Józef Kowalczyk
| Józef Kowalczyk | |||
| prymas Polski | |||
|
|||
| Kraj działania | Polska | ||
| Data i miejsce urodzenia | 28 sierpnia 1938 Jadowniki Mokre |
||
| nuncjusz apostolski w Polsce | |||
| Okres sprawowania | 1989–2010 | ||
| arcybiskup metropolita gnieźnieński i prymas Polski | |||
| Okres sprawowania | od 2010 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | łaciński | ||
| Diakonat | 18 marca 1961 | ||
| Prezbiterat | 14 stycznia 1962 | ||
| Nominacja biskupia | 26 sierpnia 1989 | ||
| Sakra biskupia | 20 października 1989 | ||
| Odznaczenia | |||
| Strona internetowa duchownego | |||
| Sukcesja apostolska | |||||||||||||||||||||||||
| Data konsekracji | 20 października 1989 | ||||||||||||||||||||||||
| Miejscowość | Watykan | ||||||||||||||||||||||||
| Miejsce | bazylika św. Piotra | ||||||||||||||||||||||||
| Konsekrator | Jan Paweł II | ||||||||||||||||||||||||
| Współkonsekratorzy | Edward Idris Cassidy Francesco Colasuonno |
||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
Józef Kowalczyk (ur. 28 sierpnia 1938 w Jadownikach Mokrych) – polski biskup rzymskokatolicki, nuncjusz apostolski w Polsce w latach 1989–2010, arcybiskup metropolita gnieźnieński i prymas Polski od 2010.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Urodził się 28 sierpnia 1938 w Jadownikach Mokrych jako syn Stanisława i Katarzyny z domu Łucarz. 4 września 1938 został ochrzczony w Wietrzychowicach.
W 1955 zdał egzamin maturalny w liceum ogólnokształcącym w Radłowie. W 1956 rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym Metropolii Warmińskiej „Hosianum” w Olsztynie. 14 stycznia 1962 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa pomocniczego gnieźnieńskiego Józefa Drzazgi. Pierwsze doświadczenia duszpasterskie zdobywał w parafii Świętej Trójcy w Kwidzynie.
W październiku 1963 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. 24 lutego 1965 udał się do Rzymu, aby kontynuować studia na Wydziale Prawa Kanonicznego Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego, gdzie w 1968 uzyskał doktorat. Następnie odbył studia specjalistyczne w zakresie prawa kanonicznego w Studium Rotalnym, uzyskując dyplom adwokata rotalnego, i podjął pracę w Trybunale Roty Rzymskiej w charakterze obrońcy węzła małżeńskiego. Odbył również studia z zakresu archiwistyki i uzyskał dyplom archiwisty w Tajnym Archiwum Watykańskim.
W 1969 rozpoczął pracę w Kongregacji ds. Dyscypliny Sakramentów. W latach 1976–1978 wchodził w skład Zespołu do Spraw Stałych Kontaktów Roboczych Między Rządem PRL i Stolicą Apostolską[1]. W październiku 1978 papież Jan Paweł II powierzył mu misję stworzenia polskiej sekcji w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej. Kierowana przez niego sekcja przygotowywała papieskie podróże do ojczyzny, kontakty Jana Pawła II z władzami oraz polskim Kościołem[2]. W 1978 objął funkcję przewodniczącego Komisji ds. publikacji pism i przekładów obcojęzycznych dzieł Karola Wojtyły z okresu przed wyborem na papieża. Jednocześnie był redaktorem naczelnym polskojęzycznego wydania czternastu tomów nauczania Jana Pawła II.
26 sierpnia 1989 Jan Paweł II mianował go nuncjuszem apostolskim w Polsce, wynosząc jednocześnie do rangi arcybiskupa tytularnego Heraklei, a 20 października 1989 udzielił mu w bazylice watykańskiej sakry biskupiej. 26 listopada Kowalczyk zainaugurował kościelną misję apostolską w Polsce. 6 grudnia 1989 w Belwederze złożył listy uwierzytelniające na ręce prezydenta PRL Wojciecha Jaruzelskiego.
W 1991 doprowadził do przywrócenia Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, przygotował i przeprowadził całościową reorganizację kościelnych struktur administracyjnych w Polsce (1992, 1996, 2004 i 2009), negocjował tekst umowy konkordatowej i 28 lipca 1993 podpisał konkordat między Stolicą Apostolską a Rzecząpospolitą Polską (ratyfikowany w 1998). Brał udział w przygotowaniach i towarzyszył w pielgrzymkach Jana Pawła II do Polski w latach 1991, 1995, 1997, 1999, 2002, a także Benedykta XVI w 2006.
W Jadownikach Mokrych, rodzinnej miejscowości, zainicjował budowę Ośrodka Opiekuńczo-Rehabilitacyjnego dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz Izby Pamięci Pontyfikatu Ojca Świętego Jana Pawła II przy tym ośrodku. Wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę ośrodka odbyło się w 1999, a otwarcie nastąpiło w 2003.
8 maja 2010 został mianowany arcybiskupem metropolitą archidiecezji gnieźnieńskiej i prymasem Polski na miejsce arcybiskupa Henryka Muszyńskiego. 24 czerwca 2010 zakończył misję nuncjusza apostolskiego w Polsce i dziekana Korpusu Dyplomatycznego[3]. 26 czerwca 2010 odbył ingres do archikatedry gnieźnieńskiej.
[edytuj] Odznaczenia i tytuły
- Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski – 2010[4].
- Odznaka Honorowa "Bene Merito" – 2009[5]
- Wielki Order św. Zygmunta
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi – 2008, Portugalia[6]
Otrzymał tytuł doctora honoris causa Akademii Rolniczej w Krakowie (1999), Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego (2000), Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (2001)[7], Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego (2004).
[edytuj] Publikacje
- 1969: De extraordinario confirmationis ministro (Rzym)
- 1998: Dojrzewanie czasu (Poznań)
- 1999: Na drodze konsekrowanej (Kraków)
- 2000: Służyć Słowu (Poznań)
- 2002: Fiat voluntas Tua. Arcybiskup Józef Kowalczyk, Nuncjusz Apostolski w Polsce (Warszawa)
- 2003: Tym, którzy Polskę stanowią (Warszawa)
- 2003: Otwórzcie serca Chrystusowi, który przychodzi z darem pokoju. Open Your Hearts to Christ, who comes with the Offer of Peace (Warszawa)
- 2005: Nuncjatura Apostolska – Dom Papieski w Warszawie. La Nunziatura Apostolica – Casa del Papa a Varsavia (Warszawa)
- 2006: Jestem wpisany w Ciebie nadzieją. Świadectwa po śmierci Jana Pawła II (Marki)
- 2008: Świadectwo i służba. Rozmowy o życiu i Kościele (Warszawa)
[edytuj] Doniesienia w sprawie kontaktów z rezydenturą wywiadu w Rzymie
Ze sprawozdania rezydentury wywiadu Baszta[8] wiadomo, że 15 grudnia 1982 zarejestrowano duchownego (ówczesnego szefa sekcji polskiej watykańskiego Sekretariatu Stanu) jako współpracownika wywiadu PRL o pseudonimie Cappino w kategorii kontakt informacyjny. Według ówczesnych instrukcji kontaktem informacyjnym mógł być zarówno świadomy współpracownik, jak i osoba nieświadoma faktu jej rejestracji i wykorzystywania podawanych przez nią informacji. Przyczyny dokonania czynności rejestracji wyjaśnia dokument naczelnika Wydziału III Wywiadu.
Z dokumentu wynika, że ksiądz Józef Kowalczyk został zarejestrowany z przyczyn formalnych leżących po stronie organizacji pracy w służbach, gdyż jego kontakty z rezydentami wywiadu miały wyłącznie oficjalny charakter[8]. Jak on sam twierdził, o fakcie rejestracji nie wiedział[9]. Kościelna Komisja Historyczna w oświadczeniu z 6 stycznia 2009 poinformowała o tym, że nie był on tajnym i świadomym informatorem służb specjalnych. Ocena budziła jednak wtedy kontrowersje z uwagi na powierzchowność badań (oparcie jedynie na rejestrach)[8]. Większość materiałów dotyczących uzyskiwania informacji od księdza Józefa Kowalczyka została zniszczona w 1990[9].
Przypisy
- ↑ Opowieści oficera „Pietro”. rp.pl, 2009-02-05. [dostęp 2010-08-31].
- ↑ A. Grajewski. Pierwszy wśród równych. „Gość Niedzielny”. nr 19/2010, s. 23, 2010-05-16. ISSN 0137-7604. [dostęp 2010-07-31].
- ↑ Koniec misji nuncjusza abpa Kowalczyka. ekai.pl, 2010-06-24. [dostęp 2010-06-24].
- ↑ M.P. z 2010 r. Nr 52, poz. 699 – pkt 1. [dostęp 2010-12-06].
- ↑ Wręczenie przez ministra Radosława Sikorskiego odznaki Bene Merito. msz.gov.pl, 2009-11-14. [dostęp 2010-07-31].
- ↑ Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2010-09-12].
- ↑ Doktorzy Honoris Causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. kul.pl. [dostęp 2011-02-23].
- ↑ 8,0 8,1 8,2 C. Gmyz. SB przegrała z nuncjuszem. „Rzeczpospolita”, s. A3, 2010-01-05. ISSN 0208-9130. [dostęp 2010-08-31].
- ↑ 9,0 9,1 SB zarejestrowała nuncjusza Watykanu. dziennik.pl, 2009-01-06. [dostęp 2010-08-31].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalny serwis Prymasa Polski [dostęp 2010-12-06]
- Józef Kowalczyk w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2010-12-06]
| Poprzednik Francesco Colasuonno |
Nuncjusz apostolski w Polsce 1989–2010 |
Następca Celestino Migliore |
|
||||||||
| Poprzednik Henryk Muszyński |
Prymas Polski od 2010 |
Następca – |
- Nuncjusze apostolscy w Polsce
- Biskupi gnieźnieńscy
- Urodzeni w 1938
- Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Orderem Zasługi (Portugalia)
- Odznaczeni Odznaką Honorową Bene Merito
- Odznaczeni Wielkim Orderem Świętego Zygmunta
- Doktorzy honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
- Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego
- Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie
- Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego