Metro w Taszkencie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Metro w Taszkencie
Metro w Taszkencie
Schemat sieci metra
Dane ogólne
Lokalizacja Taszkent, Uzbekistan
Rodzaj transportu metro
Data uruchomienia 1977
Dane techniczne
Całkowita
długość linii
36.2 km
Liczba linii 3
Liczba stacji 29
Inne informacje
Operator Toshkent Metropoliteni

Metro w Taszkencie – otwarte w 1977 roku, w Taszkencie. Jest pierwszym (i jak dotąd jedynym) systemem metra w Uzbekistanie oraz w całej Azji Środkowej. Jednocześnie był to siódmy wybudowany system metra w byłym ZSRR. System składa się z trzech linii tworzących charakterystyczny trójkąt w centrum miasta. Obecnie planowana jest budowa czwartej linii.

Prześwit toru podobnie jak w innych postsowieckich systemach metra wynosi 1520 mm. Perony stacji mają długość 100 metrów, wszystkie stacje przewidziane są do pełnienia funkcji schronów przeciwatomowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze plany budowy zostały opracowane w 1968 roku, czyli 2 lata po silnym trzęsieniu ziemi, które w znacznej części zniszczyło miasto. Projekt przewidywał przystosowanie metra do trudnych warunków sejsmicznych a także do wysokich temperatur dochodzących tu do + 50°. Prace budowlane ruszyły w 1972 roku. Po pięciu latach od rozpoczęcia prac nastąpiła inauguracja pierwszej linii. Trwająca w międzyczasie budowa linii drugiej, została ukończona w 1984 roku. Linia trzecia, o długości 6 km wraz z sześcioma stacjami, uruchomiona została dopiero we wrześniu 2001 roku.

Linie[edytuj | edytuj kod]

# Nazwa linii Data otwarcia Długość Liczba stacji
1 Linia Chilonzor 1977 15.5 km 12
2 Linia Oʻzbekiston 1984 14.3 km 11
3 Linia Yunusobod 2001 6.4 km 6
Razem: 36.2 km 29

Planowane jest wybudowanie czwartej linii Sirgali, łączącej się z linią Chilonzor na południu miasta.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Stacje metra w Taszkencie są bogato udekorowane socrealistycznymi polichromiami, architektura była wzorowana na systemie metra w Moskwie. Orientalny styl stacji może nasunąć skojarzenia z architekturą Baśni z 1001 nocy. Większość stacji wyłożonych jest marmurem, ponadto ozdobione są pozłacanymi, monumentalnymi świecznikami.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]