MRT (Singapur)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mass Rapid Transit (MRT)
Mass Rapid Transit (MRT)
Schemat sieci metra w Singapurze
Dane ogólne
Lokalizacja Singapur
Rodzaj transportu metro
Data uruchomienia 1987
Dane techniczne
Całkowita
długość linii
129,7 km
Liczba linii 4
Liczba stacji 79 (1 nieobsługiwana)
Inne informacje
Prześwit toru 1,435 mm
Właściciel Land Transport Authority
Operator Land Transport Authority

Mass Rapid Transit, w skrócie MRT (z angielskiego, chiń.: 大众快速交通 albo 地铁, malajski: Sistem Pengangkutan Gerak Cepat, tamilski சிங்கை துரிதக் கடவு ரயில்) - system metra działający w Singapurze.

Sieć posiada 4 linie działające i 1 w planach, 79 stacji (w tym jedną niedziałającą) oraz ponad 129 kilometrów sieci.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze plany metra pojawiły się w 1967 roku. W tym okresie też zaczęto twierdzić, że sieć komunikacyjna oparta w całości na autobusach byłaby niewystarczająca. Żeby zbudować metro od podstaw, wydano 5 miliardów dolarów, czyniąc tym samym projekt sieci największym publicznym projektem Singapuru w tym czasie. Priorytetową linią okazała się North South Line, biegnąca poprzez centrum biznesowe, czyli Central Area. Pierwszy odcinek sieci został otwarty właśnie na tej linii, 7 listopada 1987 roku, pomiędzy stacjami Toa Paiyoh i Yio Chu Kang. Od tej chwili sieć sukcesywnie rozszerzano.

12 grudnia 1987 roku zostało otwarte następne dziewięć stacji na tej samej linii, od Toa Payoh do Outram Park. 12 marca 1988 linia została wydłużona z Outram Park do Clementi, 5 listopada tego samego roku z Clementi do Lakeside, a półtora miesiąca później, 20 grudnia, z Yio Chu Kang do Yishun. 4 listopada 1989 roku natomiast North South Line zostało podzielone na dwie linie, dając istnieć East West Line. Tego samego dnia zostały otwarte także wydłużenia linii - na North South Line od City Hall do Marina Bay, a na East West Line od City Hall do Tanah Merah. Do końca 1990 na North South Line powstało 15 stacji, a na East West Line ponad 26. Powstała także Branch Line, która posiadała 4 stacje na zachodnich przedmieściach i była połączona z East West Line przez stacje Jurong East.

Następnie przez ok. 5,5 roku nie zbudowano nowych odcinków sieci. Dopiero 10 lutego 1996 North South Line została wydłużona z Yishun, do Jurong East, otwierając przy tym 6 nowych stacji na północy Singapuru, a Branch Line została włączona do tej linii.

8 lutego 2002 East West Line została wydłużona na Port lotniczy Singapur-Changi, a 22 lipca 2003 odcinek tejże linii na trasie Tanah Merah - Changi Airport został wydzielony. 20 czerwca 2003 natomiast została otworzona North East Line, na trasie od HarbourFront do Punggol.

28 maja 2009 roku został otworzony pierwszy odcinek Circle Line, od Bartley do Marymount. 17 kwietnia 2010 linia została wydłużona od Bartley do Dhoby Ghaut.

Sieć[edytuj | edytuj kod]

Linia Otwarta: Liczba stacji Długość (km) Zajezdnia Komentarz
North South Line 7 listopada 1987 25 44 Bishan -
East West Line 12 grudnia 1987 29 49,2 Ulu Pandan linia właściwa
10 stycznia 2001 3 Changi oddzielna odnoga na lotnisko
North East Line 20 czerwca 2003 16 (1 niedziałająca) 20 Sengkang -
Circle Line 28 maja 2009 16 16,5 Kim Chuan Budowane jest wydłużenie linii na zachód.

Plany[edytuj | edytuj kod]

W budowie jest 4 i 5 etap Circle Line, w planach jest także Downtown Line, biegnąca z północnego zachodu do centrum, robiąc w nim pętlę, a następnie idąca na wschód, równolegle do East West Line.

W planach są także Thomson Line i Eastern Region Line oraz wydłużenia już istniejących linii.

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Nazwa pociągu Liczba Wagonów na pociąg Linie
Kawasaki Heavy Industries C151 66 6 North South Line i East West Line
Siemens C651 19 6 North South Line i East West Line
Kawasaki Heavy Industries & Nippon Sharyo C751B 21 6 North South Line i East West Line
Alstom Metropolis C751A 25 6 North East Line
Alstom Metropolis C830 40 3 Circle Line

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]