowej do 95 kg oraz srebrny medal w kategorii "open". W tym samym roku został powołany do reprezentacji na mistrzostwa świata w Barcelonie, na których niespodziewanie zdobył srebrny medal[1].

Igrzyska Olimpijskie 1992 [edytuj]

W 1992 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie. Nastula dotarł do półfinału, w którym zmierzył się z doświadczonym Brytyjczykiem Raymondem Stevensem. Nastula z upływem czasu słabł szybciej niż Stevens, toteż w czasie pojedynku został trzykrotnie ukarany za brak aktywności i pasywną postawę, co spowodowało, że sędziowie uznali wyższość Brytyjczyka. Walkę o brązowy medal Polak stoczył z Rosjaninem Dmitrijem Siergiejewem. Szybko ją przegrał z powodu zmęczenia po poprzednim pojedynku i ostatecznie zajął piąte miejsce w swojej kategorii.

W tym samym roku zwyciężył w turnieju Jigoro Kano Cup w Tokio. Nastula był pierwszym Polakiem który tryumfował w tym prestiżowym turnieju.

Mistrzostwa Europy 1994 [edytuj]

Paweł Nastula jako judoka (1998)

W 1994 roku Nastula wystartował w mistrzostwach Europy, które odbywały się w Gdańsku. W półfinale wygrał wycieńczający pojedynek z Raymondem Stevensem, po którym wydawało się, że stracił przytomność. Nastula w finale pokonał Holendra Bena Sonnemansa i tym samym został mistrzem Europy[2].

Igrzyska Olimpijskie 1996 [edytuj]

Na igrzyska w Atlancie wyjechał jako faworyt. Startował w kat. do 95 kg. W pierwszym pojedynku szybko poddał broniącego olimpijskiego złota Węgra Antala Kovácsa. Następnym rywalem Polaka był Włoch Luigi Guidio, którego pokonał w niecałe cztery minuty. W półfinale Nastula zwyciężył Brazylijczyka Aurélio Miguela. W finale pokonał natomiast w niespełna półtorej minuty Koreańczyka Kim Min-soo i zdobył mistrzostwo olimpijskie[3].

W 1996 roku Europejska Unia Judo uhonorowała Nastulę tytułem najlepszego zawodnika Starego Kontynentu.

Sukcesy Nastuli w judo skończyły się wraz ze zmianą kategorii wagowej. Kategoria wagowa do 95 kg została zlikwidowana i zastąpiona do 100 kg, w której Nastula nie potrafił się odnaleźć. W 1999 roku zdobył jeszcze srebrny medal na mistrzostwach Europy w Bratysławie. Był to jego ostatni znaczący międzynarodowy sukces w judo[4].

W 2004 roku postanowił zakończyć karierę judoki.

Jest autorem książki "Moje judo" (2000), w której opisuje swoje ulubione techniki i ich kombinacje.

Mieszane sztuki walki [edytuj]

MMA pictogram.svg Paweł Nastula
Zwycięstwa 5
Przez nokauty 4
Przez poddania 1
Porażki 4
Remisy 0
Nieodbyte 0
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Po zakończeniu kariery judoki Nastula zaczął trenować mieszane sztuki walki. W latach 2005-2006 startował w prestiżowej organizacji PRIDE FC. Jego dwa pierwsze pojedynki z Brazylijczykiem Antônio Rodrigo "Minotauro" Nogueirą (byłym mistrzem PRIDE w wadze ciężkiej) oraz Rosjaninem Aleksandrem Jemieljanienko zakończyły się porażką. 1 lipca 2006 roku Nastula wygrał z Edsonem Draggo, zakładając mu dźwignię na łokieć. Kolejna walka Nastuli odbyła się 21 października 2006 roku, podczas pierwszej gali PRIDE organizowanej w Stanach Zjednoczonych (PRIDE 32). Oponentem Polaka był Josh Barnett. Amerykanin wygrał przez poddanie (dźwignia na staw skokowy). Była to ostatnia walka Nastuli w PRIDE.

Przeprowadzone po walce z Barnettem badanie antydopingowe wykazało w próbce moczu Nastuli śladowe ilości sterydu anabolicznego nandrolonu oraz zakazanych stymulantów (fenylopropanolaminy, pseudoefedryny i efedryny). Pełnomocnik Polaka argumentował, że próbki zostały zanieczyszczone, później zaś, że niewielkie ilości zakazanych substancji wskazują na to, że znalazły się w organizmie zawodnika przypadkowo. Komisja rozpatrująca sprawę (Nevada State Athletic Commission) nie dała wiary tym wyjaśnieniom. Nastula został zawieszony na 9 miesięcy i obciążony karą finansową w wysokości $6500.[5]

Następny występ Nastuli planowany był na 31 maja 2008 roku w Warszawie. Jego przeciwnikiem miał być japoński zawodnik Koji Kanechika. Do tej walki, jak i całej gali, jednak nie doszło − jej organizator w ostatnim momencie wycofał się. Nastula powrócił więc na ring dopiero po niemal dwuletniej przerwie, w sierpniu 2008 roku, w walce przeciwko koreańskiemu zapaśnikowi Dongi Yang podczas gali Sengoku IV w Saitamie. Polak przegrał w kontrowersyjnych okolicznościach przez techniczny nokaut, gdy po nieudanej próbie założenia dźwigni rywalowi, nie podniósł się z maty, mimo komendy do powstania, co sędzia zinterpretował jako niezdolność do dalszej walki[6][7].

Po raz pierwszy przed polską widownią walczył we wrześniu 2010 roku na gali Fighters Arena, gdy pokonał w Łodzi Japończyka Yusuke Masudę przez TKO w 26. sekundzie walki. Rok później podczas gali w Koszalinie w podobny sposób pokonał dwukrotnego mistrza olimpijskiego w zapasach Andrzeja Wrońskiego[8].

1 października 2011 roku stoczył pojedynek na gali STC: Bydgoszcz vs. Toruń, a jego przeciwnikiem był Amerykanin Jimmy Ambriz. Nastula wygrał przez poddanie w pierwszej rundzie z powodu kontuzji Ambriza, który naderwał triceps.

Jesienią 2012 roku związał się z organizacją KSW. 16 marca 2013 roku zwyciężył Amerykanina Kevina Asplunda przez poddanie - klucz na łokieć. Pojedynek ten był również eliminatorem do walki o pas KSW w wadze ciężkiej.

Lista walk MMA [edytuj]

5 zwycięstw (3 przez (T)KO, 2 przez poddanie) − 4 porażki (2 przez (T)KO, 2 przez poddanie) − 0 remisów

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Polska Karol Bedorf KSW 24 28.09.2013 Polska Łódź walka o międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze ciężkiej
Wygrana 5-4-0 Stany Zjednoczone Kevin Asplund Poddanie (klucz na rękę - americana) 1 2:33 KSW 22: Czas Dumy 16.03.2013 Polska Warszawa eliminator do walki o pas KSW w wadze ciężkiej
Wygrana 4-4-0 Stany Zjednoczone Jimmy Ambriz TKO (kontuzja ręki) 1 1:50 STC: Bydgoszcz vs. Toruń 01.10.2011 Polska Bydgoszcz zdobył pas STC w wadze ciężkiej
Wygrana 3-4-0 Polska Andrzej Wroński TKO (ciosy pięściami) 1 1:09 Wieczór Mistrzów 20.08.2011 Polska Koszalin
Wygrana 2-4-0 Japonia Yusuke Masuda TKO (ciosy pięściami) 1 0:26 Fighters Arena Łódź 03.09.2010 Polska Łódź
Przegrana 1-4-0 Korea Południowa Dongi Yang TKO (niezdolność do walki) 2 2:15 Sengoku - Fourth Battle 24.08.2008 Japonia Saitama
Przegrana 1-3-0 Stany Zjednoczone Josh Barnett Poddanie (dźwignia na staw skokowy) 2 3:04 PRIDE 32: The Real Deal 21.10.2006 Stany Zjednoczone Las Vegas
Wygrana 1-2-0 Brazylia Edson Drago Poddanie (dźwignia na łokieć) 1 4:33 PRIDE Critical Countdown Absolute 01.06.2006 Japonia Saitama
Przegrana 0-2-0 Rosja Aleksandr Jemieljanienko Poddanie (duszenie zza pleców) 1 8:45 PRIDE Shockwave 2005 31.12.2005 Japonia Saitama
Przegrana 0-1-0 Brazylia Antônio Rodrigo Nogueira TKO (ciosy pięściami) 1 8:38 PRIDE Critical Countdown 2005 26.06.2005 Japonia Saitama

Udział w programach rozrywkowych [edytuj]

Od 8 marca do 19 kwietnia 2009 roku brał udział w 9. edycji programu Taniec z gwiazdami, zajął 6 miejsce odpadając w 7 odcinku. Od 3 listopada 2012 poprowadzi wraz z Agnieszką Rylik program rozrywkowy pt. MMAster, który będzie emitowany przez stację telewizyjną TVN Turbo[9].

Inna działalność [edytuj]

W wyborach samorządowych w roku 2010 Paweł Nastula został wybrany radnym na VI Kadencję (2010-2014) do Rady Miejskiej miasta Łomianki, kandydując z ramienia stowarzyszenia "Twoje Łomianki"[10]. W roku 2011 wystartował w wyborach do Sejmu z listy PSL[11][12].

Przypisy

  1. ↑ Wojciech Borowiak - wspomnienia (pol.). www.kodokan.pl.
  2. ↑ Medaliśći mistrzostw Europy (pol.). www.judo.federacjasportu.pl.
  3. ↑ Wyniki Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996 - Judo (pol.). www.users.pjwstk.edu.pl.
  4. ↑ Biografia Pawła Nastuli (pol.). www.nastula.pl.
  5. ↑ Ivan Trembow: VITOR BELFORT & PAWEL NASTULA SUSPENDED (ang.). [dostęp 13 października 2008].
  6. ↑ Daniel Herbertson: Gomi, Trigg Get Wins; Schultz Knocked Out (ang.). [dostęp 13 października 2008].
  7. ↑ DONG-YI YANG i PAWEŁ NASTULA wypowiedzi po walce !. 25 sierpnia 2008. [dostęp 2011-10-03].
  8. ↑ Wieczór Mistrzów: „Nastula vs Wroński” – wyniki. 21 sierpnia 2011. [dostęp 2011-10-06].
  9. ↑ MMAster (pol.). tvnturbo.pl. [dostęp 2012-11-02].
  10. ↑ Jest skład Rady // Burmistrz w II turze. Łomianki.info, 2010-11-22. [dostęp 2011-09-22].
  11. ↑ Radny Paweł Nastula ...posłem?. Lomianki.info, 2011-06-20. [dostęp 2011-09-22].
  12. ↑ Paweł Nastula wchodzi poprzez PSL do polityki!. fightsport.pl, 2011-07-11. [dostęp 2011-09-22].

Linki zewnętrzne [edytuj]

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Paweł Nastula
p • d • e
Mistrzowie olimpijscy w judo (waga półciężka)
Flaga olimpijskaFlaga olimpijska
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Paweł_Nastula&oldid=36316801”