Metro w Los Angeles

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lametro.svgMetro w Los Angeles
Metro w Los Angeles
Schemat linii metra, szybkiego tramwaju i bus rapid transit w Hrabstwie Los Angeles
Dane ogólne
Lokalizacja Hrabstwo Los Angeles, Stany Zjednoczone
Rodzaj transportu metro szybki tramwaj
Data uruchomienia 1990
Dane techniczne
Całkowita
długość linii
141,1
Liczba linii 6
Liczba pojazdów 108 pojazdów AnsaldoBreda, 69 pojazdów typu Nippon Sharyo P865 i P2020, 64 pojazdy typu Siemens P2000, AnsaldoBreda P2550
Liczba stacji 80 (13 w budowie)
Inne informacje
Dzienna
liczba pasażerów
362 904 (czerwiec 2012)
Operator Los Angeles County Metropolitain Transit Authority
Portal Portal Komunikacja miejska

Metro w Los Angeles (właśc. Metro Hrabstwa Los Angeles ang. Los Angeles Metro County Rail) – system podziemnej i naziemnej kolei miejskiej w Los Angeles. Ma 70 stacji, dwie podziemne linie właściwego metra i cztery naziemne (które są liniami metra tylko w potocznym znaczeniu tego słowa ponieważ są to w zasadzie linie szybkiego tramwaju) o łącznej długości 139,7 km i dziennie przewozi 350 tysięcy pasażerów (lipiec 2011). Jest jednym z najmłodszych systemów kolei podziemnej w USA.

Określenia "Metro" używa się także w Los Angeles na system szybkich autobusów miejskich (Metro Rapid), nie należy ich mylić z systemem kolei podziemnej i siecią szybkiego tramwaju (light rail).

Podziemne linie metra (czerwona) i (fioletowa) są na 9. miejscu pod względem liczby przewożonych osób w Stanach Zjednoczonych – ok. 140 tys. pasażerów dziennie, natomiast naziemne linie metra (niebieska), (zielona) i (złota) na 3. miejscu – ok. 136 tys. pasażerów dziennie. Wygląd poszczególnych stacji metra jest lekko zróżnicowany, ok. 0,5% budżetu budowy zostało przeznaczonych na ich artystyczny wystrój. Metro kursuje przez siedem dni w tygodniu pomiędzy 3:35 a 1:00.

Linie metra[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Typ Trasa
Niebieska linia podziemno – naziemny pierwszy przebieg trasy: 7th St/Metro Center ↔ Pico ↔ VernonFirestoneWillowbrookBSicon TRAM.svgComptonDel AmoWillowDowntown Long Beach

Powrót: Pacific Avenue5th Street i dalej po tej samej trasie

drugi przebieg trasy w dni robocze: 7th St/Metro Center ↔ Pico ↔ VernonFirestoneWillowbrookBSicon TRAM.svgComptonDel AmoWillow

Czerwona linia podziemny Union StationBSicon TRAM.svgCivic Center7th St/Metro CenterBSicon TRAM.svgWilshire/VermontVermont/SunsetNorth Hollywood
Zielona linia nadziemny Redondo BeachAviation/LAXHawthorne/LennoxWillowbrookBSicon TRAM.svgLakewoodNorwalk
Złota linia naziemno – podziemny East Los Angeles Atlantic3rd Street1st StreetUnion StationChinatownHighland ParkSouth PasadenaPasadena (Sierra Madre Villa)
Fioletowa linia podziemny Union StationBSicon TRAM.svgCivic Center7th St/Metro CenterBSicon TRAM.svgWilshire/VermontWilshire/Western
Expo Line podziemno – naziemny 7th St/Metro Center ↔ Pico ↔ Jefferson/USCExpo/WesternCulver City

Stacje[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pasażerowie czerwonej linii metra na stacji 7th/Metro Center

Poprzednikami metra w Los Angeles były systemy tramwajów miejskich Los Angeles Railway funkcjonujący w latach 1901-1963 i tramwajów międzymiastowych Pacific Electric Railway (1901-1961). W latach 60. zamknięto je stawiając na transport drogowy. Problemy komunikacyjne 14 milionowej metropolii spowodowały powstanie w latach 80. planów budowy kolejki podziemnej i naziemnej. Pierwszy odcinek niebieskiej linii od stacji Pico-Chick Hearn do stacji Anaheim otwarto 14 lipca 1990 roku, później we wrześniu 1990 trasę niebieskiej linii przedłużono do stacji Downtown Long Beach w Long Beach zaś w lutym 1991 roku wydłużono ją do stacji 7th St/Metro Center. Pierwszą podziemną linię, czerwoną linię otwarto 30 stycznia 1993 roku na odcinku od stacji Union Station do stacji Westlake/MacArthur Park zaś trzy lata później, dnia 12 lipca 1996 trasę wydłużono do stacji Wilshire/Western. 12 sierpnia 1995 otwarto zieloną linię na trasie Redondo Beach – Norwalk. W dniu 12 czerwca 1999 roku oddano nowy odcinek linii czerwonej od stacji Wilshire/Vermont do stacji Hollywood/Highland natomiast rok później, w dniu 24 czerwca 2000 trasę przedłużono do stacji North Hollywood. W listopadzie 2009 oddano do użytku nowy odcinek linii złotej od Union Station do stacji Atlantic w East Los Angeles. W dniu 28 kwietnia 2012 uroczyście otwarto pierwszy fragment linii Expo Line od stacji 7th St/Metro Center do stacji La Cienega/Jefferson, latem 2012 roku otwarto ruch pasażerski na przedłużonym odcinku od stacji La Cienega/Jefferson do miasta Culver City.

Planowana rozbudowa[edytuj | edytuj kod]

W roku 2016 ma powstać kolejna część trasy linii Expo Line od stacji National Palms w Los Angeles do stacji Colorado 4th St w Santa Monica.

W grudniu 2010 roku rozpocząć się ma budowa nowej części trasy linii złotej od stacji Sierra Madre Villa w East Pasadena do stacji Azusa Citrus w mieście Azusa, zakończenie prac budowlanych jest przewidywane na rok 2014.

Operacje[edytuj | edytuj kod]

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie pociągi metra i tramwaje jeżdżą po torach o szerokości 1435 mm. Jakkolwiek sieć metra standardowego i system metra w formie szybkiego tramwaju nie są zgodne między sobą z kilku przyczyn. Po pierwsze, pociągi obsługujące podziemne linie metra są zasilane z trzeciej szyny, natomiast tramwaje zasilane są z sieci trakcyjnej. Po drugie, wagony metra i tramwaje mają różną szerokość i perony są zaprojektowane dla wagonów o oddzielnych szerokościach.

 Osobny artykuł: Tabor metra w Los Angeles.

Bezpieczeństwo i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Pociągi metra, tramwaje i stacje są patrolowane przez funkcjonariuszy Los Angeles County Sheriff's Department[1], i monitorowane przez pracowników ochrony za pośredncitwem kamer telewizji przemysłowej[2].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]