Mark Philippoussis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mark Philippoussis
Mark Philippoussis
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Las Vegas
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1976
Melbourne
Wzrost 196 cm
Masa ciała 103 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1994
Zakończenie kariery 2006
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 11
Najwyżej w rankingu 8 (19 kwietnia 1999)
Australian Open 4R (1996, 1999, 2000, 2004)
Roland Garros 4R (1997, 2000)
Wimbledon F (2003)
US Open F (1998)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 18 (11 sierpnia 1997)
Australian Open 2R (1996)
Roland Garros 3R (1996, 1997)
Wimbledon SF (1996)
US Open SF (1996)

Mark Philippoussis (ur. 7 listopada 1976 w Melbourne) – australijski tenisista, trzykrotny olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Philippoussis był jednym z najpotężniej serwujących zawodników na świecie. Do niego należy australijski rekord zagranych asów w meczu (zaserwował 46 asów w meczu 1/8 finału z Andre Agassim na Wimbledonie w 2003 roku). Z racji umiejętności serwisowych Philippoussis, dawniej także rekordzista świata w szybkości serwisu (jego wynik poprawiali Greg Rusedski i Andy Roddick), nosił ka kortach przydomek Scud.

W gronie tenisistów zawodowych występował w latach 1994–2006. Zanim rozpoczął profesjonalną karierę był czołowym juniorem świata, kończąc rok 1994 na 3. miejscu w rankingu gry pojedynczej oraz z dwoma juniorskimi tytułami wielkoszlemowymi w deblu (Wimbledon i Australian Open w parze z Benem Ellwoodem). Już jako zawodowiec w przeciągu kariery awansował do 22 finałów zawodów rangi ATP World Tour, w których triumfował w 11 razy. Osiągnął w karierze dwa finały wielkoszlemowe; w finale US Open 1998 uległ Patrickowi Rafterowi w czterech setach, a w finale Wimbledonu 2003 przegrał z Rogerem Federerem w trzech setach.

W grze podwójnej Australijczyk osiągnął 6 finałów rangi ATP World Tour, z których w 3 zwyciężył.

W rankingu gry pojedynczej Philippoussis najwyżej był na 8. miejscu (19 kwietnia 1999), a w klasyfikacji gry podwójnej na 18. pozycji (11 sierpnia 1997).

Reprezentował barwy Australii w Pucharze Davisa (m.in. zdobywca decydującego punktu w finale 2003) oraz w mikstowym Pucharze Hopmana; razem z Jeleną Dokić (wówczas także reprezentującą Australię) zdobył pierwszy dla Australii Puchar Hopmana w 1999 roku.

Przez krótki czas współpracował z nim jako trener dawny australijski mistrz Wimbledonu, Pat Cash.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Tennis Masters Cup
ATP Masters Series
Igrzyska olimpijskie
ATP International Series Gold
ATP International Series

Gra pojedyncza (11–11)[edytuj | edytuj kod]

Nr Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
1. Finalista 1995 Stany Zjednoczone Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Jim Courier 6:7(2), 4:6
2. Finalista 1995 Malezja Kuala Lumpur Dywanowa (hala) Chile Marcelo Ríos 6:7(6), 2:6
3. Finalista 1995 Japonia Tokio Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Michael Chang 3:6, 4:6
1. Zwycięzca 1996 Francja Tuluza Twarda (hala) Szwecja Magnus Larsson 3:6, 4:6
2. Zwycięzca 1997 Stany Zjednoczone Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Richey Reneberg 6:4, 7:6(4)
3. Zwycięzca 1997 Niemcy Monachium Ceglana Hiszpania Àlex Corretja 7:6(3), 1:6, 6:4
4. Zwycięzca 1997 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Chorwacja Goran Ivanišević 7:5, 6:3
4. Finalista 1997 Francja Tuluza Twarda (hala) Niemcy Nicolas Kiefer 5:7, 7:5, 4:6
5. Finalista 1997 Szwajcaria Bazylea Dywanowa (hala) Wielka Brytania Greg Rusedski 3:6, 6:7(6), 6:7(3)
5. Zwycięzca 1998 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Michael Chang 6:3, 6:2
6. Finalista 1998 Stany Zjednoczone US Open Twarda Australia Patrick Rafter 3:6, 6:3, 2:6, 0:6
6. Zwycięzca 1999 Stany Zjednoczone San José Twarda (hala) Filipiny Cecil Mamiit 6:3, 6:2
7. Zwycięzca 1999 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Hiszpania Carlos Moyá 5:7, 6:4, 6:4, 4:6, 6:2
8. Zwycięzca 2000 Stany Zjednoczone San José Twarda (hala) Szwecja Mikael Tillström 7:5, 4:6, 6:3
7. Finalista 2000 Chińska Republika Ludowa Hongkong Twarda Niemcy Nicolas Kiefer 6:7(4), 6:2, 2:6
8. Finalista 2000 Francja Paryż Dywanowa (hala) Rosja Marat Safin 6:3, 6:7(7), 4:6, 6:3, 6:7(8)
9. Zwycięzca 2001 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Włochy Davide Sanguinetti 6:3, 6:7(7), 6:3
9. Finalista 2002 Australia Adelaide Twarda Wielka Brytania Tim Henman 4:6, 7:6(6), 3:6
10. Finalista 2003 Stany Zjednoczone Scottsdale Twarda Australia Lleyton Hewitt 4:6, 4:6
11. Finalista 2003 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Szwajcaria Roger Federer 6:7(5), 2:6, 6:7(3)
10. Zwycięzca 2003 Chińska Republika Ludowa Szanghaj Twarda Czechy Jiří Novák 6:2, 6:1
11. Zwycięzca 2006 Stany Zjednoczone Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Justin Gimelstob 6:3, 7:5

Gra podwójna (3–3)[edytuj | edytuj kod]

Nr Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. Zwycięzca 1995 Chińska Republika Ludowa Hongkong Twarda Stany Zjednoczone Tommy Ho Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:1, 6:7, 7:6
2. Zwycięzca 1995 Malezja Kuala Lumpur Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Patrick McEnroe Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
7:5, 6:4
1. Finalista 1997 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Australia Patrick Rafter Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:7, 6:4, 5:7
3. Zwycięzca 1997 Wielka Brytania Londyn Trawiasta Australia Patrick Rafter Australia Sandon Stolle
Czechy Cyril Suk
6:2, 4:6, 7:5
2. Finalista 1997 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Australia Patrick Rafter Australia Todd Woodbridge
Australia Mark Woodforde
6:7, 6:4, 4:6
3. Finalista 2003 Stany Zjednoczone Scottsdale Twarda Australia Lleyton Hewitt Stany Zjednoczone James Blake
Bahamy Mark Merklein
4:6, 7:6(2), 6:7(5)

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 1R 1R 4R 2R 4R 4R 2R 3R 4R 1R 0 / 10 16–10
Francja French Open 2R 4R 2R 1R 4R 2R 2R 1R 0 / 8 10–8
Wielka Brytania Wimbledon 2R 1R QF QF QF 4R F 4R 2R 2R 0 / 10 27–10
Stany Zjednoczone US Open 3R 4R 3R F 2R 1R 3R 1R 1R 1R 0 / 10 16–10
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 2 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 2 0 / 3 0 / 38 N/A
Bilans spotkań 0–1 2–2 8–4 5–3 12–4 7–3 11–4 5–4 11–4 6–4 1–2 1–3 N/A 69–38

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]