Filippo de Angelis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Filippo de Angelis
Kardynał prezbiter
Filippo de Angelis
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 16 kwietnia 1792
Ascoli Piceno
Data i miejsce śmierci 8 lipca 1877
Fermo
kamerling
Okres sprawowania 20 września 1867 – 8 lipca 1877
arcybiskup Fermo
Okres sprawowania 27 stycznia 1842 – 8 lipca 1877
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 23 lipca 1826
Kreacja kardynalska 13 września 1838
Grzegorz XVI
Kościół tytularny San Bernardo alle Terme

Filippo de Angelis (ur. 16 kwietnia 1792 w Ascoli Piceno, zm. 8 lipca 1877 w Fermo[1]) – włoski kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem Vincenza de Angelisa i Marii Alvitreti[1]. W młodości studiował na Papieskiej Akademii Kościelnej i Sapienzy, gdzie uzyskał doktoratu utroque iure (1818) oraz z teologii i filozofii (1819)[1]. Następnie przyjął święcenia kapłańskie i rozpoczął pracę w Kurii Rzymskiej, m.in. w Kancelarii Apostolskiej[1]. 3 lipca 1826 został wybrany biskupem tytularnym Leuce w Tracji[2]. 15 marca 1830 został tytularnym arcybiskupem Kartaginy[2]. Miesiąc później został nuncjuszem apostolskim w Szwajcarii, a w 1832 w Portugalii[2]. Nie udał się jednak na Półwysep Iberyjski, ponieważ stosunki dyplomatyczne z Państwem Kościelnym zostały zerwane[1]. 15 lutego 1838 został przeniesiony do diecezji w Montefiascone, z własnym tytułem arcybiskupa[2]. 13 sierpnia tr. został kreowany kardynałem in pectore[2]. Kapelusz kardynalski i diakonię San Bernardo alle Terme otrzymał na konsystorzu w lipcu 1839[1]. 27 stycznia 1842 został mianowany arcybiskupem Fermo[2]. Uczestniczył w konklawe 1846[1]. Od 20 września 1867 był kardynałem kamerlingiem, a od 4 grudnia protoprezbiterem Kolegium Kardynałów – oba urzędu pełnił do śmierci[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 De Angelis, Filippo (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-07-26].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Filippo Cardinal de Angelis (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-07-26].