Metro w Pjongjangu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Metro w Pjongjangu
Metro w Pjongjangu
Logo metra w Pjongjangu
Dane ogólne
Lokalizacja Pjongjang,
 Korea Północna
Rodzaj transportu metro
Data uruchomienia 1973
Dane techniczne
Całkowita
długość linii
ok. 22 km
Liczba linii 2
Liczba stacji 16 (+ 1 nieczynna)
Inne informacje
Dzienna
liczba pasażerów
300 000 – 700 000
Prześwit toru 1435 mm
Operator Komisja Transportu i Komunikacji[1]
Portal Portal Komunikacja miejska
Jedna ze stacji metra

Metro w Pjongjangu – system kolei podziemnej w Pjongjangu, stolicy Korei Północnej.

Składa się on z dwóch linii: linia Ch'ŏllima przebiega od stacji Kwangbok na południowym zachodzie do stacji Rakwon położonej na północnym wschodzie, a linia Hyŏksin biegnie na północ od stacji Puhung, wzdłuż brzegu rzeki Taedong-gang do stacji Pulgunbyol. Linie przecinają się na stacji Chŏnu.

Budowę metra rozpoczęto w roku 1968. Podczas budowy tunelu pod rzeką Taedong-gang wydarzył się wypadek, w którym według niektórych źródeł zginęło 100 robotników. Tunel ten nie został nigdy dokończony i metro przebiega dziś wyłącznie na zachodnim brzegu rzeki. Ostatni odcinek metra (Ponghwa-Puhung) oddano w roku 1987.

Sieć[edytuj | edytuj kod]

Sieć metra składa się z dwóch linii o rozstawie szyn 1435 mm:

  • Ch'ŏllima (nazwanej tak od konia z mitologii koreańskiej) o długości ok. 12 km, otwartej w roku 1973
  • Hyŏksin o długości ok. 10 km, otwartej w roku 1975

Nazwy przystanków nie mają powiązania z ich lokalizacją – odnoszą się głównie do haseł komunistycznej rewolucji północnokoreańskiej (Zwycięstwo, Jedność itp.).

Cała sieć znajduje się pod ziemią. Metro w Pjongjangu wzorowane jest na metrze moskiewskim (stacje na dużej głębokości 20-100 metrów, duże odległości między przystankami, socrealistyczny wystrój stacji). W razie wojny stacje metra mogą służyć za schrony.

Pociągi kursują z maksymalną częstotliwością co 2 minuty w godzinach szczytu i 5-7 minut poza szczytem. Metro jest czynne od godziny 5.00 do 23.00.

Tabor[edytuj | edytuj kod]

Początkowo eksploatowane były chińskie pociągi typu DK4 wyprodukowane w fabryce w Changchun w latach 1972-1973 (władze północnokoreańskie utrzymywały, że były to produkty krajowe). Ostatecznie zostały one wycofane w roku 1998 i sprzedane do Chin, gdzie podjęto ich eksploatację na linii 13. metra w Pekinie.

Od roku 1998 eksploatowane są wagony dwóch typów sprowadzone z metra w Berlinie:

Wagony odmalowano na kolor czerwono-kremowy, a wewnątrz rozmieszczono portrety Kim Ir Sena i Kim Dzong Ila. Obecnie wagony typu G-I nie wyjeżdżają na trasy.

Schemat linii metra
Wagon typu D na stacji Puhung
Długa droga do głęboko położonych peronów


Przypisy

  1. The Pyongyang Metro: Statistics (ang.). [dostęp 2014-10-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]